zaterdag 31 januari 2009
vrijdag 30 januari 2009
Geen grote veranderingen
Een gebrek aan ondernomen activiteiten is de oorzaak van gebrek aan updates op het blog. Nee, geen baby. Ze heeft nog eventjes en ze lijkt haar tijd te nemen. De verkoudheid die me vorige week goed te pakken had, is over. Ik voel me beter en kan het weer aan.
Maandag waren Gea en Mieke hier. Mieke bracht een grote knuffel mee, een poes. Sim kon het niet waarderen en deinste er steeds voor achteruit. Zeker bang dat hij vervangen werd...
's Avonds was ik wat misselijk maar besloot toch naar zwemmen te gaan. Ik parkeerde, geheel tegen mijn gewoonte in, op de invalideparkeerplaats. De parkeerplaats bij het zwembad is erg donker en altijd erg vol. Ik kom er al vele weken en weet dat er wel geestelijk gehandicapten zwemmen tegelijkertijd met ons, maar zij worden met een busje voor de deur opgehaald. Dus het leek me wel goed, die invalideparkeerplaats. Laat ik nou een bon krijgen voor maar liefst € 150. Ik vind het een schandalig hoog bedrag en heb besloten in beroep in te gaan. Proberen kan altijd, toch?
Woensdag gingen Ivo en ik voor de laatste keer naar de zwangerschapsyoga, het was partneravond.
Gisteren verlengde ik mijn mobiele telefoonabonnement en kreeg er een hip nieuw toestel bij. Dat ga ik een dezer dagen eens opstarten. We aten een hapje bij De 3 Vrienden en ... haalden bij de Hema de gordijnen op.
Ivo had afgelopen week de deadline van de website van Royal FrieslandCampina, het project waar hij de afgelopen maanden hard aan heeft gewerkt. Het ging bijna allemaal goed. Maandag en dinsdag was hij onbehoorlijk laat thuis, maar nu is hij soms al thuis voor het donker is!
Maandag waren Gea en Mieke hier. Mieke bracht een grote knuffel mee, een poes. Sim kon het niet waarderen en deinste er steeds voor achteruit. Zeker bang dat hij vervangen werd...
's Avonds was ik wat misselijk maar besloot toch naar zwemmen te gaan. Ik parkeerde, geheel tegen mijn gewoonte in, op de invalideparkeerplaats. De parkeerplaats bij het zwembad is erg donker en altijd erg vol. Ik kom er al vele weken en weet dat er wel geestelijk gehandicapten zwemmen tegelijkertijd met ons, maar zij worden met een busje voor de deur opgehaald. Dus het leek me wel goed, die invalideparkeerplaats. Laat ik nou een bon krijgen voor maar liefst € 150. Ik vind het een schandalig hoog bedrag en heb besloten in beroep in te gaan. Proberen kan altijd, toch?
Woensdag gingen Ivo en ik voor de laatste keer naar de zwangerschapsyoga, het was partneravond.
Gisteren verlengde ik mijn mobiele telefoonabonnement en kreeg er een hip nieuw toestel bij. Dat ga ik een dezer dagen eens opstarten. We aten een hapje bij De 3 Vrienden en ... haalden bij de Hema de gordijnen op.
Ivo had afgelopen week de deadline van de website van Royal FrieslandCampina, het project waar hij de afgelopen maanden hard aan heeft gewerkt. Het ging bijna allemaal goed. Maandag en dinsdag was hij onbehoorlijk laat thuis, maar nu is hij soms al thuis voor het donker is!
vrijdag 23 januari 2009
Groei
Foto 1: 15 weken 3 dagen
Foto 2: 24 weken 6 dagen
Foto 3: 37 weken 2 dagen
Vandaag kon ik al de gordijnen ophalen bij de Kwantum! Ik zal Ivo vragen ze vanavond (of anders morgen) op te hangen. Ik ben heel benieuwd.
Verder houdt mijn verkoudheid aan. Ik hoest wat af. Ik slaap belabberd en zie er moe en uitgeteld uit. En zo voel ik me ook, dus dat komt goed uit.
De verloskundige voelde wel dat Marietje een fractie dieper ligt dan twee weken geleden, dus dat is goed nieuws. Nu nog een beetje verder zakken en moeders is ook tevreden. Vanaf nu moet ik elke week komen.
De meeste enveloppen zijn geschreven. Ik zal Ivo vragen het logeerbed op klossen te zetten. Vandaag nog een babyfoon gekocht. We zijn er klaar voor.
Foto 2: 24 weken 6 dagen
Foto 3: 37 weken 2 dagen
Vandaag kon ik al de gordijnen ophalen bij de Kwantum! Ik zal Ivo vragen ze vanavond (of anders morgen) op te hangen. Ik ben heel benieuwd.
Verder houdt mijn verkoudheid aan. Ik hoest wat af. Ik slaap belabberd en zie er moe en uitgeteld uit. En zo voel ik me ook, dus dat komt goed uit.
De verloskundige voelde wel dat Marietje een fractie dieper ligt dan twee weken geleden, dus dat is goed nieuws. Nu nog een beetje verder zakken en moeders is ook tevreden. Vanaf nu moet ik elke week komen.
De meeste enveloppen zijn geschreven. Ik zal Ivo vragen het logeerbed op klossen te zetten. Vandaag nog een babyfoon gekocht. We zijn er klaar voor.
dinsdag 20 januari 2009
Maten
De laatste tijd kost alles veel energie. Zelfs in het beantwoorden van mails en de telefoon ben ik slecht geworden.
Vrijdag heb ik nog wel een onderstel voor de wieg opgehaald bij Anne in Rhenen. Haar meisje Julie is een lekker moppie dat gezellig bij ons op de bank zat te kwekken in haar wipstoeltje. Thuisgekomen bleek 't onderstel te passen, op de beugels aan de voor- en achterkant na. Ik vind het een stevige constructie en anders laat ik mijn vader er nog eens naar kijken.
's Avonds kwam Titia eten. Ik was bekaf want kwam tegelijkertijd met haar thuis aan met een tas voor boodschappen. Ivo was zo lief om te koken. Titia bracht een mooi boeket, kalender en een pakje voor de baby uit New York mee.
Zaterdag kwam Evelien langs om haar kolfapparaat aan mij uit te lenen. Het is een super ding, ik ben er heel blij mee.
Zondag was mijn oma jarig (en Marloes ook!!) en gingen Ivo en ik 's ochtends in het ziekenhuis bij haar op bezoek. Maar voor we vertrokken belde Ernst om te melden dat zijn zoon Boris Valentijn die nacht geboren was! Ivo is dus een neefje rijker. De bevalling is volgens mij voorbeeldig gegaan en Josephine is thuis bevallen, zo vlot ging 't allemaal.
Ivo had een mooi vruchtentaartje voor oma meegebracht, waar zij en wij lekker van aten, en de overbuurvrouw ook. Ik vond mijn oma helder en ze was goed bij. Van mijn vader begreep ik dat dat 's avonds anders was. Het zal met vermoeidheid te maken hebben. Ze is 89 jaar geworden. Die middag ben ik mijn bed ingerold en ik bleek een zware nacht tegemoet te gaan. Ik had last van alle griepverschijnselen die Ivo voor de kerst had - vooral HEEL VEEL zweten.
Maandagochtend voelde ik me goed genoeg om zelfstandig naar het ziekenhuis te rijden om een echo te laten maken. De echo moest uitwijzen of de placenta voor de uitgang ligt, of dat er wellicht een andere reden is dat onze baby nog niet is ingedaald. Er bleek niks aan de hand. Alles zag er prima uit. Ze is gewoon nog niet ingedaald. Verder werd bevestigd dat Marietje aan de grote kant is.
Om een idee te krijgen, kreeg ik een papier mee met daarop meetgegevens van hoofd, buik, bovenbeen en geschat gewicht. Deze gegevens worden gerelateerd aan het aantal weken zwangerschap waarop de maten normaliter worden behaald. Let op, ik was maandag 36 weken en 5 dagen. Here goes:
1) Hoofdomtrek = 33,0 cm, conform 37 wkn 5 dgn
2) Buikomtrek = 33,7 cm, conform 42 wkn 0 dgn (!!!!)
3) Bovenbeenlengte = 7,2 cm, conform 39 wkn 2 dgn
4) Gewicht = 3175 gram, conform 37 wkn 5 dgn
Net haar moeder dus - prima gewicht, maar lekker buikje.
Verder kon de echoscopiste zien dat Marietje haar heeft en dat vind ik helemaal geweldig. Ik kreeg nog een fotootje mee waarop haar gezichtje te zien is, net als ze haar mondje opent, dus je ziet lippen en tong. Maar ik vind die stilstaande echoplaatjes toch altijd een beetje griezelig, dus ik plaats 'm hier niet.
De rest van de dag en vandaag ook heb ik helemaal niets gedaan. Het is geen pretje om 8,5 maand zwanger te zijn en dan zo verkouden. Ik ben er redelijk klaar mee en helemaal klaar voor. Laat haar maar komen!
Vrijdag heb ik nog wel een onderstel voor de wieg opgehaald bij Anne in Rhenen. Haar meisje Julie is een lekker moppie dat gezellig bij ons op de bank zat te kwekken in haar wipstoeltje. Thuisgekomen bleek 't onderstel te passen, op de beugels aan de voor- en achterkant na. Ik vind het een stevige constructie en anders laat ik mijn vader er nog eens naar kijken.
