Eerste beelden

Vrijdag was 't dan zover, na een half jaar: overdracht van ons nieuwe huis.
Hierbij plenty beeldmateriaal.
Keuken met trap naar eerste verdieping:



Woonkamer met zicht op harmonica-pui en het park


Voorzijde woonkamer, mèt houtkachel


Toekomstige kinderkamer, wordt voorlopig waarschijnlijk vooral gebruikt voor opslag


Logeer- en werkkamer


'Ouder'slaapkamer


Badkamer (nog met oude wastafel en kranen)


Trapkast tussen hal en keuken


Toilet op eerste verdieping


Stook- en wasruimte op eerste verdieping



Vrijdag en zaterdag VEEL gedaan. Vervolg volgt (beeld en tekst). Alvast onze dank aan Gea, Mieke en vooral aan BART!

Werkverdeling

Ik kan heel stoer zijn en zeggen dat mijn zwangerschap vlekkeloos verloopt, maar dan lieg ik toch een beetje. Mijn weekenden? Die breng ik tegenwoordig grotendeels slapend in bed door. 's Ochtends tot een uur of tien, dan 's middags van half 3 tot half 5 (minimaal) om vervolgens voor de tweede maal die dag uitgebreid te douchen. En Ivo? Die werk. Hij haalt verf en dozen:


Hij gooit zijn drankvoorraad door de gootsteen (alleen de flessen die al minimaal 8 jaar onaangeroerd op de kast staan:


Hij pakt de woonkamer in (en de kelder, de logeerkamer en de zolder):




De taken zijn dus eerlijk verdeeld. Nu ja, ik regel weer andere dingen: de notaris, de stomerij (om twee stoelen te laten reinigen) en ik zorg voor het nageslacht. En voor koffie en broodjes bij de verhuizing. Vrijdag is THE day.

Schatjes

Nu ik zwanger ben van wat vast een wolk van een baby wordt, ben ik mijn oorspronkelijke schatjes natuurlijk nog niet vergeten. Hoewel de katten de laatste weken nogal onstuimig gedrag vertonen en elkaar te pas en te onpas in de haren vliegen (Sim - Chouffe, Timo - Chouffe, Sim - Timo), er zo nu en dan plasjes kattenpis gevonden worden (ARGH), blijven het mijn schatjes. Want soms tref je ze zo aan:


Vandaag ging ik op pad voor wat nieuwe kleding. Ik had twee positiebroeken en een drietal shirtjes die gebaseerd zijn op zomerse temperaturen. En nu die zomerse temperaturen ver te zoeken zijn en toen niet alleen Ivo maar ook een collega woensdag zei 'doe/heb je dat weer aan' besloot ik dat het tijd was voor een middagje shoppen. Ik kocht een broek, twee shirtjes met lange mouwen, twee vestjes en een buikband wat mij een klein fortuin kostte maar waar ik tot half februari mee hoop te kunnen doen. Hierbij setje 1 (de broek is nog van voor vandaag, want de nieuwe broek moet natuurlijk nog ingekort worden). Levert gelijk de veel gevraagde buikfoto op:


Verder kan ik nog mededelen dat mijn (achter)nichtje Chantal en haar vriend Marcel gisteren de ouders zijn geworden van zoon Stijn!

Up

Afgelopen vrijdag kwam de uitslag van de combinatietest per post binnen. De kans dat wij een kindje met het syndroom van Down krijgen is 1:3900. Klein dus.
Vrijdag waren we ook bij de verloskundige en heeft ze me laten voelen dat ik mijn baarmoeder al kan voelen, iets onder mijn navel. Ivo mocht ook even voelen, maar hij ervaarde dat meer als een 'moeten'. Ach, als het kindje gaat schoppen, misschien wil hij dan nog eens voelen? Ook liet ze ons het hartje horen - ik vond het heel speciaal, terwijl ik dat eigenlijk niet had verwacht. Opeens dringt dan 5 minuten tot me door dat ik niet alleen zwanger ben, want dat is zomaar een woord, maar dat er ook een kindje in mijn lijf zit!
Vrijdag waren we ook nog bij de notaris en tekenden wij na uitleg en discussies onze testamenten en het samenlevingscontract. Nu zitten we dus echt aan elkaar vast.
Zaterdag gaven we opnieuw goed geld uit toen wij onze gordijnen bestelden. Voor de woonkamer kozen wij zeer neutrale effen voile en overgordijnen en voor de beide grote slaapkamers een gordijn met als basiskleur zwart en daarin witte en zilveren bloemen. Ivo kocht vervolgens voor € 185,- verf bij de bouwmarkt, waaronder hoogglans zilver om de slaapkamer mee op te fleuren. De voile die in de woonkamer komt, hangen we ook in de keuken op. De kinderkamer is nog lang niet aan de beurt! Het geld rolt dus gestaag verder...
Zaterdag kwamen mijn ouders eten. We hadden afgesproken bij ons nieuwe huis, dat ze nog niet eerder hadden gezien. Het was mooi weer en mensen speelden honkbal in het park terwijl hun kinderen in de zandbak zaten. Ivo kookte heerlijk en mama bracht het toetje mee. Als grote verrassing kregen we een 'cadeaubon' voor de aanschaf van een kinderwagen! Daar zij we echt heel blij mee!
Zondag heeft Ivo de kelder en het kastje achter de eettafel (Susans kastje) ingepakt. Ook de CDs zijn verdwenen. 's Middags vierden we de 3e verjaardag van Prince bij de ouders van Ivo. Herinneren jullie het kleine mannetje Freddy waar ik eens op paste? Kleine jongetjes worden groot:


Vandaag gingen we allebei weer aan de slag. Had ik al gemeld hoe fijn ik het vind om weer 'thuis' te zijn in Woerden? Ik ben druk aan de slag en heb het helemaal naar mijn zin.

