Mu(i)s

Het is herfst. En herfst ervaren sommige mensen als een neerslachtig seizoen. Dorre bladeren, dode planten. Onze katten dragen hun steentje bij. Hadden we zo'n 3 weken geleden een dode mus in de achtertuin waar Sim mee speelde, zo hadden we vrijdag een dode mus in de berging. De veertjes lagen tot in de keuken. En zo hadden we vanmorgen een nog geheel gaaf en piepklein spitsmuisje in de hal. Dood. Uiteraard. Gezellig, de feestdagen komen eraan.

Het leenbed is de farce van de eeuw. We kregen twee lattenbodems op pootjes. We kregen twee losse matrassen. Eén is wat hoger en wat langer (en ook wat breder) dan het andere. Hardheid? Op een schaal van 1 tot 10 (waarbij 1 zacht en 10 keihard) komen de matrassen op 9. Bijkomend: het breedste matras is breder dan de lattenbodem en dus kantel je op die helft zowat met matras en al naar de grond. Gevolg: we slapen allebei belabberd.
Huidige stand van zaken: Sim ligt als een prinses-op-de-erwt op het logeerbed. Aantal matrassen: 3 (1 x eigen, 2 x leen).


En wij? Wij liggen weer op ons eigen matras en ik nog op een extra matrasje. Daarbij creeer ik elke nacht een waterbed door overmatig te transpireren. Dus lig ik niet alleen op twee matrassen, ik lig ook op een badlaken. Een handdoek ligt naast mijn bed en we slapen onder aparte dekbedden,zodat ik, zonder Ivo daarbij al te veel te storen, 's nachts mijn dekbed kan omkeren om weer onder een droge kant te liggen. Slaapgenot: 3.

Vandaag heb ik thuis gewerkt. Hoewel ik normaliter niet bekend sta om mijn ijzeren discipline, ging het vandaag uitstekend. Ik werkte 3 uur voor de lunch en 2 uur erna. Ik sprak met de bedrijfsarts en hij vindt dat ik 4 dagen van 6 uur moet werken. Tot dat ook dat niet meer haalbaar is. Ik hoop wat vaker thuis te kunnen werken want ook de reistijd scheelt mij een boel energie.
Oja, en Timo werkte ook heel hard mee:


En oja, heus ook leuke berichten in Simone's wereld. Zaterdag aten Ivo en ik bij Corien en Tom en hun twee dochters, Robin en baby Nicky. Het was gezellig. Ivo en ik gingen daarna naar Amsterdam omdat we kaarten hadden om Kasper van Kooten te zien in de Kleine Komedie. Ook Tom had een voorstelling in de stad, dus hij reed mee.
Kasper van Kooten hadden we vorig jaar gezien met een liedjesprogramma en verwachtten dat eigenlijk weer. Maar het was een cabaretvoorstelling met een viertal liedjes. We hebben gelachen. Het is erg herkenbaar wat hij schetst - een jongen van onze generatie. Als je nog kaarten kunt krijgen: gaat dat zien. De show heet Veelvraat.