Beetje dom

Ik had wel opgemerkt dat er een merel druk was in mijn kamperfoelie maar ik had me niet gerealiseerd dat er ook daadwerkelijk een nest zou zijn. Maar mijn buurvrouw had het wel door en inderdaad: pa en moe vlogen af en aan, verjoegen de eksters en waarschuwden elkaar en/of hun jong(en) voor de katten. Wat tsja, een nest in een tuin met twee katten - dat heeft heel wat waarschuwingen nodig.
Gisteren viel het mijn moeder op dat het jong (het lijkt er maar eentje te zijn) al uit het nest was. En vandaag spotten wij hem ook. Klein brutaal mereltje. Hopelijk blijft ie uit de bekken van Timo en Sim of één van de vele andere buurtkatten.

Terug(val)

Terug van weggeweest en zo weer het normale leven ingerold. Ivo is maandag gaan werken maar werd vervolgens echt ziek (zondag was hij al erg verkouden). Hij bleef dat de rest van de week. Minke sliep van dinsdag op woensdag bij opa en oma, zodat Ivo zijn papa-dag in bed door kon brengen.
Ik viel ook gewoon de drukte weer in. Een nieuwe collega is gestart; de andere heeft op het laatste moment toch nog een goed voorstel gekregen van haar huidige werkgever dus zij haakte helaas af. Ik ben gevraagd om in een projectgroep over ervaringsdeskundigen deel te nemen (GGZ groep komt in 2013 naar de gemeente over uit de AWBZ). Een ander stel collega's verdiept zich in een loketfunctie in het ziekenhuis - ik vraag me soms af wanneer we onze gewone workload moeten afhandelen!
Minke is goed gemutst en gezellig. Ze heeft juf Anita op het kinderdagverblijf plat geknuffeld (en da's nog best lastig, want ze is 8 maanden zwanger).
Vandaag waren we op visite bij Bart, Lenny en Bas. Wat een knaapje is dat geworden zeg, kleine ondeugd!
Toen we thuis kwamen ging Minke creatief aan de slag met de dikke stapel reclamefolders.


Timo en Sim genieten trouwens erg van onze terugkeer en hebben vooral erg genoten van de vele dagen dat Ivo in bed lag - ze waren niet van hem weg te slaan!

Nu, meer!

Ze leert en kletst maar verder:
Aadbei (aardbei)
Meis (meisje)
Appul
"Vouw"(mevrouw) zei ze al, daar is nu ook "Neer" bij gekomen.

Gisteren haalde ik Minke op van het kinderdagverblijf. Grote vriendin Rauza is er ook op vrijdag. Minke moest haar schoenen even aan gaan doen. 'Sausa zit' en daar zat Rauza naast Minke op de grond. Toen allebei één schoen aan. Later wilde Minke dat Rauza de schoen bij Minke aan ging doen. En Rauza deed dat. Minke regelt het dus wel. Maar... Romy en Rauza horen duidelijk dat Minke 'Sausa' zegt, waarop zij goed gearticuleerd zeggen: 'nee, Rrrrrauza', gevolgd door Minke's 'Sausa'. Och, zo is de balans weer recht.


Timo slaapt graag op Minke's bed. Dat is eigenlijk niet de bedoeling, zeker niet als zij er zelf in slapen moet. Dus verhuist Timo even. Naar het schone beddengoed dat in de wasmand ligt ...


En Sim? Die gaat gewoon in de wasbak liggen als ik de was doe (Minke heeft twee nachten achter elkaar een bloedneus gehad in bed):


Vanmorgen had ik geen zin om te trainen in het bos, al die modder - niet aan mij besteed. Dus na het ontbijt ging ik zelf en rende 3,9 km. Volgende week moet 't gebeuren: de grote 5!

Wist je dat ...

