FAQ-lijst

Hoewel de meesten inmiddels op de hoogte zijn van de gebeurtenissen, hier een FAQ lijst. Wat is er nou precies gebeurd? Ivo, Minke en ik waren onderweg naar huis op de fiets, we kwamen vanaf een verjaardag. We fietsten naast elkaar, hij aan de buitenzijde. Hij vroeg of we hier rechts moesten. Ik zei nee, wat hij niet hoorde. Hij ging rechts en ik rechtdoor en zo kwam ik ten val. Waar was Minke? Zij zat bij mij achterop in het stoeltje, in haar gordel. Er zitten fietstassen op de fiets en die hebben waarschijnlijk behoed dat zij met haar hoofd tegen de grond kwam. Minke heeft niks. En toen? Toen heeft Ivo al snel een ambulance gebeld omdat duidelijk was dat ik niet kon opstaan. De ambulance was er snel. Ik kreeg een maskertje met lucht o.i.d. Want ik was aan het hyperventileren. Mijn been werd in een spalk gelegd. Verder kan ik me niks herinneren. En Ivo en Minke dan? Zij zijn op de fiets samen met een mevrouw naar huis gegaan. Ernst is Minke komen halen en Ivo is naar de Lichtenberg gegaan. Ik had toen al een röntgenfoto gehad en was onderweg naar de CT scan. Op de afdeling moest mijn been in een schiene maar dat bleek mijn been niet te kunnen, ook niet na een morfine-injectie. Dus toen ben ik weer naar beneden gebracht waar een spalk van gips is gemaakt. Ik was toen erg in paniek en ging nogal tekeer. En nu? Nu ben ik dus thuis. Een transferverpleegkundige heeft een ziekenhuisbed, krukken en een douchestoel geregeld. Per rolstoeltaxi ben ik naar huis gereden. Met zweet op de rug ben ik de trap op gegaan en sindsdien ben ik op de eerste verdieping. Heb je pijn? Soms wel ja, bijvoorbeeld in de ochtend als de pijnstillers van de vorige avond uitgewerkt zijn. Ik slik morfinetabletten en andere pijnstillers, een maagbeschermer en moet 's avonds een tromboseprik. Dat zou ik zelf kunnen, maar we hebben Colleen gevraagd dat voor mij te doen. Verder drink ik een soort laxeerpoedertje, want door stilliggen en morfine stoppen de darmen met werken. Kan je zelf naar de wc? Ja hoor, op mijn krukken ga ik naar de wc, en mijn linkerbeen ligt dan op een krukje. Waarschijnlijk komt vandaag de douchehoes aan en zal ik onder begeleiding van Ivo nog een trap ophupsen. Dan ga ik lekker douchen en haren wassen. Ik behelp me nu nog even met de wastafel in het washok. En nu verder? Woensdag word ik gebeld over het tijdstip van de operatie, die op vrijdag 29 juni zal plaatsvinden. Dat het zo lang duurt heeft niks met wachtlijsten te maken, maar met het feit dat de knie en kuit moeten slinken. Ik word geopereerd in de Lichtenberg door een traumachirurg, een rustige, vriendelijke man in wie ik alle vertrouwen heb. Met de anesthesist heb ik afgesproken middels een ruggenprik en een slaapmiddel de operatie, die zo'n anderhalf uur zal duren, te ondergaan. Met een plaat worden de brokstukken bij elkaar gebracht. Ik zal waarschijnlijk minimaal 3 dagen weer worden opgenomen. Daarna volgt een revalidatieproces. Wat is de prognose? Ik ga weer wandelen en fietsen en schaatsen. Dat laatste wil ik niet, maar toch. Het zal echter nooit meer het oude worden. Tevens is er een verhoogde kans op artrose in de knie. En gepaard daarmee is de kans dat ik eerder dan gemiddeld een knieprothese moet ook groot. Hoe gaat het thuis? Ivo werkt zich uit de naad om voor zijn twee vrouwen te zorgen en dat doet hij uitstekend! Hij heeft heel goed het netwerk weten in te schakelen. Deze komende week ziet er als volgt uit: maandag is oma Sonja hier die Minke wel gewoon 's ochtends naar de peuterspeelzaal brengt. Dinsdag is oma Gea hier. Woensdag is de standaard papadag van Ivo. Dan komt Sonja weer donderdag en vrijdag gaat Minke gewoon naar het kinderdagverblijf. Na mijn operatie gaat Minke een extra dag naar het kdv (dinsdag) en werkt Ivo vrijdag thuis. Nog meer? Vakantie is gecancelled. Werk is door collega's overgenomen. Bloemen, tijdschriften en chocola in overvloed. Kom je op bezoek en wil je iets meebrengen? Graag vers fruit, bijvoorbeeld kant-en-klare fruitsalade van Albert Heijn.