Ballet

Minke had gisteren haar eerste balletvoorstelling en wat hebben we genoten.
De  foto's zijn niet optimaal maar je krijgt toch een indruk. Alle klassiek-ballet-groepen kwamen aan bod. Eerst werden er, in balletpakjes, oefeningen gedaan zodat ouders konden zien wat er in een les geleerd wordt. En later werden er dansen uitgevoerd. Minke straalde voortdurend van oor tot oor, deed geconcentreerd mee en was er steeds als de kippen bij als haar groep weer aan de beurt was. Met lipstick en glitters, die volgens juf Pauline, er vooral niet afgewassen mochten worden de komende dagen!

Roeien

Afgelopen twee donderdagen heb ik mijn eerste roeilessen gehad.
De eerste les vond ik niet briljant, maar misschien kwam dat omdat mijn verwachtingen nogal hooggespannen waren. Ik had me ingesteld om 'eindelijk' een sport gevonden te hebben die ik kan uitvoeren (want je hoeft niet te rennen, en dat kan ik niet). Maar ten eerste was het echt ontzettend koud. En ten tweede bleken er heel veel regeltjes en handelingen te zijn, voordat je het water op kan (en ook als je het water weer uitkomt).
We kregen wat theoretische uitleg over de roeibeweging op de roeimachine. Omdat ik toen opeens mijn hersens aanzette bij het roeien, bakte ik er niks van. Je moet in feite op je heup 'scharnieren' terwijl ik mijn hele rug naar voren buig, waardoor mijn rug krom komt te staan en dat moet je kennelijk niet willen. Daarna gingen we de roeibak in:

Als je twee deksel hiervan aftilt, komen er twee roeiplaatsen tevoorschijn en kan je dus zonder te varen, de slag oefenen. Zonder met het stoeltje op te rijden (dus je benen in te trekken) vond mijn been dat niet zo heel leuk, omdat ie dan wel heel lang recht (en in de kou) moest zitten.
Na twee uur buiten te zijn geweest 's avonds, waren mijn tenen bevroren en had ik zin in een warm bad.
De week erop had ik dan ook niet heel veel zin. Deze keer trok ik Ivo's thermo-onderbroek onder mijn sportbroek aan en andere schoenen en ik ging met enige tegenzin naar de roeivereniging. Alwaar we direct een boot pakten en het water opgingen. En wat was dat leuk! Het is veel minder zwaar dan ik verwachtte, maar ik haalde nog wel even mijn knokkels open (volgende keer wielrenhandschoentjes aan!). Het was leuk om over het water te gaan en we roeiden tot bij de brug waar ik vaak overheen rijd. Ik zag veel futen en het water rook lekker.
Helaas heb ik zaterdag en zondag erg veel last van mijn knie gehad, maar dat leek in de loop van de week weer wat af te zakken.
Nu hopen op zacht weer aanstaande donderdagavond!

Gestart

Ja, met hardlopen.
Ik zag in mijn uiterst handige Excellijstje dat ik op 18 september 2011 voor het laatst had hardgelopen. Zondag ben ik gegaan, en gisteravond. Lopen in het donker, dat is natuurlijk niks voor mij. Dus ik stond klaar in mijn hardlooppakje, eten hoefde alleen nog maar in de oven en het fornuis aangestoken als Ivo thuis kwam. Dus hup, hij binnen - ik buiten.
Tot nu toe een rondje van 2,2 km. Dat ging best lekker moet ik zeggen. Mijn knieën denken daar iets anders over, maar ja, ik ben dan ook al bijna 35!

