Woensdag werkte Ivo 's ochtends en kwam hij 's middags thuis zodat ik met mijn moeder op pad kon. We gingen namelijk op zoek naar kleding voor mijn bruiloft. Ik kan er helaas verder niets over zeggen, want sommige dingen moeten natuurlijk (vooral voor Ivo) een verrassing blijven. Wat ik wel kan vertellen: voor Minke kocht ik à € 0,50 (vijftig cent) een opwindschildpadje bij Zeeman, waar zij ont-zet-tend verguld mee is.
Donderdag was de dag van het afdelingsuitje van mijn werk. De bestemming was tot moment van vertrek een verrassing. Het werd Nijmegen, alwaar wij twee (korte) GPS wandelingen maakten, verdeeld in groepjes. Het waren een soort speurtochten. Ik dacht dat ik niet met zo'n GPS ding kon omgaan, maar ik leidde de groep naar de overwinning (of zoiets dan). Aan het eind van de middag bezochten we het muZIEum, waar we in het pikkedonker als blinden (je zag ècht niks) door een slechtziende of blinde gids werden rondgeleid. We wandelden door een studeerkamer, tuin, over een bospad, staken een weg over, liepen over de markt en eindigden in een kroeg. Toen ik hoorde wat de bedoeling was vond ik het niet zo'n leuk idee, maar het was een zeer bijzondere ervaring. Wat ik wel jammer vond, was dat een (grote) groep collega's het leuker vond om winkels te bekijken in plaats van de rondleiding door het muZIEum die door één van ons was georganiseerd. 's Avonds aten wij bij de Amuse, allemaal heerlijke hapjes die werkelijk in de knoflook gedrenkt waren. Ik was één van de chauffeurs, maar op de terugweg had ik alleen één collega als passagier die ook in Amersfoort woont. Dat was dus ideaal.
Gistermiddag kwam ik uit mijn werk wel naar huis, maar at niet mee met Minke en Ivo.
Ik had namelijk het half-jaarlijkse etentje met mijn oud-collega's van het verpleeghuis: zie hier en hier. Deze keer aten we niet in een restaurant, maar zeker zo goed als niet beter, bij Titia thuis. Het werd laat en om half 1 reed ik naar huis.
Vandaag deden Ivo en ik met Minke een paar kleine boodschappen in de stad, kochten een buggy drager en een lichtgewicht buggy en 's middags bij Ikea deden Minke en ik aan heel gericht shoppen door binnen een kwartier een tafeltje met twee stoeltjes te scoren. Terwijl Ivo de buggy drager op de fiets zette, zette ik de stoeltjes en de tafel in elkaar. Nu nog een kastje voor Minke.
