Ik kreeg mailtjes en sms-jes; of ik nog wel leef. Ja hoor, no worries.
Ik werk, ik ga naar de kapper, ik spreek af met vriendinnen, ik lees (David Sedaris), ik speel Wordfeud (op de papa Ivo iPad), ik geniet van Minke.
Minke was vanaf zaterdag een paar dagen bij mijn ouders logeren. 'Mij opa Flank is lief', riep zij toen ik vertelde dat hij haar ophalen kwam. In de auto zei ze gelukkig ook nog 'mij papa Ivo is lief en mij mama Simone oot'. Minke kletst, en denkt en legt verbanden. Wat ze echter niet deed bij opa en oma was poepen. Dus zondag had ze er last van, maandag deed het pijn en dinsdag was het echt niet leuk meer. We zijn haar gaan halen. Woensdag nam Ivo haar mee naar de huisarts waar zij een poedertje kreeg voorgeschreven. Meer dan ooit is de zinsnede 'daar krijg je zachte poepies van' te horen in ons gezin. Nog een volle week moet zij haar drankje drinken. Dat doet ze braaf. Daarna nemen we wederom contact op met de huisarts want ik begrijp dat we het daarna moeten afbouwen.
Gisteren was ik de hele dag in Zwolle op een themadag van de MO-zaak (een indicatie-orgaan waarmee de gemeente Huizen samenwerkt) over de doelgroepen die vanaf 2013 vanuit de AWBZ naar de gemeentelijke Wmo komen. Mijn collega Monique en ik namen deel aan vier workshop om 'de mensen achter de cijfers' te leren kennen. We leerden dus over autisten, psychiatrische patiënten, de psychogeriatrische patiënt en de verstandelijk beperkte klant. De psychiatrische klant en de psychogeriatrische klant (de demente bejaarde) werden 'gespeeld' door actrices. In eerste instantie dacht ik dat het lacherig zou worden, maar dat was geenszins het geval. Du moment zij in hun rol kropen (en ik had me natuurlijk weer aangemeld als gesprekspartner van de zwaar depressie klant (omdat niemand anders zich meldde)) waren ze het echt waardoor het niet raar was om met ze in gesprek te gaan.
Op de terugweg (ik bracht Monique terug naar Huizen en haalde Minke op bij haar opa en oma) vloog er plotseling een gigantisch stuk plexiglas (zeker 1m2) van de weg tegen de auto aan. Ik schrok maar alles ging goed, op flinke schade aan de voorzijde van de auto na. Ivo is vandaag bij de garage geweest en maandag kunnen we 'm al komen brengen.
Hieronder plaats ik was losse foto's, waarvan er een aantal door Minke zelf is gemaakt. Geniet.
Minke doet graag aan rollenspellen. De halve dag hoor ik 'mij is de mama Simone / mij is de haai'. Hier zegt zij: 'mij is de puzzel', tot grote hilariteit van haar moeder:
Minke begint te snappen dat het heerlijk is om in bed te liggen, ook als je niet moet/hoeft te slapen:
Minke's pony is een tijdje geleden geknipt. Met skinny jeans en coltrui (rood/oranje) vond ik haar zo weggelopen uit de jaren 70 van de vorige eeuw. Op mijn vraag of ze even wilde poseren kreeg ik dit voorgeschoteld:
Het was ook nog dierendag, dus niet alleen nog luiers op de valreep gekocht, ook ware verwennerij voor mijn schatjes:
Minke heeft mijn kattenliefde ook in haar genen: Fimmie is lief!
