Zwakjes

Dinsdag sprak ik af om op bezoek te gaan bij Renate en Amber. Ik zou na Minke's ochtendslaapje en haar fruit naar Heemstede rijden. Die dag bleek weer eens dat Minke zich een nieuw ritme heeft eigen gemaakt, wat inhoudt dat ze na haar ontbijt héél lang slaapt en 's middags maar een uurtje (om aan het eind van de middag toch wel erg moe te zijn). Met andere woorden, toen Minke en ik bij Renate arriveerde was het tegen het middaguur en konden we gelijk aan de lunch beginnen. Minke zat mooi bij ons aan tafel en at een boterham met appelstroop. Amber sliep en sliep en sliep. Gelukkig meldde zij zich nog wel voor Minke en ik weer aan de terugreis begonnen.


Meer dan een paar maanden geleden moeten wij rekening houden met Minke's ritme: we laten haar op zeer vaste tijden slapen en eten en dat doet ons allemaal goed. We waren een kwartier na haar vaste etenstijd thuis omdat het toch wel erg druk op de weg was. Ivo stond al te koken maar zei dat hij zich niet heel lekker voelde. Na het eten ging ik sporten en toen ik thuis kwam dook ik nog even achter de computer. Om tien uur hoorde ik Ivo naar het toilet gaan (hij lag al in bed) en daarna jammerde hij dat hij zich erg beroerd voelde. Ik zal niet in details treden en het kort houden: Ivo was goed ziek.
Hij bleef woensdag thuis, ik bracht Minke naar het kinderdagverblijf. Die dag was ik wat duf, het kwam vast door de rommelige nacht met een zieke Ivo en een hoestende en proestende Minke. Maar om half 3 had ik het niet alleen koud en was ik niet alleen moe, toen begon toch ook mijn buik vervelende dingen te doen. Dus om drie uur vertrok ik van Hilversum naar huis, krampachtig smekend dat ik toch maar niet moest overgeven als ik onderweg was. Gelukkig bereikte ik ongeschonden ons huis.
In de tussentijd had Ivo zijn moeder opgetrommeld, die Minke ophaalde van de Zilverberg en zij gingen samen naar Huizen. Minke bleef lekker een nachtje en een dag bij opa en oma terwijl haar ouders lamlendig in bed lagen.
Donderdagavond was het heerlijk om Minke weer bij ons te hebben. Vrijdagochtend bracht Ivo haar weer naar het kinderdagverblijf terwijl ik de rest van de dag sliep en sliep en sliep.
Gisteren voelde ik me nog niet optimaal, veel pijn in mijn hoofd. Op een uitstapje naar de Karwei na om een tweetal traphekjes aan te schaffen ben ik niet weg geweest. Vandaag zou ik met Marloes naar de sauna, maar dat plan was al bijgesteld. Ons nieuwe uitstapje, naar Slot Zuylen, ging helaas ook niet door. Ik ben thuis geweest, heb gerommeld, de was gedaan, gestreken en wat opgeruimd in de berging. Nu ligt Minke in bed, kijkt Ivo voetbal en ik ga zo een boekje lezen.


Ziek zijn is niet mijn hobby maar met een klein kind is het verre van ideaal. Gelukkig dat Gea en Fred zo lief waren ons te ondersteunen!