Zomaar

Donderdag aten Minke en ik met z'n tweetjes:


Overal veel regen, dus ook in ons park. Eerst een foto van juni 2009, dan een foto van afgelopen donderdagavond:



En aangezien er nog steeds veel regen valt, speelde Minke vandaag in Monkey Town, binnen dus:

Meten is weten

Maandagochtend kwamen Anne en Julie op bezoek bij ons. Julie kletst werkelijk alles letterlijk na, dus als een soort echo hoorde ik alles wat Anne (of ikzelf) zei weer uit haar mondje terug. Minke moest zoals gewoonlijk een paar minuten ontdooien, maar vond het toen toch wel erg gezellig. De dames aten een boterham mee en vertrokken toen weer naar huis, want Minke en ik haddden een afspraak bij het consultatiebureau.


Minke gaat nu naar het 'peuterspreekuur'. Ze ging op de weegschaal (11,6 kg) en ik moest haar opmeten. Dat laatste wilde Minke niet, dus het duurde even voor ik haar op 81 cm had. Daarna volgde een prettig gesprek met de verpleegkundige en zal er een volgende afspraak gemaakt worden als Minke 2 jaar en 3 maanden is. Dat duurt dus nog wel even.
Gisteren was een drukke dag op mijn werk, maar ik kon maar weinig werk echt wegzetten. Eerst had ik loketdienst, daarna had ik een afspraak bij Harting-Bank in Naarden en terug op kantoor kon ik nog net een kwartier lunchen voor een vergadering startte (en die met drie kwartier uitliep tot kwart voor vier). Het is heus heerlijk om vrije dagen met Minke (en om de woensdag ook met Ivo) door te brengen, maar soms staat de hoeveelheid werk dat eigenlijk niet toe. Ik voel me dan in een soort spagaat staan. Daar waar ik voor Minke's geboorte nog wel eens lekker tot kwart over zes kon doorwerken, zit dat er nu gewoon niet meer in: Minke moet opgehaald van het KDV of oma, ze moet op tijd eten en om Ivo nou al die avond rituelen op zich te laten nemen is ook zo wat. Lastig dus.
Maar ja, vandaag dus wel lekker vrij. Minke en ik haalden de zwemles van afgelopen maandag in en 's middags gingen we met z'n drieen even naar de stad. Gezellig dus. Morgen maar weer hard aan het werk!

Héérlijk!

Nou zeg, ik heb zo'n héérlijk weekend, ik kan er maar niet over uit.
Het begon al vrijdagavond, met makkelijk en lekker afbakpizza in de tuin en nog even spelen met Minke en de buurjongens in het park. Helaas was toen de nacht van Minke rommelig, en heb ik haar twee keer (tien voor 11, half 1) moeten troosten na een huilbui. Dit gooide wat roet in het eten voor onze plannen van zaterdagavond, want dan wilden wij graag naar de film en Minke uitbesteden aan de buren.
Zaterdagochtend (Ivo kreeg nog even 220 V door zijn lijf toen hij een stuk lampje uit de afzuigkap probeerde te halen) deden we boodschappen en toen pakte Ivo de auto om met Bart naar Sail te gaan. Minke sliep maar liefst twee uur, waarin ik eindelijk weer een start maakte met haar babyalbum (ik loop al bijna een jaar achter...).
Na de lunch reden we samen naar Huizen, waar we Gea oppikten. Ivo en ik hadden namelijk onlangs in Laren schoenen gezien voor Minke voor de trouwerij die we in Amersfoort niet konden krijgen. Minke vond het prima om schoenen te passen en duwde als een heuze schoenverkoper goed op de neuzen van haar schoenen om te voelen of ze wel goed zaten. Ze kreeg niet alleen mooie schoenen voor de bruiloft, maar ook gewone schoenen voor nu, want haar blauwe schoentjes waren nu echt te klein geworden. Met twee paar schoenen gingen we weer terug naar opa, waar Ivo ook arriveerde en we bleven eten. Wat een heerlijk ontspannen dag! Iedereen had het naar zijn zin gehad.


