Nu ik tijdelijk thuis zit vanwege mijn been, heb ik tijd zat. Soms te veel, dan ga ik malen.
We namen een abonnement op Netflix zodat we Breaking Bad kunnen kijken, maar het betekende ook dat ik op mijn dagen alleen thuis, films ben gaan kijken. En sommige hebben me aan het denken gezet. Zo keek ik Julie & Julia. Over een jonge vrouw anno nu in New York die zoekt naar zingeving in haar dagelijks leven met een uitzichtloze baan en een blog start. Een blog waarin zij zichzelf uitdaagt elke dag gedurende één jaar gerechten te koken van bijna-naamgenoot Julia Child die in de jaren 60 van de vorige eeuw furore maakte met haar kookboek- en shows op televisie. Het leek me wel wat. Schrijven. Een doelstelling.
Daarbij kwam dat mij gevraagd werd om al dan niet tijdelijk korte nieuwsbriefjes te schrijven voor een online winkel in wijnen. En dat kwam dan weer omdat diegene mijn mailtjes aan ouders van het kinderdagverblijf over het reilen en zeilen van de oudercommissie erg goed geschreven vond.
Maar ik zou niet Simone heten als ik dan niet weet waarover te schrijven, of welk doel te hebben. Te denken dat natuurlijk nooit te kunnen. Maar ja, daar peins ik nu dus over. Ik overweeg (en zoek een beetje) naar een leuke cursus. Columns schrijven, of blogs. Ofzo.
Nu ik actief ben op Facebook merk ik dat ik minder vaak hier stukjes schrijf. Een echt blog is het natuurlijk nooit echt geweest; het is meer een online dagboek over mijn doen en laten en het leven met, maar ook van, mijn kinderen.
Ik ga eens proberen of het me lukt om het soms eens over een andere boeg te gooien. En dan hoor ik erg graag in de comments (!) hoe jullie dat bevalt.
