Eten

Op eerste Paasdag herenigden wij ons met mijn ouders in Overdinkel. Het was tevens de eerste keer dat mijn vader Lena in levende lijve ontmoette en ik neem aan dat het wederzijds een ervaring van een lifetime was.
Verder aten we onze buiken bijzonder vol aan al het lekkers dat mijn moeder had gemaakt. Minke en Stella kleurden en tekenden, Hugo bakte zandtaartjes, ik deed een dutje en 's avonds keken we naar het Paasvuur dat aan de rand van het dorp werd ontstoken.

 

Maandagavond gaven we Lena voor het eerst een beetje rijstebloem door haar melk in de hoop dat ze wat langer zou slapen. Maar dat was helaas niet het geval. Dus dinsdag herhaalden we de truc. Deze keer kwam ze ook nog twee keer, maar wel een uur later. Donderdag at ze voor het eerst een wortelpureetje. Waar ze het toen nog enigszins moeizaam het eten in haar mond hield alvorens het door te slikken, zie je nu met de dag vooruitgang. Gisteren at ze haar worteltjes terwijl ze bij mij op schoot zat en hup, daar ging haar mond weer open. Na vandaag mag ze dan ook een andere groente oefenen: het advies is om zo'n vier dagen hetzelfde aan te bieden zodat het kind aan de smaak kan wennen.
Nu gaan Minke en haar vriendin Julie naar paardrijden. Ik moet eigenlijk het een en ander voor de oudercommissie doen, maar ik heb ook wat strijkwerk liggen en zelfs wat verstelwerk. Jaja, niets huishoudelijks is mij vreemd. Aan de bak dus!

Dag en nacht

Lena rommelt. Ze slaapt best goed, overdag. Maar er zit niet echt een ritme in haar voedingen. 's Ochtends volgens mij wel, om de drie uur. Maar tegen de namiddag wordt het een zooitje. Dan gaat ze vaak huilen (echt overstuur) en dus ook drinken. Volgens ons heeft ze redelijk wat last van haar buik; je ziet haar gezicht verkrampen en ze overstrekt zich erg. Als ik dan met mijn hand over haar buik wrijf, dan komt ze wel wat tot rust.
's Nachts is ze niet tevreden. We liggen vroeg in bed (denk aan half 10). Ze drinkt tevreden en rustig. Dan valt ze in slaap op mijn borst. Vervolgens leg ik haar in bed, dat we opwarmen met een kruik. Maar eenmaal in haar wieg vindt ze het toch niet zo wat. Soms moet ze huilen om in slaap te vallen, dus laten we haar maar even huilen. Maar op een gegeven moment wordt het te gortig (we willen Minke (en de buren) niet wekken) en neemt Ivo of ik haar uit de wieg. Soms blijkt ze te hebben gepoept wat reden is om onbedaarlijk te huilen of wil ze nog wat eten. Vannacht heeft Ivo haar rond 11 uur uit de wieg genomen en toen ik op een gegeven moment wakker werd wist ik toch bij god niet waar ze was - zo van de wereld ben ik dan door het slapen...
Nu, ik vind het ondanks het gerommel een moppie. In de kinderwagen liggen en met haar wandelen vindt ze erg fijn, want dan slaapt ze voortdurend. Zoals gisteren in de stad. En zo'n propje dat op je borst slaapt, is heerlijk. Zoals hier bij haar oma:

Vrijdag huilde ze door het Sinterklaasjournaal heen, wat Minke geïrriteerd haar naam deed uitroepen. En vanmorgen, toen ik onder de douche vandaan kwam en mijn moeder al weer even met haar in de weer was, vroeg ik Minke of haar zusje nou alweer wilde eten. ' Nee, ze had een klein beetje poep. Ik noem haar PoepLena', zei Minke.

Minke en Ivo gingen vanmorgen samen zwemmen en Lena werd gefotografeerd door één van de dames die een paar weken geleden ook mij met mijn dikke buik fotografeerde. Ik ben erg benieuwd naar het resultaat.
's Middags kwamen Claudia, Freek, Stella en Hugo op bezoek. Dat was gezellig! Nu zit Minke met oma lekker tv te kijken en hoor ik Lena soms huilen boven, maar Ivo knuffelt haar weer stil.

100

Als mijn grootvader nog had geleefd, was hij vandaag 100 jaar geworden. Helaas stierf hij, in 1999.
Mijn grootmoeder stierf in 2010. Maar wie laten zij achter?
Naast mijn vader, Frank, nog twee kinderen: Simone en Jaap. De generatie daaronder bestaat uit Joost (van Simone), Claudia (mijn zus) en ikzelf. En daaronder? Stella en Hugo (van Claudia), Minke (van mij) en Fabian (van Joost). En aanhang natuurlijk: Sonja (mijn moeder), Freek (bij Claudia), Wendy (bij Joost) en Ivo (bij mij).
Dus toen Wendy, Joost en Fabian onlangs verhuisden werd het plan opgepakt om samen te komen, op de 100e verjaardag van opa. We aten wat opa lekker vond: gemberkoek, witte boterhammetjes met ei, gebakken mosseltjes, sprot, gerookte makreel, haringsalade. Dat we er vruchtensap bij dronken in plaats van karnemelk of een half litertje Grolsch, dat heeft ie vast niet gezien!

 

Wendy (op de rug), Simone sr, Frank, Sonja, Ivo

 

Jaap

Stella, Minke, Fabian

 

Joost

Linkjesblog

Minke was nog maar vier dagen naar school of zij had vakantie. Voorjaarsvakantie. Het voorjaar was ver te zoeken, maar vakantie was het zeker.
Maandag zegde ik (voor de tweede keer in 8 maanden) mijn afspraak met de fysiotherapeut af zodat we niet steeds zo op de tijd hoefden te letten. 's Ochtends waren we bij Mariëlle en Olav, waar de kinderen voornamelijk naast elkaar speelden. Daarna aten we thuis een boterhammetje op de bank om vervolgens naar Ikea te gaan. Ik kocht (eindelijk) een nieuw dekbedovertrek en een klein dienblad terwijl Minke zich vermaakte in het speelgebeuren.
Daarna bezochten we de bibliotheek, waar Minke haar peuterspeelzaalvriendinnetje Suze tegen kwam. Ze speelden samen en ik hoorde Minke meerdere malen "vet cool hè, Suze" zeggen... We leenden Otje, want na het succes van het voorlezen van Pluk van de Pettenflet leek me dat een goed vervolg. We bleven lang en waren pas om vijf uur thuis.
Donderdag waren we ook lekker vrij. We gingen op kraambezoek bij Esther en baby Merlijn. Minke en Jade (ruim 2,5 jaar) speelden deze keer net iets meer samen dan de vorige keer. Kwestie van een beetje aan elkaar wennen, denk ik. Daarna lunchten we samen in de stad. We gingen naar Dille & Kamille voor labels, die ze niet verkochten, maar schaften wel twee dunne flessenragers voor mijn moeder aan (ze komen jullie kant op!). We bleven in de Krommestraat voor de cadeaus voor Stella en Hugo. Bij het fantastische Speelboek kochten we voor Stella een keukentje voor het poppenhuis dat ze had gekregen, en voor Hugo een waanzinnige drakencape. We wandelden eigenlijk al richting de auto toen ik in mijn ooghoek het Mondriaanhuis zal liggen. Ik woon al sinds augustus 2000 in Amersfoort en had het geboortehuis van Mondriaan nog nooit bezocht. Daar moest verandering in komen. We hadden al een paar kamers bekeken toen Minke ontdekte dat er een speurtocht was. Dus de speurtocht moest gedaan, wat voornamelijk betekende dat ik aan het puzzelen was. Maar ja, geef me de uitdaging om een prijs te winnen en ik ga los. Het lukte ons (mij) om de puzzel op te lossen en Minke mocht een mooie kaart uitkiezen.
Daarna moesten we nog verder, namelijk naar de telefoonwinkel. Eind maart loopt mijn abonnement af en ik wilde me even oriënteren. In de winkel zat Minke te knikkebollen op een krukje en thuis aangekomen ploften we op de bank en keken Assepoester. Wat een vakantiedag!
En maandag begint de school weer. Dan heeft Minke pas in mei weer twee weken vrij. Ik ben benieuwd hoe ze het gaat doen!