... Ivo en ik over tweeëneenhalve week samen een week vrij hebben?
... dat betekent dat ik nog maar 7 dagen hoef te werken?
... Minke nog steeds geen fatsoenlijk woordje Nederlands spreekt?
... Ivo al hartstikke goed gitaar kan spelen?
... ik gisteren 2,3 km hard heb gelopen in 15 minuten?
... dat hartstikke goed ging?
... het heel leuk is om het trouwboek te maken?
... Minke 's avonds weer goed gaat slapen?
... het met Sim gewoon goed gaat?

Klaar (!)

Donderdag reed ik met Sim wederom naar Amsterdam voor een echo. Door file was ik tien minuten te laat, werd direct geholpen en stond na een kwartier weer buiten. Niks te zien, die blaas is prima in orde. Er is dus geen enkele reden waarom Sim niet zou kunnen plassen dus hij moet gewoon gaan plassen. Ik moet het los gaan laten, basta, streep eronder. Niet te onzeker zijn en bij elk zuchtje van hem denken 'gaat het wel goed'. Om de spreekwoordelijke streep kracht bij te zetten gingen Sim en ik nog éénmaal naar onze eigen dierenarts (hij had nog een plasticje aan zijn kont hangen van het katheter dat even verwijderd moest worden), ik gaf ze een bos hyacinten als dank voor de bewezen diensten en namen afscheid. Nou ja, als een of ander rustgevend en ontspannend goedje binnen is waar ze supergoede resultaten mee behalen bij stressvolle katten, dan ga ik dat natuurlijk nog even ophalen. Prompt kwam ik trouwens twee van de vier dierenartsen tegen op het kinderdagverblijf, maar daar hadden we het over de kinderen in plaats van over katers.


's Avonds at ik met Minke, want Ivo kwam laat uit Groningen van een evenement. Hij heeft ook gelijk zijn spiksplinternieuwe auto opgehaald - wat een luxe wagen en wat lief dat ik er ook in mag rijden! Ik moest ongeveer direct na zijn thuiskomst er mee weg, want ik moest naar de kapper in de stad. Naderhand liep ik met mijn 34-jarige naamarmbandje nog even bij de betere juwelier binnen. Het naamplaatje is los gebroken van de schakeltjes en ik dacht dat dat wel te repareren zou zijn. Dat kon ook, maar bij nadere inspectie bleek de tand des tijds ook vele schakeltjes flinterdun te hebben gemaakt. Kortom - niet meer aan beginnen. Met pijn in mijn hart neem ik dus na 34 jaar afscheid van mijn armbandje, dat ik normaliter slechts afdeed als ik in open water ging zwemmen. Ik was er dus min of meer mee vergroeid. Tijd voor iets nieuws en glimmends, voor de komende 34 jaar dus...

Toch nog even zeuren ...

Maandag vond ik Sim suf. Dus ik sloot 'm weer eens op in de hal mèt kattenbak, zodat zijn plasvaardigheden konden worden gemonitord. Nou, er viel weinig te monitoren, want die dure kater van mij, die plaste dus mooi niet. Overleg met dierenarts, dinsdag terwijl ik eigenlijk aan het werk was. Komen, was het devies. Dus ik kwam. De blaas voelde niet vreselijk vol maar toch voor de zekerheid een katheter geplaatst. Ik deed mijn werk (allerlei telefoontjes afhandelen en in Word verslagen tikken) thuis terwijl mijn moeder gewoon op Minke paste. Minke had niet door dat ik in de werkkamer zat te werken. Vanmorgen hebben Ivo en ik zelf het katheter verwijderd, want morgen moet de blaas gevuld zijn want we hebben een afspraak voor een controle echo. Ik ben het onderhand meer dan zat, mijn leidinggevende ziet het nu ook echt met lede ogen aan, maar wat doe je? En als ik nou een dochter had die 's avonds lief ging slapen, zodat ik een beetje bij kon tanken, iets leuks voor mezelf kon doen (foto's plakken, trouwalbum maken, boeken lezen), ja dan, dan zou ik het allemaal wel beter kunnen handelen. Maar ik heb geen lief-slapen-gaande dochter. Ik heb een slapen-doe-je-pas-vanaf-tien-uur dochter. Die eerst nog kletst, leest en kirt, maar dan jengelt, huilt en roept. Misschien ga ik vanaf dit weekend het middagslaapje eens beperken tot maximaal anderhalf uur. Eens kijken of dat effect heeft. Of tot één uur? Ik moet positief zijn - het komt wel goed met die kat, Minke gaat weer eens goed slapen (over avond eten maar te zwijgen). Maar nu lijkt dat een ijdele hoop... Zeur zeur... ps: we zijn gestart met een tweedaagse cursus begrijpelijk schrijven op het werk. De cursus wordt gegeven door Jip. Zijn zus? Inderdaad, goed geraden...

