zaterdag 13 december 2008

Deze wilde ik jullie niet onthouden

Hier Josephine, Ivo's schoonzusje, en ik op de 65e verjaardag van Gea, Ivo's moeder. De foto is van afgelopen zondag, 7 december. Josephine is zo'n 3,5 weken verder dan ik (van haar tweede).

Over bedden, werk en treinen

Woensdag kwam dus het bed en ging ik toen de monteurs weg waren naar mijn werk. 's Ochtends had ik thuis klanten zitten bellen, dus ik had me nog redelijk nuttig gemaakt. 's Avonds had ik yoga en dat blijft behoorlijk pittig. Mijn buik zit nog zo hoog, dat maakt sommige oefeningen lastig. Wat heerlijk is me helemaal uitrekken, met mijn armen tot hoog boven mijn hoofd. Dan voelt het opeens alsof er nog/weer ruimte is.
's Avonds rolden we allebei voldaan ons nieuwe bed in. Ivo had die avond bij zijn nieuwe sportschool een uur gespind. Het bed was HEERLIJK. Het voelt heel luxe en het bed omvat je helemaal. Wat voor mij wel even wennen was, is dat ik me niet tegen het matras kan afzetten als ik me wil omdraaien. Maar van mij hoor je geen klachten!
Donderdag had ik mijn laatste werkdag bij de gemeente Woerden. Officieel gaat mijn verlof 01-01-2009 in, maar ik heb vrij tussen Kerst en Nieuwjaar en ik had nog vrije dagen staan die ik ervoor gezet heb.
Ik maakte nog wat kleine klusjes af en om 11.00 uur namen we gezamenlijk afscheid. Van de collega's kreeg ik lavendel badschuim van Kneipp en een knisperdoekje voor Marietje. Ik had voor elk kantoor een pot met hyacinten meegenomen. We spraken aardige woorden en toen ik 's middags naar huis ging, is er heel wat afgezoend.






's Avonds reden Ivo en ik nog naar Utrecht voor het laatste concert dat we in de planning hadden: Krezip in Tivoli. Het voorprogramma mocht er ook zijn (Hit me tv). De wissel tussen de beide bands duurde mij veel te lang, maar Krezip rockte! Het was te gek. De zangeres, met heel mooi beschaafd zwanger buikje had er zo'n lol in, het spetterde van het podium. We zijn niet tot het eind gebleven; ik was gaar.
Vrijdag reisde ik voor het middaguur af naar Amsterdam.
Op station Amersfoort was een kerstmarkt, met levende stal en al (maar waar waren Maria, Joseph en baby Jezus?).



Ik ging naar Amsterdam, omdat Margot, een studievriendin van ATW, die dag ging promoveren. Ik ging nog even langs de Bijenkorf voor een kerstcadeau en wat nostalgie en toen door naar de Agnietenkapel voor de promotie. Margot zag er beeldschoon uit en de promotie ging geweldig. Zij stond met verve in het Engels en in het Nederlands antwoord te geven op redelijk omvangrijke vragen van de (internationale) promotiecommissie. En nu is ze officieel overgegaan van drs. naar dr. Gefeliciteerd!
Ik hield het kort op de receptie en nam de trein van 16.27 uur terug. Ik zou om kwart voor 6 thuis kunnen zijn, ware het niet dat zich iemand voor de trein wierp ter hoogte van station Baarn. De trein kwam abrupt tot een stop en toen het bericht werd omgeroepen over wat er gebeurd was, was iedereen redelijk beduusd. Het zou zeker een uur gaan duren voor we weer verder konden. Er moest politie en brandweer aan te pas komen. We stonden pal voor De Generaal, het restaurant waar Ivo en ik nog taart aten toen we de 20-weken echo hadden gehad. Na een uur werd de stemmning wat luchtiger en kwamen de passagiers met elkaar in gesprek. Na twee uur stil te hebben gestaan, reden we door. Ivo haalde me op van centraal en om 9 uur zaten we dan eindelijk aan tafel.

En nog wat - ze happen: