Gisteren waren Sim en ik langdurig in de nogal fabrieksachtige omgeving van het Medisch Centrum voor Dieren in Amsterdam. Een aantal jaren geleden was ik met León bij dezelfde praktijk, die toen nog in een klein pand aan de Weesperzijde zat. Nu zijn ze uitgegroeid tot een gigantisch bedrijf, waar het wemelt van mevrouwen en meneren in witte jassen en groene pakken. Alleen de parkeerkosten zijn laag (20 cent per uur).
Omdat Sim een katheter had was zijn blaas leeg, wat niet gunstig is voor een goede echo. Daarom kreeg hij een infuus en vochtuitdrijvers aangebracht in zijn poot. Helaas heeft hij, nadat alles goed was doorgelopen, een flinke plas gedaan tijdens het vervoer van zijn wachthok naar de kamer van de radiologe. Gevolg: geen optimale echo.
Nadien heb ik zeer uitgebreid contact gehad met de chirurg. Er is op basis van de huidige echobeelden geen eenduidige conclusie te trekken. Daarom moeten Sim en ik morgen weer terugkomen. Sim is dus nu kathetervrij en ik hou dus goed in de gaten of hij op de bak plast (tot nu toe wel). Kon ik hem maar zeggen dat hij na vrijdagochtend niet meer plassen mag ... We zoeken dus nog verder.
Je mag gerust weten dat ik de afgelopen week heel wat tranen heb gelaten; de onzekerheid, de onrust, de kosten (tot hoever ga ik...), het gedoe. Er hoeft maar dít te gebeuren, of de tranen prikken achter mijn ogen. Niet leuk!
