Achterkleinkind

Vanmorgen deed ik Minke in bad, waar we allebei van genoten en Ivo haalde de stofzuiger door het huis. Ook dweilde hij de keukenvloer. Voor die klus moeten de katten altijd naar buiten. Timo, de apekop, wil toch het liefst binnen zijn en denkt dat te bereiken door op de balustrade te gaan zitten. Kijk hem mauwen:


Minke is het tweede achterkleinkind van mijn oma, mijn vaders moeder. Vandaag kwamen mijn ouders met haar naar Amersfoort. Oma was nog nooit in ons nieuwe huis geweest en ik was blij dat ze er nu was. Toen ze haar heup brak in januari was het even spannend of ze de geboorte van Minke nog zou meemaken en ik ben dankbaar dat Minke haar heeft ontmoet.
Oma zat prinsheerlijk in opa's stoel. Kijk maar:

(Ont)regelen (nu met foto's)

Onze dame heeft ons een dag of twee aardig bezig gehouden. Regeldagen, schijnen dat te zijn. Toen ik deze term voor 't eerst hoorde (door een collega met een zoon) dacht ik dat 'ontregeldagen' een veel betere term zou zijn. Na gisteren ben ik hier nog meer van overtuigd. Minke was 's ochtends niet te genieten. Ze mekkerde (ja, huilen kan ze tegenwoordig als de beste - haar longen doen 't prima), wilde constant eten, spuugde het dan weer uit. Ze poepte ook maar weinig, maar dat heeft ze zojuist weer met verve gedaan. Een voeding duurde dan zomaar 3 of 4 uur.
Het uitje naar het winkelcentrum deden we met z'n drieen en dat ging prima. Ik kon gelijk even kijken en leren hoe de maxicosi in de auto moest en vandaag heb ik het zelf geklaard - ik ben met Minke naar de stad gegaan om een cadeau te kopen en nog wat boodschappen te doen bij de Hema en Etos. Het regende maar Minke lag heerlijk warm in haar maxicosi, mede dankzij een prachtdeken die we van Ernst en Josephine kregen.


Toen ik bij de kassa stond in de Hema moest ze even huilen (betalen is dan ook niet het leukste van shoppen) maar dat was gelukkig maar van korte duur. Al met al zijn we anderhalf uur weg geweest en ze heeft zich prima gedragen.
Thuis draaien wasmachine en droger op volle toeren. Kleine, korte wasjes, maar je kunt er maar druk mee zijn. Gisteren en vandaag heb ik nog wat staan strijken. Nu lig ik lekker in bed en Minke ligt geluiden te maken in haar slaap. Wat zou een kind van 16 dagen allemaal dromen?
Ivo is nu naar een vergadering in Nijkerk waar hij weer eens beschuiten met muisjes uitdeelt. Komende week moet hij weer aan het werk - echt niet leuk! Mijn zus, zwager en nichtje komen maandag aan in Nederland en komen twee keer bij ons op bezoek. Ik ben benieuwd om Stella te zien - die is nu baby-af: zij is onlangs 1 jaar geworden!

Gegroeid

Gisteren kregen we bezoek van de wijkverpleegkundige, de laatste keer thuis. Volgende keren moeten wij naar het consultatiebureau. Ze heeft met ons allerlei vragen doorgenomen over de zwangerschap, bevalling en Minke. Daarna heeft ze Minke gewogen: 3800 gram. Die bollen wangen zijn nu dus een feit!
's Middags hadden we bezoek, schrobte Ivo de badkamer blinkend schoon en deed ik een verlaat middagdutje. Ivo ging maar weer eens naar zijn tennisles, dat was er al tijden bij ingeschoten door drukte met werk, bevalling en het feit dat het gevroren heeft. Minke heeft nog even braaf in haar wipstoeltje gelegen, maar de voeding was weer wat rommelig. De nacht ging prima.
Vandaag hoop ik even met haar naar het winkelcentrum te gaan: in de maxicosi in de auto en daarna met de wandelwagen. Zal het me lukken?

Dikte en videomateriaal

Hierbij uit de hand genomen foto's van mij op de dag van de weeeen (dinsdag 10 februari) en zonder baby (gisteren):



Voor videomateriaal verwijs ik naar het youtube account van Ivo. Het is me tot op heden niet gelukt een account voor Minke aan te maken - ik zal haar vader vragen het eens te proberen (papa doen...).

Ook eens met mama op de foto

Gewoon wat plaatjes:





Het lukte ons niet zo goed om uit de hand een familieportret te maken:

Nog steeds in de wolken

Ons gezin komt op gang. Woensdag was Francis, onze kraamverzorgster, voor het laatst. Ivo had een mooie pot met blauwe druifjes gekocht voor haar.
Minke had een wat rommelige nacht van maandag op dinsdag maar met raad van Francis gaat het nu beter. Ik ben zo'n 3 kwartier tot een uur bezig 's nachts met voeden en verschonen, daarna slaapt ze ruim 2 uur. Lijkt een gebroken nacht, maar we houden het tempo rustig en ik slaap na het voeden direct in.
Minke heeft intussen de hielprik gehad en haar gehoor is goed bevonden. Francis heeft haar nog gewogen en onze veelvraat is alweer op (zelfs iets boven) haar geboortegewicht.