's Avonds kwam Titia eten. Ik was bekaf want kwam tegelijkertijd met haar thuis aan met een tas voor boodschappen. Ivo was zo lief om te koken. Titia bracht een mooi boeket, kalender en een pakje voor de baby uit New York mee.
Zaterdag kwam Evelien langs om haar kolfapparaat aan mij uit te lenen. Het is een super ding, ik ben er heel blij mee.
Zondag was mijn oma jarig (en Marloes ook!!) en gingen Ivo en ik 's ochtends in het ziekenhuis bij haar op bezoek. Maar voor we vertrokken belde Ernst om te melden dat zijn zoon Boris Valentijn die nacht geboren was! Ivo is dus een neefje rijker. De bevalling is volgens mij voorbeeldig gegaan en Josephine is thuis bevallen, zo vlot ging 't allemaal.
Ivo had een mooi vruchtentaartje voor oma meegebracht, waar zij en wij lekker van aten, en de overbuurvrouw ook. Ik vond mijn oma helder en ze was goed bij. Van mijn vader begreep ik dat dat 's avonds anders was. Het zal met vermoeidheid te maken hebben. Ze is 89 jaar geworden. Die middag ben ik mijn bed ingerold en ik bleek een zware nacht tegemoet te gaan. Ik had last van alle griepverschijnselen die Ivo voor de kerst had - vooral HEEL VEEL zweten.
Maandagochtend voelde ik me goed genoeg om zelfstandig naar het ziekenhuis te rijden om een echo te laten maken. De echo moest uitwijzen of de placenta voor de uitgang ligt, of dat er wellicht een andere reden is dat onze baby nog niet is ingedaald. Er bleek niks aan de hand. Alles zag er prima uit. Ze is gewoon nog niet ingedaald. Verder werd bevestigd dat Marietje aan de grote kant is.
Om een idee te krijgen, kreeg ik een papier mee met daarop meetgegevens van hoofd, buik, bovenbeen en geschat gewicht. Deze gegevens worden gerelateerd aan het aantal weken zwangerschap waarop de maten normaliter worden behaald. Let op, ik was maandag 36 weken en 5 dagen. Here goes:
1) Hoofdomtrek = 33,0 cm, conform 37 wkn 5 dgn
2) Buikomtrek = 33,7 cm, conform 42 wkn 0 dgn (!!!!)
3) Bovenbeenlengte = 7,2 cm, conform 39 wkn 2 dgn
4) Gewicht = 3175 gram, conform 37 wkn 5 dgn
Net haar moeder dus - prima gewicht, maar lekker buikje.
Verder kon de echoscopiste zien dat Marietje haar heeft en dat vind ik helemaal geweldig. Ik kreeg nog een fotootje mee waarop haar gezichtje te zien is, net als ze haar mondje opent, dus je ziet lippen en tong. Maar ik vind die stilstaande echoplaatjes toch altijd een beetje griezelig, dus ik plaats 'm hier niet.
De rest van de dag en vandaag ook heb ik helemaal niets gedaan. Het is geen pretje om 8,5 maand zwanger te zijn en dan zo verkouden. Ik ben er redelijk klaar mee en helemaal klaar voor. Laat haar maar komen!
donderdag 15 januari 2009
Ze zijn er weer!
Ja hoor - camera is weer in Amersfoort.
Dus - niet alleen een nieuw blog met plaatjes, ook oudere blogs zijn nu voorzien van beeldmateriaal!
Dus - niet alleen een nieuw blog met plaatjes, ook oudere blogs zijn nu voorzien van beeldmateriaal!
En zo ben je weer een week verder
Time flies - ben druk, maar ook met niks (proberen te) doen.
Vrijdag waren Ivo en ik bij de verloskundige. Op mijn vraag of we een groot, midddelmatig (dat zeker niet!) of klein kind zouden krijgen, antwoordde zij dat het haar wel redelijk groot leek. Nu schatte ze het al op zo'n 3750 gram. Oeps... Omdat Marietje nog helemaal niet is ingedaald (haar hoofdje ligt wel voor het bekken) moet ik maandag een echo laten maken om uit te sluiten of er niets iets voor de uitgang ligt. Die avond borrelden we bij Edwin en Colleen, buren van twee huizen verderop, samen met de buren van het hoekhuis. Dat was gezellig.
In het weekend heeft Ivo, met mijn hulp uiteraard, de plank boven de commode opgehangen, twee lijstjes en twee haakjes. De babykamer is nu echt zo goed als af.
