Pech en geluk

Zo'n ochtend dat niks lukt.

Afgelopen vrijdag zat ik 's ochtends uitgebreid met automatisering van mijn werk aan de telefoon om er voor te zorgen dat ik thuis weer kon inloggen. Veranderde inlogcodes, tokens, passwords, Java - er was van alles aan de hand. Maar na heel wat tijd hadden we het voor elkaar - ik was op het netwerk ingelogd. Maar toen kreeg ik bezoek en heb ik verder niks kunnen doen.
Deze morgen wilde ik echt even aan de slag. Met 16 uur per week en dan ook nog kolven ren ik constant achter de feiten aan. Ik ben zo druk, dat ik niet eens toekom aan een tweede keer kolven op een dag, en dat is toch echt wat nodig is en wat ik wil. En dus baal ik enorm: van het niet kunnen kolven, van het niet op schema zijn van mijn werk en van het getrek van beleid over een project enerzijds en het getrek van het 'reguliere' werk anderzijds. Spagaat dus.
Maar ja, inloggen lukte vandaag dus weer niet. Meerdere keren geprobeerd maar niks. Incorrect inlogcode/password. Wat kan ik daar van balen zeg!
Maar niet getreurd, verzet je zinnen Van Rouendal. Wat wilde ik nog meer? Verder met het fotoboekje van Terschelling. Maar wat doet de software van mijn fotoboekprogramma? Niks - traag - wachten - blokkeren. Wat een drama. Dus de boel uitgegooid en loslaten.
Wat wil ik nog meer? De muur schilderen. Want die is nu een aantal jaar roze en die wil ik nu niet meer roze. Op mijn verzoek heeft Ivo alles vorige week afgeplakt maar ja, ik heb geen tijd gevonden om de verf te kopen. En de Gamma? Die gaat vandaag 'pas' om 12 uur open. En dus ga ik zo verf kopen. Misschien kom ik er vandaag niet aan toe, maar anders morgen wel, om een begin te maken.

 

En wat is het geluk? Het geluk zit 'm in een beeldschone gouden ring.
In 2009 geleden gingen Ivo en ik op zoek naar trouwringen. We kwamen uit bij een kleine juwelier/edelsmid in de Krommestraat, Anello. Ik zag een ring en wat vond ik 'm mooi. Zo mooi, dat ik de ring nooit heb vergeten en soms nog even ging kijken. Hij stond op mijn verlanglijstje en ik pestte Ivo elke verjaardag ermee. We kochten uiteindelijk andere trouwringen, dat moge duidelijk zijn. Nooit had ik genoeg geld om de ring te kopen. Ik had het niet, of ik had het er niet voor over.
Maar toen? In 2012 viel ik van mijn fiets. En dat had nogal wat voeten in aarde, op z'n zachts gezegd. Eind vorig jaar besloot ik onze WA-verzekering aan te spreken, via DAS, waar we ook verzekerd zijn. Behalve dat ik veel persoonlijk leed heb van het been, hebben we inmiddels ook redelijk wat kosten gemaakt. Het zou lastig worden, omdat gedaagde en aanklager op één polis zitten: we gaven aan dat Ivo mij aanreed en tja, Ivo is nou eenmaal mijn echtgenoot. De kans dat het zou lukken om in aanmerking te komen voor smartengeld en/of vergoeding van gemaakte kosten werd niet zo groot geacht. En als het al gehoneerd zou worden, zou het waarschijnlijk 50% zijn.
Ik schreef een brief over het ongeval en alle gevolgen. We kregen bezoek van een medisch adviseur op verzoek van onze verzekering. Ik gaf toestemming om informatie bij al mijn behandelaren op te vragen en vorige week kwam het goede nieuws. Omdat de ernst van het letsel zo groot is, wordt aan mij (ons) 100% uitgekeerd. Ik ben onverwacht blij - ik had het niet verwacht. En hoewel ik me ernstig realiseer dat ik mijn gezonde been niet terug heb, heb ik nu wel de ring waar ik al jaren van droomde.
Ik denk nog over een inscriptie, maar daar ben ik nog niet uit. Iemand ideeën?

WC

Eind augustus 2008, dus zo'n 5,5 jaar geleden, trokken we in dit huis. En ik vond vanaf het eerste begin het toilet op de eerste verdieping niet mooi. De vloertegels niet, de wandtegels niet, het sierrandje niet, en vooral de vloertegels niet bij de wandtegels.
En nu was het dan eindelijk zover: vernieuwd en op een lamp na, af!
Ik ben erg verguld met het resultaat en ook met de aannemer die de klus in zes dagen klaarde.
Nu nog de keuken en de badkamer!

