Fronting

Minke is zo'n jaar geleden echt gaan praten. Op de verjaardag van Ivo kwam zij van een weekje logeren terug en kon niet alleen 'mama' zeggen maar alles kwam op gang. Zij was toen dus 2 jaar en 4 maanden. Redelijk laat begonnen, maar weer goed in andere zaken.
Minke's taal ontwikkelt zich uitstekend. Ze maakt mooie zinnen, leert dagelijks nieuwe woorden (vandaag nog de uitdrukking: punt uit!) en schroomt niet om voluit te kletsen.
Toch was er kennelijk reden tot fronsen. Meerdere mensen vroegen zich af of het niet nodig was om eens met haar naar een logopediste te gaan. Ikzelf had er ook wel eens over nagedacht, maar de knoop nog niet doorgehad. Minke's grammatica en vocabulair is dan wel uitstekend, haar uitspraak laat te wensen over. En daar zit, voor onze oren, geen verbetering in. Toen ook de juffies van de peuterspeelzaal vertelden dat ze echt moeite hadden haar te verstaan, besloot ik een afspraak bij een logopediste te maken.
Omdat we niet wilden dat het een 'issue' voor Minke wordt, besloot ik haar alleen te zeggen dat we gezellig bij een mevrouw (Thirza) gingen spelen. En dat vond  ze reuze leuk. Ze speelde uitgebreid met een bak vol met plastic diertjes om vervolgens heerlijk met twee poppen te spelen. Na een tijdje begon ze te babbelen en dat was precies de bedoeling: geen straffe oefeningen aan de tafel, maar gewoon eens laten luisteren door een expert.
En de expert vond het goed. Minke doet aan zogenaamd leeftijdgerelateerd fronting. Ze trekt alle klanken die in je keel zitten (/k/, /g/) naar voren (/t/, /s/). En laat dat nou nog 'mogen' tot 3 jaar en 6 maanden. We hebben dus nog twee maanden. Och en niet ieder kind is hetzelfde, dus ik maak me geen zorgen. De /l/ en /r/ goed uitspreken hoeft pas echt helemaal goed te gaan vanaf je zesde jaar, en dat is nog ver weg. Minke maakt ook van /ge/ altijd /ta/. Ze heeft iets 'tatost' (gekocht) en ze gaat trouwens nog altijd naar 'tameden' (beneden).
Corrigeren heeft geen zin, maar dat wist ik al. Wel haar foute woord in jouw antwoord goed zeggen. Dus als Minke zou zeggen 'ik sa naar tameden' zeg ik 'oké, ga jij maar naar beneden'.
In september hebben we weer een afspraak gemaakt.

En verder was ik op pad:
Uit eten met Titia, Charles, Jeroen en Jan Willem bij Quirine.

En varen met Etienne en Marloes (en hun vrienden)