Veel vrouwen

Na een kort ziekbed was ik weer beter en ging ik weer aan de slag. Maandag haalde Gea Minke op; mijn moeder was verhinderd want kreeg mijn zus met haar dochter op bezoek. Minke vermaakte zich prima bij haar opa en oma in Huizen. Deze foto is gemaakt bij opa en oma Wildeman toen ze bij hen logeerde toen Ivo en ik ziek waren:


Omdat Ivo die maandag laat thuis was in verband met een cursus, at ik bij Gea en Fred en nam toen Minke mee naar huis. Ivo had een cursus over leidinggeven. Hij liep 's avonds de trap op naar de woonkamer waar ik niets vermoedend een boekje zat te lezen. Hij: "Simone van Rouendal". Elke zenuw in mijn lichaam springt op scherp en ik ga als een razende door mijn hoofd: "Wat heb ik mis gedaan? Stond de voordeur nog open, heb ik Minke buiten laten staan, wat wat wat?" Ivo: "Ik vond het fijn dat je laatst de muren heb gewit". Ik, stijf van de zenuwen in mijn stoel: "Maar.....???". Maar er was geen maar. Dat was nou positief feedback geven. Ik was een zenuwinzinking nabij - fijn, zo'n cursus.
Dinsdag kwamen papa en Claudia bij mij op bezoek, wat erg gezellig was. Mijn vader was zo lief om, ondanks mijn gezeur, twee traphekjes te installeren, waar ik hem super dankbaar voor ben. Claudia had intussen de gelegenheid om in mijn tas met zwangerschapskleding te graaien en ze leek tevreden met de uitbreiding van haar garderobe. Ze had al een mooie buik.


Donderdagochtend vertrokken Minke en ik na ons fruit naar Overdinkel. Claudia was daar met Stella en ik ging er ook twee nachten logeren. Stella was in eerste instantie nogal onder de indruk van 'de baby' en keek met grote ogen naar mijn kleine druktemaker. Gelukkig herstelde ze vlug en wilde ze wel met mij boekjes lezen, de poezen bekijken en met ons op de foto. Wat een beeldschoon kindje! Die avond was haar vader bij Minke's vader: Freek gaf een lezing over zijn boek in Huizen en Ivo was daarbij aanwezig.
Minke spuugde om onverklaarbare reden in haar bed haar complete maaginhoud uit dus konden mama en ik aan de slag met schoon beddengoed, geleende slaapzak van het kindje van de overbuurvrouw en dweiltjes. Gelukkig leek niets erop dat Minke last had van dit voorval en ze lachte en kirde als gewoonlijk.




Vrijdag vertrokken Claudia en Stella naar de ouders van Freek en ging ik met mama en Minke naar de kringloopwinkel in Oldenzaal alwaar ik voor €2,95 een houten wagentje met gekleurde houten blokken kocht. Minke is namelijk toe aan speelgoed dat niet alleen zacht en baby-achtig is.
Zaterdag reden we naar huis en kon Ivo zijn meisje(s) ook weer zien. Zondag gingen we brunchen bij Renate, Daniel, Thijs en Amber. Ik blijf het zeggen: "Nee, zo klein en licht was Minke NOOIT!"
Toch wel.