Voor:

Tijdens:

Na:

Druk weekend

Donderdag vertrok Ivo samen met Daniël naar Frankrijk voor een fietsweekend. Minke en ik bleven achter maar niet eenzaam hoor. Die middag had Minke balletles - ouders mogen niet bij de les zijn en dat vindt Minke altijd even lastig, dat afscheid nemen. Maar het lukte me haar in de handen van de juf te krijgen en dus zat ik vervolgens in een kleedkamer met andere ouders drie kwartier te wachten. De laatste paar minuutjes mochten we even kijken, en wat een genot! Minke staat haar best te doen, dat zie je aan alles. Als je na afloopt vraagt of het leuk was zegt ze 'stom', maar uit latere verhalen blijkt daar niks van.
Die avond aten we bij De Hebberd, want je dacht toch niet dat ik na zo'n drukke dag ('s ochtends moest Minke ook nog bij de logopedist zijn) nog ga staan koken?
Vrijdag bracht ik Minke naar school en ging toen door naar de stoffeerder om een staal van het rolgordijn voor de babykamer te lenen, zodat ik goede verf kon uitkiezen bij de bouwmarkt (het werd Galapagos-groen). Toen ik thuis kwam was mijn moeder net gearriveerd en gingen we aan de slag. Het afplakken was nog het meeste werk. Ik verfde het kozijn (zoals ik ook in onze slaapkamer en Minke's nieuwe kamer had gedaan) en mijn moeder witte alle muren, inclusief de roze balken. 's Avonds aten we bij Nikki's, voorheen Bij Ons, voorheen de Boengerd. Het viel wat tegen, helaas.
Minke was 's middags door Gea uit school gehaald en zou twee nachten in Huizen blijven logeren.
Zaterdag begonnen we na het ontbijt met het nogmaals verven van het kozijn en de eerste laag groen op de voorheen roze banen. Daarna zijn we alle kleren van Minke gaan uitzoeken. Het zat in kratten en in veel losse plastic tassen. We sorteerden alles op maat en deden weg wat echt niet meer leuk of te smoezelig was. De kleinste kleren (56) liggen in de kast, maat 62-68 ligt in een klein krat onderin de kast. De andere maten hebben we per twee maten in plastic kratten gedaan, stickers op het krat en die staan nu weer in de opslag bij Gea en Fred.
De hydrofielen, badcapejes, beddengoed: alles ligt in de commode. Bij de Prenatal kochten we nog mandjes voor luiers, sokken en flesjes/zalfjes.
's Middags verfde mijn moeder de groene banen nogmaals en 's avonds hingen we de gordijnen op. Nu alleen nog het rolgordijn, het ledikant én de baby!
Zondag kwam Fred Minke weer terug brengen en al om half vier was Ivo ook weer thuis!

Dames

Zoals de meeste van jullie waarschijnlijk al vernomen hebben, krijgen we in november nog een dochter.
Vorige week had ik een echo, waarbij bleek dat ons nieuwe kindje netjes dicht was op haar rug, haar organen het leken te doen, haar omvang en lengte op orde was en dat het dus weer een meid is.
Ivo blij, ik moest even aan het idee wennen.
Minke wilde alleen de eerste week van het nieuws dat zij een broertje of zusje kreeg dat het een broertje zou worden én de laatste week voor we het te horen zouden krijgen. Dus toen het toch een zusje bleek was ik maar een klein beetje verbaasd haar erg blij te zien. "Waarom wilde je dan opeens vorige week een broertje", vroeg ik haar. "Ik wilde dat alleen voor jou", was haar zoete antwoord. Ik had namelijk niet onder stoelen of banken gestoken dat ik wel een zoon wilde.
Eigenlijk is een dochter wel handig: we hebben nog best meisjesachtige gordijnen voor de babykamer over, we hoeven veel minder spulletjes en kleertjes aan te schaffen nu blijkt dat we een dochter krijgen.
Wel vind ik het nog steeds wel onwerkelijk dat Minke over een paar maanden niet meer ons enige kind is. Ik kan me voorstellen dat zij dat ook gaat vinden!
Nu is het aftellen naar de zomervakantie. Minke heeft haar laatste schoolweek. Als ze dan één week vrij geweest is, vertrekt ze naar Overdinkel om te logeren. Ivo en ik zullen dan de logeerkamer ombouwen tot Minke's nieuwe kamer. We hebben voor één muur behang gekocht, en de gordijnen zijn in bestelling. Twee muren worden heel zacht beige en één muur krijgt een 'knalkleur' van magneetverf. Kasten kopen we zeer hoogstwaarschijnlijk bij Ikea. Inmiddels is ook onze nieuwe bureautafel klaar en ook deze wordt in de klusweek gebracht. Dan zal ons huis er dus best anders gaan uitzien. Leuk!

En dat allemaal in één weekend ...

We hebben in onze slaapkamer een vaste kast met schuifdeuren. Die knapte ik al eens op, zodat ze meer naar mijn smaak waren. Zie hier en hier. De stickers heb ik al weer enige tijd geleden verwijderd in een zoektocht naar meer rust in huis. Maanden geleden begaf één van de omlijstingen van de schuifdeur in onze slaapkamer het. Het duurde voordat we een mannetje lieten komen nadat we het zelf niet gerepareerd kregen. Hij keek en vertrok. Dus toen duurde het weer voor we nog een mannetje lieten komen. Resultaat: niet reperabel, vervangen door nieuwe deuren. We kozen voor heel simpel wit, dus niet met fancy handgreepjes of motiefjes. Al duur zat en eigenlijk ook gewoon de mooiste keus. Zaterdag werden ze gemonteerd


's Middags nodigde tante Louise ons uit voor haar verjaardagfeestje, dat zij vierde op de Pannenkoekenboot in Amsterdam. Terwijl de boot een tochtje over het IJ maakte werd er ongelimiteerd pannenkoeken gegeten en door de kindertjes (Bente, Boris, Minke) in het ballenbad gespeeld. Ik dronk pils. Ik drink nooit pils. Toch smaakte het prima.




En dan was er nog de zondag - we reden naar Rotterdam om nicht Stella en neef Hugo (Huso) te bezoeken. "Dat was wel eventjes gezellig", concludeerde Minke. En dat ben ik met haar eens.



En dan nog om af te ronden: ik heb redelijk was spulletjes in huis om voor Minke's verjaardag stevig uit te pakken met baksels:

Roze

We wilden al geruime tijd de woonkamer meer kleur geven. In september 2008 hebben wij, toen wij hier onze intrek namen, alles gewit. Alleen in de drie slaapkamers hebben we ook een andere kleur verf gebruikt (twee maal antraciet, één maal roze). Nou ja, ook het muurtje tegenover de toiletdeur is geverfd, blauw/lavendel.
Ivo en ik hadden ons oog laten vallen op de muur rondom de open haard, het rookkanaal dus. En die is nu fuchsia roze. En dat is best roze kan ik je verzekeren. Over een dag of drie komt laag numero twee erop. En dan bezinnen we ons op een kleur (verf of wellicht behang) voor de muur die tegenover de boekenkast is gelegen. We denken zacht of oud roze. To be continued ...



(na de tweede schilderbeurt wordt het tape verwijderd hoor, no worries)

Luikje

In september 2008 verhuisden we naar ons huidige huis. Met open haard. Dat hadden we in Hilversum ook en een nieuwbouwhuis dat toch een open haard had, dat leek ons wel wat.
Toen we hier pas woonden liet ik de schoorsteen vegen. Daarna hebben we maximaal drie keer een vuurtje gestookt. Altijd zag de kamer blauw - geen echt succes dus.
Ivo en Minke waren gisteren nog even op de valreep in dierentuin, waar Afrikaans feest bleek te zijn. Met vuurkorven. Ivo raakte geïnspireerd en kocht een zak hout. Ik zei dat hij toch echt eens heel goed met zijn hoofd in de haard moest gaan hangen om er achter te komen of het luikje wel open stond.
Gevolg: er luikje bleek dus al die tijd dicht te hebben gestaan... Gisteren hadden we dan na drie jaar een echt goed vuur zonder dat de ramen open moesten om de walmen uit het huis te jagen. Beter laat dan nooit, toch?

Fijn!