Voortgang Japie

Het grote uitgeven is begonnen

In ons nieuwe huis hebben we een ruime badkamer. Een aantal zaken vinden we niet zo fraai, dus besloten we die te gaan vervangen.
We shopten al bij verscheidene zaken rond en zijn gisteren tot koop overgegaan. We hadden inmiddels redelijk vrede gesloten met het feit dat badkamermeubels en kranen nu eenmaal duur zijn.
Zo ziet de huidige badkamer eruit:


Ik wilde erg graag een dubbele wastafel en dit is 'm geworden (met witte laden en een wit spiegelkastje):


Verder kochten we nieuwe kranen, voor de wastafel, douche en bad:



Onlangs kochten we al een nieuwe wasmachine en droger. En we zijn in een vergevorderd stadium met de aanschaf van gordijnen. 'Geld moet rollen' lijkt ons nieuwe devies te zijn...

Drie nieuwe blogjes

Scroll naar beneden: ik heb drie nieuwe blogjes gemaakt sinds de eerste babyfoto's!

Hormonen?

Donderdag had ik mijn laatste dag bij de gemeente Arnhem. Woensdag had ik eigenlijk mijn overdracht al in orde, dus donderdag was niet zo gestresst als toen ik mijn laatste dag in Woerden had. Ik was mooi op tijd klaar.
Van mijn collega's daar kreeg ik twee mooie boeketten en bonnen voor Ici Paris, waar ik 'Femme' van Hugo Boss van kocht.
Die avond at ik bij Anne en Jan Cees in Rhenen, met hun twee maanden oude dochtertje Julie. Toen ik haar vast hield kon ik opeens niet wachten tot ik mijn eigen kindje vast kan houden!
Vrijdag had ik een dag vol klusjes. Ik moest even langs het schadeherstelbedrijf, omdat ik anderhalve week geleden hier in de straat wat te strak had ingeparkeerd en daarbij een auto had geschampt. Er zit een miniscuul krasje boven de het achterwiel en een streep op de achterportier. Op 1 september gaan ze 't opknappen. Daarna reed ik door de wasstraat - ik vond het super!



Ik postte cd's naar Duitsland, bestelde een cd voor mezelf, kletste met Wiebke in Duitsland en keek de laatste afleveringen van mijn dramaserie. Ivo was in Katwijk op een strandfeestje van zijn werk.
Gisteren was ik 's ochtends op bezoek bij mijn oma. Ze heeft nog steeds wel een onverklaarbare pijn maar ze is weer helderder. Maandag gaat ze met mijn tante naar het ziekenhuis voor onderzoek. 's Middags sliep ik twee uurtjes, deed wat strijkwerk en gingen Ivo en ik even op bezoek bij onze buurjongen, die een klein poesje (8 weken) heeft. 's Avonds gingen we naar het filmtheater in Hilversum en keken 'Il y a longtemps que je t'aime' en ik huilde tranen met tuiten. Het zullen de hormonen wel zijn...

Nog een echo

Maandag de 4e had ik wederom een echo. Ivo en ik hadden besloten om een zogenaamde combinatietest te laten doen. Daar volgt de kans op een kindje met het syndroom van Down uit. Deel 1 is een echo, deel 2 is het afnemen van bloed.
"Japie" werkte niet mee en de echo duurde daardoor lang. Er was een stagiaire aanwezig en de dame die de echo maakte, legde veel aan haar uit. Dat was voor mij ook leuk. Omdat Japie er niet goed voorlag, moest ik hem een beetje wakker hoesten, in de hoop dat hij zich wat zou bewegen. Echt lukken wilde het niet, maar de test kon toch goed worden uitgevoerd.


Op het onderste plaatje kun je zien dat Japie zijn armpje boven zijn hoofdje uitstrekt (als je op de foto klikt, dan wordt-ie vergroot).
Het bloedprikken ging vlug en ik reed snel door naar Arnhem waar ik mooi nog vier uurtjes kon werken. De uitslag van de test laat anderhalf tot twee weken op zich wachten.

Uit wandelen

Op zondag de 3e was ik op bezoek bij Marloes in Krommenie. Ondanks het halfslachtige weer besloten we er op uit te gaan.
Eerst reden we naar Haarlem om het nieuwe huis van Marloes te bekijken - aan de buitenkant, want de sleutel krijgt ze pas op 1 oktober. Daarna zijn we door gereden naar Thijsse's hof in Bloemendaal. Mijn ouders waren vroeger donateur en kwamen wij er regelmatig. Maar ik was er nu al vele jaren niet geweest. Het regende een beetje, maar toch was het er leuk.


Deze slakken leken 't ook wel naar hun zin te hebben:


Daarna vertrokken we nog naar een landgoed Duin en Kruidberg in Santpoort. Daar wandelden wij door de regen door het mooie bos op zoek naar de uitspanning die we niet vonden. We rondden de dag af bij De Landwinkel in Beverwijk. Je kan daar op het land je eigen groenten uit de grond halen en in de winkel allerlei biologische producten kopen.
Ivo was die middag en avond in Amsterdam om met Marc te eten. Ik kwam dus in een leeg huis thuis en keek nog een aflevering of twee van mijn Engelse drama, The Forsyte saga. Heerlijk.

En 1 maakt 3

Dit kindje zwemt rond in mijn buik. Gisteren hebben we hem m/v gezien, terwijl hij m/v flink met zijn m/v benen aan het schoppen was.
Alles zag er prima uit en als 't zo door gaat, ontvangen we hem m/v rond 11 februari 2009.