Gisteren kon ik lekker lang doorwerken omdat ik pas om 6 uur bij Gea en Fred had afgesproken. Ik at mee want Gea had me gevraagd om ook mee te gaan naar een workshop taart versieren. De taart (kapsel genoemd) was door een bakker gebakken. Wij sneden de taart, smeerden jam en slagroom, kneedden en kleurden de marsepein en versierden dat het een lieve lust was. Hier wat beeldmateriaal:
Bovenstaande foto komt van mijn telefoon en is nogal wazig - ik denk dat de lens van de camera toen al erg vettig was... Vandaag haalde ik de taart na het avondeten pas te voorschijn en aten we alledrie een klein stukje als dessert. Smakelijk! En trots dus ...
Nog een reden om trots te zijn: Minke. Inkoppertje natuurlijk, maar o, wat maakt zij mij toch blij (ook wel eens niet hoor, maar dat doet in dit blogje even niet ter zake). Enige tijd geleden ontdekten we dat zij als een speer kon fietsen op een 12 inch fietsje. We twijfelden nog erg over de aanschaf van een dergelijke fiets, omdat ze voor haar tweede verjaardag een loopfiets had gekregen. Ik wilde graag dat ze daar goed mee overweg kon omdat kinderen heel goed hun evenwicht leren behouden op zo'n loopfiets. Maar het arme kind is gewoonweg nog niet lang genoeg voor de loopfiets. Ik gunde haar heel erg een 'echte' fiets, omdat ik weet hoe zeer Minke geniet van fysiek bezig zijn, van rennen, klauteren, springen en nu dus ook van fietsen. Ivo en ik zochten op Marktplaats naar een geschikt exemplaar, moet ik vond ze vaak toch wel erg roestig. Nieuw vond ik maar onzin. Vandaag gingen Minke en ik samen naar onze vaste fietsenwinkel (Blom in Hoogland) en ja hoor, ze hadden twee tweedehands fietsen, 12 inch en ook nog eens 'meisjesfietsen'. Hoewel Minke al tijden riep dat zij een blauwe wilde, is het toch een roze geworden. Met mandje. Oja, en met een tas waarin: helm, bidon en knie-/ellebooggeschermers (die tas vindt ze bijna nog mooier dan de fiets). Zie hier:
Nieuwe uitspraken (ook al zo trots!) volgen later. Het is nu laat. Morgen weer hard werken.