Omdat Minke en ik niet meer zwemmen op maandagochtend missen we Mira en Abe eigenlijk best. De lestijd van Minke vind ik onhandig (half 11) en ik vond het in toenemende mate zo'n gedoe, dat zwemmen. Aangezien ik Minke heb opgegeven voor Danskriebels (vanaf 27 oktober) heb ik Ivo gevraagd of hij de zwemlessen op zich nemen wil. En dat wil hij wel.
Om het gemis van Mira en Abe wat minder te maken gingen we vandaag in Bussum naar Monkey Town, iets wat beide aapjes erg leuk vinden. Moeders kletsen, kinderen spelen en zweten.



Daarna haalden we de gerepareerde computer van Ivo's ouders op en wipten nog even binnen bij Praxis - ik ben al een tijdje bezig om mijn huis wat rustiger en neutraler in te richten en nu was ik dus op zoek naar witte bloempotjes. Als ik had gewild, zou ik ook nieuwe kerstversiering aangeschaft kunnen hebben - FIJN!


Nagekomen bericht: ook fijn dat bij de Albert Heijn in Hoogland buiten ook al een soort guirlandes hangen van kunstkersttakken!

Sportief / huiselijk

Zaterdag begon ik met het zemen van de ramen. Binnen dan, voor buiten hebben we een mannetje. Voor binnen hebben we ook een mannetje (M/V) maar die heeft geen tijd voor de ramen. Het mannetje (M/V) voor binnen is trouwens vrijdag voor het laatst. We zoeken nog een nieuw mannetje (M/V).
Die middag deed Ivo met de buren mee met een beachvolleybaltoernooi bij de Boengerd. Zij, team Luttenberg, wonnen de helft van de gespeelde wedstrijden. Ik keek. Of speelde met Minke bij het springkussen. Ook Ivo speelde op het springkussen. Toen kwam er een meisje van 6 dat zich over Minke ontfermde. Minke vindt dat wel leuk, maar het mag haar niet te lang duren, dan wil ze geen handjes meer vasthouden of betutteld worden.





's Avonds organiseerden we een spontane buren-bbq. Dat was gezellig!




Zondag reed ik naar het Brabantse om koffie te drinken met Martine in een best wel mooie wilde tuin. We lieten het ons goed smaken!




's Avonds, voor het eten, liepen Ivo en ik nog even afzonderlijk van elkaar hard (3,5 km in 19 minuten). Ik ga woensdag proberen een rondje van 5 te maken - je zou zeggen dat ik dat toch moet kunnen!
Vandaag zette ik mijn huiselijkheid voort. Ik maakte het ramen zemen af (de pui in de woonkamer moest nog), haalde het bed af, deed de was (3 in totaal), maakte de koelkast schoon, deed boodschappen en veegde de tuin. Toen Ivo thuis kwam liet ik hem even spelen met Minke, kon ik rustig koken zonder Minke om me heen. Morgen maar even rustig werken op kantoor!

Toegevoegd aan de woordenlijst:
- nee moj (niet moe = ik wil uit bed en beneden met papa tv kijken)
- mispoes!
- sooo sein (zò klein = om aan te geven hoe klein ze was toen ze in mijn buik zat houdt ze haar duim en wijsvinger dusdanig dicht bij elkaar dat ze de grootte van een kleine mier aangeeft)
- vev af (de schilder bij de buren schuurt de verf van de kozijnen)
- opa tijten (Minke wil Skypen met opa in Twente)
- mij vouw op (Minke helpt met de was vouwen)
- opa fed zien (Minke wil haar pleister aan opa Fred laten zien)
- hat foppen = hard schoppen maar = hard lopen

Als je kind zonder luier mee boodschappen gaat doen en ze moet plassen? Gewoon, boven de put bij de stoeprand!

(Geen) rust

Sinds zondag avond is Minke uit logeren bij haar opa en oma in Overdinkel. Naar wat wij vernemen gaat het allen goed. Mijn vader gaf aan dat Minke razendsnel woordjes leert (opa, oma, heet, zacht, koud). Ook thuis pakt zij nu heel snel op wat je haar vraagt na te zeggen:



Nu zij een paar dagen niet thuis is, hebben wij tijd voor onszelf en kunnen we het rustig aan doen. In de praktijk doen we dat dus niet. Zo ruimden wij maandag heel de berging uit, gooiden ongeveer de halve inhoud weg (kringloopwinkel, grofvuil):



's Avonds waren we bekaf en lagen we vroeg in bed. Dinsdag waren we strak om 6 uur wakker maar hielden het uit tot bij negenen. 's Middags kochten wij een peuterbed voor Minke, dat Ivo vanmorgen in elkaar heeft gezet. Wat zou ons niet meer zo kleine meisje ervan vinden als ze morgen thuiskomt?


