's Nachts is ze niet tevreden. We liggen vroeg in bed (denk aan half 10). Ze drinkt tevreden en rustig. Dan valt ze in slaap op mijn borst. Vervolgens leg ik haar in bed, dat we opwarmen met een kruik. Maar eenmaal in haar wieg vindt ze het toch niet zo wat. Soms moet ze huilen om in slaap te vallen, dus laten we haar maar even huilen. Maar op een gegeven moment wordt het te gortig (we willen Minke (en de buren) niet wekken) en neemt Ivo of ik haar uit de wieg. Soms blijkt ze te hebben gepoept wat reden is om onbedaarlijk te huilen of wil ze nog wat eten. Vannacht heeft Ivo haar rond 11 uur uit de wieg genomen en toen ik op een gegeven moment wakker werd wist ik toch bij god niet waar ze was - zo van de wereld ben ik dan door het slapen...
Nu, ik vind het ondanks het gerommel een moppie. In de kinderwagen liggen en met haar wandelen vindt ze erg fijn, want dan slaapt ze voortdurend. Zoals gisteren in de stad. En zo'n propje dat op je borst slaapt, is heerlijk. Zoals hier bij haar oma:
Vrijdag huilde ze door het Sinterklaasjournaal heen, wat Minke geïrriteerd haar naam deed uitroepen. En vanmorgen, toen ik onder de douche vandaan kwam en mijn moeder al weer even met haar in de weer was, vroeg ik Minke of haar zusje nou alweer wilde eten. ' Nee, ze had een klein beetje poep. Ik noem haar PoepLena', zei Minke.
Minke en Ivo gingen vanmorgen samen zwemmen en Lena werd gefotografeerd door één van de dames die een paar weken geleden ook mij met mijn dikke buik fotografeerde. Ik ben erg benieuwd naar het resultaat.
's Middags kwamen Claudia, Freek, Stella en Hugo op bezoek. Dat was gezellig! Nu zit Minke met oma lekker tv te kijken en hoor ik Lena soms huilen boven, maar Ivo knuffelt haar weer stil.
