Hoewel ik geenszins van plan ben om een trouwjurk te kopen, is dit natuurlijk de uitgelezen gelegenheid om prinsenjurken en droomjaponnen te passen.
Het was leuk, heel leuk. Ik ben in veel jurken geholpen, ladingen tule, zijde, taft en andere stoffen zijn langs mij heen gegaan. Knoopjes, ritsen, koordjes - door van alles werd ik ingesnoerd. Strapless, halters, mouwtjes - van alles heeft de revue gepasseerd. Kant, strak, sluiers in verschillende lengtematen, what have you... Een redelijke overkill aan jurken dus. En Renate bleef maar vriendelijk lachen, waarvoor mijn dank.
Daniel nam Thijs en Amber mee naar Amersfoort om Ivo en Minke te vergezellen. Daniel leek het wel te zien zitten om een kinderdagverblijf te starten. De volgende dag kwam hij daar toch wel van terug. Ze konden niet echt iets leuks gaan doen, want de drie kinderen sliepen a-synchroon.
's Avonds kwamen Renate en ik binnen toen Ivo net de maaltijd opgeschepte. Wij hadden zo'n 20 minuten staan wachten buiten de parkeergarage: Op het moment dat wij bij de betaalautomaat aan de beurt waren, ging het brandalarm af en werden we allemaal dringend verzocht het pand te verlaten. Het duurde vrij lang voor we weer toegang tot het pand kregen en we snel naar huis reden.
Als je denkt 'hé, die pyjama ken ik ergens van', dan kan dat kloppen. Zie hier.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten