In veel gevallen ben ik daar goed in. Ik heb iets in mijn hoofd en ga het regelen. Voorbeeld? Vlak voor onze zomervakantie besloot ik toch wel heel graag een draagdoek te willen om Lena in te vervoeren. Dus hup, draagdoekconsulente uitgenodigd, doek gekocht en klaar is Klara.
Nog een voorbeeld? De avond na het schrijven van het vorige blogbericht heb ik me ingeschreven voor een cursus columns schrijven, die start in januari 2015. Net zo makkelijk. Ik verdiep me kort in de materie, besluit dat het goed is en regel het.
Maar waarom kan ik het soms zo slecht, die spreekwoordelijke knopen doorhakken? Al zeer geruime tijd heb ik grote twijfels over mijn werk. De wet die ik begon uit te voeren in 2007 is niet meer de wet die ik anno 2014 moet uitvoeren. Ik ervaar het niet als een vooruitgang, integendeel. En hoewel ik me zeer dikwijls afvraag waar mijn hart wel ligt als het niet meer bij de Wmo is, het antwoord daarop heb ik nog altijd niet gevonden. Komt het omdat het geen kwestie is van 'me even ergens kort in verdiepen' of speelt er meer? En wat is dat meer dan? Waarom lukt het me niet om voor eens en voor altijd een knoop door te hakken en een andere baan te zoeken? Of dapperder zijn, en op te zeggen.
Is jouw baan de baan die je werkelijk ambieert?
Ja? Dat is mooi. Hoe kwam het dat je die vond, of dat je weet waar jouw passie ligt?
Nee? Hoe komt dat dan, en waarom zeg je 'm niet op?
afbeelding van www.kaartje2go.nl