Gewoontjes

Niet veel te melden, vanuit mijn wereld. Het werk gaat gestaag voort. Vorige week had ik in het kader van een opdracht met een van de beleidsmedewerkers een huisbezoek bij een moeder met haar inwonende dochter met een geestelijke beperking. Ondanks alles dat zwaar was, was er een heel hechte en liefdevolle band tussen deze twee vrouwen. Ik vond het mooi om dat waar te nemen.
Zaterdag gingen we naar alweer de vijfde verjaardag van Bente. 's Ochtends had Minke nog ijverig zitten kleuren voor opa en oma. Dees voor oma Sea. Dees voor opa Fredtet. Even in envielop. Oot dees even in envielop. De verjaardag was gezellig, het feestvarken goed verwend. Vooral veel roze!
Zondag voelde ik me niet al te best. Toch ging ik met Ivo en Minke mee naar het bos om een stuk hard te lopen. Ik was niet fit maar het eerste deel ging best lekker. En wat een weer! Toen we thuis kwamen ben ik echter mijn bed ingedoken om er pas vlak voor het eten weer uit te komen. Ook 's avonds lag ik er vroeg in. Vanmorgen ging het weer beter. In de ochtend hebben Minke en ik nog redelijk rustig aan gedaan. Toen na de lunch de winkels open waren, zijn we op pad gegaan. Een van Minke's schoenen moest naar de schoenmaker. Verder wilde ik dit jaar niet te laat zijn met het kopen van winterschoenen. We slaagden bij de derde winkel waar we binnen gingen. Minke hield nog een tijdje vol dat ze niet mooi waren, toch ging ze overstag en werd de aankoop een feit. Toen nog even naar Lenny in Soest die voor mij een bh had achtergelegd. De mijne had namelijk op miraculeuse wijze een beugel verloren en ik wilde precies dezelfde weer hebben.
Minke ligt nu al lekker in bed. Het is nog vroeg: lang leve het overgeslagen middagslaapje. Ivo is naar gitaarles. Ik ga ook lekker even niets doen. De rest van de week is weer vol genoeg!

Op de been

Sinds week 27 (woensdag 6 juli) had ik niet meer gelopen. Toen liep ik 4,9 km. Dit alles in aanloop naar 6,4 km in Amsterdam op 18 september. Toen ging mijn been raar doen. Vandaag (week 33) heb ik 't weer op gepakt. Heel rustig. Dus eerst de straat uitgewandeld, toen 1,2 km gelopen en toen de straat weer door gewandeld. 't Ging lekker!
Morgen weer? Ik zie opeens weer mogelijkheden voor de Ladies Run in Amsterdam!

Ondankbaar

Het is druk op mijn werk, zoals ik al zei. Dus als 't even kan werk ik door na 17.00 uur. Kom bij ons niet aan met ambtenaren die niks anders doen dan koffie drinken. Ik werd geinterviewd door een (ingehuurde) collega van de afdeling communicatie vanwege het evalueren van het vierjarenplan dat achter ons ligt. Het is interessant om met 'leken' te praten over de veranderingen in onze werkwijze. Het laat je nadenken over waarom je doet wat je doet. Maar ik realiseerde me ook weer hoeveel we hebben aangepast de afgelopen maanden (eigenlijk sinds ik in dienst ben (maart 2010)). Ik realiseer me dat we naast alle nieuwe werkprocessen, nieuwe formulieren en alle vergaderingen daarover, ook nog gewoon dossiers af te handelen hebben. En ik kan je zeggen, de aanvragen stromen binnen. Het is ongekend druk. Het is leuk hoor, maar ook wel erg intensief op het moment. Vanwege de vakantie van mijn collega die het Wmo loket in Laren bemand op vrijdag, ben ik de afgelopen weken slechts op dinsdag op kantoor in Huizen. Ik ben dan woensdag en vrijdag in Laren. Maar ja, ik moet soms toch ook mijn post kwijt, mijn nieuwe aanvragen ophalen en het lamineerapparaat gebruiken. Dus Minke en ik reden donderdag naar Huizen, regelden al bovengenoemde zaken en gingen daarna wandelen over de Blaricumse hei en appelsap drinken bij de Tafelberg:


Dit weekend verzetten wij onze zinnen bij mijn moeder. Mijn vader is namelijk voor een periode van twee weken in Zuid Afrika om alle rompslomp rondom het overlijden van zijn tante daar te regelen. En passant is hij ook begonnen met het bieden op een woning voor hem en mijn moeder daar. We skypen soms 's avonds. De communicatie is enigszins vreemd, daar hij mij wel kan zien maar niet kan horen en ik hem niet kan zien maar wel kan horen. Dus hij praat, ik typ. Volgens hem is het best fijn zo ... ik typ gelukkig haast net zo snel als ik praten kan.
Maar ja, mijn moeder was dus alleen thuis en was het zat om alleen tegen de katten te praten. Dus zaterdag reden wij (met racefiets, mamafiets en kinderfiets aan boord) naar Overdinkel. Mijn moeder kookte, Minke speelde en zij fietste nog naar de plaatselijke drogist met mij en mijn moeder. Toen Minke onwaarschijnlijk zoet was gaan slapen, speelden wij beneden een spelletje Rummikub. Uiteraard won ik dat.
Zondag was Minke er vroeg bij (6 uur) en Ivo ging met haar op. Daardoor zat hij om 8 uur op zijn racefiets (namelijk toen ik opgestaan was). Hij heeft lekker gefietst en onderweg nog een ree en een vos gezien. Helaas reed hij een lekke band, maar gelukkig was hij toen al bijna thuis. Minke, (o)ma en ik fietsten ook, wij gingen naar Gronau. Bij een park speelde Minke op tegels die muziek maakten (zie filmpje dat ik binnenkort zal plaatsen), liepen we een piramide op en speelden we op een gigantisch piratenschip. Na de lunch laadden we alles in en reden we naar huis terug.



Maandag bezochten Minke en ik neef Fabian - de zoon van mijn neef Joost en zijn vriendin Wendy. Minke vond het wel mooi. Ze zag nu eindelijk dat je dus echt uit een borst drinken kunt: Mindy bos dlinken. Ze mocht Fabian vasthouden en genoot daar zichtbaar van.
Die middag bezocht ik de manueel therapeut. Hij duwde en trok aan het been en concludeerde gelukkig ook dat er met heup en bekken an sich niets mis is. Ik heb oefeningen mee gekregen die mijn onderrug moeten versterken. Die doe ik nu braaf voor het slapen gaan. Dit weekend mag ik rustig aan beginnen met hardlopen.
Dinsdag was Minke in Huizen. Gea nam haar mee naar het nabijgelegen strandje. Maar Minke vond het niet geweldig. Ze heeft wel lang taartjes gebakken, maar het water vond ze maar niks (wellicht door de hoeveelheid alg die er in lag?). Minke is bij oma vooral ook erg druk met de pop, die zij steeds aan- en uitkleed.



Nieuwe uitspraken? Ik moet ze sneller gaan noteren, want ik vergeet het gauw.
Wel gehoord:
mij benne nou? (Minke heeft haar hoofd in haar pyjama)
mij buit vol, mij nee blam eten mij (dit alles nog voor het ontbijt, er zit niks in die zogenaamd volle buik)
mij veel dost (dorst)
opzij, opzij, Minte aan, Mone aan (tegen de andere auto's op de weg)
Nita knoop stuk (juf Anita heeft per ongeluk de knoop van Minke's broek gebroken)
Het tellen gaat steeds beter: een, vee, dlie, vier, zes, zesen, aht, elf!
Minke doet alles 'even': mij even fiessen, mij even tijten?, mij even dlinken
Minke heeft ook besloten met Edwin te trouwen. Het mag van Colleen. Nee, Ivo en ik mogen niet op haar feestje komen. En als ze rijk wordt? Dan koopt ze een blauwe fiets. En ook een huis. Wie daar wonen dan? Minke, Edwin en Colleen. Nee, Ivo en ik niet. Daar doe je 't dus voor ...

Raar been

Ik ben geblesseerd. Hoe het komt, of wat het is: onduidelijk. Sinds vorige week heb ik zo nu en dan een erg pijnlijke scheut vanuit mijn linkerbil die mijn been in schiet. Tranen in mijn ogen, echt zenuwpijn. Het is van korte duur, dat wel. Maandag had ik het in lichte mate bijna de hele dag, sindsdien een gek gevoel in mijn knieholte. Volgens de huisarts zit er ergens een zenuw klem bij mijn bil. Mijn heup is in orde. Hypochonder als ik ben denk ik gelijk aan heupprotheses en beenamputaties, maar gelukkig - niet nodig! Wel raadde de huisarts af hard te lopen tot het volledig over is. En dat vind ik nog het ergste van alles!

Sneller

Tweeëneenhalve week geleden liep ik 5 km in 31.34 minuten
Vandaag liep ik 4,9 km in 28.30 minuten.
Op naar de 6,4 km want op 18 september doe ik mee met de Run2Day Ladies Damloop tijdens de 27e Dam-tot-Damloop. Wie gaat er mee?

Sportief / huiselijk

Zaterdag begon ik met het zemen van de ramen. Binnen dan, voor buiten hebben we een mannetje. Voor binnen hebben we ook een mannetje (M/V) maar die heeft geen tijd voor de ramen. Het mannetje (M/V) voor binnen is trouwens vrijdag voor het laatst. We zoeken nog een nieuw mannetje (M/V).
Die middag deed Ivo met de buren mee met een beachvolleybaltoernooi bij de Boengerd. Zij, team Luttenberg, wonnen de helft van de gespeelde wedstrijden. Ik keek. Of speelde met Minke bij het springkussen. Ook Ivo speelde op het springkussen. Toen kwam er een meisje van 6 dat zich over Minke ontfermde. Minke vindt dat wel leuk, maar het mag haar niet te lang duren, dan wil ze geen handjes meer vasthouden of betutteld worden.





's Avonds organiseerden we een spontane buren-bbq. Dat was gezellig!




Zondag reed ik naar het Brabantse om koffie te drinken met Martine in een best wel mooie wilde tuin. We lieten het ons goed smaken!




's Avonds, voor het eten, liepen Ivo en ik nog even afzonderlijk van elkaar hard (3,5 km in 19 minuten). Ik ga woensdag proberen een rondje van 5 te maken - je zou zeggen dat ik dat toch moet kunnen!
Vandaag zette ik mijn huiselijkheid voort. Ik maakte het ramen zemen af (de pui in de woonkamer moest nog), haalde het bed af, deed de was (3 in totaal), maakte de koelkast schoon, deed boodschappen en veegde de tuin. Toen Ivo thuis kwam liet ik hem even spelen met Minke, kon ik rustig koken zonder Minke om me heen. Morgen maar even rustig werken op kantoor!

Toegevoegd aan de woordenlijst:
- nee moj (niet moe = ik wil uit bed en beneden met papa tv kijken)
- mispoes!
- sooo sein (zò klein = om aan te geven hoe klein ze was toen ze in mijn buik zat houdt ze haar duim en wijsvinger dusdanig dicht bij elkaar dat ze de grootte van een kleine mier aangeeft)
- vev af (de schilder bij de buren schuurt de verf van de kozijnen)
- opa tijten (Minke wil Skypen met opa in Twente)
- mij vouw op (Minke helpt met de was vouwen)
- opa fed zien (Minke wil haar pleister aan opa Fred laten zien)
- hat foppen = hard schoppen maar = hard lopen

Als je kind zonder luier mee boodschappen gaat doen en ze moet plassen? Gewoon, boven de put bij de stoeprand!

TROTS!!!

Ik zit nog in de trein, maar dankzij de moderne techniek kan ik mijn trots nu al kenbaar maken. Ik heb zojuist, met oud-collega Joni, de 5 km bij de Utrechtse Meidenloop voltooid. Ik vond het super lekker gaan, raakte op geen enkel moment uitgeteld en haalde heel wat dames in. Vanavond kan ik mijn tijd op internet vinden. Dat zal ik dan zeker hier vermelden!
Ja hoor, TROTS! Tijd: 31.34 m. Gemiddelde snelheid: 9,504 km/u

(On)verantwoord

Op de dagen dat ik thuis ben met Minke, ben ik nauwelijks thuis met Minke. Ik voel de sterke drang om altijd maar iets te ondernemen. Soms roep ik mezelf een halt toe, wil ik dat Minke leert dat je ook gewoon thuis een dag kunt spelen of rommelen. Maar als puntje bij paaltje komt, ga ik er toch op uit. Hoewel het steeds iets beter gaat om naast Minke iets te doen (de was, strijken) is dat van relatief korte duur en de opties zijn beperkt (je kunt niet gaan mailen waar zij bij is, noch de krant lezen, laat staan een boek). Omdat ik geen zin heb in een dag waarbij ik 8 uur op de grond moet liggen om mee te spelen, 8000 boeken moet lezen en 650 dvds moet kijken, pak ik de auto/fiets en ga op pad.
Dus maandag hadden we 's ochtends zwemles en 's middags speelden we buiten. 's Avonds had ik mijn laatste EHBO cursusavond. Ik vond het leerzaam, maar ik vond het ook wel wat tegenvallen.
Donderdag gingen Minke en ik in de ochtend naar Abe en Mira in Baarn. Daar speelden de kinderen lief; er werd vooral heel veel gesprongen op de muziek. En 's middags kwamen Olav en Mariëlle een uurtje bij ons spelen. Toen nog hup, de fiets op voor een laatste boodschap. Een volle dag dus.



Gisteren vierden Minke en ik de verjaardag van Sten. Ivo was fietsen met en bij Patrick in Lathum/Arnhem. Omdat Minke en ik ons altijd verlaten op de kookkunsten van Ivo, zijn we zelf niet meer zulke goede koks. Daarom nodigden we ons uit voor het eten bij Sten.


Gisterenavond heeft het zo'n 5 kwartier geduurd eer Minke ging slapen. Daar is heel wat 'MAMA' geschreeuw aan vooraf gegaan, net als een flesje water en later nog een flesje melk. Om half 10 was het stil. Rond kwart over 6 was madammeke weer wakker. En wat deden haar onverantwoorde ouders toen? Juist ja, die vroegen poeslief of ze beneden een dvd wilde kijken. Dat wilde ze wel. Maar na twee filmpjes Woezel & Pip wilde ze toch wel erg graag bij ons in bed komen keten. Ik zeg: goedemorgen!

ps: Minke's woordenschat breidt zich uit!

Aapies!

Zaterdag gingen Ivo en Minke naar de dierentuin, samen met Bart en Bas. Wie kwamen ze daar tegen? Juist ja, Ernst met Bente en een vriendinnetje. Een vriendinnetje van Bente, niet van Ernst. Ik was onderwijl aan het hardlopen - een pittige les waarin wij drie rondjes van zo'n 500 m liepen, omhoog door rul zand. Prima om wat conditie op te bouwen!
Dus zaterdag was het aapjes kijken, en zondag mocht Minke zelf een aapje zijn. Ik nam haar mee naar Monkey Town en wat had zij het ont-zet-tend naar haar zin. Ik vond het ook wel leuk, want ik ging zo nu en dan bij haar kijken, maar lange tijd ging ze heerlijk haar eigen gang. Ik las was oude roddels en deed de puzzel uit de zaterdagkrant. Minke kreeg twee keer te drinken, want ze zweette als een otter!




Ik maakte 's ochtends nog 2,5 pot jam. Ik had vorig jaar alle bramen uit de tuin bewaard in een doos in de vriezer. In de vriezer lag ook nog een grote zak rabarber van de (kinder)boerderij. Die heb ik samengevoegd en jam gemaakt. Smaakt goed!

Gedenken en vieren

Afgelopen zaterdag ging ik niet trimmen. En ik ging ook niet meer naar de jaarlijkse familiedag van mijn schoonmoeder. Wel ging ik gedenken, en vieren.
Vorig jaar zomer is mijn oma overleden. Net als mijn opa in 1999, heeft zij haar lichaam aan de wetenschap geschonken. Dit jaar werd er bij de Universiteit van Utrecht, waar hun lichamen heen zijn gebracht, voor het eerst een herdenkingsdienst georganiseerd. Er was een plaquette ontworpen voorzien van een kastje met daarin een boek, waar de namen van onze 'overleden dierbaren' (hoe vaak ze dit term gebruikten .. ontelbaar!) in zullen worden geschreven. Ik ging er heen, want het leek me wel mooi. Dat was het ook wel maar vooral het gesprek dat ik nadien met één van de studenten had was zeer leerzaam. Zij heeft veel vragen beantwoord. Eigenlijk zouden nog veel meer mensen hun lichaam beschikbaar moeten stellen want van de 135.000 tot 140.000 sterfgevallen in Nederland elk jaar, gaan er zo'n 650 naar de wetenschap. En da's niet zo veel. Nu moet ik bekennen dat ik het ook niet geregeld heb, maar ik zal er nog een hard over nadenken en met Ivo bespreken. Mijn vader heeft het in elk geval wèl geregeld.



's Middags ging ik vieren, namelijk de eerste verjaardag van Bas. Het joch werd overladen met cadeaus - ik denk dat hij van gekkigheid niet weet wat hij eerst kiezen moet!


Ik bleef niet heel lang, want ik wilde graag nog hardlopen omdat ik de ochtend training gemist had. Ik heb 2,9 km gelopen en dat ging prima! Ik heb me trouwens ook opgegeven voor een loop, op verzoek/aanraden van oud-collega Joni. Op 25 juni loop ik 5 km tijdens de Utregse Meidenloop. Ik moet dus nog goed trainen.
Zondag vroeg ik Minke mij te helpen met het wassen van de auto, en dat wilde zij wel. Zij poetste, onder een constant 'poep poep' alle vlekken van de Saxo.



's Middags kwamen Gea en Fred (opa Boe) naar ons toe. Ivo had namelijk via Ziggo de voetbalwedstrijd Ajax - FC Twente gekocht en die wilde Fred ook graag zien. We hielden open huis, dus ook Edwin, Daan, Sten en Robin kwamen kijken. Gea en ik werkten onderwijl aan een jurkje voor Minke.

Koopziek

Kijk, ik vind het héérlijk om maandag én donderdag met Minke thuis te zijn. Maar ik vind het vooral ook héérlijk om met haar op pad te gaan. Ik was donderdag 5 mei enigszins (eigenlijk: ernstig) teleurgesteld dat er in Amersfoort niet allerlei bevrijdingsfeesten waren (ook niet in Baarn, Soest, Huizen of andere nabijgelegen steden en dorpen). Dus vertrokken wij voor koffie (ik) en trampoline (Minke) naar onze oude overburen in Hilversum. Daarna shopten Minke en ik, zoals het moeders en hun dochters betaamt, naar hartelust. We kwamen thuis met 1 jurk, 1 lange broek en 2 korte broeken. Allemaal voor Minke.

Vrijdag ging Minke naar school en was ik alweer vrij. Ik bracht de auto naar de garage (voor de nieuwe uitlaat) en de fiets naar de fietsenmaker (voor tassen) en met een leenfiets reed ik door naar de stad. Ik kreeg van Ivo, vooruitlopend op Moederdag, een waardebon van RunnersWorld om trimschoenen aan te schaffen. Ik ben goed geslaagd!'s Avonds nam Marthe mij mee naar de Flint om naar Paulien Cornelisse te komen kijken en luisteren. We hebben ons prima vermaakt en ik vond het leuk om met Marthe te gaan (en dat zeg ik heus niet alleen omdat ik weet dat ze dit leest!).
Zaterdag was een volle dag met trimmen, fiets ophalen, auto ophalen en Bart/Lenny/Bas/Jasper die kwamen eten (en Ivo die héérlijk kookte). Zondag was het (uiteraard!) Moederdag en kreeg ik van Minke een zelf beplakte placemat (foto volgt). We brachten schoonmoeder Gea een presentje en 's middags lagen/speelden we in ons eigen park.
Gisteren volgde zwemles en een bibliotheekbezoek. 's Avonds en tijdens Minke's middagslaap ben ik ook nog eens druk bezig om het trouwalbum te maken.
Oja, we hebben ook besloten om onze verjaardagen toch maar niet groot en samen te vieren. We weten gewoonweg niet wanneer we dat eens zouden moeten doen. Aangezien ik volgend jaar de illustere leeftijd van 35 bereik, lijkt mij dat dan weer een mooie gelegenheid om uit te pakken!

Alleenstaande moeder lost 't op

Ivo is gisteren met Daniël op korte vakantie gegaan, naar België. Beetje fietsen, beetje eten, veel kletsen. Ik denk dat dat een korte weergave is van hun drie dagen. Ik, alleenstaande moeder, rooi het prima, vooral door een supportive netwerk van mantelzorgers om mij heen. Vrijdag nam ik Minke eerst maar eens mee uit eten, want ik ben ernstig van mening dat de moeder-dochterrelatie doorspekt dient te zijn van consumptiemomenten. We aten een pannenkoek en hadden lol.


Vanmorgen kwam Colleen (mantelzorger met stip op 1) bij ons, poetste Minke's tanden want ik ging hardlopen. Het hardlopen ging heerlijk, (nog) beter dan de vorige keer. Het is zo mooi in het bos, het ruikt er lekker (in tegenstelling tot in mijn woonwijk waar een indringende mestlucht hangt) en het rennen ging soepeler dan vorige week. Minke ging onderwijl met Colleen naar de voetbalwedstrijd van Robin kijken. Naar horen zeggen hebben de beide dames zich uitstekend vermaakt. Na het trimmen reed ik terug naar huis, maar eerst viel nog even de uitlaat onder de Saxo vandaan... Kijk, pech staat natuurlijk nooit op zichzelf... Gelukkig arriveerde een allervriendelijkste ANWB Wegenwacht meneer na een kleine 20 minuten die razendsnel de uitlaat provisorisch maakte, waarna ik heerlijk knorrend mijn weg vervolgde. Minke had toen al broodjes gegeten bij Colleen.


Na het middagdutje en een boodschap speelde Minke buiten, terwijl ik op een handdoek op het gras toekeek. Het buitenspelen bestond voornamelijk uit ontelbare keren de eigen sokken en schoenen aan- en uittrekken. Daarna aten we overheerlijke nasi bij, jawel, Colleen. Minke stoeide met de jongens, speelde met de auto's en at drie verschillende toetjes! Om half negen lag ze in bed, nu ligt ze heerlijk te zingen. Ons weekend kan nu al niet meer stuk!

(alle foto's zijn gemaakt op mijn mobiele telefoon)

Goeie!

Kijk, in de week dat je kind je eindelijk bij je naam noemt (zoiets dan), dan kan de week niet meer stuk. En als je die week voor de verandering niet naar de dierenarts hoeft en het geld in je portemonnee blijft, dan is dat een leuke bonus. Er werd niet eens gekotst! Dinsdag was Minke bij Gea en Fred en kregen daar nog bezoek van neef Boris en nicht Bente - je ziet gewoon aan de foto's dat die kinderen samen veel lol hebben.


Donderdag was het weer feest voor Minke. Ik haalde haar wat vroeger uit school en ze kreeg een ijsje. Daarna kwam oma bij ons om met haar te eten en 's avonds op te passen.


Ivo en ik vertrokken naar Haarlem, want we hadden kaarten om met Renate en Daniel naar de Philharmonie te gaan om daar Acda en de Munnik te zien en horen spelen. We waren aanzienlijk sneller in Haarlem dan we dachten, dus konden we heerlijk rustig eten. We genoten ontzettend van de voorstelling. Ik vond het vooral ook heel leuk om de twee mannen te zien en voor hen te applaudiseren die zoveel mooie liedjes aan het Nederlandse repertoire hebben toegevoegd. De terugreis ging minder voorspoedig dan de heenreis, want exact om middernacht reden we de file in bij de brug bij Muidenberg. Om 1 uur lagen we in bed.


Vandaag had ik mijn eerste trimcursusdag, wat erg leuk was. Ik voel wel mijn beenspieren hoor, ondanks het rekken en strekken. Terwijl ik me uitsloofte in het bos, waren Minke en Ivo naar de dierentuin, met... Renate, Daniel, Thijs en Amber. Ik zorgde voor de lunch toen ze thuis kwamen. De rest van de middag was lekker warm en hangerig.
Goede week dus!