Sneeuw

De Sint vertrok en sneeuw kwam. Vrijdag haalde ik Minke vroeg op van het kinderdagverblijf zodat we nog even konden sleeën voor het donker zou worden. Op de valreep nog sneeuwlaarzen aangeschaft want die bleek ze niet meer te hebben. Mooie plakkerige sneeuw, maar bij het rollen van een grote bal kwam het gras al snel tevoorschijn.
's Avonds at ik met Irnsje in de stad en van het maatschappijontwrichtende weer was niet veel te merken. Wel bracht ik een meisje dat bij een bushalte op een stadskaart stond te turen even naar de plek van haar bestemming - in het kader van mijn plan voor iets in het nieuwe jaar*.
Zaterdag wilde Ivo met Minke gaan buiten spelen, maar Minke was er niet erg voor in. Een kind van haar moeder: liever binnen. Misschien had het ook iets te maken met het feit dat ze om half 7 wakker en op was? Toch lukte het om een uurtje buiten te zijn.
Ik kocht een nieuwe batterij voor de waanzinnige camera met toebehoren die ik van Claudia kreeg en ging een beetje spelen.

 

Stella en Minke leggen de puzzel van Hugo. Hugo speelt met het hondje van Minke.

 

Sneeuwballengevecht op vrijdagmiddag.

 

Sam (nieuwe camera)

 

Minke verft een sneeuwman van watten (nieuwe camera)

 

* ik overdenk een plan als goed voornemen voor 2013. Hierover wellicht later meer.



Spelen: nog best lastig

Al jaren was ik niet meer bezig met vakanties, in de zin dat ik rekening diende te houden met "kindervakanties". Maar nu Minke naar de peuterspeelzaal gaat, was daar plots de voorjaarsvakantie. Eigenlijk best handig, want nu hadden we weer samen de hele maandag en donderdag voor ons tweetjes. Maandag vertrokken we voor een bezoekje naar Chantal en Stijn. De kinderen overhandigden cadeautjes aan elkaar en speelden redelijk onwennig ver weg van elkaar. Toen de boterham op was en we huiswaarts wilden gaan, was het opeens feest en werd er samen gespeeld. Zul je altijd zien.


Donderdag kwam Rauza spelen. Dat is Minke's beste vriendin van het kinderdagverblijf. Minke had zich er best op verheugd, maar het was niet een daverend succes. De enige die zich echt heel goed vermaakte was het tien maanden oude zusje van Rauza. De meisjes hadden nogal moeite met het samen spelen, samen delen devies waar elk kind uit de 21 eeuw mee wordt doodgegooid. Toen de prinsessenjurken eenmaal aan waren en K3 door de huiskamer schalde en Rauza dus naar huis moest, werd het feest. Zul je altijd zien.
Hier een foto van de dikke vriendinnen op het kinderdagverblijf:


Dit weekend doken we nogmaals in de kleine kinderen: zondag vierden nicht Stella en neef Hugo hun vierde en tweede verjaardag. Mijn zuster bakte mooie en heerlijke taart, de kinderen speelden, Minke vertoonde haar vaardigheden op de nieuwe step van Stella (was is dat kind van ons toch vreselijk linkshandig en -benig!).
Nu is het kind weer braaf (hoop ik) op de peuterspeelzaal. Ik betaal rekeningen, tik blogjes en selecteer foto's van de fotoshoot voor aan de muur, op het bureau en het nachtkastje. Deze bijvoorbeeld:

En dat allemaal in één weekend ...

We hebben in onze slaapkamer een vaste kast met schuifdeuren. Die knapte ik al eens op, zodat ze meer naar mijn smaak waren. Zie hier en hier. De stickers heb ik al weer enige tijd geleden verwijderd in een zoektocht naar meer rust in huis. Maanden geleden begaf één van de omlijstingen van de schuifdeur in onze slaapkamer het. Het duurde voordat we een mannetje lieten komen nadat we het zelf niet gerepareerd kregen. Hij keek en vertrok. Dus toen duurde het weer voor we nog een mannetje lieten komen. Resultaat: niet reperabel, vervangen door nieuwe deuren. We kozen voor heel simpel wit, dus niet met fancy handgreepjes of motiefjes. Al duur zat en eigenlijk ook gewoon de mooiste keus. Zaterdag werden ze gemonteerd


's Middags nodigde tante Louise ons uit voor haar verjaardagfeestje, dat zij vierde op de Pannenkoekenboot in Amsterdam. Terwijl de boot een tochtje over het IJ maakte werd er ongelimiteerd pannenkoeken gegeten en door de kindertjes (Bente, Boris, Minke) in het ballenbad gespeeld. Ik dronk pils. Ik drink nooit pils. Toch smaakte het prima.




En dan was er nog de zondag - we reden naar Rotterdam om nicht Stella en neef Hugo (Huso) te bezoeken. "Dat was wel eventjes gezellig", concludeerde Minke. En dat ben ik met haar eens.



