Veel pech

Exact een maand geleden, op 24 februari, ging ik met Sim naar de dierenarts omdat hij niet kon plassen. Hij kreeg een katheter, hij ging op speciaal voer en als die zak leeg was, moesten we urine laten controleren. Zover kwam het niet. Vlak voordat de zak voer leeg was, vonden Ivo en ik dat Sim zich anders gedroeg. Aanhankelijker, haast opdringerig. Omdat we het niet vertrouwden, bracht Ivo hem woensdag naar de dierenarts. Ja hoor, verstopt. Katheter, blaas leeg, urine onderzoek. We kregen 'm weer mee, met katheter en al. De volgende dag bracht ik hem weer weg, hij werd geopereerd. Aan het eind van de dag haalde ik hem piemelloos weer op. Kap om, hij moet tien dagen binnen blijven. Zijn achterkantje is kaal geschoren, het ziet er naar uit. Om hem wat rust te gunnen en onze bank een beetje te sparen ging hij weer in de hal. Dekentje, kussen, kattenbak.
Vandaag, na het eten, maakte ik de kattenbak en hal schoon. Gepoept? Check. Gepiest? Nee, dat niet (we hebben klontvormend grind). Terwijl ik de hal stofzoog, zag ik Sim een aantal keer ongemakkelijk op de vloer zitten, alsof hij poepen moest maar dat niet kon. Ik keek het eens aan. Zou hij met z'n kont boven de vloer hangen omdat alles pijnlijk is, of kon hij toch niet piesen? Dienstdoende dierenarts gebeld. Kom toch maar even langs, was zijn advies.
Een uur later ben ik weer terug thuis. Sim is weer opgenomen: zijn blaas stond weer op spanning, piesen kon hij niet. Katheter, blaas legen. Zondag gaat het katheter eruit, dan is het de bedoeling dat hij zelf kan plassen. Zo niet, dan opnieuw opereren...


Ik sprak uitgebreid met de dienstdoende arts. Ik vroeg me af hoe het nou toch kwam dat ze steeds geen gruis in Sims urine vinden. Volgens hem is stress de belangrijkste oorzaak van deze problematiek. Stress, wat voor stress dan? Sim is niet wild van Minke, hij gaat haar liever uit de weg, maar er lijkt enige verbetering in te zitten. "Er is een ongecastreerde kater in de wijk, die pist tegen onze deur", vertelde ik. En dat is volgens deze arts geheid de oorzaak. Wat te doen? Volgens hem moet ik de dierenbescherming bellen om deze kat te laten vangen en te laten castreren. "Maar je kan een eigenaar toch niet verplicthten tot castratie?", vroeg ik nog. Maar meneer de dierendokter staat daar anders tegenover. Intacte katers (ja ja, intact) knokken met andere katten, verspreiden kattenaids en -leukemie. Duidelijke redenen om tot castratie over te gaan.
Ik ga er maar eens werk van maken. Als dat me in het vervolg een boel geld kost (eerst € 333,27 en gisteren weer € 656,63) dan lijkt het me het proberen waard. Wordt vervolgd...