Week 1

Zo'n eerste week op een nieuwe baan en alle goede voornemens die daar bij kwamen kijken betekende geen tijd om een update op het blog te zetten.
Op dit moment ligt Minke in bed en hoor ik beneden in de keuken dat Ivo het Catan spelbord aan het opzetten is met een groepje waarmee hij één keer in de maand speelt. Tijd voor mij om eens rustig een bericht het wijde web op te gooien. Timo zit er vredig bij, hier op de printer.


Op mijn laatste vrije dag kreeg ik bezoek van Chantal, Stijn en Lydia. Ze brachten nog cadeaus mee voor Minke's verjaardag: Nijntje op de fiets, een grote knoppenpuzzel, een shirt en voor mij een emmer met hyacinthen. Mooi! Wij kletsten, de kinderen speelden (maar niet per se met elkaar) en na de lunch heeft Minke goed geslapen.



Zaterdag werd besteed aan boodschappen en binnen spelen vanwege het slechte weer.


Zondag nodigden wij onszelf uit bij Bart en Lenny. Samen met Minke keken we Up, wat erg leuk was. Minke heeft prima geslapen in haar campingbedje in de babykamer - zij kon mooi de kamer inwijden.


En toen werd het vanzelf maandag. Maandag 1 maart. Is er een mooiere dag om bij een nieuwe werkgever te starten? Nee, dat dacht ik ook. Direct een geweldig mooie start van weer eens heel netjes eten en meer sporten. Dat laatste deed ik direct dezelfde avond nog.
Over het werk valt niet heel veel te vertellen en, lees maar eens terug, dat doe ik ook niet veel. Het is leuk. Leuke collega's, leuk werk, goede plek. Verder niks bijzonders. En de terugreis duurt slechts 25 à 30 minuten. Leuk dus.
Dinsdagmiddag en -avond volgde ik in Zwolle bij Langhenkel nog mijn laatste cursusdag. Ik heb erg genoten van de cursus, het heeft echt mijn interesse gewekt en ik hoop in de toekomst (veel) complexe woningaanpassingen in mijn werkvoorraad te krijgen.
Woensdag was ik heerlijk thuis met Minke. 's Ochtends wandelde ik met haar (na een ingelast ochtendslaapje (Minke is vreselijk verkouden èn .... heeft twee nieuwe boventanden)) naar het stembureau en daarna naar het winkelcentrum voor bloemen en krentenbollen. 's Middags heb ik zo'n uur met haar gefietst en bij de fietsenzaak nog even geinformeerd naar een buggydrager (en of dat samen kan met fietstassen - ja). Donderdag werk en sport: ik heb me ingeschreven voor Easy Spinning, een soort cursus spinnen op mijn sportschool. Ik had slechts één keer eerder gespind, in Hilversum. Toen was dat geen succes: ik dacht dat de fiets met mij fietste in plaats van ik met de fiets. Doodeng vond ik het. Nu ging het goed en ik heb behoorlijk gezweet. Jaja, ik moet natuurlijk wel in mijn trouwjurk!
Ook vandaag was een gewone werkdag. Aangezien de burgemeester van Huizen recentelijk is vertrokken is er een interim burgemeester aangesteld. Vandaag heeft hij met de afdeling Maatschappelijke Zaken kennisgemaakt en dus ook met de unit Wmo. En dat was dat.
Verder is Minke nogal eigenwijs als het om eten gaat. Het lijkt er stevig op dat zij het 'zelf wil doen'. Dus als zij een potje eet en wij een eigen maaltijd, dan wil ze ons eten. En als ze gevoerd wordt, wordt ze woest en slaat de lepel/vork uit je hand. Als je die dan wilt aangeven lijkt ze nog woester te worden. We proberen dus nieuwe technieken. Kijk maar eens naar de nieuwe filmpjes op Youtube.
Zucht. Ik moet ernstig leren om het niet erg te vinden dat de tafel/keukenvloer smerig wordt. Het hoort bij zelfstandig leren eten. Thank God voor het nieuwe kunststof tafelkleed (Ivo zei, toen hij het kleed zag liggen op tafel: 'Het lijkt hier wel een pannenkoekenrestaurant').