De eerste les vond ik niet briljant, maar misschien kwam dat omdat mijn verwachtingen nogal hooggespannen waren. Ik had me ingesteld om 'eindelijk' een sport gevonden te hebben die ik kan uitvoeren (want je hoeft niet te rennen, en dat kan ik niet). Maar ten eerste was het echt ontzettend koud. En ten tweede bleken er heel veel regeltjes en handelingen te zijn, voordat je het water op kan (en ook als je het water weer uitkomt).
We kregen wat theoretische uitleg over de roeibeweging op de roeimachine. Omdat ik toen opeens mijn hersens aanzette bij het roeien, bakte ik er niks van. Je moet in feite op je heup 'scharnieren' terwijl ik mijn hele rug naar voren buig, waardoor mijn rug krom komt te staan en dat moet je kennelijk niet willen. Daarna gingen we de roeibak in:
Als je twee deksel hiervan aftilt, komen er twee roeiplaatsen tevoorschijn en kan je dus zonder te varen, de slag oefenen. Zonder met het stoeltje op te rijden (dus je benen in te trekken) vond mijn been dat niet zo heel leuk, omdat ie dan wel heel lang recht (en in de kou) moest zitten.
Na twee uur buiten te zijn geweest 's avonds, waren mijn tenen bevroren en had ik zin in een warm bad.
De week erop had ik dan ook niet heel veel zin. Deze keer trok ik Ivo's thermo-onderbroek onder mijn sportbroek aan en andere schoenen en ik ging met enige tegenzin naar de roeivereniging. Alwaar we direct een boot pakten en het water opgingen. En wat was dat leuk! Het is veel minder zwaar dan ik verwachtte, maar ik haalde nog wel even mijn knokkels open (volgende keer wielrenhandschoentjes aan!). Het was leuk om over het water te gaan en we roeiden tot bij de brug waar ik vaak overheen rijd. Ik zag veel futen en het water rook lekker.
Helaas heb ik zaterdag en zondag erg veel last van mijn knie gehad, maar dat leek in de loop van de week weer wat af te zakken.
Nu hopen op zacht weer aanstaande donderdagavond!
