Eten

Op eerste Paasdag herenigden wij ons met mijn ouders in Overdinkel. Het was tevens de eerste keer dat mijn vader Lena in levende lijve ontmoette en ik neem aan dat het wederzijds een ervaring van een lifetime was.
Verder aten we onze buiken bijzonder vol aan al het lekkers dat mijn moeder had gemaakt. Minke en Stella kleurden en tekenden, Hugo bakte zandtaartjes, ik deed een dutje en 's avonds keken we naar het Paasvuur dat aan de rand van het dorp werd ontstoken.

 

Maandagavond gaven we Lena voor het eerst een beetje rijstebloem door haar melk in de hoop dat ze wat langer zou slapen. Maar dat was helaas niet het geval. Dus dinsdag herhaalden we de truc. Deze keer kwam ze ook nog twee keer, maar wel een uur later. Donderdag at ze voor het eerst een wortelpureetje. Waar ze het toen nog enigszins moeizaam het eten in haar mond hield alvorens het door te slikken, zie je nu met de dag vooruitgang. Gisteren at ze haar worteltjes terwijl ze bij mij op schoot zat en hup, daar ging haar mond weer open. Na vandaag mag ze dan ook een andere groente oefenen: het advies is om zo'n vier dagen hetzelfde aan te bieden zodat het kind aan de smaak kan wennen.
Nu gaan Minke en haar vriendin Julie naar paardrijden. Ik moet eigenlijk het een en ander voor de oudercommissie doen, maar ik heb ook wat strijkwerk liggen en zelfs wat verstelwerk. Jaja, niets huishoudelijks is mij vreemd. Aan de bak dus!

Alleen

Mijn moeder is weer in Afrika. Wat zullen we haar missen.
Ze heeft vier miljoen wassen gedaan. Ze heeft acht duizend luiers verschoond. Ze heeft ettelijke uren met Lena in haar armen gezeten. Ze heeft vele maaltijden gekookt (winterkost!!: erwtensoep, hutspot, boerenkool). Ze heeft talloze gesprekken via Skype met mijn vader gevoerd. Ze heeft tientallen kleurplaten met Minke gekleurd.
En gisteren gingen we lekker eten bij Rustwat in Blaricum.
Rond vijf uur vertrokken Ivo en mijn moeder naar Schiphol. Wij knuffelden haar, Minke huilde zowat toen de auto de straat uitreed.
En nu? Nu doe ik de was, dweilde Ivo de keukenvloer en zoog ik de woonkamer en slaapkamers. We kunnen het wel, maar met haar wel niet alleen gemakkelijk maar o zo gezellig!
Dank je wel mam!!

Dag en nacht

Lena rommelt. Ze slaapt best goed, overdag. Maar er zit niet echt een ritme in haar voedingen. 's Ochtends volgens mij wel, om de drie uur. Maar tegen de namiddag wordt het een zooitje. Dan gaat ze vaak huilen (echt overstuur) en dus ook drinken. Volgens ons heeft ze redelijk wat last van haar buik; je ziet haar gezicht verkrampen en ze overstrekt zich erg. Als ik dan met mijn hand over haar buik wrijf, dan komt ze wel wat tot rust.
's Nachts is ze niet tevreden. We liggen vroeg in bed (denk aan half 10). Ze drinkt tevreden en rustig. Dan valt ze in slaap op mijn borst. Vervolgens leg ik haar in bed, dat we opwarmen met een kruik. Maar eenmaal in haar wieg vindt ze het toch niet zo wat. Soms moet ze huilen om in slaap te vallen, dus laten we haar maar even huilen. Maar op een gegeven moment wordt het te gortig (we willen Minke (en de buren) niet wekken) en neemt Ivo of ik haar uit de wieg. Soms blijkt ze te hebben gepoept wat reden is om onbedaarlijk te huilen of wil ze nog wat eten. Vannacht heeft Ivo haar rond 11 uur uit de wieg genomen en toen ik op een gegeven moment wakker werd wist ik toch bij god niet waar ze was - zo van de wereld ben ik dan door het slapen...
Nu, ik vind het ondanks het gerommel een moppie. In de kinderwagen liggen en met haar wandelen vindt ze erg fijn, want dan slaapt ze voortdurend. Zoals gisteren in de stad. En zo'n propje dat op je borst slaapt, is heerlijk. Zoals hier bij haar oma:

Vrijdag huilde ze door het Sinterklaasjournaal heen, wat Minke geïrriteerd haar naam deed uitroepen. En vanmorgen, toen ik onder de douche vandaan kwam en mijn moeder al weer even met haar in de weer was, vroeg ik Minke of haar zusje nou alweer wilde eten. ' Nee, ze had een klein beetje poep. Ik noem haar PoepLena', zei Minke.