Van de Hema krijgen we 50% korting op de gordijnen en bij Kwantum bestelde ik toch ook maar nieuwe gordijnen, die met spoed zouden worden gemaakt. Zo ziet de stof eruit:
Zondag kwamen Josephine, Ernst en Bente op bezoek. Ze brachten een superleuk jurkje mee voor Marietje. Bente liep weer (ze had haar been gebroken) en speelde met Timo, die dat best spannend vond.
Maandag haalde ik mijn camera op bij Saskia, kocht dus de gordijnen bij de Kwantum, ging naar een huidtherapeute die mijn lymfeklieren in oksel en hals masseerde met als doel om het carpale tunnel syndroom te verzachten en 's avonds bracht Ivo mij naar het zwembad.
Gisteren kreeg ik een nieuwe buitenspiegel op mijn auto (tja, ongelukje...) en ging ik 's middags mee met mijn ouders naar mijn oma. Zij had dinsdagavond haar heup gebroken en is opgenomen in het Lucas Andreas ziekenhuis in Amsterdam. Ze was redelijk helder, maar soms sloeg de verwarring en onrust toe. Pas om 8 uur 's avonds werd ze opgehaald om naar de operatiekamer te gaan. Ondertussen was de hele familie aanwezig (mijn ouders, mijn tante Simone, mijn oom Jaap en neef Joost - that's it, op Claudia en haar gezin na dan). Vanmorgen sprak ik mijn vader. Oma had de operatie goed doorstaan (het was best spannend, want mijn oma is niet meer piepjong: zondag wordt ze 89) en was weer op haar kamer. Uitgeteld was ik toen ik om half tien thuis was. Ik ben lekker in bad gegaan.
Vandaag kon ik de eerste 80 enveloppen voor de geboortekaartjes ophalen bij de drukker. Nu ik dit zit te typen, zijn twee monteurs van Wonink bezig om boven twee screens te plaatsen. Bijna klaar!
Vrijdag waren Ivo en ik bij de verloskundige. Op mijn vraag of we een groot, midddelmatig (dat zeker niet!) of klein kind zouden krijgen, antwoordde zij dat het haar wel redelijk groot leek. Nu schatte ze het al op zo'n 3750 gram. Oeps... Omdat Marietje nog helemaal niet is ingedaald (haar hoofdje ligt wel voor het bekken) moet ik maandag een echo laten maken om uit te sluiten of er niets iets voor de uitgang ligt. Die avond borrelden we bij Edwin en Colleen, buren van twee huizen verderop, samen met de buren van het hoekhuis. Dat was gezellig.
In het weekend heeft Ivo, met mijn hulp uiteraard, de plank boven de commode opgehangen, twee lijstjes en twee haakjes. De babykamer is nu echt zo goed als af.
Van de Hema krijgen we 50% korting op de gordijnen en bij Kwantum bestelde ik toch ook maar nieuwe gordijnen, die met spoed zouden worden gemaakt. Zo ziet de stof eruit:
Zondag kwamen Josephine, Ernst en Bente op bezoek. Ze brachten een superleuk jurkje mee voor Marietje. Bente liep weer (ze had haar been gebroken) en speelde met Timo, die dat best spannend vond.
Maandag haalde ik mijn camera op bij Saskia, kocht dus de gordijnen bij de Kwantum, ging naar een huidtherapeute die mijn lymfeklieren in oksel en hals masseerde met als doel om het carpale tunnel syndroom te verzachten en 's avonds bracht Ivo mij naar het zwembad.
Gisteren kreeg ik een nieuwe buitenspiegel op mijn auto (tja, ongelukje...) en ging ik 's middags mee met mijn ouders naar mijn oma. Zij had dinsdagavond haar heup gebroken en is opgenomen in het Lucas Andreas ziekenhuis in Amsterdam. Ze was redelijk helder, maar soms sloeg de verwarring en onrust toe. Pas om 8 uur 's avonds werd ze opgehaald om naar de operatiekamer te gaan. Ondertussen was de hele familie aanwezig (mijn ouders, mijn tante Simone, mijn oom Jaap en neef Joost - that's it, op Claudia en haar gezin na dan). Vanmorgen sprak ik mijn vader. Oma had de operatie goed doorstaan (het was best spannend, want mijn oma is niet meer piepjong: zondag wordt ze 89) en was weer op haar kamer. Uitgeteld was ik toen ik om half tien thuis was. Ik ben lekker in bad gegaan.
Vandaag kon ik de eerste 80 enveloppen voor de geboortekaartjes ophalen bij de drukker. Nu ik dit zit te typen, zijn twee monteurs van Wonink bezig om boven twee screens te plaatsen. Bijna klaar!
vrijdag 9 januari 2009
Werkweek
Jammer dat mijn camera niet hier is, want mijn uitzicht is werkelijk beeldschoon. Ik zit aan keukentafel en de bomen in het park zijn waanzinnig! Ook de tuin ziet er prachtig uit. Timo en Sim liggen zich te wassen op de tafel en kwaken soms naar vogeltjes die wat komen eten.
Als verlofganger kan je best nog bezig zijn.
Maandag kwam mijn moeder ondanks het gladde wegdek naar Amersfoort. We wasten (hoes)lakens, moltons, hydrofiel luiers, kleertjes, hoezen voor het aankleedkussen en nog zo wat belangrijke zaken. Het wiegje en het ledikant zijn opgemaakt.
Verder legden we allerlei spulletjes klaar voor het geval de bevalling zich aandient en ik richting ziekenhuis vertrek. We hebben hard gewerkt en toen mijn moeder rond drie uur vertrok moest ik nog boodschappen doen. Ik dacht onderhand dat ik onderhuids aan het uitscheuren was, zo'n pijn had ik onder de borst. De huid brandt daar en met scheuten vlamde het op. Ik ben die avond, jammergenoeg, niet gaan zwemmen.
Dinsdag ging 't wel weer maar besloot ik niets te gaan doen. Ik ben dus heerlijk thuis gebleven, heb een aflevering van The Soprano's gekeken (fantastisch kerstcadeau dat ik van Ivo kreeg), lekker geslapen en wat gerommeld.
Woensdag kreeg ik een intakegesprek met het kraambureau. Daarna ben ik naar een drukkerij gegaan om papier en enveloppen uit te kiezen voor de geboortekaartjes. Ook reed ik langs de thuiszorgwinkel om klossen en een ondersteek te halen.
's Avonds ging Ivo spinnen bij zijn sportschool en ik had borstvoedingscursus. Het vervelende is dat het precies op het tijdstip van de zwangerschapsyoga is, dus ik moest kiezen. Op aanraden van mijn moeder koos ik voor de borstvoedingscursus. Het was leuk en nuttig. Het wat ouderwetse Noorse filmpje dat als demonstratiemateriaal werd getoond was op momenten hilarisch en de instructrice een prettig mens. Volgende week nog een keer.
Gisteren heb ik weer ongeveer niks gedaan. Weer eens gebeld met de Hema om te vragen hoe het nou in vredesnaam met mijn bestelde gordijnen gaat. Ik bestelde ze op 15 november en mij werd 4 weken levertijd toegezegd. Ik had al eerder gebeld en ik was ook al eens langsgeweest. Maar nu kreeg ik echt een goede medewerker aan de lijn en helaas blijkt het slecht nieuws: de stof is helemaal op en 't kan best nog 9 weken duren voor de stof uberhaupt weer verkrijgbaar is. En dan moeten de gordijnen nog gemaakt en misschien zijn er nog wel mensen voor mij, die nog eerder hebben besteld. Ik moet zo nog even bellen om nog wat na te vragen. Ik denk dat ik de bestelling maar ga annuleren, waar ik ook van baal, want ik wilde die gordijnstof juist heel graag en als ik eenmaal mijn zinnen op iets gezet heb...
Ivo en ik gingen samen uit eten in de stad. Ivo is heel druk op zijn werk. Hij vertrekt 's ochtends om 7 uur en met een beetje geluk is hij 's avonds om 7 uur weer thuis. De deadline van zijn project zit er aan te komen (27-01).
Verder begin ik nu echt wat kwaaltjes te ontwikkelen. 's Nachts slaap ik beroerd (of eigenlijk tot een uur of 3, daarna gaat het prima): mijn vingers tintelen want ik heb behoorlijk last van carpale tunnel syndroom. Verder is de huid onder mijn borst een beetje aan het eind van zijn latijn en verder nog wat kleine kwaaltjes. Toch moet ons meisje nog maar even wachten. Het is nu veel te koud buiten!
Verder beraden Ivo en ik ons op het geven van een kraamfeest. We zijn nog niet helemaal uit de details, maar we denken er aan om een week of 4 na de geboorte van Marietje een bijeenkomst te organiseren. Dan weten jullie 't alvast.
Als verlofganger kan je best nog bezig zijn.
Maandag kwam mijn moeder ondanks het gladde wegdek naar Amersfoort. We wasten (hoes)lakens, moltons, hydrofiel luiers, kleertjes, hoezen voor het aankleedkussen en nog zo wat belangrijke zaken. Het wiegje en het ledikant zijn opgemaakt.
Verder legden we allerlei spulletjes klaar voor het geval de bevalling zich aandient en ik richting ziekenhuis vertrek. We hebben hard gewerkt en toen mijn moeder rond drie uur vertrok moest ik nog boodschappen doen. Ik dacht onderhand dat ik onderhuids aan het uitscheuren was, zo'n pijn had ik onder de borst. De huid brandt daar en met scheuten vlamde het op. Ik ben die avond, jammergenoeg, niet gaan zwemmen.
Dinsdag ging 't wel weer maar besloot ik niets te gaan doen. Ik ben dus heerlijk thuis gebleven, heb een aflevering van The Soprano's gekeken (fantastisch kerstcadeau dat ik van Ivo kreeg), lekker geslapen en wat gerommeld.
Woensdag kreeg ik een intakegesprek met het kraambureau. Daarna ben ik naar een drukkerij gegaan om papier en enveloppen uit te kiezen voor de geboortekaartjes. Ook reed ik langs de thuiszorgwinkel om klossen en een ondersteek te halen.
's Avonds ging Ivo spinnen bij zijn sportschool en ik had borstvoedingscursus. Het vervelende is dat het precies op het tijdstip van de zwangerschapsyoga is, dus ik moest kiezen. Op aanraden van mijn moeder koos ik voor de borstvoedingscursus. Het was leuk en nuttig. Het wat ouderwetse Noorse filmpje dat als demonstratiemateriaal werd getoond was op momenten hilarisch en de instructrice een prettig mens. Volgende week nog een keer.
Gisteren heb ik weer ongeveer niks gedaan. Weer eens gebeld met de Hema om te vragen hoe het nou in vredesnaam met mijn bestelde gordijnen gaat. Ik bestelde ze op 15 november en mij werd 4 weken levertijd toegezegd. Ik had al eerder gebeld en ik was ook al eens langsgeweest. Maar nu kreeg ik echt een goede medewerker aan de lijn en helaas blijkt het slecht nieuws: de stof is helemaal op en 't kan best nog 9 weken duren voor de stof uberhaupt weer verkrijgbaar is. En dan moeten de gordijnen nog gemaakt en misschien zijn er nog wel mensen voor mij, die nog eerder hebben besteld. Ik moet zo nog even bellen om nog wat na te vragen. Ik denk dat ik de bestelling maar ga annuleren, waar ik ook van baal, want ik wilde die gordijnstof juist heel graag en als ik eenmaal mijn zinnen op iets gezet heb...
Ivo en ik gingen samen uit eten in de stad. Ivo is heel druk op zijn werk. Hij vertrekt 's ochtends om 7 uur en met een beetje geluk is hij 's avonds om 7 uur weer thuis. De deadline van zijn project zit er aan te komen (27-01).
Verder begin ik nu echt wat kwaaltjes te ontwikkelen. 's Nachts slaap ik beroerd (of eigenlijk tot een uur of 3, daarna gaat het prima): mijn vingers tintelen want ik heb behoorlijk last van carpale tunnel syndroom. Verder is de huid onder mijn borst een beetje aan het eind van zijn latijn en verder nog wat kleine kwaaltjes. Toch moet ons meisje nog maar even wachten. Het is nu veel te koud buiten!
Verder beraden Ivo en ik ons op het geven van een kraamfeest. We zijn nog niet helemaal uit de details, maar we denken er aan om een week of 4 na de geboorte van Marietje een bijeenkomst te organiseren. Dan weten jullie 't alvast.
zondag 4 januari 2009
Op pad
Vrijdag ochtend ruimden Ivo en ik de berging op. Tijdens de verhuizing hadden we redelijk willekeurig kratten en dozen in de berging gestouwd. Maar de komst van Marietje brengt ook de komst van veel spullen met zich mee. Bij gebrek aan een zolder, moeten we dus goed omgaan met de ruimte in de berging. Dus werden kratten geopend, veel papierwerk weggedaan, kratten logischer ingedeeld en hadden we na zo'n twee uur een auto vol met spullen voor het grofvuil en een bijna geheel lege plank voor toekomstige rommel.
Met vele andere Amersfoorters gingen we naar de vuilstort en ontdeden wij ons van onze ballast. Wel nam ik een leuk ouderwets tel- en alfabetraam mee uit de loods met spullen bedoeld voor de kringloop. Niet door vertellen hè?
We deden boodschappen en vertrokken toen naar Friesland waar mijn oom en tante een huis hebben. Hiervan zijn uiteraard foto's, maar zoals ik in het vorige blogje al schreef, is de camera per ongeluk in Friesland achter gebleven.
Ik was in jaren niet daar bij hen geweest (zij wonen in Amersfoort en in hun huis woonde ik toen ik in 2000 in Amersfoort kwam wonen) en er was best veel veranderd.
Als ik mijn camera weer heb, zal ik foto's plaatsen en hiervan melding maken boven in het blog.
Helaas had de dooi ingezet, dus Ivo's schaatsen bleven in de auto liggen. Zaterdag gingen we langs Klaas en Ankie, waar ik vroeger menig vakantie doorbracht. Hiervan heb ik wat oude kiekjes opgeduikeld:
Nu is het zondag en zit ik heerlijk thuis. Ivo is voor het eerst een rondje aan het mountainbiken op zijn nieuwe fiets, bij Amerongen. Als ik goede zin heb, gaat vanavond de Kerstboom de deur uit. Nu ga ik weer eens even niks doen.
Met vele andere Amersfoorters gingen we naar de vuilstort en ontdeden wij ons van onze ballast. Wel nam ik een leuk ouderwets tel- en alfabetraam mee uit de loods met spullen bedoeld voor de kringloop. Niet door vertellen hè?
We deden boodschappen en vertrokken toen naar Friesland waar mijn oom en tante een huis hebben. Hiervan zijn uiteraard foto's, maar zoals ik in het vorige blogje al schreef, is de camera per ongeluk in Friesland achter gebleven.
Ik was in jaren niet daar bij hen geweest (zij wonen in Amersfoort en in hun huis woonde ik toen ik in 2000 in Amersfoort kwam wonen) en er was best veel veranderd.
Als ik mijn camera weer heb, zal ik foto's plaatsen en hiervan melding maken boven in het blog.
Helaas had de dooi ingezet, dus Ivo's schaatsen bleven in de auto liggen. Zaterdag gingen we langs Klaas en Ankie, waar ik vroeger menig vakantie doorbracht. Hiervan heb ik wat oude kiekjes opgeduikeld:
Nu is het zondag en zit ik heerlijk thuis. Ivo is voor het eerst een rondje aan het mountainbiken op zijn nieuwe fiets, bij Amerongen. Als ik goede zin heb, gaat vanavond de Kerstboom de deur uit. Nu ga ik weer eens even niks doen.
Oud & Nieuw
Bart en Lenny kwamen in het weekend nog langs - er werd Mens-erger-je-niet gespeeld (waarvan foto's, maar mijn camera ligt in Friesland...).
We rommelden wat in huis en verder gebeurde er weinig spannends. Maandag ging Ivo weer aan het werk, dinsdag kwam Marloes langs. We gingen de stad in; ik wilde nog twee voedingsbeha's kopen en een pyjama voor in het ziekenhuis. Ik ben prima geslaagd. Ik kocht nieuwe zwarte gympen ter vervanging van mijn (oude) zwarte gympen, waar ik bij nat weer ook altijd natte sokken kreeg. Marloes kocht, ook in de uitverkoop, bruine laarsen. We aten een broodje kroket bij Lazy Louis.
Woensdag reed ik naar mijn oma in Amsterdam, waar mijn ouders en oom Jaap en tante Simone ook zouden komen. Ergens ging ik fout, dus ik reed op mijn dooie gemak de gehele rondweg van Amsterdam (onder het motto: zo zie je alles). Toch arriveerde ik als eerste bij oma. Mijn ouders brachten bowl en zelfgebakken oliebollen mee, Jaap had sapjes en Simone hartige koekjes. Oma genoot zichtbaar van alle aandacht om haar heen.
's Avonds waren wij wederom bij Bart en Lenny. Bart had zo'n drie kwartier in de rij gestaan voor oliebollen en appelflappen, maar die waren dan ook wel de moeite waard. Verder had hij een visschotel gemaakt en had Lenny nog sushi besteld, die ik helaas (nog) niet eten mag.
We keken wat tv, maar ik was zo ontzettend moe, dat ik van half tien tot elf uur in bed ben gaan liggen. Ik werd wakker van luidkeels zingende mannenstemmen, of iets dat daar voor moet doorgaan - Ivo en Bart deden een zangwedstrijd via de tv/computer. Om middernacht dronk ik kinderchampagne en keken we buiten naar het vuurwerk. Een aantal Almerense vrienden van Bart en Lenny (en Ivo) kwamen nog even aanwaaien, hartstikke gezellig.
Op nieuwjaarsdag gingen Bart, Lenny en Ivo de vaart achter het huis op op hun schaatsen. Rex en ik bleven binnen (hij constant zacht huilend voor de schuifpui, ik lui op de bank). Al met al een mooie inluiding van het nieuwe jaar!
We rommelden wat in huis en verder gebeurde er weinig spannends. Maandag ging Ivo weer aan het werk, dinsdag kwam Marloes langs. We gingen de stad in; ik wilde nog twee voedingsbeha's kopen en een pyjama voor in het ziekenhuis. Ik ben prima geslaagd. Ik kocht nieuwe zwarte gympen ter vervanging van mijn (oude) zwarte gympen, waar ik bij nat weer ook altijd natte sokken kreeg. Marloes kocht, ook in de uitverkoop, bruine laarsen. We aten een broodje kroket bij Lazy Louis.
Woensdag reed ik naar mijn oma in Amsterdam, waar mijn ouders en oom Jaap en tante Simone ook zouden komen. Ergens ging ik fout, dus ik reed op mijn dooie gemak de gehele rondweg van Amsterdam (onder het motto: zo zie je alles). Toch arriveerde ik als eerste bij oma. Mijn ouders brachten bowl en zelfgebakken oliebollen mee, Jaap had sapjes en Simone hartige koekjes. Oma genoot zichtbaar van alle aandacht om haar heen.
's Avonds waren wij wederom bij Bart en Lenny. Bart had zo'n drie kwartier in de rij gestaan voor oliebollen en appelflappen, maar die waren dan ook wel de moeite waard. Verder had hij een visschotel gemaakt en had Lenny nog sushi besteld, die ik helaas (nog) niet eten mag.
We keken wat tv, maar ik was zo ontzettend moe, dat ik van half tien tot elf uur in bed ben gaan liggen. Ik werd wakker van luidkeels zingende mannenstemmen, of iets dat daar voor moet doorgaan - Ivo en Bart deden een zangwedstrijd via de tv/computer. Om middernacht dronk ik kinderchampagne en keken we buiten naar het vuurwerk. Een aantal Almerense vrienden van Bart en Lenny (en Ivo) kwamen nog even aanwaaien, hartstikke gezellig.
Op nieuwjaarsdag gingen Bart, Lenny en Ivo de vaart achter het huis op op hun schaatsen. Rex en ik bleven binnen (hij constant zacht huilend voor de schuifpui, ik lui op de bank). Al met al een mooie inluiding van het nieuwe jaar!
Cadeaus
Op tweede Kerstdag togen Ivo en ik naar Overdinkel, waar Claudia, Freek en Stella inmiddels ook waren gearriveerd.
Het grote uitpakken kon beginnen. Mijn camera zat in mijn tas en is daar, helaas, ook niet uitgekomen. Ondanks dat we dit jaar hadden besloten om paal en perk te stellen aan de uitgaven van cadeaus, was er veel uit te pakken. Ik beperk me tot te melden wat ik gekregen heb... Een ontzettend mooie, door Claudia gebreide, deken voor de wieg van Marietje, pannenlappen (duo-cadeau met Ivo), heel serie 1 van The Soprano's (om verlofverveling tegen te gaan), een paars truitje (voor Marietje), manden voor op de nog te maken plank boven de garderobe, de dvd van Microcosmos, een lieveheersbeest(je) dat sterretjes projecteert op het plafond (wederom: voor Marietje) en vast nog meer, maar dat ben ik alweer vergeten...
Stella genoot ook van haar cadeaus en was gezellig aanwezig. Na het heerlijke eten dat mijn moeder gemaakt had, zaten we nog gezellig samen bij de haard.
Daarna dropen Ivo en ik af naar ons bed - iedereen bleef in Overdinkel slapen. De volgende dag hebben Ivo en ik met Claudia achter haar computer gezeten om nog wat te schaven aan het geboortekaartje dat zij op ons verzoek heeft ontwerpen (ons idee, haar uitwerking). Daarna zijn we weer vertrokken.
Ivo heeft 's middags nog het spiegelkastje in de badkamer opgehangen - het ziet er fantastisch uit!
Het grote uitpakken kon beginnen. Mijn camera zat in mijn tas en is daar, helaas, ook niet uitgekomen. Ondanks dat we dit jaar hadden besloten om paal en perk te stellen aan de uitgaven van cadeaus, was er veel uit te pakken. Ik beperk me tot te melden wat ik gekregen heb... Een ontzettend mooie, door Claudia gebreide, deken voor de wieg van Marietje, pannenlappen (duo-cadeau met Ivo), heel serie 1 van The Soprano's (om verlofverveling tegen te gaan), een paars truitje (voor Marietje), manden voor op de nog te maken plank boven de garderobe, de dvd van Microcosmos, een lieveheersbeest(je) dat sterretjes projecteert op het plafond (wederom: voor Marietje) en vast nog meer, maar dat ben ik alweer vergeten...
Stella genoot ook van haar cadeaus en was gezellig aanwezig. Na het heerlijke eten dat mijn moeder gemaakt had, zaten we nog gezellig samen bij de haard.
Daarna dropen Ivo en ik af naar ons bed - iedereen bleef in Overdinkel slapen. De volgende dag hebben Ivo en ik met Claudia achter haar computer gezeten om nog wat te schaven aan het geboortekaartje dat zij op ons verzoek heeft ontwerpen (ons idee, haar uitwerking). Daarna zijn we weer vertrokken.
Ivo heeft 's middags nog het spiegelkastje in de badkamer opgehangen - het ziet er fantastisch uit!
Abonneren op:
Posts (Atom)