Als verlofganger kan je best nog bezig zijn.
Maandag kwam mijn moeder ondanks het gladde wegdek naar Amersfoort. We wasten (hoes)lakens, moltons, hydrofiel luiers, kleertjes, hoezen voor het aankleedkussen en nog zo wat belangrijke zaken. Het wiegje en het ledikant zijn opgemaakt.
Verder legden we allerlei spulletjes klaar voor het geval de bevalling zich aandient en ik richting ziekenhuis vertrek. We hebben hard gewerkt en toen mijn moeder rond drie uur vertrok moest ik nog boodschappen doen. Ik dacht onderhand dat ik onderhuids aan het uitscheuren was, zo'n pijn had ik onder de borst. De huid brandt daar en met scheuten vlamde het op. Ik ben die avond, jammergenoeg, niet gaan zwemmen.
Dinsdag ging 't wel weer maar besloot ik niets te gaan doen. Ik ben dus heerlijk thuis gebleven, heb een aflevering van The Soprano's gekeken (fantastisch kerstcadeau dat ik van Ivo kreeg), lekker geslapen en wat gerommeld.
Woensdag kreeg ik een intakegesprek met het kraambureau. Daarna ben ik naar een drukkerij gegaan om papier en enveloppen uit te kiezen voor de geboortekaartjes. Ook reed ik langs de thuiszorgwinkel om klossen en een ondersteek te halen.
's Avonds ging Ivo spinnen bij zijn sportschool en ik had borstvoedingscursus. Het vervelende is dat het precies op het tijdstip van de zwangerschapsyoga is, dus ik moest kiezen. Op aanraden van mijn moeder koos ik voor de borstvoedingscursus. Het was leuk en nuttig. Het wat ouderwetse Noorse filmpje dat als demonstratiemateriaal werd getoond was op momenten hilarisch en de instructrice een prettig mens. Volgende week nog een keer.
Gisteren heb ik weer ongeveer niks gedaan. Weer eens gebeld met de Hema om te vragen hoe het nou in vredesnaam met mijn bestelde gordijnen gaat. Ik bestelde ze op 15 november en mij werd 4 weken levertijd toegezegd. Ik had al eerder gebeld en ik was ook al eens langsgeweest. Maar nu kreeg ik echt een goede medewerker aan de lijn en helaas blijkt het slecht nieuws: de stof is helemaal op en 't kan best nog 9 weken duren voor de stof uberhaupt weer verkrijgbaar is. En dan moeten de gordijnen nog gemaakt en misschien zijn er nog wel mensen voor mij, die nog eerder hebben besteld. Ik moet zo nog even bellen om nog wat na te vragen. Ik denk dat ik de bestelling maar ga annuleren, waar ik ook van baal, want ik wilde die gordijnstof juist heel graag en als ik eenmaal mijn zinnen op iets gezet heb...
Ivo en ik gingen samen uit eten in de stad. Ivo is heel druk op zijn werk. Hij vertrekt 's ochtends om 7 uur en met een beetje geluk is hij 's avonds om 7 uur weer thuis. De deadline van zijn project zit er aan te komen (27-01).
Verder begin ik nu echt wat kwaaltjes te ontwikkelen. 's Nachts slaap ik beroerd (of eigenlijk tot een uur of 3, daarna gaat het prima): mijn vingers tintelen want ik heb behoorlijk last van carpale tunnel syndroom. Verder is de huid onder mijn borst een beetje aan het eind van zijn latijn en verder nog wat kleine kwaaltjes. Toch moet ons meisje nog maar even wachten. Het is nu veel te koud buiten!
Verder beraden Ivo en ik ons op het geven van een kraamfeest. We zijn nog niet helemaal uit de details, maar we denken er aan om een week of 4 na de geboorte van Marietje een bijeenkomst te organiseren. Dan weten jullie 't alvast.