Minke en Ivo gingen vanmorgen samen zwemmen en Lena werd gefotografeerd door één van de dames die een paar weken geleden ook mij met mijn dikke buik fotografeerde. Ik ben erg benieuwd naar het resultaat.
's Middags kwamen Claudia, Freek, Stella en Hugo op bezoek. Dat was gezellig! Nu zit Minke met oma lekker tv te kijken en hoor ik Lena soms huilen boven, maar Ivo knuffelt haar weer stil.

Gedenken en vieren

Afgelopen zaterdag ging ik niet trimmen. En ik ging ook niet meer naar de jaarlijkse familiedag van mijn schoonmoeder. Wel ging ik gedenken, en vieren.
Vorig jaar zomer is mijn oma overleden. Net als mijn opa in 1999, heeft zij haar lichaam aan de wetenschap geschonken. Dit jaar werd er bij de Universiteit van Utrecht, waar hun lichamen heen zijn gebracht, voor het eerst een herdenkingsdienst georganiseerd. Er was een plaquette ontworpen voorzien van een kastje met daarin een boek, waar de namen van onze 'overleden dierbaren' (hoe vaak ze dit term gebruikten .. ontelbaar!) in zullen worden geschreven. Ik ging er heen, want het leek me wel mooi. Dat was het ook wel maar vooral het gesprek dat ik nadien met één van de studenten had was zeer leerzaam. Zij heeft veel vragen beantwoord. Eigenlijk zouden nog veel meer mensen hun lichaam beschikbaar moeten stellen want van de 135.000 tot 140.000 sterfgevallen in Nederland elk jaar, gaan er zo'n 650 naar de wetenschap. En da's niet zo veel. Nu moet ik bekennen dat ik het ook niet geregeld heb, maar ik zal er nog een hard over nadenken en met Ivo bespreken. Mijn vader heeft het in elk geval wèl geregeld.



's Middags ging ik vieren, namelijk de eerste verjaardag van Bas. Het joch werd overladen met cadeaus - ik denk dat hij van gekkigheid niet weet wat hij eerst kiezen moet!


Ik bleef niet heel lang, want ik wilde graag nog hardlopen omdat ik de ochtend training gemist had. Ik heb 2,9 km gelopen en dat ging prima! Ik heb me trouwens ook opgegeven voor een loop, op verzoek/aanraden van oud-collega Joni. Op 25 juni loop ik 5 km tijdens de Utregse Meidenloop. Ik moet dus nog goed trainen.
Zondag vroeg ik Minke mij te helpen met het wassen van de auto, en dat wilde zij wel. Zij poetste, onder een constant 'poep poep' alle vlekken van de Saxo.



's Middags kwamen Gea en Fred (opa Boe) naar ons toe. Ivo had namelijk via Ziggo de voetbalwedstrijd Ajax - FC Twente gekocht en die wilde Fred ook graag zien. We hielden open huis, dus ook Edwin, Daan, Sten en Robin kwamen kijken. Gea en ik werkten onderwijl aan een jurkje voor Minke.

Héérlijk!!

Wat een héérlijke dagen heb ik achter de rug! Ik was vrij vanaf donderdag en met dat geweldige weer was dat dubbel plezier.
Waar ik donderdag nog het hele huis boende, plakte ik vrijdag nog foto's in Minke's fotoboek (foto's tot begin januari 2011, dus ik heb nog wat bij te werken) en deed alle zomerkleding in de was. Ik zocht mijn winterkleding uit (deels opgeslagen in een krat, deels op Marktplaats gezet) en las mijn boek in de tuin. 's Avonds kwamen Irns en André eten: visschotel met héérlijk aardappels en frisse lofsla.
Zaterdag ging ik trimmen (ook al zo héérlijk, al zijn mijn schoenen dusdanig oud dat ze slechte demping geven waardoor mijn knieën na afloop protesteren) en toen ik fris gedoucht was reden Minke, Ivo en ik naar Overdinkel voor een héérlijk weekend. Die middag speelde Minke in een oude teil van oma in de tuin terwijl Ivo en ik slenterden door Losser en een Huttenkloase dronken op een terras:




Die avond stak mijn vader de barbecue aan en zaten we aan de oude tafel van opa en oma in de tuin. Minke en ik waren toen al samen in bad geweest, dus zij kon na het eten lekker naar bed. Ivo en ik gingen in Enschede naar de film, maar zaten eerst nog een glaasje te drinken op het grote gezellige plein, met grote parasollen, lichtjes en plantanen. Het leek wel één grote, héérlijke, vakantie. De film (Somewhere) vond ik geweldig, Ivo vond 'm wel heel leeg (maar dat was volgens mij nou net de bedoeling).


Zondagochtend konden wij héérlijk uitslapen, want papa/opa nam Minke mee naar beneden toen zij wel erg luidruchtig werd (om 06.37 uur). En daarna? Daarna aten wij een héérlijk paasontbijt (brunch?) aan diezelfde grote tafel van opa en oma in de tuin. Er waren zelfs eieren verstopt, die door Minke gevonden werden!




Toen Minke de eerste echte tekenen van vermoeidheid vertoonde, reden we met haar naar huis, zodat zij fris als een hoentje na haar auto-slaapje in het park voor onze deur verder kon spelen. En wat was dat ... héérlijk! Het lijkt wel een gezellige camping. Uit de kast van Edwin en Colleen verscheen een opblaasbadboot van Jip&Janneke, tot grote vreugde van Minke. Er waren biertjes en chips en gezellige mensen. Edwin en Colleen aten met ons mee, een héérlijke pasta insalata van Ivo.


En maandag, als klap op de vuurpijl, fietsten Minke en ik op de mamafiets en Ivo op de racefiets naar een boerderij in Soest om lammetjes te kijken. Maar behalve lammetjes waren er ook kalfjes, kuikentjes en konijntjes. Na limonade en cake ging Minke los op één van de springkussens. Ivo was ondertussen zelf lekker een groter stuk aan het fietsen en wachtte ons weer op toen Minke en ik weer van het erf kwamen.





Thuis aangekomen verdween Minke moe maar voldaan in haar bed en 's middags speelde zij met Chris en Simon in de tuin met het badbootje. We aten nog in de tuin en waren stil van het héérlijke weekend!

ps: Minke heeft bijna het hele weekend netjes op het potje of de wc geplast en draagt dus geen luier maar echt meisjesondergoed!

18-01-2011

Op 18 januari zijn heel wat mensen jarig: Marloes, Boris en mijn oude oma was ook op die dag geboren.
Op zaterdag werd de verjaardag van neef Boris gevierd. Het was een drukte van belang met de opa's en oma's en de broers met hun gezinnen. Minke heeft heerlijk bij haar oma gehangen, een stukje taart en redelijk wat chips verorberd. Boris had een geweldige feestmuts en zong uit volle borst voor zichzelf 'in de gloria'.


Vandaag een half jaar geleden is mijn oma overleden. Omdat zij haar lichaam aan de wetenschap had vermaakt (net als mijn opa) heeft er geen uitvaart plaats gevonden. Bijna de hele familie was wel aanwezig om haar huis leeg te ruimen (Claudia woonde toen nog in de VS) en dus hebben we elkaar toen wel gezien en gesproken. Maar een 'gezellige samenzijn' is er toen, vanwege de vakantie, niet geweest. Nu, een paar dagen na oma's geboortedag, was het dan zover. De familie Van Rouendal (+ aanhang) kwam bij ons thuis. Iedereen had wat te eten gemaakt (en alles was echt super lekker), er werd gekletst, spullen uitgewisseld, door de kinderen heerlijk gespeeld en veel gelachen.






Minke had dus een vol weekend, heeft echt al haar familie gezien in twee dagen. 's Middags speelden we met z'n drietjes lekker buiten en nu zitten Ivo en ik bij te komen van een druk maar o zo gezellig weekend!

Gevonden

Tijdens het opruimen van de kamer van oma heb ik mij ontfermd over de vele ansichtkaarten die zij had bewaard. Ook vond ik oude brieven, waarvan twee op zijn schrijfmachine getikt door opa aan zijn schoonmoeder en -zus halverwege de jaren 50 van de vorige eeuw en een handgeschreven brief van (waarschijnlijk) een tante van de moeder van mijn oma. Ook vond ik een adres van een Amerikaanse dame, waar ik niet eerder van had gehoord. Een brief van een andere Amerikaanse dame zat er ook bij, maar men was er redelijk van overtuigd dat deze dame reeds gestorven was. Van Zeena, de dame van het adres, had ik nog niet eerder gehoord. Ik probeerde uit te vinden of zij nog leefde. Dat was lastig zat, want hoewel ik haar naam een aantal keer vond met Google, kon ik niet zien hoe recent dat was. Op advies van een Amerikaanse vriendin zocht ik vervolgens met www.whitepages.com. Ik vond haar met een adres in Los Angeles, een paar honder meter verwijderd van het adres dat ik van haar had. Via Googlemaps bleek er een streetview mogelijk te zijn, en daaruit bleek dat zij in een gebouw woont dat Westwood Horizons heet. En via Google bleek dat dan weer een soort bejaardenhuis. Kijk, dat ging de goede kant op. Ik belde met de receptie van Westwood Horizons en vroeg of zij Zeena kenden. Ja hoor, die zat te lunchen. May I ask who's calling? De volgende dag belde ik Zeena en wij hebben lang en geanimeerd gepraat. Zij kon mij vertellen dat Ray (de bovengenoemde dame) inderdaad was overleden. Zij was blij en dankbaar dat ik belde en ik beloofde haar de overlijdenskaart van oma toe te sturen. Ik voegde een zevental foto's bij en een lange brief en ga nu bij de brievenbus zitten wachten op haar reactie. Lang leve internet!

Pratten

Tot voor kort ging ik graag prat op twee zaken waar ik zelf eigenlijk geen invloed op had: 1) ik had nog geen gaatjes op mijn 33e en 2) ik had nog een oma op mijn 33e. Op woensdag 21 juli werd nummer 1 teniet gedaan en op donderdag 22 juli werd nummer 2 teniet gedaan.
Ik was donderdagnacht zo laat thuis (ik was samen met Jaap in Amsterdam bij oma) dat ik vrijdag eerst maar eens uitsliep. Toen ik wakker werd en gedoucht had voelde ik mij geenszins beter, dus ben ik die dag thuisgebleven. Ik bezocht Minke op het KDV, want ik had ernstige behoefte om haar te knuffelen. Daarna dronk ik verse jus d'orange bij de Boengerd.
Zaterdag en zondag gingen Ivo en ik samen naar Gent, want dat zat in de planning en leek een goed idee. Dat was het ook. Mijn eerdere plan om dronken te worden door veel mojito's te drinken ging niet door - ik had er geen zin in, dus na één slechte mojito (want een kant-en-klare mix) en één kriekje hield ik het voor gezien. We hebben heerlijk muziek geluisterd, gezellig gegeten en hadden een prima hotel in hartje stad.




Minke logeerde bij haar opa en oma in Huizen en had het ook goed naar haar zin.
Vandaag bezochten wij Abe en Mira, die we kennen van de zwemles. Dat was gezellig. En nu ga ik even liggen om een dutje te doen, want ik ben nog steeds heel daas en moe. Truste!

90 jaar, 6 maanden, 4 dagen

Mijn oma, Minke's oude oma, is overleden.