Medisch Centrum voor Dieren

Gisteren waren Sim en ik langdurig in de nogal fabrieksachtige omgeving van het Medisch Centrum voor Dieren in Amsterdam. Een aantal jaren geleden was ik met León bij dezelfde praktijk, die toen nog in een klein pand aan de Weesperzijde zat. Nu zijn ze uitgegroeid tot een gigantisch bedrijf, waar het wemelt van mevrouwen en meneren in witte jassen en groene pakken. Alleen de parkeerkosten zijn laag (20 cent per uur).
Omdat Sim een katheter had was zijn blaas leeg, wat niet gunstig is voor een goede echo. Daarom kreeg hij een infuus en vochtuitdrijvers aangebracht in zijn poot. Helaas heeft hij, nadat alles goed was doorgelopen, een flinke plas gedaan tijdens het vervoer van zijn wachthok naar de kamer van de radiologe. Gevolg: geen optimale echo.
Nadien heb ik zeer uitgebreid contact gehad met de chirurg. Er is op basis van de huidige echobeelden geen eenduidige conclusie te trekken. Daarom moeten Sim en ik morgen weer terugkomen. Sim is dus nu kathetervrij en ik hou dus goed in de gaten of hij op de bak plast (tot nu toe wel). Kon ik hem maar zeggen dat hij na vrijdagochtend niet meer plassen mag ... We zoeken dus nog verder.
Je mag gerust weten dat ik de afgelopen week heel wat tranen heb gelaten; de onzekerheid, de onrust, de kosten (tot hoever ga ik...), het gedoe. Er hoeft maar dít te gebeuren, of de tranen prikken achter mijn ogen. Niet leuk!

Heel veel pech

Gisteren was ik met Minke en Sim nog even bij onze eigen dierenarts voor nacontrole en om elkaar even bij te praten over het afgelopen weekend. Het zag er op zich goed uit, Sim had sinds zondagmiddag twee keer zelf geplast.
Maar vanmorgen zinde het met toch wederom niet. Ik zag dat hij had gepoept, maar eigenlijk had hij al 24 uur niet geplast. Ik belde mijn werk, dat ik later zou komen (onze dierenarts opent om half 10). Gea was lief en kwam naar ons toe, zij bleef even met Minke thuis tot ik terugkwam. Sim deed voor de sier nog een heel klein plasje, maar de moeite die hij daarvoor moest doen was de hoeveelheid geproduceerde urine niet echt waard.
De arts nam hem op en wij hadden vandaag veelvuldig telefonisch contact. Het werd een echte kutdag!
Er werden foto's van Sims blaas gemaakt. In eerste instantie bleek er niets te zien, maar toen er lucht in de blaas werd gedaan (onder narcose) bleek dat het foute boel was. Iets (poliep? tumor?) ligt groots tegen een van de wanden van de blaas aan en belet de doorgang van urine naar de plasbuis. Omdat Sim bekend is als zogenaamde plaskater en de obstructie in eerste instantie toch echt in het uiteinde zat (de penis dus) is er eigenlijk nooit eerder zo'n foto gemaakt. Had de penisamputatie voorkomen kunnen worden? Who knows... onze dierenartsen hebben zich die vraag zelf ook gesteld en gaan vanaf nu protocolair wel eerst foto's maken. De kosten van vandaag zijn ons kwijtgescholden.
Desalnietemin: foute boel dus. Morgen ga ik met Simmetje naar de specialist in Amsterdam. Daar wordt een echo gemaakt en indien nodig en mogelijk (...) zal hij geopereerd worden.
Op de valreep maakte ik nog ruzie met een collega, vetrok ik huilend om mijn kind op te halen en kotste Minke werkelijk àl haar eten uit vlak voordat we thuis waren (echt, in onze eigen straat...) (in de nieuwe huurauto met 11 km op de teller...).
Wat een dag. Was het maar een slechte 1-april-grap...

