Ivo en ik hebben de afgelopen tijd keihard gewerkt. Ivo werkt trouwens altijd heel hard, ik kan soms de teugels wel wat laten vieren. Behalve hard werken namen wij op kantoor nog twee nieuwe junior consulenten aan na een intensieve sollicitatie procedure, ging ons hele gezin naar de kapper en heb ik Mad Men afgekeken. Afgekeken? Een boek lees je uit, wat doe je met een serie? Uitkijken? Afkijken? Hoe dan ook: ik heb me in no time door vier series van dit briljante tv drama heen gewerkt. Vele (nachtelijke) uurtjes op de bank met mijn nieuwe fictieve liefde, Don Draper, de leading man. Van eind jaren 50 van de vorige eeuw tot 1965 heb ik met ze meegeleefd. En nu is het wachten op serie 5 die nog niet eens af is. Hoe overleef ik dat nou weer? Gelukkig kan ik ook lezen. Enige tijd geleden leende ik een mooi oud exemplaar van Het Achterhuis van Gea. Ik las het toen ik een jaar of 12 was denk ik, er was weinig van blijven hangen. Ik vind het nu erg indrukwekkend. Van de bibliotheek leende ik een boek van Elie Wiesel, "Nacht". In mijn werk kom ik zeer dikwijls bij mensen thuis die de oorlog bewust hebben meegemaakt. Onlangs kwam de oorlog uitgebreid ter sprake bij een dame in Laren. Zij raadde mij dit boek aan. Verder leende ik ook een boek van Bert Keizer, het heet "Onverklaarbaar bewoond". Het gaat over dementie en dat vind ik nog altijd een zeer intrigerend onderwerp om over te lezen. Zware kost allemaal zeg... Nou, ik heb ook een abonnement op Groter Groeien, en dat is een stuk luchtiger.
Dus tv uit, dvd in de kast, computer weg: ik ga lezen!
vrijdag 26 augustus 2011
zondag 21 augustus 2011
Op de been
Sinds week 27 (woensdag 6 juli) had ik niet meer gelopen. Toen liep ik 4,9 km. Dit alles in aanloop naar 6,4 km in Amsterdam op 18 september. Toen ging mijn been raar doen. Vandaag (week 33) heb ik 't weer op gepakt. Heel rustig. Dus eerst de straat uitgewandeld, toen 1,2 km gelopen en toen de straat weer door gewandeld. 't Ging lekker!
Morgen weer? Ik zie opeens weer mogelijkheden voor de Ladies Run in Amsterdam!
Morgen weer? Ik zie opeens weer mogelijkheden voor de Ladies Run in Amsterdam!
dinsdag 16 augustus 2011
Mij even sinnen!
Gisteren mocht Minke voor het eerst in een jaar naar het consultatiebureau. De "stats": 91,7 cm / 14.10 kilogram.
Qua lengte zit ze daarmee een fractie onder het gemiddelde en qua gewicht een fractie boven het gemiddelde. Desalniettemin is zij helemaal goedgekeurd. Minke benoemde alle plaatjes netjes (van koe, ei en huis tot (vracht)auto, gieter en beer), haar ogen waren goed, ze had een mooie holling in haar voetzool én ze droeg geen luier meer overdag. Ook moest Minke tegen een bal schoppen. Links als Minke is, schopt Minke dus ook met haar linkervoet. De arts tikte de rechtervoet van Minke aan en vroeg haar daarmee te schoppen. Zij had duidelijk bewust hersenactiviteit nodig om deze opdracht uit te voeren. Uiteraard (!!) deed zij het wel keurig. Nou ja, twee keer dan, toen schopte zij weer stug met links!
Vandaag had ik een volle dag op mijn werk: eerst werkoverleg met mijn leidinggevende, toen 'gewoon' werken, toen consulentenoverleg en toen nog een huisbezoek. Om half 6 stond ik, helemaal uitgeteld van een gesprek met een, laat ik het maar bijzondere noemen, vrouwelijke klant. Ivo was ook laat en dus was het eten nog niet verpieterd toen Minke en ik om kwart voor 7 aankwamen.
Gesprekje in de auto:
S: heb je nog gekleid met oma?
M: nee, klei op
S: o, da's vervelend. En nu?
M: nieuwe kopen
S: wie, jij of oma?