Gisteravond dineerden we bij DeLaRosa, het restaurant waar wij aten op onze bruiloft. Ivo nam verscheidene kleine gerechten, ik at kreeft. Ik wilde dat altijd al eens eten. Ik vond het leuk en lekker, maar vooral leuk. We fietsten terug naar huis. 's Ochtends concludeerden we dat één aperitief en twee glazen wijn, voor ons eigenlijk al te veel is. Nou ja, Ivo had ook nog likeur in de koffie.


Vandaag doen we het net iets rustiger aan. Alhoewel; allebei hadden we een afspraak om 10 uur, waarna ik nog een hoeslaken ruilde bij HEMA, een dekbed met beddengoed en twee hoeslaken kocht (die wel de juiste formaat hebben).
Nu op mijn gat! In de zon!

Niet storen

Grote schoonmaak!


Na eerst de kamer van onszelf en die van Minke helemaal ondersteboven te hebben gehaald om te stofzuigen, af te nemen en te dweilen, was de werkkamer aan de beurt. Zeer geruime tijd geleden heb ik de werk-logeerkamer een beetje verbouwd, maar Ivo vond dat niet zo wat. Dus nu heb ik het allemaal weer op de originele plek gezet. Konden mooi even de spullen uit de kast om de kast te soppen.


Daarna was de badkamer aan de beurt, om vervolgens de vloer van de woonkamer in de was te zetten.








Toen dat gebeurd was ben ik even naar Emiclaer gegaan omdat ik een nieuwe wasmand wilde. En omdat ik de werkster dus morgen niet laat komen, heb ik dus opeens € 25,- te besteden. Dat snappen jullie wel. Ik slaagde voor een beschaafde wasmand. Ook maar een leuk boek gekocht: Ik verzin dit niet, van Sylvia Witteman. Daarna heb ik in de tuin geluncht en nu moet eigenlijk de keuken nog. Maar dat kan natuurlijk ook heel goed na het eten, als het wat is afgekoeld!
Oja, gisteren hebben we met Edwin, Colleen, Daan, Sten en Robin het barbecueseizoen officeel geopend!

Stuk

Ik zou dinsdag met de personeelsvereniging een tafelstuk maken. Een kerststukje dus.
Maar ja, ik ging niet. Mijn collega's en ik volgen een coachingstraject en we hadden een heftige dag achter de rug. Ik had ontzettende pijn in mijn hoofd en was super moe. Maar... de volgende dag belde de voorzitster van de PV om te zeggen 'dat ze nog wat voor me had'. Dus ging ik naar huis met een groot blok oasis, veel takken en wat andere prullen en knutselde dus thuis.


Oja, de bruiloftskast is ook gekomen! Ik zal bij daglicht wat foto's maken en plaatsen.

Veranderwoede

Al een tijdje geleden verplaatste ik het drankenkastje en Minke's speelgoed kast. Ze wisselden van plek. Hoewel ik erg tevreden was en ben over de nieuwe plek van de speelgoedkast, was ik dat geenszins over het drankenkastje. Dus vanmorgen, tactisch gewacht tot Ivo onder de douche stond, ging de kamer weer op de schop. De bank voor 't raam (naar twee kale druivenranken kijken in de winter is heus geen pretje), het kastje op de plek van de bank. Ik ben super tevreden. Mijn idee van 'mijn hele huis is Ikea' is op slag veranderd. In de 'zithoek' staat alleen een Ikea tafeltje (en nog even een tv-kastje) en het Ikea-gemak (boekenkast/speelkast) staat bij elkaar. Zie hier:

Kast!

We reden vanmiddag naar Elst.
De eerste winkel waar we gingen kijken voor een kast.
We vonden een kast.
We kochten de kast.
We reden weer naar huis.

Kiekjes 13 tot en met 21 november

Minke wilde vorige week wel even bij de Larense hei in de boom zitten:


Waarom liggen (mijn) katten altijd het liefst op zwarte kleding?


Terwijl Ivo en ik ons aankleedden (vandaag), keek Minke op Youtube een filmpje van zichzelf.











Daarna gingen we op bliksembezoek bij Bart, Lenny en Bas:


De boom voor ons huizen moest nodig gesnoeid en vandaag was een prima dag. Minke hielp goed mee, net als buurman Alex en zoon Chris.
















Na hard werken krijg je dorst en chocolademelk: