Vorige week had ik een echo, waarbij bleek dat ons nieuwe kindje netjes dicht was op haar rug, haar organen het leken te doen, haar omvang en lengte op orde was en dat het dus weer een meid is.
Ivo blij, ik moest even aan het idee wennen.
Minke wilde alleen de eerste week van het nieuws dat zij een broertje of zusje kreeg dat het een broertje zou worden én de laatste week voor we het te horen zouden krijgen. Dus toen het toch een zusje bleek was ik maar een klein beetje verbaasd haar erg blij te zien. "Waarom wilde je dan opeens vorige week een broertje", vroeg ik haar. "Ik wilde dat alleen voor jou", was haar zoete antwoord. Ik had namelijk niet onder stoelen of banken gestoken dat ik wel een zoon wilde.
Eigenlijk is een dochter wel handig: we hebben nog best meisjesachtige gordijnen voor de babykamer over, we hoeven veel minder spulletjes en kleertjes aan te schaffen nu blijkt dat we een dochter krijgen.
Wel vind ik het nog steeds wel onwerkelijk dat Minke over een paar maanden niet meer ons enige kind is. Ik kan me voorstellen dat zij dat ook gaat vinden!
Nu is het aftellen naar de zomervakantie. Minke heeft haar laatste schoolweek. Als ze dan één week vrij geweest is, vertrekt ze naar Overdinkel om te logeren. Ivo en ik zullen dan de logeerkamer ombouwen tot Minke's nieuwe kamer. We hebben voor één muur behang gekocht, en de gordijnen zijn in bestelling. Twee muren worden heel zacht beige en één muur krijgt een 'knalkleur' van magneetverf. Kasten kopen we zeer hoogstwaarschijnlijk bij Ikea. Inmiddels is ook onze nieuwe bureautafel klaar en ook deze wordt in de klusweek gebracht. Dan zal ons huis er dus best anders gaan uitzien. Leuk!