Ze is thuis twee keer in bad geweest, ze heeft me vandaag met de kracht van een hogedrukreiniger haar gehele maaginhoud in het gezicht en hals gespuugd, ze poept nog even na als Ivo haar temperatuur opneemt (bij mij soms ook hoor) en de wasmachine draait en draait. Er komt mondjesmaat wat bezoek. We willen het huis rustig houden, vandaar onze keuze voor een kraamfeest.
Hier met haar opa Van Rouendal:


Hier met Renate, Daniel en Thijs:


Ivo heeft nu lekker zo'n anderhalve week vrij en gaan we het met z'n drietjes rooien.
Ik ben al goed opgeknapt en ben sinds de geboorte zeker 10 kg kwijt. Nog zeker 6 te gaan...

Filmpje!

Nog wat plaatjes van ons plaatje

In plaats van verhalen over weeen en pijn en bevallen, alleen de leuke zaken: plaatjes van onze dochter.
Nou oké dan: ik vond het een heftige bedoening en het feit dat we na de geboorte 72 uur in het ziekenhuis moesten blijven, was eigenlijk heel fijn. Zaterdagochtend zijn we thuis gekomen en is onze kraamverzorgster Francis aanwezig.
Minke gaat prima - ze geeft heel duidelijk aan als ze wil drinken en komt klokslag om de 3 uur om een voeding. Daar is nogal veel van, dus we schieten door de luiers heen... Op foto's zie ik pas dat ze bolle wangen heeft, in het 'echt' vind ik het natuurlijk reuze meevallen.
Nou, hier komen de kiekjes:

Minke is geboren!

Als apetrotse vader aan mij de eer als éénmalig gastblogger een foto van onze dochter te plaatsen. Ik zou natuurlijk meteen van de gelegenheid misbruik kunnen maken door hele verhalen te schrijven over bevallingen (best heftig, ook heus wel voor mij), borstvoeding (gaat soepel), eerste vieze luier (ooit een volwassen man zien stralen bij het aanzien van poep?) eerste keer in bad (kan ik me van alles bij voorstellen, maar ik heb het gemist), vadergevoelens (volgens mij vergelijkbaar met moedergevoelens, namelijk onvoorwaardelijk verliefd), op wie ze lijkt (zeg het maar) en wat ik er van vind dat Geert W. een dag na de geboorte van mijn dochter alle media aandacht opeist. Maar ik doe het niet, want uiteindelijk gaat het jullie toch allemaal om het plaatje en terecht!


En ze maakt ook al geluid (niet heel veel maar dat komt vast nog wel)

Kleren maken de vrouw

Hier nog wat kiekjes van recent verworven kledingstukken voor Marietje.
Dit is het pakje dat mijn moeder breide:


Dit is het rompertje dat de moeder van Lenny voor ons borduurde:


En dit is het knalroze pakje dat ik van Rob en Saskia kreeg:


En als Martine dan telepatisch is en een mutsje en slofjes opstuurt, krijg je dit:


Ons ongeboren kind wordt maar verwend!

Afscheid

Vandaag hebben we Chouffe naar een nieuw gezin gebracht.
Ik wilde haar graag binnen onze vrienden- en kennissenkring onderbrengen, maar dat lukte niet. Zoals dat wel vaker gaat, is onze zoektocht naar een goed huis voor Chouffe een tijd blijven liggen. Vorige week was de spanning in huis tussen (met name) Sim en Chouffe weer zo groot, dat we de knoop doorhakten en we Chouffe via Marktplaats hebben aangeboden. Dezelfde avond reageerde Marilyn uit Nijkerk op onze advertentie en vandaag hebben we Chouffe met haar hele hebben en houden verhuisd. Ik verwachtte dat ze direct weg zou duiken in een hoekje, maar niets van dat alles: ze heeft het hele huisje besnuffeld, heeft liggen rollen in de hal, kwam op de bank om zichzelf te wassen, ze gaf kopjes. Ivo en ik hadden haar in bijna 2 jaar niet zo ontspannen gezien. Marilyn en haar vriend waren heel enthousiast. Ivo en ik hebben een goed gevoel over de 'nieuwe ouders' van onze Chouffe en zijn blij en opgelucht.


Op de terugweg dronken we thee en koffie bij De Kastanjeboom, een boerderij die is aangesloten bij De Landwinkel. Ivo was er eens langsgekomen op een fietsrondje. Een aanrader!
Ivo is nu op een borrel van één van de bedrijven met wie hij heeft samengewerkt tijdens zijn project en gaat vanavond met 'de jongens' (Bart en Jasper) in Amersfoort of Amsterdam nog stappen, onder het motto van 'de laatste keer voor je vader wordt'.
Ik was bij de verloskundige. Marietje is nu volkomen ingedaald. Mijn bloeddruk was wat aan de hoge kant, maar zeker niet alarmerend. Woensdag weer.

Aankopen

Dinsdag kwam mijn moeder naar Amersfoort om hulp in het huishouden te spelen. Dat ging haar goed aan. Maandag had ik zelf alvast de slaapkamers gezogen en een groot deel van de was weggestreken. Omdat we er niet alleen een werkdag van wilden maken, zijn we samen gaan lunchen bij Dims. Ivo at die avond met collega's in de Stadskamer, als een soort afsluiting van (het eerste deel van) het project.
Gisteren deed ik helemaal niks - het weer was ook niet dusdanig dat ik zin had om naar buiten te gaan.
Vanmorgen was ik al vroeg wakker van Timo die constant aan de deur stond te jengelen. Ik ben er maar uit gegaan en heb voor één euro ontbeten bij de Ikea. Daar kocht ik kussens voor op de keukenstoelen, een klusje dat al tijden op mijn lijstje stond.


Daarna ben ik boodschappen gaan doen en toen ik net thuis was belden Rob en Saskia. Ze zijn komen lunchen en brachten nog een knalroze pakje mee voor ons Marietje.
Nu ga ik lekker op bed liggen, de jongens zullen er wel in no-time bij zijn.