vrijdag 9 november 2007

Van oude mensen, de dingen die voorbij gaan

Donderdag zou ik sporten, direct uit mijn werk, maar het lot besliste anders. Ik moest echt een paar boodschappen doen en het regende pijpenstelen, en als ik zou sporten en dan naar de supermarkt en dan naar huis, dan zou Ivo tot half 8 op zijn prakkie moeten wachten... Er werd dus niet gesport, wel lekkere winterkost gegeten. Vooral het toetje vond ik erg lekker. We begonnen aan een film, maar Ivo zat te snuffelen en ik in te slapen, dus om half 10 lagen we in bed.

Vrijdag ben ik na mijn werk naar verpleeghuis Voorhoeve gereden (mijn vorige werkplek) om daar een bewoner te bezoeken die mij na aan het hart ligt. Hij was erg moe en spreken doet/kan hij nauwelijks nog.
Thuis gekomen blijkt onze knorrige buurman (80) bezig te zijn met verhuizen (naar een verzorgingshuis). Als hij de boel verkoopt, zou dan ook zo'n enthousiasteling als Thomas, onze klussende buurman, het kopen en twee jaar aan de slag gaan? Ik acht de kans groot, want wat een ouwe zooi daarbinnen zeg!
Om het af te maken heb ik ook nog maar even met mijn tante Tanneke in Zuid-Afrika gebeld die in de ziekenboeg (frailcare) van haar wooncomplex ligt met een gebroken voet o.i.d. Ze klonk zeer timide en maakte zich zorgen over de vraag of de vriendin van een vriend van haar de katten wel diepvriesvis gaf en geen blikvoer. Zij wil zo snel mogelijk terug naar haar huisje, maar volgens mijn vader die de contacten onderhoudt, is dat niet echt meer mogelijk.

Na alle oude mensen was er ook nog tijd voor jonge mensen. We reden naar Amsterdam waar we met Marc, een studievriend van Ivo hadden afgesproken. We aten bij Pastini. Gezellige avond met gezellige gesprekken. Maar zo jammer dat er nog gerookt mag worden in horeca gelegenheden...

En dan wilde ik jullie dit (korrelige) kiekje toch niet onthouden: zo lig ik het liefst: