Ik heb veel zwangerschapskleding. Deels door mijzelf aangeschaft, deels van Renate gekregen, die sommige kledingstukken ook weer had gekregen. Zo gaat dat met zwangerschapskleding.
Afgelopen zondag heb ik alles meegenomen naar Marloes, die eruit kon nemen wat ze wilde lenen. De kledingstukken die ik verkoopbaar achtte heb ik gisteren en vandaag allemaal op Marktplaats gezet.
Vertel je het aan je zwangere vriendinnen?
http://www.marktplaats.nl/verkopers/11542850.html
Posts tonen met het label zwanger. Alle posts tonen
Posts tonen met het label zwanger. Alle posts tonen
dinsdag 25 maart 2014
woensdag 20 november 2013
Lena
Na meer dan een maand naar Kwaaltjes te hebben gestaard willen jullie vast eens iets anders lezen.
Ja, Lena is er. En wat is het fijn.
De aanloop was nog even lastig - ik sliep erg slecht de laatste maanden en dat kwam zo'n twee weken voor de bevalling tot een dieptepunt. Ik kreeg twee slaappillen uit het ziekenhuis en een week later overnachtte ik een nacht in het ziekenhuis. Daar bespraken we dat ik een kleine week later, als ik iets meer dan 38 weken zwanger was, zou komen om de bevalling in gang te laten zetten. Dat zou maandag 11 november zijn geweest. Maar wat wil het lot? De nacht na het ziekenhuisslaapje waren de kwalen waardoor ik niet slapen kon eigenlijk weg. Toen begon ik dus te tobben of ik het wel of niet op gang zou laten brengen. En ik koos voor niet, want ik wilde wel heel graag een zo natuurlijk mogelijke bevalling. Daar had ik me (hadden Ivo en ik ons) op voorbereid en dat leek me fijner dan misschien wel een aantal dagen in het ziekenhuis doorbrengen voor het zogenaamde primen. Maar ik hoopte natuurlijk ook dat ik niet tot 40 weken of misschien nog wel langer met die enorme buik zou lopen.
Maandag bezocht ik nog de neuroloog (niks mis met mij), liep Minke nog Sint Maarten, dinsdag was een relatief rustige dag, woensdag vroeg ik Minke na het eten een babydans te doen (denk aan regendans, maar dan anders) en dat laatste bleek een goede keus. Om kwart voor acht braken mijn vliezen, liep ik volledig leeg terwijl ik nog tv zat te kijken. Om half tien ging ik douchen en had ik flink wat kramp, om tien uur had ik weeën en belde ik de verloskundige omdat ik wilde dat ze naar de kleur van het door mij opgevangen vruchtwater kwam kijken. Zij kwam, de weeën waren heftig en ik bleek 3 tot 4 cm ontsluiting te hebben. Om kwart voor 12 ongeveer arriveerden we in het ziekenhuis en om 01.59 op donderdag 14 november 2014 is Lena geboren. Het ging niet helemaal van een leien dakje maar conclusie is dat ze er is!
Van de afdeling Verloskunde verhuisden we om 5 uur naar de afdeling Kraamzorg en Lena kreunde aan één stuk door. Zelfs bij de voedingen. Het duurde tot in de namiddag van donderdag na veel onderzoekjes tot de oorzaak werd gevonden: een gebroken sleutelbeen links. Ik heb vele kinderartsen, gynaecologen, verpleegkundigen in mijn kamer voorbij zien komen. Allemaal even vriendelijk en behulpzaam. Toen de oorzaak van haar ongemak was gevonden kreeg Lena paracetamol en je merkte direct dat ze daar van opknapte.
We sliepen nog een nachtje en uiteindelijk (dat duurde best lang...) vertrokken we om half 3 naar huis met onze nieuwbakken dochter!
Het volgde blogje zal gaan over Minke en Lena.
Ik zal iets vertellen over het sleutelbeentje en de kraamweek.
Ik zal foto's invoegen. Maar nu ga ik me klaarmaken voor de nacht. Ik ben benieuwd wat deze nacht ons brengen zal.
Ja, Lena is er. En wat is het fijn.
De aanloop was nog even lastig - ik sliep erg slecht de laatste maanden en dat kwam zo'n twee weken voor de bevalling tot een dieptepunt. Ik kreeg twee slaappillen uit het ziekenhuis en een week later overnachtte ik een nacht in het ziekenhuis. Daar bespraken we dat ik een kleine week later, als ik iets meer dan 38 weken zwanger was, zou komen om de bevalling in gang te laten zetten. Dat zou maandag 11 november zijn geweest. Maar wat wil het lot? De nacht na het ziekenhuisslaapje waren de kwalen waardoor ik niet slapen kon eigenlijk weg. Toen begon ik dus te tobben of ik het wel of niet op gang zou laten brengen. En ik koos voor niet, want ik wilde wel heel graag een zo natuurlijk mogelijke bevalling. Daar had ik me (hadden Ivo en ik ons) op voorbereid en dat leek me fijner dan misschien wel een aantal dagen in het ziekenhuis doorbrengen voor het zogenaamde primen. Maar ik hoopte natuurlijk ook dat ik niet tot 40 weken of misschien nog wel langer met die enorme buik zou lopen.
Maandag bezocht ik nog de neuroloog (niks mis met mij), liep Minke nog Sint Maarten, dinsdag was een relatief rustige dag, woensdag vroeg ik Minke na het eten een babydans te doen (denk aan regendans, maar dan anders) en dat laatste bleek een goede keus. Om kwart voor acht braken mijn vliezen, liep ik volledig leeg terwijl ik nog tv zat te kijken. Om half tien ging ik douchen en had ik flink wat kramp, om tien uur had ik weeën en belde ik de verloskundige omdat ik wilde dat ze naar de kleur van het door mij opgevangen vruchtwater kwam kijken. Zij kwam, de weeën waren heftig en ik bleek 3 tot 4 cm ontsluiting te hebben. Om kwart voor 12 ongeveer arriveerden we in het ziekenhuis en om 01.59 op donderdag 14 november 2014 is Lena geboren. Het ging niet helemaal van een leien dakje maar conclusie is dat ze er is!
Van de afdeling Verloskunde verhuisden we om 5 uur naar de afdeling Kraamzorg en Lena kreunde aan één stuk door. Zelfs bij de voedingen. Het duurde tot in de namiddag van donderdag na veel onderzoekjes tot de oorzaak werd gevonden: een gebroken sleutelbeen links. Ik heb vele kinderartsen, gynaecologen, verpleegkundigen in mijn kamer voorbij zien komen. Allemaal even vriendelijk en behulpzaam. Toen de oorzaak van haar ongemak was gevonden kreeg Lena paracetamol en je merkte direct dat ze daar van opknapte.
We sliepen nog een nachtje en uiteindelijk (dat duurde best lang...) vertrokken we om half 3 naar huis met onze nieuwbakken dochter!
Het volgde blogje zal gaan over Minke en Lena.
Ik zal iets vertellen over het sleutelbeentje en de kraamweek.
Ik zal foto's invoegen. Maar nu ga ik me klaarmaken voor de nacht. Ik ben benieuwd wat deze nacht ons brengen zal.
zaterdag 5 oktober 2013
Kwaaltjes
Afgelopen dinsdag en woensdag strompelde ik nogal, door pijn 'onder de gordel'. Ik ben niet onbekend met dit kwaaltje, maar zo'n pijn had ik nog nooit gehad.
Donderdag had ik een afspraak bij de verloskundige, die vroeg of ik last van mijn bekken had toen ze me zag lopen. Ik barstte in tranen uit en ze verwees me direct door naar de huisarts. Gelukkig had zij binnen tien minuten een gaatje voor me. Ik blijk een getromboseerde aambei te hebben. Helse pijn verklaard. Maar wat te doen?
De huisarts nam contact op met het de dienstdoende chirurg die vertelde dat beleid is het niet meer te opereren, aangezien de kans op recidief erg groot is. Met andere woorden: je blijft aan de gang. Advies? Wisselbaden, Lidocaïnezalf (werkt verdovend), Paracetamol, Lactulose en Metamucil (laxeermiddelen).
Huilend belde ik Ivo, want ik zat er helemaal doorheen. En om Minke op te halen voor de lunch, dan weer weg te brengen en 's middags mee te nemen naar ballet: ik zag het niet meer zitten.
Ivo zorgde dat hij om 12.00 uur Minke ophaalde en werkte de rest van de middag thuis.
Het wisselbaden was niet zo fijn: in een laagje heet water zitten is op zich niet vervelend, maar hijs dan maar eens zo'n walrussenlijf (met matige knie) het bad uit... Dan een koude washand of coldpack. En dat drie minuten elk en dan drie keer.
Vrijdag werkte ik dus niet, ik heb mijn laatste werkdag gehad zonder dat ik er erg in had.
Bij de tweede keer koud van mijn eerste rondje wisselbaden van vrijdag draaide de wereld voor mijn ogen. Toen ik me weer wat beter voelde, heb ik het rondje afgemaakt met de douchekop, gewoon in de douche. De rest van de dag heb ik zo ongeveer verslapen.
Vanmorgen ging ik maar niet mee naar de stad en ik moet zeggen dat ik na het douchen ook weer zo gaar was dat ik daarna zo weer mijn bed in rolde.
Nu ja, alles voor een leuk doel. Toch??
Donderdag had ik een afspraak bij de verloskundige, die vroeg of ik last van mijn bekken had toen ze me zag lopen. Ik barstte in tranen uit en ze verwees me direct door naar de huisarts. Gelukkig had zij binnen tien minuten een gaatje voor me. Ik blijk een getromboseerde aambei te hebben. Helse pijn verklaard. Maar wat te doen?
De huisarts nam contact op met het de dienstdoende chirurg die vertelde dat beleid is het niet meer te opereren, aangezien de kans op recidief erg groot is. Met andere woorden: je blijft aan de gang. Advies? Wisselbaden, Lidocaïnezalf (werkt verdovend), Paracetamol, Lactulose en Metamucil (laxeermiddelen).
Huilend belde ik Ivo, want ik zat er helemaal doorheen. En om Minke op te halen voor de lunch, dan weer weg te brengen en 's middags mee te nemen naar ballet: ik zag het niet meer zitten.
Ivo zorgde dat hij om 12.00 uur Minke ophaalde en werkte de rest van de middag thuis.
Het wisselbaden was niet zo fijn: in een laagje heet water zitten is op zich niet vervelend, maar hijs dan maar eens zo'n walrussenlijf (met matige knie) het bad uit... Dan een koude washand of coldpack. En dat drie minuten elk en dan drie keer.
Vrijdag werkte ik dus niet, ik heb mijn laatste werkdag gehad zonder dat ik er erg in had.
Bij de tweede keer koud van mijn eerste rondje wisselbaden van vrijdag draaide de wereld voor mijn ogen. Toen ik me weer wat beter voelde, heb ik het rondje afgemaakt met de douchekop, gewoon in de douche. De rest van de dag heb ik zo ongeveer verslapen.
Vanmorgen ging ik maar niet mee naar de stad en ik moet zeggen dat ik na het douchen ook weer zo gaar was dat ik daarna zo weer mijn bed in rolde.
Nu ja, alles voor een leuk doel. Toch??
maandag 16 september 2013
Druk weekend
Donderdag vertrok Ivo samen met Daniël naar Frankrijk voor een fietsweekend. Minke en ik bleven achter maar niet eenzaam hoor. Die middag had Minke balletles - ouders mogen niet bij de les zijn en dat vindt Minke altijd even lastig, dat afscheid nemen. Maar het lukte me haar in de handen van de juf te krijgen en dus zat ik vervolgens in een kleedkamer met andere ouders drie kwartier te wachten. De laatste paar minuutjes mochten we even kijken, en wat een genot! Minke staat haar best te doen, dat zie je aan alles. Als je na afloopt vraagt of het leuk was zegt ze 'stom', maar uit latere verhalen blijkt daar niks van.
Die avond aten we bij De Hebberd, want je dacht toch niet dat ik na zo'n drukke dag ('s ochtends moest Minke ook nog bij de logopedist zijn) nog ga staan koken?
Vrijdag bracht ik Minke naar school en ging toen door naar de stoffeerder om een staal van het rolgordijn voor de babykamer te lenen, zodat ik goede verf kon uitkiezen bij de bouwmarkt (het werd Galapagos-groen). Toen ik thuis kwam was mijn moeder net gearriveerd en gingen we aan de slag. Het afplakken was nog het meeste werk. Ik verfde het kozijn (zoals ik ook in onze slaapkamer en Minke's nieuwe kamer had gedaan) en mijn moeder witte alle muren, inclusief de roze balken. 's Avonds aten we bij Nikki's, voorheen Bij Ons, voorheen de Boengerd. Het viel wat tegen, helaas.
Minke was 's middags door Gea uit school gehaald en zou twee nachten in Huizen blijven logeren.
Zaterdag begonnen we na het ontbijt met het nogmaals verven van het kozijn en de eerste laag groen op de voorheen roze banen. Daarna zijn we alle kleren van Minke gaan uitzoeken. Het zat in kratten en in veel losse plastic tassen. We sorteerden alles op maat en deden weg wat echt niet meer leuk of te smoezelig was. De kleinste kleren (56) liggen in de kast, maat 62-68 ligt in een klein krat onderin de kast. De andere maten hebben we per twee maten in plastic kratten gedaan, stickers op het krat en die staan nu weer in de opslag bij Gea en Fred.
De hydrofielen, badcapejes, beddengoed: alles ligt in de commode. Bij de Prenatal kochten we nog mandjes voor luiers, sokken en flesjes/zalfjes.
's Middags verfde mijn moeder de groene banen nogmaals en 's avonds hingen we de gordijnen op. Nu alleen nog het rolgordijn, het ledikant én de baby!
Zondag kwam Fred Minke weer terug brengen en al om half vier was Ivo ook weer thuis!
Die avond aten we bij De Hebberd, want je dacht toch niet dat ik na zo'n drukke dag ('s ochtends moest Minke ook nog bij de logopedist zijn) nog ga staan koken?
Vrijdag bracht ik Minke naar school en ging toen door naar de stoffeerder om een staal van het rolgordijn voor de babykamer te lenen, zodat ik goede verf kon uitkiezen bij de bouwmarkt (het werd Galapagos-groen). Toen ik thuis kwam was mijn moeder net gearriveerd en gingen we aan de slag. Het afplakken was nog het meeste werk. Ik verfde het kozijn (zoals ik ook in onze slaapkamer en Minke's nieuwe kamer had gedaan) en mijn moeder witte alle muren, inclusief de roze balken. 's Avonds aten we bij Nikki's, voorheen Bij Ons, voorheen de Boengerd. Het viel wat tegen, helaas.
Minke was 's middags door Gea uit school gehaald en zou twee nachten in Huizen blijven logeren.
Zaterdag begonnen we na het ontbijt met het nogmaals verven van het kozijn en de eerste laag groen op de voorheen roze banen. Daarna zijn we alle kleren van Minke gaan uitzoeken. Het zat in kratten en in veel losse plastic tassen. We sorteerden alles op maat en deden weg wat echt niet meer leuk of te smoezelig was. De kleinste kleren (56) liggen in de kast, maat 62-68 ligt in een klein krat onderin de kast. De andere maten hebben we per twee maten in plastic kratten gedaan, stickers op het krat en die staan nu weer in de opslag bij Gea en Fred.
De hydrofielen, badcapejes, beddengoed: alles ligt in de commode. Bij de Prenatal kochten we nog mandjes voor luiers, sokken en flesjes/zalfjes.
's Middags verfde mijn moeder de groene banen nogmaals en 's avonds hingen we de gordijnen op. Nu alleen nog het rolgordijn, het ledikant én de baby!
Zondag kwam Fred Minke weer terug brengen en al om half vier was Ivo ook weer thuis!
vrijdag 2 augustus 2013
Damesvertrek
De afgelopen 6 dagen logeerde Minke bij haar opa en oma in Overdinkel (daar volgen vast foto's van) en Ivo en ik waren druk. Want onze dochter mocht een nieuwe kamer, een grote kamer, een jonge-meiden-kamer. Hiervoor offerden we, probleemloos, de logeer- en werkkamer op.
En niet alleen pakten we die kamer ook, ook andere delen van het huis konden wel een kwast gebruiken. Zo witte ik 3 muren in onze eigen slaapkamer, witte Ivo het plafond van de bovenhal en het gehele trappenhuis (de trap zelf laten we binnenkort doen, die heeft Ivo al helemaal kaal gehaald enige tijd geleden). Ivo besloot (bijna) al zijn boeken weg te doen, en dus kregen we heel veel ruimte in de boekenkast. Van mijn boeken moest hij afblijven, laat ik dat er even expliciet vermelden.
We zijn naar het grofvuil en de kringloopwinkel geweest, snel nog even een nieuwe stofzuiger gekocht en gisteravond uit eten geweest en naar de film geweest.
In Minke's kamer haalde Ivo op professionele wijze het glasvezelbehang van één muur, we maakten een wand met magneetverf (eerst vier lagen magneetverf, toen nog 3 lagen roze verf), we hebben de kaalgemaakte wand behangen (daar ben ik héél trots op en blij mee), twee muren werden zanderig bruin en onderwijl heb ik in twee kamers nog grijze kozijnen in de verf gezet. En gisteren ook nog even wat ramen gezeemd.
Nu, bekijk het maar zelf.
En niet alleen pakten we die kamer ook, ook andere delen van het huis konden wel een kwast gebruiken. Zo witte ik 3 muren in onze eigen slaapkamer, witte Ivo het plafond van de bovenhal en het gehele trappenhuis (de trap zelf laten we binnenkort doen, die heeft Ivo al helemaal kaal gehaald enige tijd geleden). Ivo besloot (bijna) al zijn boeken weg te doen, en dus kregen we heel veel ruimte in de boekenkast. Van mijn boeken moest hij afblijven, laat ik dat er even expliciet vermelden.
We zijn naar het grofvuil en de kringloopwinkel geweest, snel nog even een nieuwe stofzuiger gekocht en gisteravond uit eten geweest en naar de film geweest.
In Minke's kamer haalde Ivo op professionele wijze het glasvezelbehang van één muur, we maakten een wand met magneetverf (eerst vier lagen magneetverf, toen nog 3 lagen roze verf), we hebben de kaalgemaakte wand behangen (daar ben ik héél trots op en blij mee), twee muren werden zanderig bruin en onderwijl heb ik in twee kamers nog grijze kozijnen in de verf gezet. En gisteren ook nog even wat ramen gezeemd.
Nu, bekijk het maar zelf.
En onze nieuwe tafel:
donderdag 25 juli 2013
Ziekjes
Na de barbecue bij Anne en Jan Cees in Rhenen sloeg bij Minke de verkoudheid toe. 's Nachts blafte ze haar bed ongeveer uit, en hoestdrank nemen, ho maar. Tegen beter weten in ging ik een keer 's nachts naar haar kamer, bekertje hoestdrank in de aanslag. Diep in slaap was ze. Ik kreeg haar voorzichtig wakker en zei "drink even wat hoestdrank liefje, je hoest zo ontzettend". Met een kreet draaide zij zich om en slaperig als ze was protesteerde ze "Je moet het me alleen geven als ìk het wìl!!". Dus taaide ik maar weer af.
Daarna was ik aan de beurt. Vrijdagmiddag, op mijn werk, voelde ik plots een keelpijn opkomen. Zo een waarvan je weet dat het wel fout moet gaan.
Zaterdag liet ik Minke en Ivo alleen naar de markt gaan, terwijl ik het huis poetste. De badkamerspray maakte mijn keel niet heel blij. Zondag kwamen Marloes en Etienne op bezoek, met trouwboek. Na de lunch bleven we nog wat hangen in het park, daarna verdween ik voor de rest van de dag mijn bed in. Maandag - Minke's eerste officiele zomervakantiedag en moeder lag ziek in bed. Gelukkig kon ze in de ochtend en begin van de middag bij Gea en Fred terecht en kon ik slapen. 's Middags kwam Ivo op mijn verzoek om vier uur al thuis en sliep ik verder.
Dinsdag ging Minke naar de BSO en sliep ik wat af. Het hoesten werd minder, het snot en de hoofdpijn hielden aan. 's Avonds was ik het zat en besloot woensdag te gaan werken. Dat ging redelijk, ik had dan ook veel te doen want vanaf vandaag heb ik anderhalve week vrij (om te klussen). Ivo had die nacht ook nogal liggen hoesten en had keelpijn, maar hij lijkt sterker dan ik. Ja ja, zwangere vrouwen hebben lagere weerstand. Ik kan er dus echt niks aan doen!
Ik zit nog aan de paracetamol en mijn hoofd is suf, maar ach. Vanmiddag ga ik met Minke naar de bioscoop in Hilversum. Daar is het vast lekker koel èn donker en dat zal me vast goed doen!
Daarna was ik aan de beurt. Vrijdagmiddag, op mijn werk, voelde ik plots een keelpijn opkomen. Zo een waarvan je weet dat het wel fout moet gaan.
Zaterdag liet ik Minke en Ivo alleen naar de markt gaan, terwijl ik het huis poetste. De badkamerspray maakte mijn keel niet heel blij. Zondag kwamen Marloes en Etienne op bezoek, met trouwboek. Na de lunch bleven we nog wat hangen in het park, daarna verdween ik voor de rest van de dag mijn bed in. Maandag - Minke's eerste officiele zomervakantiedag en moeder lag ziek in bed. Gelukkig kon ze in de ochtend en begin van de middag bij Gea en Fred terecht en kon ik slapen. 's Middags kwam Ivo op mijn verzoek om vier uur al thuis en sliep ik verder.
Dinsdag ging Minke naar de BSO en sliep ik wat af. Het hoesten werd minder, het snot en de hoofdpijn hielden aan. 's Avonds was ik het zat en besloot woensdag te gaan werken. Dat ging redelijk, ik had dan ook veel te doen want vanaf vandaag heb ik anderhalve week vrij (om te klussen). Ivo had die nacht ook nogal liggen hoesten en had keelpijn, maar hij lijkt sterker dan ik. Ja ja, zwangere vrouwen hebben lagere weerstand. Ik kan er dus echt niks aan doen!
Ik zit nog aan de paracetamol en mijn hoofd is suf, maar ach. Vanmiddag ga ik met Minke naar de bioscoop in Hilversum. Daar is het vast lekker koel èn donker en dat zal me vast goed doen!
maandag 15 juli 2013
Dames
Zoals de meeste van jullie waarschijnlijk al vernomen hebben, krijgen we in november nog een dochter.
Vorige week had ik een echo, waarbij bleek dat ons nieuwe kindje netjes dicht was op haar rug, haar organen het leken te doen, haar omvang en lengte op orde was en dat het dus weer een meid is.
Ivo blij, ik moest even aan het idee wennen.
Minke wilde alleen de eerste week van het nieuws dat zij een broertje of zusje kreeg dat het een broertje zou worden én de laatste week voor we het te horen zouden krijgen. Dus toen het toch een zusje bleek was ik maar een klein beetje verbaasd haar erg blij te zien. "Waarom wilde je dan opeens vorige week een broertje", vroeg ik haar. "Ik wilde dat alleen voor jou", was haar zoete antwoord. Ik had namelijk niet onder stoelen of banken gestoken dat ik wel een zoon wilde.
Eigenlijk is een dochter wel handig: we hebben nog best meisjesachtige gordijnen voor de babykamer over, we hoeven veel minder spulletjes en kleertjes aan te schaffen nu blijkt dat we een dochter krijgen.
Wel vind ik het nog steeds wel onwerkelijk dat Minke over een paar maanden niet meer ons enige kind is. Ik kan me voorstellen dat zij dat ook gaat vinden!
Nu is het aftellen naar de zomervakantie. Minke heeft haar laatste schoolweek. Als ze dan één week vrij geweest is, vertrekt ze naar Overdinkel om te logeren. Ivo en ik zullen dan de logeerkamer ombouwen tot Minke's nieuwe kamer. We hebben voor één muur behang gekocht, en de gordijnen zijn in bestelling. Twee muren worden heel zacht beige en één muur krijgt een 'knalkleur' van magneetverf. Kasten kopen we zeer hoogstwaarschijnlijk bij Ikea. Inmiddels is ook onze nieuwe bureautafel klaar en ook deze wordt in de klusweek gebracht. Dan zal ons huis er dus best anders gaan uitzien. Leuk!
Vorige week had ik een echo, waarbij bleek dat ons nieuwe kindje netjes dicht was op haar rug, haar organen het leken te doen, haar omvang en lengte op orde was en dat het dus weer een meid is.
Ivo blij, ik moest even aan het idee wennen.
Minke wilde alleen de eerste week van het nieuws dat zij een broertje of zusje kreeg dat het een broertje zou worden én de laatste week voor we het te horen zouden krijgen. Dus toen het toch een zusje bleek was ik maar een klein beetje verbaasd haar erg blij te zien. "Waarom wilde je dan opeens vorige week een broertje", vroeg ik haar. "Ik wilde dat alleen voor jou", was haar zoete antwoord. Ik had namelijk niet onder stoelen of banken gestoken dat ik wel een zoon wilde.
Eigenlijk is een dochter wel handig: we hebben nog best meisjesachtige gordijnen voor de babykamer over, we hoeven veel minder spulletjes en kleertjes aan te schaffen nu blijkt dat we een dochter krijgen.
Wel vind ik het nog steeds wel onwerkelijk dat Minke over een paar maanden niet meer ons enige kind is. Ik kan me voorstellen dat zij dat ook gaat vinden!
Nu is het aftellen naar de zomervakantie. Minke heeft haar laatste schoolweek. Als ze dan één week vrij geweest is, vertrekt ze naar Overdinkel om te logeren. Ivo en ik zullen dan de logeerkamer ombouwen tot Minke's nieuwe kamer. We hebben voor één muur behang gekocht, en de gordijnen zijn in bestelling. Twee muren worden heel zacht beige en één muur krijgt een 'knalkleur' van magneetverf. Kasten kopen we zeer hoogstwaarschijnlijk bij Ikea. Inmiddels is ook onze nieuwe bureautafel klaar en ook deze wordt in de klusweek gebracht. Dan zal ons huis er dus best anders gaan uitzien. Leuk!
maandag 20 mei 2013
Nekplooimeting
Afgelopen woensdag liet ik weer een echo maken, dit keer in verband met de combinatietest: een bloedonderzoek samen met een nekplooimeting en dat gemixt met mijn leeftijd geeft een kansbereking op een chromosomale afwijking. De uitslag was: geen groot risico.
De baby was druk, duikelde, had lekker alle ruimte. Op de eerste foto zie je duidelijk een koppie met een hand, op de tweede foto heeft ie zich van ons afgekeerd en zie je duidelijk de ruggengraat zitten.
Hersens heeft ie ook, net als een maag. Met 20 weken wordt ie nader onder de loep genomen.
zaterdag 11 mei 2013
Vier
Hoe lang? 12 weken, 1 dag.
Dik? Ja
Fit? Eerst erg niet, nu in orde.
Hoeveel? Eentje
Sekse? Nog niet bekend.
Wanneer? 22 november 2013
zondag 8 februari 2009
Kleren maken de vrouw
Hier nog wat kiekjes van recent verworven kledingstukken voor Marietje.
Dit is het pakje dat mijn moeder breide:
Dit is het rompertje dat de moeder van Lenny voor ons borduurde:
En dit is het knalroze pakje dat ik van Rob en Saskia kreeg:
En als Martine dan telepatisch is en een mutsje en slofjes opstuurt, krijg je dit:
Ons ongeboren kind wordt maar verwend!
Dit is het pakje dat mijn moeder breide:
Dit is het rompertje dat de moeder van Lenny voor ons borduurde:
En dit is het knalroze pakje dat ik van Rob en Saskia kreeg:
En als Martine dan telepatisch is en een mutsje en slofjes opstuurt, krijg je dit:
Ons ongeboren kind wordt maar verwend!
vrijdag 6 februari 2009
Afscheid
Vandaag hebben we Chouffe naar een nieuw gezin gebracht.
Ik wilde haar graag binnen onze vrienden- en kennissenkring onderbrengen, maar dat lukte niet. Zoals dat wel vaker gaat, is onze zoektocht naar een goed huis voor Chouffe een tijd blijven liggen. Vorige week was de spanning in huis tussen (met name) Sim en Chouffe weer zo groot, dat we de knoop doorhakten en we Chouffe via Marktplaats hebben aangeboden. Dezelfde avond reageerde Marilyn uit Nijkerk op onze advertentie en vandaag hebben we Chouffe met haar hele hebben en houden verhuisd. Ik verwachtte dat ze direct weg zou duiken in een hoekje, maar niets van dat alles: ze heeft het hele huisje besnuffeld, heeft liggen rollen in de hal, kwam op de bank om zichzelf te wassen, ze gaf kopjes. Ivo en ik hadden haar in bijna 2 jaar niet zo ontspannen gezien. Marilyn en haar vriend waren heel enthousiast. Ivo en ik hebben een goed gevoel over de 'nieuwe ouders' van onze Chouffe en zijn blij en opgelucht.
Op de terugweg dronken we thee en koffie bij De Kastanjeboom, een boerderij die is aangesloten bij De Landwinkel. Ivo was er eens langsgekomen op een fietsrondje. Een aanrader!
Ivo is nu op een borrel van één van de bedrijven met wie hij heeft samengewerkt tijdens zijn project en gaat vanavond met 'de jongens' (Bart en Jasper) in Amersfoort of Amsterdam nog stappen, onder het motto van 'de laatste keer voor je vader wordt'.
Ik was bij de verloskundige. Marietje is nu volkomen ingedaald. Mijn bloeddruk was wat aan de hoge kant, maar zeker niet alarmerend. Woensdag weer.
Ik wilde haar graag binnen onze vrienden- en kennissenkring onderbrengen, maar dat lukte niet. Zoals dat wel vaker gaat, is onze zoektocht naar een goed huis voor Chouffe een tijd blijven liggen. Vorige week was de spanning in huis tussen (met name) Sim en Chouffe weer zo groot, dat we de knoop doorhakten en we Chouffe via Marktplaats hebben aangeboden. Dezelfde avond reageerde Marilyn uit Nijkerk op onze advertentie en vandaag hebben we Chouffe met haar hele hebben en houden verhuisd. Ik verwachtte dat ze direct weg zou duiken in een hoekje, maar niets van dat alles: ze heeft het hele huisje besnuffeld, heeft liggen rollen in de hal, kwam op de bank om zichzelf te wassen, ze gaf kopjes. Ivo en ik hadden haar in bijna 2 jaar niet zo ontspannen gezien. Marilyn en haar vriend waren heel enthousiast. Ivo en ik hebben een goed gevoel over de 'nieuwe ouders' van onze Chouffe en zijn blij en opgelucht.
Op de terugweg dronken we thee en koffie bij De Kastanjeboom, een boerderij die is aangesloten bij De Landwinkel. Ivo was er eens langsgekomen op een fietsrondje. Een aanrader!
Ivo is nu op een borrel van één van de bedrijven met wie hij heeft samengewerkt tijdens zijn project en gaat vanavond met 'de jongens' (Bart en Jasper) in Amersfoort of Amsterdam nog stappen, onder het motto van 'de laatste keer voor je vader wordt'.
Ik was bij de verloskundige. Marietje is nu volkomen ingedaald. Mijn bloeddruk was wat aan de hoge kant, maar zeker niet alarmerend. Woensdag weer.
donderdag 5 februari 2009
Aankopen
Dinsdag kwam mijn moeder naar Amersfoort om hulp in het huishouden te spelen. Dat ging haar goed aan. Maandag had ik zelf alvast de slaapkamers gezogen en een groot deel van de was weggestreken. Omdat we er niet alleen een werkdag van wilden maken, zijn we samen gaan lunchen bij Dims. Ivo at die avond met collega's in de Stadskamer, als een soort afsluiting van (het eerste deel van) het project.
Gisteren deed ik helemaal niks - het weer was ook niet dusdanig dat ik zin had om naar buiten te gaan.
Vanmorgen was ik al vroeg wakker van Timo die constant aan de deur stond te jengelen. Ik ben er maar uit gegaan en heb voor één euro ontbeten bij de Ikea. Daar kocht ik kussens voor op de keukenstoelen, een klusje dat al tijden op mijn lijstje stond.
Daarna ben ik boodschappen gaan doen en toen ik net thuis was belden Rob en Saskia. Ze zijn komen lunchen en brachten nog een knalroze pakje mee voor ons Marietje.
Nu ga ik lekker op bed liggen, de jongens zullen er wel in no-time bij zijn.
Gisteren deed ik helemaal niks - het weer was ook niet dusdanig dat ik zin had om naar buiten te gaan.
Vanmorgen was ik al vroeg wakker van Timo die constant aan de deur stond te jengelen. Ik ben er maar uit gegaan en heb voor één euro ontbeten bij de Ikea. Daar kocht ik kussens voor op de keukenstoelen, een klusje dat al tijden op mijn lijstje stond.
Daarna ben ik boodschappen gaan doen en toen ik net thuis was belden Rob en Saskia. Ze zijn komen lunchen en brachten nog een knalroze pakje mee voor ons Marietje.
Nu ga ik lekker op bed liggen, de jongens zullen er wel in no-time bij zijn.
zaterdag 31 januari 2009
vrijdag 30 januari 2009
Geen grote veranderingen
Een gebrek aan ondernomen activiteiten is de oorzaak van gebrek aan updates op het blog. Nee, geen baby. Ze heeft nog eventjes en ze lijkt haar tijd te nemen. De verkoudheid die me vorige week goed te pakken had, is over. Ik voel me beter en kan het weer aan.
Maandag waren Gea en Mieke hier. Mieke bracht een grote knuffel mee, een poes. Sim kon het niet waarderen en deinste er steeds voor achteruit. Zeker bang dat hij vervangen werd...
's Avonds was ik wat misselijk maar besloot toch naar zwemmen te gaan. Ik parkeerde, geheel tegen mijn gewoonte in, op de invalideparkeerplaats. De parkeerplaats bij het zwembad is erg donker en altijd erg vol. Ik kom er al vele weken en weet dat er wel geestelijk gehandicapten zwemmen tegelijkertijd met ons, maar zij worden met een busje voor de deur opgehaald. Dus het leek me wel goed, die invalideparkeerplaats. Laat ik nou een bon krijgen voor maar liefst € 150. Ik vind het een schandalig hoog bedrag en heb besloten in beroep in te gaan. Proberen kan altijd, toch?
Woensdag gingen Ivo en ik voor de laatste keer naar de zwangerschapsyoga, het was partneravond.
Gisteren verlengde ik mijn mobiele telefoonabonnement en kreeg er een hip nieuw toestel bij. Dat ga ik een dezer dagen eens opstarten. We aten een hapje bij De 3 Vrienden en ... haalden bij de Hema de gordijnen op.
Ivo had afgelopen week de deadline van de website van Royal FrieslandCampina, het project waar hij de afgelopen maanden hard aan heeft gewerkt. Het ging bijna allemaal goed. Maandag en dinsdag was hij onbehoorlijk laat thuis, maar nu is hij soms al thuis voor het donker is!
Maandag waren Gea en Mieke hier. Mieke bracht een grote knuffel mee, een poes. Sim kon het niet waarderen en deinste er steeds voor achteruit. Zeker bang dat hij vervangen werd...
's Avonds was ik wat misselijk maar besloot toch naar zwemmen te gaan. Ik parkeerde, geheel tegen mijn gewoonte in, op de invalideparkeerplaats. De parkeerplaats bij het zwembad is erg donker en altijd erg vol. Ik kom er al vele weken en weet dat er wel geestelijk gehandicapten zwemmen tegelijkertijd met ons, maar zij worden met een busje voor de deur opgehaald. Dus het leek me wel goed, die invalideparkeerplaats. Laat ik nou een bon krijgen voor maar liefst € 150. Ik vind het een schandalig hoog bedrag en heb besloten in beroep in te gaan. Proberen kan altijd, toch?
Woensdag gingen Ivo en ik voor de laatste keer naar de zwangerschapsyoga, het was partneravond.
Gisteren verlengde ik mijn mobiele telefoonabonnement en kreeg er een hip nieuw toestel bij. Dat ga ik een dezer dagen eens opstarten. We aten een hapje bij De 3 Vrienden en ... haalden bij de Hema de gordijnen op.
Ivo had afgelopen week de deadline van de website van Royal FrieslandCampina, het project waar hij de afgelopen maanden hard aan heeft gewerkt. Het ging bijna allemaal goed. Maandag en dinsdag was hij onbehoorlijk laat thuis, maar nu is hij soms al thuis voor het donker is!
vrijdag 23 januari 2009
Groei
Foto 1: 15 weken 3 dagen
Foto 2: 24 weken 6 dagen
Foto 3: 37 weken 2 dagen
Vandaag kon ik al de gordijnen ophalen bij de Kwantum! Ik zal Ivo vragen ze vanavond (of anders morgen) op te hangen. Ik ben heel benieuwd.
Verder houdt mijn verkoudheid aan. Ik hoest wat af. Ik slaap belabberd en zie er moe en uitgeteld uit. En zo voel ik me ook, dus dat komt goed uit.
De verloskundige voelde wel dat Marietje een fractie dieper ligt dan twee weken geleden, dus dat is goed nieuws. Nu nog een beetje verder zakken en moeders is ook tevreden. Vanaf nu moet ik elke week komen.
De meeste enveloppen zijn geschreven. Ik zal Ivo vragen het logeerbed op klossen te zetten. Vandaag nog een babyfoon gekocht. We zijn er klaar voor.
Foto 2: 24 weken 6 dagen
Foto 3: 37 weken 2 dagen
Vandaag kon ik al de gordijnen ophalen bij de Kwantum! Ik zal Ivo vragen ze vanavond (of anders morgen) op te hangen. Ik ben heel benieuwd.
Verder houdt mijn verkoudheid aan. Ik hoest wat af. Ik slaap belabberd en zie er moe en uitgeteld uit. En zo voel ik me ook, dus dat komt goed uit.
De verloskundige voelde wel dat Marietje een fractie dieper ligt dan twee weken geleden, dus dat is goed nieuws. Nu nog een beetje verder zakken en moeders is ook tevreden. Vanaf nu moet ik elke week komen.
De meeste enveloppen zijn geschreven. Ik zal Ivo vragen het logeerbed op klossen te zetten. Vandaag nog een babyfoon gekocht. We zijn er klaar voor.
dinsdag 20 januari 2009
Maten
De laatste tijd kost alles veel energie. Zelfs in het beantwoorden van mails en de telefoon ben ik slecht geworden.
Vrijdag heb ik nog wel een onderstel voor de wieg opgehaald bij Anne in Rhenen. Haar meisje Julie is een lekker moppie dat gezellig bij ons op de bank zat te kwekken in haar wipstoeltje. Thuisgekomen bleek 't onderstel te passen, op de beugels aan de voor- en achterkant na. Ik vind het een stevige constructie en anders laat ik mijn vader er nog eens naar kijken.
's Avonds kwam Titia eten. Ik was bekaf want kwam tegelijkertijd met haar thuis aan met een tas voor boodschappen. Ivo was zo lief om te koken. Titia bracht een mooi boeket, kalender en een pakje voor de baby uit New York mee.
Zaterdag kwam Evelien langs om haar kolfapparaat aan mij uit te lenen. Het is een super ding, ik ben er heel blij mee.
Zondag was mijn oma jarig (en Marloes ook!!) en gingen Ivo en ik 's ochtends in het ziekenhuis bij haar op bezoek. Maar voor we vertrokken belde Ernst om te melden dat zijn zoon Boris Valentijn die nacht geboren was! Ivo is dus een neefje rijker. De bevalling is volgens mij voorbeeldig gegaan en Josephine is thuis bevallen, zo vlot ging 't allemaal.
Ivo had een mooi vruchtentaartje voor oma meegebracht, waar zij en wij lekker van aten, en de overbuurvrouw ook. Ik vond mijn oma helder en ze was goed bij. Van mijn vader begreep ik dat dat 's avonds anders was. Het zal met vermoeidheid te maken hebben. Ze is 89 jaar geworden. Die middag ben ik mijn bed ingerold en ik bleek een zware nacht tegemoet te gaan. Ik had last van alle griepverschijnselen die Ivo voor de kerst had - vooral HEEL VEEL zweten.
Maandagochtend voelde ik me goed genoeg om zelfstandig naar het ziekenhuis te rijden om een echo te laten maken. De echo moest uitwijzen of de placenta voor de uitgang ligt, of dat er wellicht een andere reden is dat onze baby nog niet is ingedaald. Er bleek niks aan de hand. Alles zag er prima uit. Ze is gewoon nog niet ingedaald. Verder werd bevestigd dat Marietje aan de grote kant is.
Om een idee te krijgen, kreeg ik een papier mee met daarop meetgegevens van hoofd, buik, bovenbeen en geschat gewicht. Deze gegevens worden gerelateerd aan het aantal weken zwangerschap waarop de maten normaliter worden behaald. Let op, ik was maandag 36 weken en 5 dagen. Here goes:
1) Hoofdomtrek = 33,0 cm, conform 37 wkn 5 dgn
2) Buikomtrek = 33,7 cm, conform 42 wkn 0 dgn (!!!!)
3) Bovenbeenlengte = 7,2 cm, conform 39 wkn 2 dgn
4) Gewicht = 3175 gram, conform 37 wkn 5 dgn
Net haar moeder dus - prima gewicht, maar lekker buikje.
Verder kon de echoscopiste zien dat Marietje haar heeft en dat vind ik helemaal geweldig. Ik kreeg nog een fotootje mee waarop haar gezichtje te zien is, net als ze haar mondje opent, dus je ziet lippen en tong. Maar ik vind die stilstaande echoplaatjes toch altijd een beetje griezelig, dus ik plaats 'm hier niet.
De rest van de dag en vandaag ook heb ik helemaal niets gedaan. Het is geen pretje om 8,5 maand zwanger te zijn en dan zo verkouden. Ik ben er redelijk klaar mee en helemaal klaar voor. Laat haar maar komen!
Vrijdag heb ik nog wel een onderstel voor de wieg opgehaald bij Anne in Rhenen. Haar meisje Julie is een lekker moppie dat gezellig bij ons op de bank zat te kwekken in haar wipstoeltje. Thuisgekomen bleek 't onderstel te passen, op de beugels aan de voor- en achterkant na. Ik vind het een stevige constructie en anders laat ik mijn vader er nog eens naar kijken.
's Avonds kwam Titia eten. Ik was bekaf want kwam tegelijkertijd met haar thuis aan met een tas voor boodschappen. Ivo was zo lief om te koken. Titia bracht een mooi boeket, kalender en een pakje voor de baby uit New York mee.
Zaterdag kwam Evelien langs om haar kolfapparaat aan mij uit te lenen. Het is een super ding, ik ben er heel blij mee.
Zondag was mijn oma jarig (en Marloes ook!!) en gingen Ivo en ik 's ochtends in het ziekenhuis bij haar op bezoek. Maar voor we vertrokken belde Ernst om te melden dat zijn zoon Boris Valentijn die nacht geboren was! Ivo is dus een neefje rijker. De bevalling is volgens mij voorbeeldig gegaan en Josephine is thuis bevallen, zo vlot ging 't allemaal.
Ivo had een mooi vruchtentaartje voor oma meegebracht, waar zij en wij lekker van aten, en de overbuurvrouw ook. Ik vond mijn oma helder en ze was goed bij. Van mijn vader begreep ik dat dat 's avonds anders was. Het zal met vermoeidheid te maken hebben. Ze is 89 jaar geworden. Die middag ben ik mijn bed ingerold en ik bleek een zware nacht tegemoet te gaan. Ik had last van alle griepverschijnselen die Ivo voor de kerst had - vooral HEEL VEEL zweten.
Maandagochtend voelde ik me goed genoeg om zelfstandig naar het ziekenhuis te rijden om een echo te laten maken. De echo moest uitwijzen of de placenta voor de uitgang ligt, of dat er wellicht een andere reden is dat onze baby nog niet is ingedaald. Er bleek niks aan de hand. Alles zag er prima uit. Ze is gewoon nog niet ingedaald. Verder werd bevestigd dat Marietje aan de grote kant is.
Om een idee te krijgen, kreeg ik een papier mee met daarop meetgegevens van hoofd, buik, bovenbeen en geschat gewicht. Deze gegevens worden gerelateerd aan het aantal weken zwangerschap waarop de maten normaliter worden behaald. Let op, ik was maandag 36 weken en 5 dagen. Here goes:
1) Hoofdomtrek = 33,0 cm, conform 37 wkn 5 dgn
2) Buikomtrek = 33,7 cm, conform 42 wkn 0 dgn (!!!!)
3) Bovenbeenlengte = 7,2 cm, conform 39 wkn 2 dgn
4) Gewicht = 3175 gram, conform 37 wkn 5 dgn
Net haar moeder dus - prima gewicht, maar lekker buikje.
Verder kon de echoscopiste zien dat Marietje haar heeft en dat vind ik helemaal geweldig. Ik kreeg nog een fotootje mee waarop haar gezichtje te zien is, net als ze haar mondje opent, dus je ziet lippen en tong. Maar ik vind die stilstaande echoplaatjes toch altijd een beetje griezelig, dus ik plaats 'm hier niet.
De rest van de dag en vandaag ook heb ik helemaal niets gedaan. Het is geen pretje om 8,5 maand zwanger te zijn en dan zo verkouden. Ik ben er redelijk klaar mee en helemaal klaar voor. Laat haar maar komen!
vrijdag 9 januari 2009
Werkweek
Jammer dat mijn camera niet hier is, want mijn uitzicht is werkelijk beeldschoon. Ik zit aan keukentafel en de bomen in het park zijn waanzinnig! Ook de tuin ziet er prachtig uit. Timo en Sim liggen zich te wassen op de tafel en kwaken soms naar vogeltjes die wat komen eten.
Als verlofganger kan je best nog bezig zijn.
Maandag kwam mijn moeder ondanks het gladde wegdek naar Amersfoort. We wasten (hoes)lakens, moltons, hydrofiel luiers, kleertjes, hoezen voor het aankleedkussen en nog zo wat belangrijke zaken. Het wiegje en het ledikant zijn opgemaakt.
Verder legden we allerlei spulletjes klaar voor het geval de bevalling zich aandient en ik richting ziekenhuis vertrek. We hebben hard gewerkt en toen mijn moeder rond drie uur vertrok moest ik nog boodschappen doen. Ik dacht onderhand dat ik onderhuids aan het uitscheuren was, zo'n pijn had ik onder de borst. De huid brandt daar en met scheuten vlamde het op. Ik ben die avond, jammergenoeg, niet gaan zwemmen.
Dinsdag ging 't wel weer maar besloot ik niets te gaan doen. Ik ben dus heerlijk thuis gebleven, heb een aflevering van The Soprano's gekeken (fantastisch kerstcadeau dat ik van Ivo kreeg), lekker geslapen en wat gerommeld.
Woensdag kreeg ik een intakegesprek met het kraambureau. Daarna ben ik naar een drukkerij gegaan om papier en enveloppen uit te kiezen voor de geboortekaartjes. Ook reed ik langs de thuiszorgwinkel om klossen en een ondersteek te halen.
's Avonds ging Ivo spinnen bij zijn sportschool en ik had borstvoedingscursus. Het vervelende is dat het precies op het tijdstip van de zwangerschapsyoga is, dus ik moest kiezen. Op aanraden van mijn moeder koos ik voor de borstvoedingscursus. Het was leuk en nuttig. Het wat ouderwetse Noorse filmpje dat als demonstratiemateriaal werd getoond was op momenten hilarisch en de instructrice een prettig mens. Volgende week nog een keer.
Gisteren heb ik weer ongeveer niks gedaan. Weer eens gebeld met de Hema om te vragen hoe het nou in vredesnaam met mijn bestelde gordijnen gaat. Ik bestelde ze op 15 november en mij werd 4 weken levertijd toegezegd. Ik had al eerder gebeld en ik was ook al eens langsgeweest. Maar nu kreeg ik echt een goede medewerker aan de lijn en helaas blijkt het slecht nieuws: de stof is helemaal op en 't kan best nog 9 weken duren voor de stof uberhaupt weer verkrijgbaar is. En dan moeten de gordijnen nog gemaakt en misschien zijn er nog wel mensen voor mij, die nog eerder hebben besteld. Ik moet zo nog even bellen om nog wat na te vragen. Ik denk dat ik de bestelling maar ga annuleren, waar ik ook van baal, want ik wilde die gordijnstof juist heel graag en als ik eenmaal mijn zinnen op iets gezet heb...
Ivo en ik gingen samen uit eten in de stad. Ivo is heel druk op zijn werk. Hij vertrekt 's ochtends om 7 uur en met een beetje geluk is hij 's avonds om 7 uur weer thuis. De deadline van zijn project zit er aan te komen (27-01).
Verder begin ik nu echt wat kwaaltjes te ontwikkelen. 's Nachts slaap ik beroerd (of eigenlijk tot een uur of 3, daarna gaat het prima): mijn vingers tintelen want ik heb behoorlijk last van carpale tunnel syndroom. Verder is de huid onder mijn borst een beetje aan het eind van zijn latijn en verder nog wat kleine kwaaltjes. Toch moet ons meisje nog maar even wachten. Het is nu veel te koud buiten!
Verder beraden Ivo en ik ons op het geven van een kraamfeest. We zijn nog niet helemaal uit de details, maar we denken er aan om een week of 4 na de geboorte van Marietje een bijeenkomst te organiseren. Dan weten jullie 't alvast.
Als verlofganger kan je best nog bezig zijn.
Maandag kwam mijn moeder ondanks het gladde wegdek naar Amersfoort. We wasten (hoes)lakens, moltons, hydrofiel luiers, kleertjes, hoezen voor het aankleedkussen en nog zo wat belangrijke zaken. Het wiegje en het ledikant zijn opgemaakt.
Verder legden we allerlei spulletjes klaar voor het geval de bevalling zich aandient en ik richting ziekenhuis vertrek. We hebben hard gewerkt en toen mijn moeder rond drie uur vertrok moest ik nog boodschappen doen. Ik dacht onderhand dat ik onderhuids aan het uitscheuren was, zo'n pijn had ik onder de borst. De huid brandt daar en met scheuten vlamde het op. Ik ben die avond, jammergenoeg, niet gaan zwemmen.
Dinsdag ging 't wel weer maar besloot ik niets te gaan doen. Ik ben dus heerlijk thuis gebleven, heb een aflevering van The Soprano's gekeken (fantastisch kerstcadeau dat ik van Ivo kreeg), lekker geslapen en wat gerommeld.
Woensdag kreeg ik een intakegesprek met het kraambureau. Daarna ben ik naar een drukkerij gegaan om papier en enveloppen uit te kiezen voor de geboortekaartjes. Ook reed ik langs de thuiszorgwinkel om klossen en een ondersteek te halen.
's Avonds ging Ivo spinnen bij zijn sportschool en ik had borstvoedingscursus. Het vervelende is dat het precies op het tijdstip van de zwangerschapsyoga is, dus ik moest kiezen. Op aanraden van mijn moeder koos ik voor de borstvoedingscursus. Het was leuk en nuttig. Het wat ouderwetse Noorse filmpje dat als demonstratiemateriaal werd getoond was op momenten hilarisch en de instructrice een prettig mens. Volgende week nog een keer.
Gisteren heb ik weer ongeveer niks gedaan. Weer eens gebeld met de Hema om te vragen hoe het nou in vredesnaam met mijn bestelde gordijnen gaat. Ik bestelde ze op 15 november en mij werd 4 weken levertijd toegezegd. Ik had al eerder gebeld en ik was ook al eens langsgeweest. Maar nu kreeg ik echt een goede medewerker aan de lijn en helaas blijkt het slecht nieuws: de stof is helemaal op en 't kan best nog 9 weken duren voor de stof uberhaupt weer verkrijgbaar is. En dan moeten de gordijnen nog gemaakt en misschien zijn er nog wel mensen voor mij, die nog eerder hebben besteld. Ik moet zo nog even bellen om nog wat na te vragen. Ik denk dat ik de bestelling maar ga annuleren, waar ik ook van baal, want ik wilde die gordijnstof juist heel graag en als ik eenmaal mijn zinnen op iets gezet heb...
Ivo en ik gingen samen uit eten in de stad. Ivo is heel druk op zijn werk. Hij vertrekt 's ochtends om 7 uur en met een beetje geluk is hij 's avonds om 7 uur weer thuis. De deadline van zijn project zit er aan te komen (27-01).
Verder begin ik nu echt wat kwaaltjes te ontwikkelen. 's Nachts slaap ik beroerd (of eigenlijk tot een uur of 3, daarna gaat het prima): mijn vingers tintelen want ik heb behoorlijk last van carpale tunnel syndroom. Verder is de huid onder mijn borst een beetje aan het eind van zijn latijn en verder nog wat kleine kwaaltjes. Toch moet ons meisje nog maar even wachten. Het is nu veel te koud buiten!
Verder beraden Ivo en ik ons op het geven van een kraamfeest. We zijn nog niet helemaal uit de details, maar we denken er aan om een week of 4 na de geboorte van Marietje een bijeenkomst te organiseren. Dan weten jullie 't alvast.
zondag 4 januari 2009
zaterdag 20 december 2008
Thijs, Langhenkel, Stella
Ik was even uithuizig, maar nu ben ik er weer.
Woensdag was ik bij de verloskundige. Alles gaat volgens schema: maat van buik moeder, hartslag van baby, bloeddruk van moeder. Over drie weken zijn we weer aan de beurt, dan gaan we de bevalling doornemen.
's Middags was ik de afgevaardigde van Amersfoort naar de tweede verjaardag van Thijs. Hij kreeg prachtig en typisch jongensspeelgoed cadeau. En hij vond het wel even lekker rustig toen de andere kindertjes naar de speeltuin gingen (ik ook trouwens..):
Zowel ik als Ivo waren maar net op tijd thuis om de partneravond van yoga te halen. Ivo at nog snel een boterhammetje in de auto terwijl ik er heen scheurde.
Donderdag had ik een rustig ochtendje. Ik deed wat kerstboodschappen in Kattenbroek, kletste bij met een jonge moeder van de aquafit en deed 's middags nog een dutje. Daarna vertrok ik naar het kerstbuffet van mijn werk in Zwolle. Het buffet was goed verzorgd: het bestond uit allerlei turkse schotels. Ik heb met een paar mensen zitten kletsen die ik al kende van verschillende cursusdagen en kennis gemaakt met P&O-ers met wie ik de afgelopen maanden veel mail- en telefonisch contact heb gehad. Ik vond het erg gezellig en het kerstpakket (en de winstuitkering) mochten er zeker zijn!
Daarna toog ik naar Overdinkel, waar ik rond half 11 aan kwam. Iedereen zat braaf op mij te wachten, behalve Stella - die lag al te snurken.
Vrijdag deden we rustig aan. Ik schreef mijn kerstkaarten, belde met de thuiszorgwinkel over de aanschaf van een kolf,
kocht nieuwe pantoffels in Losser en deed, hoe kan 't ook anders, een middagdutje. Papa had op mijn verzoek spinaziepannenkoeken met corned beef gemaakt.
Stella is alweer een stuk groter en trekt zich overal aan op en zet stapjes aan de hand. Ze kletst wat af en vooral het woord 'poes' (p, p, p) komt al goed uit de verf.
En dit was nog wel het spannendste:
Woensdag was ik bij de verloskundige. Alles gaat volgens schema: maat van buik moeder, hartslag van baby, bloeddruk van moeder. Over drie weken zijn we weer aan de beurt, dan gaan we de bevalling doornemen.
's Middags was ik de afgevaardigde van Amersfoort naar de tweede verjaardag van Thijs. Hij kreeg prachtig en typisch jongensspeelgoed cadeau. En hij vond het wel even lekker rustig toen de andere kindertjes naar de speeltuin gingen (ik ook trouwens..):
Zowel ik als Ivo waren maar net op tijd thuis om de partneravond van yoga te halen. Ivo at nog snel een boterhammetje in de auto terwijl ik er heen scheurde.
Donderdag had ik een rustig ochtendje. Ik deed wat kerstboodschappen in Kattenbroek, kletste bij met een jonge moeder van de aquafit en deed 's middags nog een dutje. Daarna vertrok ik naar het kerstbuffet van mijn werk in Zwolle. Het buffet was goed verzorgd: het bestond uit allerlei turkse schotels. Ik heb met een paar mensen zitten kletsen die ik al kende van verschillende cursusdagen en kennis gemaakt met P&O-ers met wie ik de afgelopen maanden veel mail- en telefonisch contact heb gehad. Ik vond het erg gezellig en het kerstpakket (en de winstuitkering) mochten er zeker zijn!
Daarna toog ik naar Overdinkel, waar ik rond half 11 aan kwam. Iedereen zat braaf op mij te wachten, behalve Stella - die lag al te snurken.
Vrijdag deden we rustig aan. Ik schreef mijn kerstkaarten, belde met de thuiszorgwinkel over de aanschaf van een kolf,
kocht nieuwe pantoffels in Losser en deed, hoe kan 't ook anders, een middagdutje. Papa had op mijn verzoek spinaziepannenkoeken met corned beef gemaakt.
Stella is alweer een stuk groter en trekt zich overal aan op en zet stapjes aan de hand. Ze kletst wat af en vooral het woord 'poes' (p, p, p) komt al goed uit de verf.
En dit was nog wel het spannendste:
zaterdag 13 december 2008
Deze wilde ik jullie niet onthouden
Hier Josephine, Ivo's schoonzusje, en ik op de 65e verjaardag van Gea, Ivo's moeder. De foto is van afgelopen zondag, 7 december. Josephine is zo'n 3,5 weken verder dan ik (van haar tweede).
Abonneren op:
Posts (Atom)