Gisteren mocht Minke voor het eerst in een jaar naar het consultatiebureau. De "stats": 91,7 cm / 14.10 kilogram.
Qua lengte zit ze daarmee een fractie onder het gemiddelde en qua gewicht een fractie boven het gemiddelde. Desalniettemin is zij helemaal goedgekeurd. Minke benoemde alle plaatjes netjes (van koe, ei en huis tot (vracht)auto, gieter en beer), haar ogen waren goed, ze had een mooie holling in haar voetzool én ze droeg geen luier meer overdag. Ook moest Minke tegen een bal schoppen. Links als Minke is, schopt Minke dus ook met haar linkervoet. De arts tikte de rechtervoet van Minke aan en vroeg haar daarmee te schoppen. Zij had duidelijk bewust hersenactiviteit nodig om deze opdracht uit te voeren. Uiteraard (!!) deed zij het wel keurig. Nou ja, twee keer dan, toen schopte zij weer stug met links!
Vandaag had ik een volle dag op mijn werk: eerst werkoverleg met mijn leidinggevende, toen 'gewoon' werken, toen consulentenoverleg en toen nog een huisbezoek. Om half 6 stond ik, helemaal uitgeteld van een gesprek met een, laat ik het maar bijzondere noemen, vrouwelijke klant. Ivo was ook laat en dus was het eten nog niet verpieterd toen Minke en ik om kwart voor 7 aankwamen.
Gesprekje in de auto:
S: heb je nog gekleid met oma?
M: nee, klei op
S: o, da's vervelend. En nu?
M: nieuwe kopen
S: wie, jij of oma?
M: famen nieuwe kopen
S: zo zo, en wie gaat dat dan betalen?
M: oma
S: mooi is dat, jij maakt het op en oma moet nieuwe kopen
M: nee, oma geen centjes mee (of meer).
(Minke is namelijk van mening dat het heel eenvoudig is om altijd maar 'nieuwe' te kopen als iets op (of stuk) is. Ik zal haar het concept van werken en geld uitgeven binnenkort eens duidelijk proberen te maken).
Hier word ik trouwens ook HEEL ERG BLIJ van:
