Kerst 2010

Vrijdagavond verschenen Minke, Ivo en ik bij Bart en Lenny voor het traditionele kerstavond diner. Dit jaar was het niet een 18-gangen diner, maar gourmetten. Minke vond het best gezellig en uiteraard ging de satésaus er in grote hoeveelheden in. Jasper, Joris en Martje waren er ook, en nieuw dit jaar: Bas!



We bleven, traditiegetrouw, slapen. Minke was na in bad te zijn geweest zonder een kik te geven in haar logeerbedje op zolder in slaap gevallen.
We kregen op eerste Kerstdag een heerlijk ontbijt voorgeschoteld. Ik had tulband gebakken, die helaas niet zo goed gerezen was. Zie hier foto's 2009 en 2010:













De rest van eerste Kerstdag waren we lekker thuis aan het rommelen. 's Ochtends vroeg op tweede Kerstdag (06.00 uur) begon bij mij het overgeven. Bah! Ivo was lief en haalde een emmer voor naast mijn bed, waar ik helaas daarna nog drie maal gebruik van diende te maken. Daar ging mijn kerstfeest! Ivo en Minke brachten 's ochtends nog een bezoek aan de dierentuin en vertrokken toen, zonder mij, naar Rotterdam om Kerst te vieren met de rest van mijn familie.
Hier wat foto's. Oja, Minke ging deze keer 's avonds NIET slapen.

Kerstgroet

Fijne dagen allemaal!

Voor een dubbeltje op de eerste rang

Wanneer eet je nou nog eens bij de beste Italiaan uit het Gooi en omstreken voor een tientje? Nou, gisteren dus.
Wij Huizense gemeenteambtenaren kregen in verband met de Sinterklaasviering een banketstaaf vergezeld van € 100,- cadeau, wegens het goede werk dat we in 2010 hebben verricht. Ik wist niets van deze traditie, anders had ik in gedachten die centen al tien keer uitgegeven. Nu was het een totale verrassing. Ik zou wel even naar de sauna, of toch dat ene jurkje, die nieuwe jas?! Nee. Ik wilde met Ivo uit eten, wel als verrasing natuurlijk. Dus lokte Gea hem naar Huizen (en hij stonk er weer volop in) en nam ik hem vervolgens mee naar Blaricum. We aten elk een viergangen amuse-diner, Ivo met een zogenaamd 'half' wijnarrangement. Wat was het heerlijk, gezellig, rustig. En dat voor een tientje (bijleggen). Lang leve Sinterklaas!
Vanmorgen was ik met Minke op bezoek bij Marielle en zoon Olav, die ik ontmoette op de Peuter-in-Zicht cursus. Olav wilde graag stoeien met Minke, en alhoewel Minke niet bang is aangelegd, vindt ze dat nog wel erg lastig. Delen van speelgoed lukte best goed - wat een leuk joch. Nu ligt Minke heerlijk te slapen en droomt waarschijnlijk over net zo'n grote eigen auto-collectie als Olav!
Oja: de bruiloftskast!

Nogmaals sneeuw

Het gaat maar door - sinds de geboorte van Minke zijn er alleen maar sneeuwrijke winters. Wat haar komst allemaal niet teweeg heeft gebracht!
Beter voorbereid dan de vorige keer gingen we weer sleeen: snowboots en ski-salopet aan. De sneeuw lag dik deze morgen, Minke kon er maar nauwelijks doorheen stappen. Wat een pret! En ik kan maar niet vaak genoeg zeggen hoe dol wij op Minke zijn, op haar vrolijkheid. We kunnen gelukkig ook lachen om haar koppigheid (Wil je nog even op de slee? Nee. Wil je de slee dan even trekken? Nee. Kom, we lopen weer naar huis. Nee.) Eenmaal binnen maakte Ivo chocolademelk en gingen Minke en ik in bad.






's Middags kwam buurjongetje Chris spelen, dat vond Minke wel gezellig. Morgen nog even iets ruilen in de stad (te kleine slaapzak gekocht) en nog een cadeautje voor mijn vader. Dan kunnen we weer sleeen en spelen.

Stuk

Ik zou dinsdag met de personeelsvereniging een tafelstuk maken. Een kerststukje dus.
Maar ja, ik ging niet. Mijn collega's en ik volgen een coachingstraject en we hadden een heftige dag achter de rug. Ik had ontzettende pijn in mijn hoofd en was super moe. Maar... de volgende dag belde de voorzitster van de PV om te zeggen 'dat ze nog wat voor me had'. Dus ging ik naar huis met een groot blok oasis, veel takken en wat andere prullen en knutselde dus thuis.


Oja, de bruiloftskast is ook gekomen! Ik zal bij daglicht wat foto's maken en plaatsen.

Ook per mail (2)

Lieve allemaal,

vandaag hadden we met Minke een afspraak bij de (plastisch) chirurg in het Wilhelmina Kinderziekenhuis. We moesten een half uurtje wachten, en Minke vermaakte zich uitstekend met het speelhuisje en een hobbelpaard.
De arts had deze keer binnen no-time het verband van de hand verwijderd. Hoewel het niet heel leuk was voor Minke, was het stukken minder vervelend voor haar dan de vorige keer. Nu was er geen nieuw bloed en plakte het gaas niet erg aan de vingers. Ook de hechtpleistertjes zijn verwijderd.
De vingers zien er best oké uit, vooral in vergelijking met de vorige keer.
De topjes zitten goed vast, van het loszitten zie je eigenlijk niets meer. De nagel van de middelvinger is eraf en je ziet alweer een heel klein wit streepje nieuwe nagel verschijnen. De rest van het topje is nog dik en roze. De nagel van de ringvinger zit er nog op, maar dat zal volgens de arts niet heel lang meer duren. Er zit ook een dikke prop donkerrood bloed onder. Van die vinger moeten we nog even afwachten of er weer een nagel komt.
Volgens de arts was het nagelbed van de middelvinger wel erg beschadigd, dus hij vroeg zich af of de nagel wel zou 'hechten' op het nagelbed. Het is, wederom, een kwestie van afwachten. Binnen 15 minuten stonden weer buiten. Alles mag weer; geen pleisters of verband meer nodig. Zwemmen stellen we wel nog even uit, maar nu ik dit mailtje tik, zit zij heerlijk in bad. Ze heeft deze middag het handje nog wel links laten liggen, het hangt er een beetje bij. Vanavond gaat ze, met een paracetamol, lekker naar bed!
Op 8 februari, 3 dagen voor haar tweede verjaardag, moeten we weer terugkomen. Misschien wil ze wel nagellak voor haar verjaardag, roze met glitters :-)
Het gaat ontzettend de goede kant op.

Liefs,
Simone, Ivo en Minke!

Pindasaus

Sinterklaas

Voor de liefste, stoerste, zoetste Minke

Minke is zo’n stoere meid
Dat heeft Sint wel gezien
Vallen en die stomme deur
Maar meestal pret voor tien

Een wondje op haar knie
Is erger dan haar hand
Met een ambulance mee
Nooit schreeuwt zij moord en brand

Wanneer heeft zij nou het meeste lol?
Spelend met haar pa
Spingen, dansen, vliegmachien
Niemand doet haar dat na

Altijd kleuren, altijd lezen
Altijd gieren, dikke mik
Altijd kusjes, altijd aaien
En zó verliefd op Dikkie Dik

Boekjes kijken, stickers plakken
Fietsen, auto’s en een pop
Stoffen, poetsen en goed helpen
Die Minke, die is TOP!


Kus van Sint en Piet

Veranderwoede

Al een tijdje geleden verplaatste ik het drankenkastje en Minke's speelgoed kast. Ze wisselden van plek. Hoewel ik erg tevreden was en ben over de nieuwe plek van de speelgoedkast, was ik dat geenszins over het drankenkastje. Dus vanmorgen, tactisch gewacht tot Ivo onder de douche stond, ging de kamer weer op de schop. De bank voor 't raam (naar twee kale druivenranken kijken in de winter is heus geen pretje), het kastje op de plek van de bank. Ik ben super tevreden. Mijn idee van 'mijn hele huis is Ikea' is op slag veranderd. In de 'zithoek' staat alleen een Ikea tafeltje (en nog even een tv-kastje) en het Ikea-gemak (boekenkast/speelkast) staat bij elkaar. Zie hier:

Gelukkig: (sneeuw)pret!

Vanmorgen wilde Minke alweer haar mooie Pietenmuts op - gisteren had ze die bij de dokter ook steeds op haar hoofd. Hier voert zij een appeltje aan Sim:


Daarna vertrokken we naar Intratuin alwaar wij de allerlaatste slee van het type dat wij wilden bemachtigden. Eerst even thuis lunchen (Minke heeft in ieder geval niet de blauwe ogen van haar vader):





















En daarna moest er natuurlijk gesleed worden!



Zie ook twee nieuwe filmpjes.

Ook per mail

Lieve allemaal,

bedankt voor jullie beterschaps-wensen voor Minke!

Een korte update:
de eerste dagen waren wonderwel goed. Minke leek er niet zoveel last van te hebben, waardoor ik het haast een beetje begon te baggetaliseren. Vanaf woensdag leek het toch wat minder goed te gaan, wat zich vooral uitte in mekkeren en heel rommelig slapen.
Vandaag hadden we een afspraak in het Wilhelmina Kinderziekenhuis met een plastisch chirurg. Deze dokter heeft, en het kostte nogal moeite, Minke's hand uitgepakt. Ze hield zich geweldig kranig. Om kort te gaan: de vingers vond ik er nog altijd heel akelig uitzien, en dat komt door de nageltjes. Ook deze dokter verzekerde ons dat de vingers prima zullen genezen, zeker wat betreft functionaliteit.
Wat betreft de nagels: op een gegeven moment zullen de nageltjes eraf vallen. Dan groeien ze of weer aan (en gelukkig is die kans het grootst) of niet (omdat daar waar de nagel zich vormt gewoon te beschadigd is). Als de nagels aangroeien dan zullen ze waarschijnlijk niet heel mooi zijn, beetje hobbelig of scheef. Dat kan gecorrigeerd worden door een plastisch chirurg.
Minke's hand is wederom goed ingepakt. We krijgen een afspraak over anderhalve week.

Morgen gaan we heerlijk de tijd nemen om ondanks het verband te douchen, want de afgelopen dagen hebben we haar met een washandje gewassen. Jammer hoor, nu even geen zwemles, niet in bad en spelen in de sneeuw is ook lastig.

Tot de volgende keer,
Simone, Ivo en Minke

Ongeluk-Piet?

Wat een pech hadden wij gisteren zeg, dat kon er nog wel even bij.
's Ochtens wilde ik naar mijn werk gaan, maar de autosleutels van de Ford bleken nergens te bekennen. En als ik zeg nergens, dan bedoel ik ook nergens. Iedereen zocht mee (Minke uiteraard eerst in het laatje waar ze horen) en uiteindelijk ben ik met de Citroen gegaan. Extra pech, want aan de autosleutel van de Ford hangt ook een huissleutel.
Ivo zocht thuis verder, keerde zelfs de containers om (weggegooid met de luiers?). In het houten kastje vond hij de reservesleutel (we waren er van overtuigd dat we die niet hadden, dus dat was een meevaller). Hij is met Minke naar de garage gegaan om de auto te resetten, zodat de oude sleutel de portieren niet meer kan openen.
Ondertussen belde ik de politie, de gemeente en de verzekering (voor het geval we de sleutel aan de buitenkant in het slot hebben laten zitten).
Ondertussen borrelde mijn buik, had ik het wisselend koud en warm en zat ik maar te gapen. Toen moest ik rennen naar het toilet, en het ging nog net goed. Ik heb het nog een half uur aangekeken, maar de gang naar de wc moest steeds sneller om geen ongelukken te krijgen. Toen ben ik naar huis gegaan en heb aldaar voornamelijk op de plee gezeten. Gezellig ...
Minke is steeds rommeliger, heeft schijnbaar echt last van haar hand. Ze had 's ochtends geslapen en 's middags niet (want bij de garage) en was dus om 5 uur (kooktijd) helemaal kapot. Ivo heeft met haar geredderd. Sim gooide nog een doosje met gloeilamp van de trap en 's avonds viel er nog een fotolijst aan diggelen. Zouden we last hebben van Spook-Pieten? Laat de Kerstman maar komen...

Laarzen

Minke houdt zich groot, maar er verschijnen barstjes in haar schild. Ze is weinig geconcentreerd en hangerig en ze slaapt slecht. We denken dat we haar veel meer op gezette tijden de diclofenac moeten geven. Nu gaven we haar die bij het naar bed gaan 's avonds en paracetamol gedurende de dag. We hebben het idee dat ze het niet eens goed redt zo de nacht door. Vanmiddag belt de huisarts mij om even te overleggen.
Gisterochtend keken Minke en ik eindeloos filmpjes op Youtube, heel gezellig. Oma Gea en Bente kwamen spontaan bij ons op bezoek en dat was reuze gezellig. Bente had twee verschillende sokken aan - fashion statement 2011?



's Middags moesten we dan toch echt weer op schoenenjacht. We gingen even gedag zeggen in de noodlottige winkel: niks te merken aan onze meid. Maar toen ze dan bij een andere winkel echt weer moest passen, raakte zij erg paniekerig en overstuur. Ik heb haar zo goed mogelijk getroost en gelukkig slaagden we goed! Minke heeft nu prachtige paarse laarzen met kleine bloemetjes, rits èn veters! Ik laat ze haar aan iedereen showen.
Gisteravond werd ze om 11 uur weer wakker en vanmorgen om kwart over 5 was ze ook wakker. Ze lag nog even tussen ons in, maar om kwart over 6 ben ik opgestaan. Bij opa en oma nestelde ze zich met opa voor de tv om Woezel en Pip te kijken. Ik vind alles prima!

Niet drinken!

Zo sterk!

Wat is ze stoer, onze Minke. Ze heeft prima geslapen met hulp van een sterke pijnstiller. Heel de ochtend heeft ze heerlijk gespeeld, verwend met een mooi Little People poppenhuis. Ze leest boekjes, wil met de bal, alle knuffels moeten overal mee naar toe: gewoon zoals altijd.
We gingen op verjaardagsvisite bij Renate en Daniel. Hier de vrienden met hun kroost:


En hier de liefste dochter die een moeder zich wensen kan:

Ongeluk

Vanmorgen heeft Minke haar vingers tussen de deur gekregen, waardoor twee vingertopjes erg beschadigd raakten. Per ambulance zijn we naar het Academisch Ziekenhuis Utrecht overgebracht. Daar bleek de schade gelukkig minder ernstig dan we aanvankelijk dachten. De twee topjes (van de ring- en middelvinger van Minke's rechterhand) zijn met hechtstrips weer op hun plek geduwd en Minke's hand is vakkundig ingepakt.
Als het lukt verschijnen wij aanstaande vrijdag op de poli van de plastisch chirurg om te kijken of het voorspoedig geneest. To be continued ... (helaas)




NB: Minke is linkshandig!

Bapa en Màh

Kast!

We reden vanmiddag naar Elst.
De eerste winkel waar we gingen kijken voor een kast.
We vonden een kast.
We kochten de kast.
We reden weer naar huis.

Nichtjes

Minke en Stella picknicken in de woonkamer.

Kiekjes 13 tot en met 21 november

Minke wilde vorige week wel even bij de Larense hei in de boom zitten:


Waarom liggen (mijn) katten altijd het liefst op zwarte kleding?


Terwijl Ivo en ik ons aankleedden (vandaag), keek Minke op Youtube een filmpje van zichzelf.











Daarna gingen we op bliksembezoek bij Bart, Lenny en Bas:


De boom voor ons huizen moest nodig gesnoeid en vandaag was een prima dag. Minke hielp goed mee, net als buurman Alex en zoon Chris.
















Na hard werken krijg je dorst en chocolademelk:

Waanzin(nig)!

Vandaag kwam in een gesprek met mijn teamleider de (on)mogelijkheid van het opnemen van ouderschapsverlof ter sprake. Wat blijkt nu? Als je ouderschapsverlof opneemt en je dus percentueel minder gaat werken (bijvoorbeeld van 100 naar 80%), dan blijf je de workload van je volledige contract houden! Als gemeenteambtenaar krijg je doorbetaald, maar niet voor 100%.
Wat zouden de consequenties zijn? Dat je dus 100% doet in 80% tijd en als je weer 100% gaat werken, kun je dan 120% werk aan? Wat denken ze dan dat je zit te doen al die tijd, die je kennelijk "over" hebt?
Ik begrijp dat er momenteel één collega op een andere afdeling is die dit tot in de puntjes uitzoekt (en zich heeft ziekgemeld), dat het al via de OC en de OR tot de directeur is gegaan, maar tot op heden zonder resultaat.
Nou vraag ik je ...?!

(Glim)lachen

1. Ik houd Hugo even vast en hij wurmt en krioelt. Ik ben het niet meer gewend en zeg 'ik geef 'm even terug'. Claudia lacht en zegt: Je bent zeker nog niet toe aan een tweede.
   Nee, inderdaad, ik vind Minke nu zo heerlijk!
2. Ik doe boodschappen en loop langs de bloemwinkel. Buiten liggen mooie herfstkransen met vogelvoer. De musjes doen zich er al aan ten goede!
3. Heerlijke avond met oud-collega's in Maarssen. We vertellen aan de hand van foto's die we meenemen over ons 2010. Wat een goed idee, wat mooi!
4. Dat het me eindelijk lukte een beetje fatsoenlijke staart in Minke's haar te maken!

Retour

Claudia en Freek vertrokken een dikke vijf jaar geleden naar New York, om vanmorgen om 05.18 uur op Schiphol te landen als het gezin Van Rouendal - Staps. Ik ontving ze daar (en Minke leende een tas speelgoed uit aan Stella en Hugo, want hun spulletjes varen op een vrachtschip rustig over de oceaan).