De eerste volledige werkweek heb ik achter de rug. Het gaat lekker; zowel het werk als het kolfen. Dat laatste vind ik niet vervelend, ik voel me geen melkkoe zoals menig ander zogende vrouw. Het is wel steeds een onderbreking.
Op
donderdag 7 mei was mijn zus jarig dus ik belde haar. Mama is bij haar op bezoek. Mama had dus ook het verjaardagscadeau mee.
Ik ging op bezoek bij Sandra en Linda. Met beiden deed ik aquafit voor zwangere vrouwen in Bunschoten-Spakenburg en met die laatste ook de zwangerschapsyoga. Linda heeft zoon Thijs gekregen (15 december) en Sandra heeft dochter Esmee gekregen (19 februari).
Vrijdag was Ivo ziek thuis. Ik bracht Minke 's ochtends naar het kinderdagverblijf, waar ze, vlak voor mijn vertrek aldaar, erg veel melk uitspuugde. Te snel na het voeden met haar op pad gegaan? Ik haalde haar eind van mijn werkdag weer op - Ivo was nog niet echt opgeknapt.
Zaterdagochtend ging ik naar de sportschool, ik had me ingeschreven voor een Pilates les. Ik vond het wel wat - een stevige vorm van yoga. Ik hoop het vaker te gaan doen, is volgens mij wel goed voor het herstel van mijn buikspieren (welke buikspieren ...?). Ik dook de sauna nog even in en deed daarna boodschappen. Ivo en Minke vermaakten zich thuis wel.
Daarna was het haasten geblazen, want we zouden naar de bruiloft van vrienden van de ouders van Ivo. Een afrikaanse bruiloft in Amsterdam Zuid-Oost. Ik reed want Ivo voelde zich nog steeds niet helemaal je-van-het. Ivo zette de navigatie aan, die ons precies op tijd naar de bestemming bracht. Wel jammer dat Ivo het adres van de receptie locatie had ingetoetst en niet de locatie van de ceremonie... We waren 20 minuten te laat op de juiste plaats van bestemming: de chapel. Deze chapel bleek een gymzaal van een scholengemeenschap. Het was nogal een ongeregeld zooitje en wij waren aanzienlijk minder laat dan het bruidspaar, dus geen reden tot paniek. De afrikaanse vrouwen zagen er stuk voor stuk schitterend uit, ook de kleine bruidsmeisjes. Ook Bente was van de partij (en haar ouders): Bente mocht de ringen aangeven.
Ik zette me met Minke in de wandelwagen achter in de zaal. Maar het geluid uit de speakers was dusdanig hard (en het gezang niet erg zuiver), dat ik met haar naar buiten ben gegaan. Er waren heel wat "haleluja's", "amens" en "praise the lords" te horen. Na afloop van de ceremonie vertrokken we naar de receptie locatie. Hier hebben we zo'n uur buiten staan wachten en toen hebben Ivo en ik besloten naar huis te gaan. Het duurde ons allemaal te lang. Op zich best jammer, want het buffet stond al klaar en zag er lekker uit.
En
vandaag beleefde ik mijn eerste moederdag. Minke bleek op het kinderdagverblijf een gispen voetafdrukje te hebben gemaakt - wat een nijverheid!
Ook kreeg ik van Minke een pyjamaatje (voor haar):
Ivo en ik rommelden in en om het huis vandaag. Hij is gestart met het verkoopklaar maken van de oude Clio. Ik ging verder met de tuin. Waar ik op zaterdag al de voorkant van het huis opknapte (ik ontdeed het straatje van onkruid en boende het blauwe hekwerk weer blauw in plaats van groen), stortte ik me vandaag op de achtertuin. Nou ja, ik heb de klimop netjes bijgewerkt. Minke was niet in optimale stemming en heeft steeds een heel klein beetje verhoging (max. 37,7). Toch heeft ze ook wel heerlijk met ons in de tuin gelegen, zowel spelend in het wipstoeltje als slapend in de wagen. De parasol deed goede dienst.
Nu is Ivo naar Bart en Lenny voor weer wat bruiloftsoverleg. Minke is in slaap gevallen. Ik ga zo de flessen en de kolf weer klaarmaken voor gebruik en duik lekker vroeg mijn bed in.
