Hoewel het eind januari in Woerden voor mij echt op zou zijn, staat dat nu weer op losse schroeven. De onderhandelingen tussen Langhenkel (mijn baas) en Edward (mijn Woerdense baas) zijn in volle gang.
Vrijdag had ik een korte dag op mijn werk, want ik werkte op de loketten in Oudewater en Montfoort. Daar houdt de dienst om 12.00 uur op, en kun je dus lekker vroeg naar huis. Ik ben gaan sporten. Ik doe goed mijn best om twee keer per week te gaan. Mijn al jaren voortdurende vermoeidheid viert weer eens hoogtij, en ik hoop dat sporten mij wat meer energie geeft. Daarna heb ik het huis eens lekker onder handen genomen, zodat we zaterdag alleen maar boodschappen hoeften te doen. 's Avonds reed ik nog naar Utrecht, om te eten met mijn oud-collega's van het Voorhoeve huis. Sinds Jan Willem en Jeroen vertrokken hebben we tweemaal per jaar een etentje. Op Charles (en in zekere zin Titia) na, werken we allemaal ergens anders. Toch blijft het leuk elkaar te treffen. Dit keer aten we, op mijn initiatief, bij Rosa's Kitchen. We deden een rondje 'hoogte- en dieptepunten' van het afgelopen jaar. Opvallend was dat er niet echt diepe dieptepunten waren, dat dingen die niet zo leuk waren, toch eigenlijk ook niet heel erg bleken. Titia vertelde over haar nieuwe heup, Jeroen genoot van zijn nieuwe huis, Jan Willem over zijn reis naar Cuba, Charles over het 60 worden en de vrijheid te kunnen stoppen met werken, Quirine over haar nieuwe liefde die bij haar was ingetrokken en ik over mijn nieuwe liefde bij wie ik was ingetrokken.
Zaterdag sliepen we uit. Ook Ivo was moe, want hij had mijn afwezigheid aangegrepen om met zijn vrienden Bart en Jasper in Amsterdam de bloemetjes buiten te zetten.Na de brunch ben ik weer als een blok in slaap gevallen. Pas om 3 uur werd ik weer wakker. Toen moesten we nog boodschappen doen en naar Overdinkel. We hadden mijn vader beloofd te helpen met het naar de zolder verplaatsen van de twee logeerbedden (de logeerkamer wordt helemaal opgeknapt). We bleven eten en speelden Trivial. Wist je dat Venus met de klok meedraait, dat Handel volgens Beethoven de grootste componist aller tijden was, en dat Marx niet bij het laatste communistische congres in Londen kon zijn omdat hij de reis niet kon betalen? Verder was het een zeer amusant spel, omdat mijn vader ontzettend kleurenblind is (hij: een groene vraag. wij: nee, een BLAUWE!). Ook mijn moeder kon de kleuren maar slecht uit elkaar halen. Zij las de vragen voor Ivo op en begon steevast met 'o, dit weet je niet'. Uiteindelijk won, hoe kan het ook anders, Ivo.
Vandaag zijn in weer eens in Amersfoort aan de slag gegaan. Volgende week zaterdag verhuizen we alles dat daar nu nog staat naar de garagebox van de ouders van Ivo in Huizen of naar onze kelder/zolder. Ik heb het reeds helemaal geschoten met dat verhuizen, ik heb er geen enkele lol meer in. Er waren vandaag nog veel meer losse dingetjes dan ik had verwacht. Bijna de gehele inhoud van de keukenkastjes kon linea recta in de container, want over de uiterste bruikbaarheidsdatum. Ivo sloopte vakkandig de tafel uit elkaar
en haalde hij de lampen van de muren en plafonds. Ik pakte dus al die overgebleven losse dingetjes in, we haalden samen de gordijnroede weg uit de slaapkamer en ik bracht drie overvolle vuilniszakken naar de container. Toen had ik vooral geen zin meer en zijn we naar Hilversum vertrokken om iets te eten. De MacDonalds in Amersfoort-Noord was gesloten vanwege verbouwing, La Place tussen Laren en Hilversum was zo vol dat je niet meer kon parkeren, bij de Jonge Haan serveerden ze geen lunch meer en toen hebben we uiteindelijk bij Gooiland een broodje gegeten.
Nu zit ik uitgekakt op de bank, kopje thee, computertje. De afspraak met Evelien die ik eigenlijk had, moet ik nog verzetten. Maar eerst verhuizen: zaterdag 19 januari. Heb nu al vreselijk veel zin...