Strand

Van de bibliotheek leende Minke een week of wat geleden Dikkie Dik naar het strand. Ook lezen wij zo af en toe Nijntje aan zee. Minke is wel eens op het strand geweest, maar dat zal ze zich niet herinneren.
Na een hangdag gisteren thuis, vertrokken we vanmorgen naar het strand van Bloemendaal, waar Minke het reuze naar haar zin had. Ze schepte, sprong in een diepe kuil en klom (nou ja, klom... liet zich tillen) tegen een hoge zandrand op om er weer vanaf te springen. Ivo en ik tennisten nog wat en uiteraard nuttigden wij iets op een terras. Prima ochtend dus.





Eind van de middag mocht ik Sim ophalen, want in het (grote) hok waarin hij verbleef bij de dierenarts lag hij alleen maar wat te liggen. Hij leek geenszins van plan te eten, drinken of om op te staan. Terwijl dat juist wel belangrijk was. Uiteraard leeft hij thuis op, hij heeft geplast (ja, hij heeft GEPLAST!!!) en hij ligt heerlijk in de zon en heeft veel zin om te kroelen. Morgen nacontrole bij de eigen dierenarts. Opgeteld met de twee vorige keren zitten we nu op € 1.314,05.
Ik heb Sim vriendelijk verzocht om zeker 20 jaar te worden.

Veel pech

Exact een maand geleden, op 24 februari, ging ik met Sim naar de dierenarts omdat hij niet kon plassen. Hij kreeg een katheter, hij ging op speciaal voer en als die zak leeg was, moesten we urine laten controleren. Zover kwam het niet. Vlak voordat de zak voer leeg was, vonden Ivo en ik dat Sim zich anders gedroeg. Aanhankelijker, haast opdringerig. Omdat we het niet vertrouwden, bracht Ivo hem woensdag naar de dierenarts. Ja hoor, verstopt. Katheter, blaas leeg, urine onderzoek. We kregen 'm weer mee, met katheter en al. De volgende dag bracht ik hem weer weg, hij werd geopereerd. Aan het eind van de dag haalde ik hem piemelloos weer op. Kap om, hij moet tien dagen binnen blijven. Zijn achterkantje is kaal geschoren, het ziet er naar uit. Om hem wat rust te gunnen en onze bank een beetje te sparen ging hij weer in de hal. Dekentje, kussen, kattenbak.
Vandaag, na het eten, maakte ik de kattenbak en hal schoon. Gepoept? Check. Gepiest? Nee, dat niet (we hebben klontvormend grind). Terwijl ik de hal stofzoog, zag ik Sim een aantal keer ongemakkelijk op de vloer zitten, alsof hij poepen moest maar dat niet kon. Ik keek het eens aan. Zou hij met z'n kont boven de vloer hangen omdat alles pijnlijk is, of kon hij toch niet piesen? Dienstdoende dierenarts gebeld. Kom toch maar even langs, was zijn advies.
Een uur later ben ik weer terug thuis. Sim is weer opgenomen: zijn blaas stond weer op spanning, piesen kon hij niet. Katheter, blaas legen. Zondag gaat het katheter eruit, dan is het de bedoeling dat hij zelf kan plassen. Zo niet, dan opnieuw opereren...


