Service

Soms gaan er dingen stuk. Steenslag in mijn voorruit zorgde niet alleen voor een fikse ster, maar ook voor een barst die uiteindelijk bijna helemaal van links naar rechts liep, helemaal onderin mijn ruit. Dus Carglass gebeld en vandaag werd de ruit vervangen terwijl ik op kantoor zat. Bij het terugbrengen meldde de monteur mij dat er een hoekdeel van de rubber lijst miste en dat hij dat bij het ophalen niet had opgemerkt. Ik had geen zin in discussie (volgens mij miste dat helemaal niet) en zei dat ik wel even langs de Ford dealer zou gaan. Daar bleek dat je helemaal geen losse hoekdelen kon krijgen. Nee, dan moest er een nieuwe ruit in met een heel nieuwe lijst. Een ruit alleen al kost 190 euro. Niet dat het mij iets kan schelen, die kosten zijn niet voor mij. Maar of mijn baas er op zit te wachten ... Ik zal morgen eens met wagenparkbeheer bellen.

Soms gaan er ook andere dingen stuk. De vonkontsteking van het gasfornuis bijvoorbeeld. Na mijn weekendje Hamburg werkte het ding niet meer en daar baalde ik van. Uiteraard kan je met lucifers of een aansteker werken, maar ik vind juist die vonkontsteker heel handig. Dus de Pelgrim website bezocht en uiteindelijk bij een of andere service site beland. Daar moest je allerlei gegevens invoeren, waaronder het typenummer. Dat wist ik niet en het formulier trapte in mijn 012345678. Dat was fijn. Tot ik de volgende dag een mail ontving met het verzoek om het juiste nummer anders kon de afspraak (50 euro voorrijkosten, 10 euro per 10 minuten voor de monteur en nog wat andere kosten) niet doorgaan. Ik zocht in de tas met brochures van de vorige eigenaren. Niks. Het nummer zou ergens in het fornuis staan. Gisteren stond ik de keuken schoon te maken en ik opende de oven om te zien of daar het nummer stond. Ik wilde het lampje aandoen. Niks. Hé, zou dat iets te maken hebben met de vonkonsteking? Zou de oven het uberhaupt nog doen? Zo getest: het ding gaf geen sjoege. Kijk... Vervolgens in het keukenkastje gedoken. Daar staat een extra stoppenkastgeval - hierop zit alle apparatuur uit de keuken. Bleek de onderste knoppen verkeerd om te staan. Voila, licht in de oven, vonkontsteking gefixt. Scheelt toch weer 75 euro...


En hoe kwam het nou toch dat die knopjes verkeerd om stonden? Ja, omdat er wel eens iets kapot gaat. Zoals het scharnier van het keukenkastje bijvoorbeeld. Toen ik in Hamburg was heeft Ivo dat deurtje opnieuw opgehangen en daarbij tegen die knoppen gestoten.

Maar meestal gaan er geen dingen stuk. Wel komen er soms mensen eten, zoals Marc afgelopen zaterdag. Hij bracht een fles wijn mee en een allerschattigst rompertje voor ons Marietje. Zondag reden we naar Badhoevedorp om de meubeltjes op te halen die we via Marktplaats hadden gekocht. Het paste maar precies in de auto. We waren nu toch in de buurt, dus reden we ook nog langs Marloes die met haar hele familie in haar nieuwe appartement (Haarlem) aan het klussen was. Het zag er allemaal mooi uit, wat een ijver!

Hier nog een kiekje van mij met mijn babybuik. Ik ben vandaag 27 weken en 6 dagen. Ik moet nog drieeneenhalve week werken, dan heb ik een aantal vakantiedagen, Kerst en per 1 januari 2009 gaat officieel mijn verlof in. Ik kijk er erg naar uit. Ik hoor mezelf regelmatig tegen mensen vertellen dat het best zwaar is, dat ik kortademig ben, dat ik zo slecht slaap. Maar laat ik eerlijk zijn: 85% van het zwanger zijn is HEERLIJK. Het is zo gezellig. Marietje is soms heel druk en dat is zo'n fijn en knus gevoel. Ik vind mijn buik mooi, hij steekt erg naar voren. De rest van mijn postuur lijkt hetzelfde. Ik ben nu zo'n 10 kg aangekomen. Het kinderkamertje begint vorm te krijgen (zaterdag heeft Ivo nog staan verven) en gisteren heb ik een gigantische doos met kleding van Stella opgehaald. Claudia heeft het mij opgestuurd en als de kast in elkaar is, ga ik alles eens rustig bekijken en genieten. We krijgen een kindje!!


Deze foto is op de zelfontspanner gemaakt in een redelijk donkere woonkamer. Artistiek geworden, niet waar :-)