Ik heb mijn 32 werkuren deze week wat anders over de dagen verdeeld, zodat ik 's middags steeds wat vroeger thuis kon zijn. Ik werkte namelijk officieel op woensdag en vrijdag 4 uur, maar in de praktijk werden dat er altijd minimaal 5.
Maandag heb ik voor het eerst sinds 11 januari weer gesport en vond het heerlijk.
Dinsdag was ik met Karin op bezoek bij Benita en kleine Anna. Anna lag vredig in de armen van haar moeder en zette het na een minuut of tien in mijn armen te hebben gelegen op een huilen. Ik kreeg haar niet meer stil.
Woensdag was ik voor de derde en laatste keer bij de manueel therapeut, ben weer genezen verklaard. Moet wel blijven oefenen. Yeah, right! Ook kreeg ik bezoek van een makelaar. Zij heeft van Ivo nu de opdracht gekregen om zijn huis te verkopen.
Gisteren was het afscheid van Karin. Zij en ik zijn de laatste van een grote groep gedetacheerden die zijn overgebleven in Woerden. Wij (= Susanne) zorgden voor een gedicht
en Karin voor de lunch
´s Avonds gingen Ivo en ik naar Nieuwegein, waar we met Patrick en Suzan en nog twee stellen genoten van de nieuwe voorstelling van Kommil Foo. Mooie liedjes, gekke sketches en zowaar een soort dans!
Vandaag een boel werk verzet, maar daarover morgen meer.