Minke ging geweldig goed slapen en dus deden wij weer "uit in eigen huis". We keken een film (Sideways) die we elk jaren geleden hadden gezien en echt heel leuk vonden. Omdat het over mannen gaat die avonturen beleven tijdens een weekje wijnproeven, openden wij de wijn die we vorige zomervakantie op een wijngaard kochten. Wat was het heerlijk, en alweer zo ontspannen!
Om het helemaal af te maken, sliep Minke vanmorgen uit tot maar liefst kwart over 9! We ontbeten en wandelden daarna bij kasteel Groeneveld. Nu maakt zij herrie in bed, en ga ik terug naar het fotoboek! Héérlijk!

Veel verjaardagen

Afgelopen weekend bestond uit verjaardagen, véél verjaardagen. Maar eerst moest er nog even een puntje van de bruiloft-actie-lijst gevinkt worden: de bruidstaart. Zo gezegd, zo gedaan.
Zaterdagmiddag gingen we op pad naar de eerste (eigenlijk: eerste twee) verjaardagen van het weekend: Chantal (30) en zoon Stijn (2). We aten hapjes en soep in de tuin, Stijn speelde met een vriendje en Minke speelde vooral op de bank. Ze genoot van de autovoorraad van Stijn.


Zondag gingen we na het ochtendslaapje van Minke op pad voor de volgende verjaardag, die van Amber (1). Bij Amber thuis was het druk met vooral veel jongens en dus met auto's en ballen. Minke speelde heerlijk in de tuin met Ivo terwijl ik lekker binnen zat te kletsen. Amber leek alles redelijk rustig over zich heen te laten komen en schonk iedereen een brede lach. Minke roept al sinds het bezoek van Renate, Daniël, Thijs en Amber enige tijd geleden met enige regelmaat 'Thijs Thijs' en zij heeft hem bij vertrek ook meer dan één keer gekust. Als daar niet wat moois opbloeit ...




Toen moesten we maar weer eens terug naar huis om de laatste verjaardag(en) van ons lijstje af te strepen: onze buurtjes. Daan was jarig, Colleen net geweest en Edwin binnenkort. Dus werd er weer veel gebald en visten we (stiekum) alle rozijnen uit de studentenhaver omdat Minke die zo lekker vindt (eis, eis).

Gevonden

Tijdens het opruimen van de kamer van oma heb ik mij ontfermd over de vele ansichtkaarten die zij had bewaard. Ook vond ik oude brieven, waarvan twee op zijn schrijfmachine getikt door opa aan zijn schoonmoeder en -zus halverwege de jaren 50 van de vorige eeuw en een handgeschreven brief van (waarschijnlijk) een tante van de moeder van mijn oma. Ook vond ik een adres van een Amerikaanse dame, waar ik niet eerder van had gehoord. Een brief van een andere Amerikaanse dame zat er ook bij, maar men was er redelijk van overtuigd dat deze dame reeds gestorven was. Van Zeena, de dame van het adres, had ik nog niet eerder gehoord. Ik probeerde uit te vinden of zij nog leefde. Dat was lastig zat, want hoewel ik haar naam een aantal keer vond met Google, kon ik niet zien hoe recent dat was. Op advies van een Amerikaanse vriendin zocht ik vervolgens met www.whitepages.com. Ik vond haar met een adres in Los Angeles, een paar honder meter verwijderd van het adres dat ik van haar had. Via Googlemaps bleek er een streetview mogelijk te zijn, en daaruit bleek dat zij in een gebouw woont dat Westwood Horizons heet. En via Google bleek dat dan weer een soort bejaardenhuis. Kijk, dat ging de goede kant op. Ik belde met de receptie van Westwood Horizons en vroeg of zij Zeena kenden. Ja hoor, die zat te lunchen. May I ask who's calling? De volgende dag belde ik Zeena en wij hebben lang en geanimeerd gepraat. Zij kon mij vertellen dat Ray (de bovengenoemde dame) inderdaad was overleden. Zij was blij en dankbaar dat ik belde en ik beloofde haar de overlijdenskaart van oma toe te sturen. Ik voegde een zevental foto's bij en een lange brief en ga nu bij de brievenbus zitten wachten op haar reactie. Lang leve internet!

Onder

Minke nam gisteren een roze haarband mee van opa en oma (door Minke mpa en mmma genoemd):



Verder gingen we in ondertrouw, bezochten we de trouwzaal en zetten de puntjes op de i bij het restaurant. Daarna kochten wij een leuke outfit voor Minke. Het schiet al op!
Verder is Minke vandaag exact anderhalf jaar geleden geboren!

Spelen met vrienden

Zaterdag bezochten Ivo, Minke en ik Laren nh, op zoek naar een geschikt kledingstuk voor Minke om te dragen tijdens het huwelijk van d'r ouwelui. Ivo had een leuke jurk gezien bij Bennetton, maar vond 'm Minke niet zo leuk staan als hij had verwacht. Dus keken we nog wat verder en kochten uiteindelijke niks. Winkelen in Laren is dus helemaal niet zo duur als je zou denken, wij hebben niks uitgegeven. 's Middags kregen we onverwacht bezoek van de hele familie Wildeman uit Almere. Bente was geschminkt als poes. Minke bleek te kunnen Wii-en. De clan bleef eten, waarna er gedanst werd.



De volgende dag ging Ivo fietsen met Bart van Almere naar Lelystad en door de regen weer terug, terwijl Minke en ik ons vermaakten bij Lenny en Bas droog thuis. Toen Minke 's middags eindelijk was uitgeslapen reden we met gezwinde spoed naar Reutem waar we waren uitgenodigd op de zesde verjaardag van Ilse. Het regende, hooste en was droog. Voor Minke maakte het niet uit; Ivo was een held en hield tijdens een eindeloze zandbaksessie de plu boven haar hoofd. Daarna mocht Minke in een kinderbad van de camping, zodat zij schoon en droog de terugreis kon aanvaarden.


En vandaag kon Minke alweer spelen. Ditmaal met Xavier, en in mindere mate met Pepijn en Quinten. We waren namelijk op bezoek bij Georgette. Er wordt wat afgespeeld! Leuk hoor, zo'n groot kind.

Fillum

Vroeger, ja vroeger, toen Minke nog niet geboren was, gingen Ivo en ik met enige regelmaat naar de film. Meestal in Utrecht, naar het Springhaver of het Louis Hartloopercomplex. Hapje eten, film kijken, naar huis. Maar ja, nu moeten we dan oppas regelen. Op zich is dat niet zo'n groot probleem, ware het niet dat Minke soms slecht gaat slapen. Dan horen wij het mekkeren een tijdje aan, doen alsof we weten wanneer het te lang duurt en het mekkeren overgaat in jammeren totdat we dan gaan kijken en een knuffel / water / melk aanbieden. Wij horen wanneer het kletsen nog gezellig is en wanneer het klinkt als 'dit wordt niet wat'. Dus dan is iemand laten oppassen best lastig. Dus huren we nu soms een dvd en hebben we een avondje uit op de bank. Vorige week was dat Did you hear about the Morgans. Wij hadden er liever niet van gehoord, want het was tenenkrommend en nogal genant. Maar gisteren was dat Up in the air, waarvan ik met mijn hoofd in de wolken was. Goed gespeeld, goed verhaal. Zo'n avondje uit thuis is voor herhaling vatbaar.
En als je buren een maand op vakantie gaan naar Amerika, nemen ze op Ivo's verzoek een honkbalshirt mee voor het kind:

Hulp bij het Huishouden