Goede start?

De ergste ziektes binnen mijn huishouden lijken voorbij. Ivo knapt langzaamaan op, Lena blijft rommelig. Vanmiddag neem ik haar mee naar de huisarts: dat oor van haar bevalt me niks. Ze eet nauwelijks, drinkt wel melk (ook 's nachts...) en slaapt veel. Dat laatste is dan wel weer fijn maar ik wil gewoon mijn kind terug en klaar is klaar. Minke is vanmorgen weer lekker naar school gegaan.
Gisteren dacht ik dat ik doordraaide. Ivo lag in bed met flinke hoofdpijn, Lena's oor bloedde, Minke was uiterst brutaal en ik wilde op tijd klaar zijn want ik ging met haar, Maartje en Sofie even naar Superfun om overmatige energie weg te spelen.
Maar Lena werd toch weer wakker, moest ook mee dus. Ik voelde mijn hele buik, lijf, hoofd op tilt slaan. Nog even en ik kon worden opgenomen in Zon en Schild. Maar het spelen was leuk, ik kletste met Maartje en alles werd weer rustig in mijn lijf.
Toen Lena 's middags ging slapen en Minke achter de iPad (de AaI) verdween, deed ik op mijn gemak boodschappen. Waarover later meer. Thuis gekomen ruimde ik de kerstboom op, ging Minke lekker bij Julie spelen maar Lena werd niet gezellig wakker. Dus ik was heel blij dat Ivo toen uit bed kwam en met haar ging zitten. Kon ik mooi even koken.
Afzien hoor, alleenstaande moeder zijn.