Op woensdag voelde Ivo zich niet lekker, en Minke was dinsdag na de BSO al hangerig met keel- en oorpijn. Dus terwijl Minke de hele dag in haar pyjama op de bank hing en tv keek, dook Ivo rond 10 uur zijn bed weer in.
Ik voelde me eigenlijk wel prima. Ik deed de was, begon met strijken, kreeg Margot met Eva en Abel op visite, deed boodschappen en maakte erwtensoep.
Minke en Ivo lagen allebei in hun bed te slapen toen Lena en ik wat aten. Ik heb haar in bed gelegd, de boel opgeruimd en ben op de bank neergeploft. Zo, even niks. Film kijken.
Na een half uur voelde ik me niet zo lekker. Dus ik ben mijn bed ingegaan, Ivo's emmer voor-je-weet-nooit aan mijn kant van het bed. En ik had 'm nodig.
Donderdag was het kerst. In plaats van veel gezelligheid en evenzoveel eten lagen Lena en ik vooral in bed. Ivo en Minke weer redelijk op de been, gingen naar Wiplala in de bioscoop. 's Avonds aten we brood met tomatensoep.
Vrijdag voelde ook ik me weer stukken beter. Maar Lena was verre van fit. Ze was koortsig en 's middags merkten we dat ze oorpijn had. Echt goede koorts had ze 's avonds. Ze hing lusteloos, voortdurend sabbelend op haar speen, tegen één van ons aan. We gingen toch maar even met z'n vieren naar de 70e verjaardag van Fred. 's Avonds had ze bijna 40 graden koorts.
Zaterdag sliep ze veel, eigenlijk voortdurend. En vanmorgen? Toen was haar hele wang vies - haar oor liep leeg. Een zogenaamd loopoor dus. En dat is goed, lees ik op internet. Ze is tierig en in tegenstelling tot de afgelopen dagen floreert zij zonder paracetamol.
Arme kind, gewoon vette oorontsteking.
