Opzeggen

Mijn huis in Amersfoort gaat in de verkoop, en per 1 december wil ik van een aantal zaken af.
Zo was daar Casema - voor 10 cent per minuut kreeg ik te horen, dat als ik per 1 december had willen opzeggen, de brief daarover VANDAAG bij hun kantoor had moeten zijn. Terwijl iets in mij zegt: 1 november brief binnen, 1 december opzeggen. Maar kennelijk niet, en per 1 januari mag ik nu pas opzeggen. Per brief dus, want een handtekening is noodzakelijk.
Daarna de KPN gebeld. Wederom voor 10 cent per minuut kreeg ik te horen dat mijn Internet plus bellen pakket in mei 2006 was ingegaan en aangezien ik niet had opgezegd (één maand van te voren), het contract met een jaar was verlengd. Met andere woorden, als ik nu opzegde, zou ik een rekening krijgen tot mei 2008. Zo staat het in de algemene voorwaarden. Ik mopperde en gaf te kennen dat ik dat wel erg zonde van mijn geld vond. Waarom ik op wilde zeggen, kwam de vraag. Omdat ik mijn huis verkoop en bij mijn vriend woon, was het antwoord. Ook in Amersfoort? Nee, in Hilversum. De jongeman zei vervolgens: "mevrouw Rouwendaal, ik ga even navragen of ik uw contract kosteloos mag stopzetten". Hij bleef nog geen minuut weg, waarin hij hoogstwaarschijnlijk even zijn veter strikte of iets anders belangrijks deed en kwam terug met de mededeling: "mevrouw Rouwendaal, ik mag uw contract kosteloos ontbinden". Dat liep gesmeerd! Als ik van KPN afwilde om bij een andere aanbieder te gaan, zou het dan ook zo simpel zijn geweest? Ik bedankte hem hartelijk en hing op.
Nummer 3 op mijn lijstje was Eneco. Dit maal een gratis nummer en goede service. Het liefst twee weken van te voren doorgeven, dan kwam alles in orde.

Al met al geen slechte score. Nu afwachten of het echt zo soepel gaat.

Geen prik

Mijn eerste werkdag van de week zat er op, en na anderhalf uur sporten, een kliekje uit de oven was het dan zover - mijn eerste echte blog zou ik gaan plaatsen.
De laptop gestart (we werken eigenlijk altijd met Ivo's laptop die standaard op het bureau staat) - maar geen prik. Ik wilde Ivo niet storen, want hij keek zijn lievelingsprogramma en na mijn ietwat domme voorval met Bluetooth op zondag wilde ik me niet laten kennen en het probleem zelf oplossen. Maar wat ik ook deed, geen verbinding. Schoorvoetend Ivo erbij geroepen, en gelukkig (en ook niet) lukte het hem ook niet de internetverbinding aan de praat te krijgen. Ik baalde ernom en heb keer op keer geprobeerd om Chello in de lucht te krijgen. Ook met mijn eigen laptop kreeg ik geen asem. Dus toen NIET de was gestreken, NIET dat rare mapje over een pensioen regeling van mijn werk gelezen en NIET mijn boek gelezen.
Om half tien ben ik redelijk kribbig naar mijn bed vertrokken.
Lekker succesvolle avond ....

Eerste melding

L.S.

Al geruime tijd speelde ik met het idee een blog te starten.
Ik vroeg me af wat ik daar dan op kwijt wilde. En wie zat te wachten op de zin en onzin die ik de wereld in zou gaan slingeren.
Nu is het dan zover. De reden is gevonden. Ik open een blog om al dan niet vaak, al dan niet kort, te melden wat ik zoal doe, denk en meemaak. Een blog voor vrienden, familie en andere geïnteresseerden, die ik soms veel te weinig spreek, zie of mail. Ja, je hebt het goed. Het is een soort groepmail, om iedereen in één keer weer even een update te geven. Is dat leuk voor die vrienden die dus nu met alle anderen en onpersoonlijk mijn vorderingen in het leven tot zich nemen?
Ik denk, of moet ik zeggen 'hoop', dat door middel van het blog iedereen zo'n beetje weet wat ik zoal doe, en dat dat vanzelf aanzet tot directer contact. Een telefoongesprek of afspraak hoeft dan niet te gaan over de kleine futiliteiten van het dagelijks leven - die heb je immers op het blog kunnen lezen. In direct contact zouden we dan dieper op de materie in kunnen gaan.
Ik ga kijken of mijn nobele ideeën hieromtrent waarheid zullen worden of fictie zullen blijven.

Ik hoop voor het eind van het jaar een digitale camera aan te schaffen, zodat de kwaliteit van de foto's op dit blog optimaal zal zijn.

Dus welkom op dit blog: Simone's wereld.

Liefs, Simone