Ik sprak uitgebreid met de dienstdoende arts. Ik vroeg me af hoe het nou toch kwam dat ze steeds geen gruis in Sims urine vinden. Volgens hem is stress de belangrijkste oorzaak van deze problematiek. Stress, wat voor stress dan? Sim is niet wild van Minke, hij gaat haar liever uit de weg, maar er lijkt enige verbetering in te zitten. "Er is een ongecastreerde kater in de wijk, die pist tegen onze deur", vertelde ik. En dat is volgens deze arts geheid de oorzaak. Wat te doen? Volgens hem moet ik de dierenbescherming bellen om deze kat te laten vangen en te laten castreren. "Maar je kan een eigenaar toch niet verplicthten tot castratie?", vroeg ik nog. Maar meneer de dierendokter staat daar anders tegenover. Intacte katers (ja ja, intact) knokken met andere katten, verspreiden kattenaids en -leukemie. Duidelijke redenen om tot castratie over te gaan.
Ik ga er maar eens werk van maken. Als dat me in het vervolg een boel geld kost (eerst € 333,27 en gisteren weer € 656,63) dan lijkt het me het proberen waard. Wordt vervolgd...

Operatie

Onze Sim heeft al jaren zijn ballen niet meer, en vanaf morgen moet hij ook zijn piemel missen...

€ 333,27

Ja, soms is liefde duur. En aangezien ik erg van mijn schatjes houd, spendeer ik dus met liefde bovengenoemd bedrag aan de dierenarts.
Sim was nog jong toen hij eens een verstopte plasbuis had en gekatheteriseerd moest worden. Uiteraard in het weekend, dus extra prijzig. Gisteren had hij het weer voor elkaar... Woensdagavond vond ik plas met bloed, Sim sliep 's nachts bij ons om hem nog enigszins in de gaten te kunnen houden (niet kunnen plassen betekent dat je met gezwinde spoed naar de dierenarts moet om vergiftiging te voorkomen). Alles ging goed. 's Ochtends plaste hij niet op commando. Dus bracht ik 'm naar de dierenarts, die helaas pas om half 10 open ging. Ze hielden hem daar. Al een half uur later, ik was bijna op mijn werk, werd ik gebeld met de mededeling dat hij onder narcose moest om een katheter in te brengen: zijn blaas zat helemaal vol en plassen kon hij niet. Zo gezegd, zo gedaan. Er werd geen gruis in zijn bloederige urine aangetroffen, dus wat was de oorzaak van de verstopping? Een röntgenfoto werd gemaakt om te kijken of er een steentje zat. Ook niet. Bloedonderzoek toonde aan dat zijn nieren het nog wel goed doen. Oké, een lichtpuntje dus.
's Avonds heeft Ivo kleine dikke Sim opgehaald, mèt verblijfskatheter. "Uw kat zal de komende dagen urine en bloed lekken. Heeft u een kamer waar dat niet zo erg is?". Nou, nee, Ik heb niet zomaar een lege betonnen kamer over... Dus een bench werd geleend, maar die is helaas toch wel aan de kleine kant. Nu woont Sim, tot het katheter er maandagmiddag uit mag, in het halletje bij het toilet. Op handdoeken en een kussen. Hij lekt, ja, nogal. Maar dat is goed. Als hij niet meer lekt, moeten we het katheter met water proberen te spoelen. Onze eigen dierenarts heeft weekenddienst. Kijk, weer een lichtpuntje.
We kochten ook een zak met een iets ander dieetvoer (om de zuurtegraad van de urine op peil te houden, wat er voor zorgt dat er geen gruis ontstaat). Daarnaast krijgt hij pijnstillers en blaasontspanners. Maandag krijgt hij nog een shot antibioticum.