M: famen nieuwe kopen
S: zo zo, en wie gaat dat dan betalen?
M: oma
S: mooi is dat, jij maakt het op en oma moet nieuwe kopen
M: nee, oma geen centjes mee (of meer).
(Minke is namelijk van mening dat het heel eenvoudig is om altijd maar 'nieuwe' te kopen als iets op (of stuk) is. Ik zal haar het concept van werken en geld uitgeven binnenkort eens duidelijk proberen te maken).
Hier word ik trouwens ook HEEL ERG BLIJ van:
Qua lengte zit ze daarmee een fractie onder het gemiddelde en qua gewicht een fractie boven het gemiddelde. Desalniettemin is zij helemaal goedgekeurd. Minke benoemde alle plaatjes netjes (van koe, ei en huis tot (vracht)auto, gieter en beer), haar ogen waren goed, ze had een mooie holling in haar voetzool én ze droeg geen luier meer overdag. Ook moest Minke tegen een bal schoppen. Links als Minke is, schopt Minke dus ook met haar linkervoet. De arts tikte de rechtervoet van Minke aan en vroeg haar daarmee te schoppen. Zij had duidelijk bewust hersenactiviteit nodig om deze opdracht uit te voeren. Uiteraard (!!) deed zij het wel keurig. Nou ja, twee keer dan, toen schopte zij weer stug met links!
Vandaag had ik een volle dag op mijn werk: eerst werkoverleg met mijn leidinggevende, toen 'gewoon' werken, toen consulentenoverleg en toen nog een huisbezoek. Om half 6 stond ik, helemaal uitgeteld van een gesprek met een, laat ik het maar bijzondere noemen, vrouwelijke klant. Ivo was ook laat en dus was het eten nog niet verpieterd toen Minke en ik om kwart voor 7 aankwamen.
Gesprekje in de auto:
S: heb je nog gekleid met oma?
M: nee, klei op
S: o, da's vervelend. En nu?
M: nieuwe kopen
S: wie, jij of oma?
M: famen nieuwe kopen
S: zo zo, en wie gaat dat dan betalen?
M: oma
S: mooi is dat, jij maakt het op en oma moet nieuwe kopen
M: nee, oma geen centjes mee (of meer).
(Minke is namelijk van mening dat het heel eenvoudig is om altijd maar 'nieuwe' te kopen als iets op (of stuk) is. Ik zal haar het concept van werken en geld uitgeven binnenkort eens duidelijk proberen te maken).
Hier word ik trouwens ook HEEL ERG BLIJ van:
zaterdag 13 augustus 2011
Onder tafel
Donderdag, in Den Haag, kocht ik een tafel. Ook deze tafel komt van Marktplaats. Deze kon in de auto (met hulp van de verkopende partij); Minke's stoel + Minke moesten toen op de passagiersstoel. Minke vond dat geweldig leuk dus zij sliep niet (tussen 8 en 9 's avonds).
De hele dag waren we bij Claudia, Stella en Hugo geweest. Minke en Stella fietsen rond de tafel en gingen op vakantie (zie filmpje).
Vandaag zetten we de tafel in elkaar. We aten er nog niet aan, want Edwin en Colleen nodigden ons uit.
Minke kletst iedereen onder tafel. Zo tijt zij effe vee op ei-pet van papa. En zij kloeit niet als zij geen fab om heeft, vindt zij haar oma's fief maar opa Flank niet want 'herrie maten' (op mijn verzoek hing hij nieuwe wc-rolhouders op waarbij geboord moest worden). Zij is, ondanks blauwe wallen en lodderig gezicht, steeds 'niet moe'. Waar ik steeds van schrik is de uitspraak 'mij bloed plassen'. Na drie keer herhalen realiseer ik me dan dat ze in haar broek plast. Nou ja, een drupper verliest waarna ze snel naar de wc gaat.
Ik ben het 'Mama Mone' erg zat en zou willen dat ze dat weer afleert. Laat mij maar gewoon alleen maar mama zijn.
De hele dag waren we bij Claudia, Stella en Hugo geweest. Minke en Stella fietsen rond de tafel en gingen op vakantie (zie filmpje).
Vandaag zetten we de tafel in elkaar. We aten er nog niet aan, want Edwin en Colleen nodigden ons uit.
Minke kletst iedereen onder tafel. Zo tijt zij effe vee op ei-pet van papa. En zij kloeit niet als zij geen fab om heeft, vindt zij haar oma's fief maar opa Flank niet want 'herrie maten' (op mijn verzoek hing hij nieuwe wc-rolhouders op waarbij geboord moest worden). Zij is, ondanks blauwe wallen en lodderig gezicht, steeds 'niet moe'. Waar ik steeds van schrik is de uitspraak 'mij bloed plassen'. Na drie keer herhalen realiseer ik me dan dat ze in haar broek plast. Nou ja, een drupper verliest waarna ze snel naar de wc gaat.
Ik ben het 'Mama Mone' erg zat en zou willen dat ze dat weer afleert. Laat mij maar gewoon alleen maar mama zijn.
woensdag 10 augustus 2011
34.5.4
Vandaag (34 jaar, 5 maanden, 4 dagen) heb ik een grijze haar rigoreus verwijderd. Afgelopen weekend ook al. Waar gaat dat heen?
maandag 8 augustus 2011
En we maken nòg meer plezier
Zaterdag lunchte Saskia bij ons, die Minke al erg lang niet had gezien. Zij merkte op dat Minke volgens het boekje de letters 'verwisseld': Minke haalt de klanken naar voren in haar mond. Probeer maar eens. Minke zegt t in plaats van k, ze zegt f in plaats van s. Ik hoor haar ook consequent 'plopen' zeggen in plaats van 'lopen'. En nu heet ons buurjongetje dan ook 'Plobin' en niet Robin. Vandaag zei ze dat ze haar 'eisen saar' ging pakken (haar eigen schaar). Die had ik nog niet eerder gehoord. 's Middags reden we naar Hilversum voor worst en naar Loosdrecht voor een drankje aan het water. Serveerster: wilt u nog wat drinken. Wij: nee. Minke: mij wel!
Zondag reden we 's ochtends naar Heemstede om de 'nieuwe' tuin van de Ludies te zien. We werden onthaald met vers gebakken cakejes en Minke ging los op de nieuwe trampoline - de kinderen sprongen om de beurt (en Amber liep rondjes om haar broer). Na de lunch reden we naar huis terug.
Vandaag had Ivo een vrije dag genomen om naar de proloog van de Enecotour te kunnen kijken die dwars door onze wijk ging. Een aantal jaar geleden waren we al eens op de Eneco tour, toen ik VIP kaarten gewonnen had op mijn werk in Woerden. Gea kwam ook, net als Bart, Lenny en Bas. Het weer werkte goeddeels mee.
Morgen maar gewoon eens naar mijn werk!
Zondag reden we 's ochtends naar Heemstede om de 'nieuwe' tuin van de Ludies te zien. We werden onthaald met vers gebakken cakejes en Minke ging los op de nieuwe trampoline - de kinderen sprongen om de beurt (en Amber liep rondjes om haar broer). Na de lunch reden we naar huis terug.
Vandaag had Ivo een vrije dag genomen om naar de proloog van de Enecotour te kunnen kijken die dwars door onze wijk ging. Een aantal jaar geleden waren we al eens op de Eneco tour, toen ik VIP kaarten gewonnen had op mijn werk in Woerden. Gea kwam ook, net als Bart, Lenny en Bas. Het weer werkte goeddeels mee.
Morgen maar gewoon eens naar mijn werk!
donderdag 4 augustus 2011
woensdag 3 augustus 2011
Ondankbaar
Het is druk op mijn werk, zoals ik al zei. Dus als 't even kan werk ik door na 17.00 uur. Kom bij ons niet aan met ambtenaren die niks anders doen dan koffie drinken. Ik werd geinterviewd door een (ingehuurde) collega van de afdeling communicatie vanwege het evalueren van het vierjarenplan dat achter ons ligt. Het is interessant om met 'leken' te praten over de veranderingen in onze werkwijze. Het laat je nadenken over waarom je doet wat je doet. Maar ik realiseerde me ook weer hoeveel we hebben aangepast de afgelopen maanden (eigenlijk sinds ik in dienst ben (maart 2010)). Ik realiseer me dat we naast alle nieuwe werkprocessen, nieuwe formulieren en alle vergaderingen daarover, ook nog gewoon dossiers af te handelen hebben. En ik kan je zeggen, de aanvragen stromen binnen. Het is ongekend druk. Het is leuk hoor, maar ook wel erg intensief op het moment. Vanwege de vakantie van mijn collega die het Wmo loket in Laren bemand op vrijdag, ben ik de afgelopen weken slechts op dinsdag op kantoor in Huizen. Ik ben dan woensdag en vrijdag in Laren. Maar ja, ik moet soms toch ook mijn post kwijt, mijn nieuwe aanvragen ophalen en het lamineerapparaat gebruiken. Dus Minke en ik reden donderdag naar Huizen, regelden al bovengenoemde zaken en gingen daarna wandelen over de Blaricumse hei en appelsap drinken bij de Tafelberg:
Dit weekend verzetten wij onze zinnen bij mijn moeder. Mijn vader is namelijk voor een periode van twee weken in Zuid Afrika om alle rompslomp rondom het overlijden van zijn tante daar te regelen. En passant is hij ook begonnen met het bieden op een woning voor hem en mijn moeder daar. We skypen soms 's avonds. De communicatie is enigszins vreemd, daar hij mij wel kan zien maar niet kan horen en ik hem niet kan zien maar wel kan horen. Dus hij praat, ik typ. Volgens hem is het best fijn zo ... ik typ gelukkig haast net zo snel als ik praten kan.
Maar ja, mijn moeder was dus alleen thuis en was het zat om alleen tegen de katten te praten. Dus zaterdag reden wij (met racefiets, mamafiets en kinderfiets aan boord) naar Overdinkel. Mijn moeder kookte, Minke speelde en zij fietste nog naar de plaatselijke drogist met mij en mijn moeder. Toen Minke onwaarschijnlijk zoet was gaan slapen, speelden wij beneden een spelletje Rummikub. Uiteraard won ik dat.
Zondag was Minke er vroeg bij (6 uur) en Ivo ging met haar op. Daardoor zat hij om 8 uur op zijn racefiets (namelijk toen ik opgestaan was). Hij heeft lekker gefietst en onderweg nog een ree en een vos gezien. Helaas reed hij een lekke band, maar gelukkig was hij toen al bijna thuis. Minke, (o)ma en ik fietsten ook, wij gingen naar Gronau. Bij een park speelde Minke op tegels die muziek maakten (zie filmpje dat ik binnenkort zal plaatsen), liepen we een piramide op en speelden we op een gigantisch piratenschip. Na de lunch laadden we alles in en reden we naar huis terug.
Maandag bezochten Minke en ik neef Fabian - de zoon van mijn neef Joost en zijn vriendin Wendy. Minke vond het wel mooi. Ze zag nu eindelijk dat je dus echt uit een borst drinken kunt: Mindy bos dlinken. Ze mocht Fabian vasthouden en genoot daar zichtbaar van.
Die middag bezocht ik de manueel therapeut. Hij duwde en trok aan het been en concludeerde gelukkig ook dat er met heup en bekken an sich niets mis is. Ik heb oefeningen mee gekregen die mijn onderrug moeten versterken. Die doe ik nu braaf voor het slapen gaan. Dit weekend mag ik rustig aan beginnen met hardlopen.
Dinsdag was Minke in Huizen. Gea nam haar mee naar het nabijgelegen strandje. Maar Minke vond het niet geweldig. Ze heeft wel lang taartjes gebakken, maar het water vond ze maar niks (wellicht door de hoeveelheid alg die er in lag?). Minke is bij oma vooral ook erg druk met de pop, die zij steeds aan- en uitkleed.
Nieuwe uitspraken? Ik moet ze sneller gaan noteren, want ik vergeet het gauw.
Wel gehoord:
mij benne nou? (Minke heeft haar hoofd in haar pyjama)
mij buit vol, mij nee blam eten mij (dit alles nog voor het ontbijt, er zit niks in die zogenaamd volle buik)
mij veel dost (dorst)
opzij, opzij, Minte aan, Mone aan (tegen de andere auto's op de weg)
Nita knoop stuk (juf Anita heeft per ongeluk de knoop van Minke's broek gebroken)
Het tellen gaat steeds beter: een, vee, dlie, vier, zes, zesen, aht, elf!
Minke doet alles 'even': mij even fiessen, mij even tijten?, mij even dlinken
Minke heeft ook besloten met Edwin te trouwen. Het mag van Colleen. Nee, Ivo en ik mogen niet op haar feestje komen. En als ze rijk wordt? Dan koopt ze een blauwe fiets. En ook een huis. Wie daar wonen dan? Minke, Edwin en Colleen. Nee, Ivo en ik niet. Daar doe je 't dus voor ...
Dit weekend verzetten wij onze zinnen bij mijn moeder. Mijn vader is namelijk voor een periode van twee weken in Zuid Afrika om alle rompslomp rondom het overlijden van zijn tante daar te regelen. En passant is hij ook begonnen met het bieden op een woning voor hem en mijn moeder daar. We skypen soms 's avonds. De communicatie is enigszins vreemd, daar hij mij wel kan zien maar niet kan horen en ik hem niet kan zien maar wel kan horen. Dus hij praat, ik typ. Volgens hem is het best fijn zo ... ik typ gelukkig haast net zo snel als ik praten kan.
Maar ja, mijn moeder was dus alleen thuis en was het zat om alleen tegen de katten te praten. Dus zaterdag reden wij (met racefiets, mamafiets en kinderfiets aan boord) naar Overdinkel. Mijn moeder kookte, Minke speelde en zij fietste nog naar de plaatselijke drogist met mij en mijn moeder. Toen Minke onwaarschijnlijk zoet was gaan slapen, speelden wij beneden een spelletje Rummikub. Uiteraard won ik dat.
Zondag was Minke er vroeg bij (6 uur) en Ivo ging met haar op. Daardoor zat hij om 8 uur op zijn racefiets (namelijk toen ik opgestaan was). Hij heeft lekker gefietst en onderweg nog een ree en een vos gezien. Helaas reed hij een lekke band, maar gelukkig was hij toen al bijna thuis. Minke, (o)ma en ik fietsten ook, wij gingen naar Gronau. Bij een park speelde Minke op tegels die muziek maakten (zie filmpje dat ik binnenkort zal plaatsen), liepen we een piramide op en speelden we op een gigantisch piratenschip. Na de lunch laadden we alles in en reden we naar huis terug.
Maandag bezochten Minke en ik neef Fabian - de zoon van mijn neef Joost en zijn vriendin Wendy. Minke vond het wel mooi. Ze zag nu eindelijk dat je dus echt uit een borst drinken kunt: Mindy bos dlinken. Ze mocht Fabian vasthouden en genoot daar zichtbaar van.
Die middag bezocht ik de manueel therapeut. Hij duwde en trok aan het been en concludeerde gelukkig ook dat er met heup en bekken an sich niets mis is. Ik heb oefeningen mee gekregen die mijn onderrug moeten versterken. Die doe ik nu braaf voor het slapen gaan. Dit weekend mag ik rustig aan beginnen met hardlopen.
Dinsdag was Minke in Huizen. Gea nam haar mee naar het nabijgelegen strandje. Maar Minke vond het niet geweldig. Ze heeft wel lang taartjes gebakken, maar het water vond ze maar niks (wellicht door de hoeveelheid alg die er in lag?). Minke is bij oma vooral ook erg druk met de pop, die zij steeds aan- en uitkleed.
Nieuwe uitspraken? Ik moet ze sneller gaan noteren, want ik vergeet het gauw.
Wel gehoord:
mij benne nou? (Minke heeft haar hoofd in haar pyjama)
mij buit vol, mij nee blam eten mij (dit alles nog voor het ontbijt, er zit niks in die zogenaamd volle buik)
mij veel dost (dorst)
opzij, opzij, Minte aan, Mone aan (tegen de andere auto's op de weg)
Nita knoop stuk (juf Anita heeft per ongeluk de knoop van Minke's broek gebroken)
Het tellen gaat steeds beter: een, vee, dlie, vier, zes, zesen, aht, elf!
Minke doet alles 'even': mij even fiessen, mij even tijten?, mij even dlinken
Minke heeft ook besloten met Edwin te trouwen. Het mag van Colleen. Nee, Ivo en ik mogen niet op haar feestje komen. En als ze rijk wordt? Dan koopt ze een blauwe fiets. En ook een huis. Wie daar wonen dan? Minke, Edwin en Colleen. Nee, Ivo en ik niet. Daar doe je 't dus voor ...
Abonneren op:
Posts (Atom)