En dan nog om af te ronden: ik heb redelijk was spulletjes in huis om voor Minke's verjaardag stevig uit te pakken met baksels:

Highlight

Eerste kerstdag 2011. Bij de familie in Overdinkel.
Ja ja, veel kinderfoto's. Even doorbijten. Doe maar of je ze lief vindt (en dat zijn ze meestal ook).
Conclusie: relaxte dag.

Onder tafel

Donderdag, in Den Haag, kocht ik een tafel. Ook deze tafel komt van Marktplaats. Deze kon in de auto (met hulp van de verkopende partij); Minke's stoel + Minke moesten toen op de passagiersstoel. Minke vond dat geweldig leuk dus zij sliep niet (tussen 8 en 9 's avonds).



De hele dag waren we bij Claudia, Stella en Hugo geweest. Minke en Stella fietsen rond de tafel en gingen op vakantie (zie filmpje).


Vandaag zetten we de tafel in elkaar. We aten er nog niet aan, want Edwin en Colleen nodigden ons uit.
Minke kletst iedereen onder tafel. Zo tijt zij effe vee op ei-pet van papa. En zij kloeit niet als zij geen fab om heeft, vindt zij haar oma's fief maar opa Flank niet want 'herrie maten' (op mijn verzoek hing hij nieuwe wc-rolhouders op waarbij geboord moest worden). Zij is, ondanks blauwe wallen en lodderig gezicht, steeds 'niet moe'. Waar ik steeds van schrik is de uitspraak 'mij bloed plassen'. Na drie keer herhalen realiseer ik me dan dat ze in haar broek plast. Nou ja, een drupper verliest waarna ze snel naar de wc gaat.
Ik ben het 'Mama Mone' erg zat en zou willen dat ze dat weer afleert. Laat mij maar gewoon alleen maar mama zijn.

Mama? Sausa?

Echt de hele dag, en elke dag, heb ik het volgende gesprekje met Minke:
M: Mama? Sausa?
S: Ik denk dat Rauza (kies één van de volgende:) thuis is / een boterham eet / ligt te slapen / op school is / aan het zwemmen/fietsen/springen/lezen/televisie kijken/zingen/plassen is.
M: Nee
S: nee?
M: Mama? Sausa?
S: (....zucht) Wat denk jij dat Rauza aan het doen is?
M: huis
S: ja, dat denk ik ook.
M: Mama? Sausa?

Gelukkig doen we ook andere dingen.
Zoals Koninginnedag vieren in Heemstede en Bennebroek met de Ludies.





En na het middagslaapjes van de kindertjes en een fietstochtje werden er ijsjes gegeten in Vogelenzang:



En op zaterdag kwamen Anne, Jan Cees en Julie bij ons eten in de tuin:



En op maandag reden Minke en ik naar Rotterdam om te spelen en te eten bij Claudia, Stella, Hugo en Freek. Voor we naar huis reden ging Minke met nicht en neef nog wel even in bad:



Kijk en vandaag, vandaag moest er gewoon gewerkt worden. Net als morgen trouwens. Gelukkig ben ik dan donderdag, vrijdag, zaterdag, zondag en maandag weer vrij. Overdrijven is ook een kunst, natuurlijk!

*Rauza is een schoolvriendinnetje van Minke

3 & 1

Wat een heerlijk moment beleef ik. Minke ligt vroeg in bed, want was helemaal op. Ivo zit lekker tv te kijken, de wasdroger draait, mijn hoofd leunt op een warm kattenlijfje, de blauwe druifjes mogen nog een dagje meedraaien en morgen heb ik nog een vrije dag.


Komende week is mijn laatste week die bestaat uit vier dagen werken. Ik vind dat een ontzettend lange week, waar ik altijd enorm tegenop zie. Voordeel is dat ik tegenwoordig op woensdag, in mijn eentje, het loket in Laren draai en dat is een leuke breuk in de week.
Gisteren werden we onverwacht uitgenodigd voor het eten bij Renate en Daniël, waar we echte Oostenrijkse bockworst aten. Dat was spontaan en gezellig. Zie hier ons muurbloempje:


Vandaag werden in Rotterdam de verjaardagen van Stella (21 feb.: 3) en Hugo (23 feb.:1) gevierd. Stella kreeg van ons een grote puzzel, Hugo een knikkerbaan zonder knikkers maar met auto's (uit het winkeltje van Peuter-in-Zicht vriendin Mariëlle).