Ziekenhuizen

Met al die gevallen vrouwen, kom ik met Minke nog eens in een ziekenhuis. Maar twee keer in één week naar twee verschillende ziekenhuizen, dat is the limit!
Woensdag bezochten Minke en ik een gehavende Irnsje in het ziekenhuis van Amersfoort. De volgende middag werd ze ontslagen. Nu is ze bij haar ouders. Donderdag volgt nogmaals een operatie aan de kaak, want de chirurg gaat voor een 10+. En terecht!
Vandaag waren Minke en ik bij mijn oma in Amsterdam. Een heel ander plaatje, namelijk van een erg oude vrouw die steeds wegdoezelde toen wij er waren. De door mij meegebrachte aardbeitjes at Minke zelf en oma moest gevoerd. Harde werkelijkheid. Oma kon 't nauwelijks wegkauwen, dus toen heb ik haar wat water door een rietje laten drinken. Minke vond dat wel mooi want ook zij dronk uit een riet. Dit weekend een jaar geleden zaten we nog met oma en mijn ouders thee te drinken in de theetuin van Eemnes. Raar hoor. Toen was nog niemand gevallen en had nog niemand kanker...


Minke kan nu goed op haar loopfiets door het huis crossen. Nog iets langere benen zou het vergemakkelijken, maar het gaat best. Ze leert trouwens steeds meer woordjes: jas, boom, beer. Ik versta het, misschien een buitenstaander niet. Verder houdt ze zich goed aan alle dierengeluiden: baf, bauw, boe, hiiii en soms beh (hond, poes, koe, paard, schaap). Een leeuw gromt en haalt uit met zijn klauw en een indiaan doet zijn hand voor zijn mond en zegt 'oeh oeh oeh oeh'. Ze snapt (uiteraard) veel meer en da's wel erg handig!
Minke heeft, zoals je in het cirkeltje kunt zien, een gigantische kies in de maak:


Verder snapt ze uitstekend dat schoenen en sokken aan je voet moeten dus ze komt ze graag even brengen:


Klap eens in je handjes ... handjes in je zij ...


In navolging van haar overgrootmoeder en haar oudtante Simone, lijkt Minke ernstig linkshandig te zijn:

Geruis

Hierbij de foto's van Ivo's verjaardagsfeest. Neef Boris vindt de bal ook mooi:


Minke, die niet eens jarig was, kreeg ook een cadeau (en hield braaf haar zonnemutsje op):


Zelfs nicht Bente vindt de bal leuk:


Ivo's beroemde pasta Bolognese is niet alleen mijn favoriet:


Zaterdag was een dag waar ik echt naar uit had gezien; een saunadag in Bussloo met Marloes. Gewapend met zonnenbrand factor 30 togen wij richting de sauna. Het was best rustig, zeker binnen. Iedereen lag buiten te bakken. We hebben uiterst kalm aan gedaan, lekker gegeten, veel gezwommen en ik heb uiteraard nog liggen slapen. 's Ochtends bracht Marloes nog een geweldig cadeau mee: Entertaining with the Soprano's.


Zondag gingen we 's ochtends snel naar Almere. We zouden namelijk met Marc naar Proef Italie dat gehouden werd bij Kasteel HaarZuilen. En wie had daar een stand en vrijkaarten? Juist ja, Bart. Een tripje naar Almere om € 45,- uit te sparen, vonden wij de moeite waard. Konden we gelijk Bas nog even zien (oja, en Lenny). Proef Italie was eigenlijk niet meer dan heel erg veel standjes van allerlei bedrijfjes die veel of weinig raakvlakken hadden met Italie. Best leuk. Binnenkort naar Proef Holland in de Keukenhof, Marloes?! We vertrokken weer toen de eerste spetters vielen.






Vandaag moesten de katten hun jaarlijkse entingen. Mijn Timootje bleek een hartruisje te hebben. Tevens ontstoken tandvlees en nogal wat tandsteen. Die combinatie is niet goed. Maar ja, onder narcose voor verwijderen van tandvlees, dat is dan weer lastig met een hartkwaal. De dierenarts gaat na onze vakantie nog eens luisteren... Oké, ook nog een wormenkuurtje (vooral om dat dat voor Minke belangrijk is) en dan de nota: € 108,-. Kaboem!



Nog meer ellende horen? Vannacht is mijn oma (90 jaar) gevallen in de badkamer en heeft haar heup gebroken. Rond half 7 belde mijn vader om te melden dat ze goed de operatie was doorgekomen. Ze klonk opgewekt en oogde oud. Volgens Ivo was het gekker geweest als het andersom was geweest. To be continued ...