Maar waarom mopper ik nou toch op tijd, viezigheid en geld? Sim is mijn moppie, en dus heb ik het van harte voor hem over.


ps: Donaties zijn welkom op ING 6357157 :-)

Sok

Zo, ik had lekker warme sokken vanmorgen!

Feestelijkheden

Gisteren leek het wel feest bij ons thuis. Nadat we 's ochtends even naar de fietsenmaker en de autodealer waren geweest, bakte ik pannenkoeken voor Ivo en Minke. 's Middags kwamen Bart, Lenny en Bas bij ons op bezoek en aten eigen gemaakte hamburgers en eigen gemaakte frietjes met ons mee. Daarna keken we (en omdat Minke het vertikte om te gaan slapen keek zij ook mee) naar The Voice. Daarna vertrok ik voor een feestje naar Utrecht, waar ik kletste en zelfs wat danste in een werf aan de Oude Gracht.
Vanmorgen liet Ivo mij uitslapen en ging met Minke naar de dierentuin. Ik douchte, ruimde het huis op en begon aan de zondagse was. Vanmiddag komen een lading buren bij ons een klein nieuwjaarsfeestje vieren. Gezellig allemaal hoor!

Kiekjes 13 tot en met 21 november

Minke wilde vorige week wel even bij de Larense hei in de boom zitten:


Waarom liggen (mijn) katten altijd het liefst op zwarte kleding?


Terwijl Ivo en ik ons aankleedden (vandaag), keek Minke op Youtube een filmpje van zichzelf.











Daarna gingen we op bliksembezoek bij Bart, Lenny en Bas:


De boom voor ons huizen moest nodig gesnoeid en vandaag was een prima dag. Minke hielp goed mee, net als buurman Alex en zoon Chris.
















Na hard werken krijg je dorst en chocolademelk:

Geruis

Hierbij de foto's van Ivo's verjaardagsfeest. Neef Boris vindt de bal ook mooi:


Minke, die niet eens jarig was, kreeg ook een cadeau (en hield braaf haar zonnemutsje op):


Zelfs nicht Bente vindt de bal leuk:


Ivo's beroemde pasta Bolognese is niet alleen mijn favoriet:


Zaterdag was een dag waar ik echt naar uit had gezien; een saunadag in Bussloo met Marloes. Gewapend met zonnenbrand factor 30 togen wij richting de sauna. Het was best rustig, zeker binnen. Iedereen lag buiten te bakken. We hebben uiterst kalm aan gedaan, lekker gegeten, veel gezwommen en ik heb uiteraard nog liggen slapen. 's Ochtends bracht Marloes nog een geweldig cadeau mee: Entertaining with the Soprano's.


Zondag gingen we 's ochtends snel naar Almere. We zouden namelijk met Marc naar Proef Italie dat gehouden werd bij Kasteel HaarZuilen. En wie had daar een stand en vrijkaarten? Juist ja, Bart. Een tripje naar Almere om € 45,- uit te sparen, vonden wij de moeite waard. Konden we gelijk Bas nog even zien (oja, en Lenny). Proef Italie was eigenlijk niet meer dan heel erg veel standjes van allerlei bedrijfjes die veel of weinig raakvlakken hadden met Italie. Best leuk. Binnenkort naar Proef Holland in de Keukenhof, Marloes?! We vertrokken weer toen de eerste spetters vielen.






Vandaag moesten de katten hun jaarlijkse entingen. Mijn Timootje bleek een hartruisje te hebben. Tevens ontstoken tandvlees en nogal wat tandsteen. Die combinatie is niet goed. Maar ja, onder narcose voor verwijderen van tandvlees, dat is dan weer lastig met een hartkwaal. De dierenarts gaat na onze vakantie nog eens luisteren... Oké, ook nog een wormenkuurtje (vooral om dat dat voor Minke belangrijk is) en dan de nota: € 108,-. Kaboem!



Nog meer ellende horen? Vannacht is mijn oma (90 jaar) gevallen in de badkamer en heeft haar heup gebroken. Rond half 7 belde mijn vader om te melden dat ze goed de operatie was doorgekomen. Ze klonk opgewekt en oogde oud. Volgens Ivo was het gekker geweest als het andersom was geweest. To be continued ...

Het kattenluik en het koelkastbakje

Schoolvakantie

Ik wilde graag met Minke gaan zwemmen. Normaliter zwemmen we in Baarn, daar hebben we een abonnement en krijgt Minke 'zwemles'. Maar de les is op vrijdag en dan krijgen we bezoek.
Omdat ochtend zonder slaapje best lang zijn, wilde ik er op uit. Ik ontdekte dat in de Duker, waar ik zwangerschapszwemmen had, inloopochtend was voor ouders & kind vanaf 9 uur. Dus Minke en ik togen in sportkledij naar Bunschoten. Daar aangekomen bleek het niet door te gaan in verband met de schoolvakantie. Balen. Wat nu? Ik reed naar Hilversum, want ik wilde wel weer eens op bezoek bij onze oude overburen: Winda, Tony en hun kinderen Robin en Kyla. Zij waren thuis want, jaja, hadden schoolvakantie. We kletsten, Minke sorteerde sinaasappels uit de schaal, hond Jesper likte Minke in haar gezicht en hadden het naar onze zin.
Thuis gekomen speelde Minke nog fijn in haar kamer en na de lunch is ze in bed in een diepe slaap gevallen. Timo en Sim trouwens ook, maar dan niet in hun eigen bed.

Blij

Sim is blij dat we weer thuis zijn. En vooral blij dat het wipstoeltje weer thuis is.

Brugse Zot

Donderdag begon ook mijn vakantie. Om dat te vieren togen Ivo, Minke en ik naar Loosdrecht en lunchten we op een terras aan het water. O, wat zijn wij toch goed in consumeren! Ook Minke at een hapje mee en smulde van een flinke hoeveelheid banaan.
We reden door naar Renate en Thijs. Die laatste spetterde in een badje in de tuin, die eerste vond ik met haar hoogzwangere buik reuze in de weer met van alles en nogwat. Relax! De nieuwe babykamer was wit met goud en straalde veel rust uit. Erg mooi. Daniel was vroeg thuis en we aten salade in de tuin. Gezellig!



Vrijdag vertrokken we rond het middaguur bepakt en bezakt naar Brugge voor onze eerste (korte) vakantie als gezinnetje. We hadden via Happy Home een schattig huisje in de binnenstad geboekt. Het deed ons erg denken aan het huis in Hilversum, dus we voelden ons er aardig thuis. Hoewel het weer wat wisselvallig was, was het prima op de momenten dat wij buiten wandelden. De parasol waaide wel een paar keer van de wagen, gelukkig zonder Minke te raken. We moesten wel rennen om 'm weer te vangen!
Een vakantie met baby zorgde voor vroegere nachten en minder drank dan vakanties zonder baby, maar ook voor meer praatjes in restaurantjes en op straat (wel uiteraard allemaal over de baby). Baby kreeg fruit uit potjes, dat was wel zo handig. Wat een schrok-op: Minke eet een klein potje fruit (peer, later mango) schoon op (125 ml). En ook nog gewoon vijf melkvoedingen.

In Brugge wandelden we door grote en kleine straten,






aten een taartje,




dronken sangria (ik)


en bier (Ivo), kochten gèèn kinderkleding of grote-mensen-kleding, keken Tour de France op de tv thuis (Ivo)


en vielen van de trap (ik),


kochten geen kant of chocolaatjes maar aten wel Vlaamse stoofcarbonaden met kirr kriek royal


en mosselen. Al met al (op de val van de trap na) een geslaagd weekend. Ivo redderde met de baby, want mijn schouder en arm deden 't niet meer.


Gisteren kwamen we thuis, draaide ik nogal wat wassen en knuffelden we de katten. De rest van de week hebben we ook nog vrij - wat een luxe!