dinsdag 2 december 2008

Limburg

Vrijdag kwam 's ochtends de schoorsteenveger. Ivo was zijn winterbanden op zijn auto aan het zetten en sprak met een bedrijf dat wellicht interesse in hem had. Onderwijl pakte ik spullen in om samen met Ivo, Bart en Lenny een weekendje weg te gaan. We hadden in Limburg, nabij Venlo, een huisje gehuurd bij Landal Green Parks. Even weg van huis en haard, van plassende katten en klusjes die nog wachten. Bart en Lenny hadden hun hond Rex bij Lenny's ouders ondergebracht.
We hadden een auto waar, nadat onze spullen en die van Bart en Lenny erin waren gestouwd, werkelijk he-le-maal niks meer bij kon. Zo reden we naar Sevenum. Onderweg wilde Bart bij de MacDonalds eten en kijk aan, hoe makkelijk, zo'n MacFinder op zijn iPhone...
We arriveerden bij het park en ons huisje bleek gezellig. Voorzien van sauna, zonnebank en bubbelbad, maar ja, dat wisten we al.


Die middag deden we eigenlijk niet meer echt iets. Ivo en ik sliepen een uurtje (of wat) en ik heb van horen zeggen dat Ivo samen met Lenny "As the world turns" heeft gekeken. De jongens speelden Rummikub,


we aten kaasfondue.



Zaterdag maakte Bart ontbijt, voerde de huisdieren (ja, toch)


en reden we 's middags even naar Sevenum om wat boodschappen te doen. Daar consummeerden wij ook wat, want daar zijn we reuze goed in. Lenny zorgde voor de ultieme gebruikersfoto voor de website voor Campina / Friesland Foods die Ivo in ontwikkeling heeft:


Bij terugkeer op het park fotografeerde ik de zwarte zwanen die zich in één van de grote vijvers ophielden:


's Avonds aten we met onze koppies voor de tv, kijkend naar de marathonuitzending van Paul de Leeuw. Nou ja, tot half elf dan, toen hield ik het voor gezien.


Zondag hadden we alle vier een behandeling geboekt bij Thermaalbad Arcen. Het betaal- en toegangssysteem leek geavanceerd maar bleek volledig inefficient en bij het afrekenen was ik de tel helemaal kwijt.
De thermaalbaden waren heerlijk: 35,3 graden (twee buitenbaden, één binnenbad) en redelijk zout. Verder waren er losse saunacabines, zonnebanken en voetenbaden (warm en koud). Bart en Ivo hadden een volledige lichaamsmassage geboekt (Heb je twee volwassen mannen wel eens de slappe lach zien hebben, zo erg dat er geen woord meer verstaanbaar was? Masseuse: trek uw slip maar even uit. Bart begon daaraan, Ivo wist niet wat hem overkwam, tot ze er achter kwamen dat ze slippers had gezegd...). Lenny had een hotstone massage en ik een zwangerschapsarrangement. Ik lag voor 't eerst in maanden HEERLIJK op mijn buik op speciale kussens waar mijn buik in een holte hing - helemaal geweldig - voor de massage. Daarna volgde een gezichtsbehandeling dus bij deze ben ik de mooiste hoogzwangere vrouw uit Nederland en omstreken.
Na afloop aten we pannenkoeken in een restaurantje. Bart wilde per se een shoarma pannenkoek, maar toen hij 'm eenmaal op zijn bord had, wilde hij toch een gewone pannenkoek met stroop. Eigenlijk waren alleen Lenny en ik weer eens gewoon tevreden over onze bestelling.
Maandag lieten we het huisje opgeruimd achter (bij controle van de laatjes vonden we nog een witte boterham met pindakaas met daaruit kinderhapjes..) en vertrokken via Nijmegen naar huis. Ivo wilde met ons koffie drinken bij Oortjeshekken aan de Waaldijk. Het ritje was beeldschoon, Oortjeshekken gesloten op maandag. Dus dronken we elders koffie. We waren rond twee uur in Amersfoort. Chouffe bleek heel 't weekend niet in huis te zijn geweest (ons buurmeisje Sophie gaf ze eten), Timo zat weer eens op de balustrade. Ivo ging direct boodschappen doen, ik zette de wasmachine aan. Daarna was mijn buik een beetje hard en ben ik op de bank neergevallen. Zwemmen sloeg ik even over.
We sliepen allebei beroerd - ik omdat ik niet weet hoe ik liggen moet, Ivo omdat hij droomde van elkaar tegensprekende planningen voor zijn werk: de werkweek is weer begonnen.

Baby(kamer)

Eerst maar eens over de voortgang van Marietje.


Vorige week zette Ivo de meubels van de kinderkamer in elkaar. Een paar dagen later schraapte ik mijn energie bijeen en leegde de doos die Claudia had opgestuurd en vulde de kasten ermee.
Marietje heeft al meer kleren dan ik. Ik heb alles op maat gesorteerd en de grote maten liggen nog opgeborgen in een krat onderin de kast. Groeit ons meisje vast snel in.



Op de foto zie je in de hoek het ledikant staan, dat overigens nog moet worden voorzien van een matrasje. Nu staat de wieg erin. Dat is een familiewieg. Claudia en ik sliepen erin, toen de kinderen van mijn moeders nicht Lydia: Chantal en Boudewijn. En pas geleden nog lag het zoontje van Chantal erin te pitten, Stijn. Nu is Marietje aan de beurt.
Aan het eind van deze week hoop ik de gordijnen te kunnen ophalen. Half januari worden de door ons bestelde buitenscreens geinstalleerd.

Ze zeggen dat de laatste loodjes het zwaarst wegen en dat geldt ook voor mijn zwangerschap. En ik besef me terdege dat ik misschien nog niet eens echt ben begonnen aan de laatste loodjes. Morgen, 3 december, heb ik er 30 weken opzitten. Soms vraag ik me af waar ik nog tien weken aan baby kwijt moet - mijn buik is vol! Ik heb gelukkig mijn buik er nog niet vol van - het is zeker ook genieten. Vandaag was deze jongedame ontzettend druk en lijkt overal tegelijk te kunnen schoppen en stompen, vooral rechts onder mijn ribben is een favoriete plek om flink tegen aan te trappen. Meestal ligt ze met haar ruggetje aan de rechterzijde, waar mijn buik dan veel dikker is dan links.
En ja, het is ook pittig. Ik kan me echt niet meer fatsoenlijk omdraaien in bed (ik moet eerst op handen en knieen gaan zitten wil ik me op mijn andere zij kunnen laten vallen). Een 100-jarige met reuma houdt waarschijnlijk mijn wandeltempo nog bij en als ik aan 't kletsen ben, ben ik binnen no-time buiten adem.
Hoewel ik ontzettend nieuwsgierig ben naar haar, moet Marietje toch nog maar even netjes binnen blijven!