Hi y'all!

Daar ben ik weer - terug van weggeweest.
Hier een (korte) terugblik op de afgelopen week. Te beginnen met kerst.
Mijn ouders kwamen op eerste kerstdag naar Hilversum. We hadden allerlei lekkers en erg veel cadeaus. Claudia en Freek waren dit jaar niet aanwezig en stuurden een grote doos vol met pakjes naar ons toe. Dvds, sokken, wijn-, kook-, adres- en leesboeken, glazen, luchtjes, zakdoeken en pennen werden uitgewisseld. Ivo had heerlijk gekookt en ook de wijn was erg lekker.
Op tweede kerstdag moesten we vroeg uit de veren, want ik had een vlucht naar New York om iets voor half 10. Om 05.45 uur reden we naar Schiphol.
Claudia haalde me op van JFK airport en we namen de metro naar haar huis. Ik had veel cadeaus mee (ik had de security guard bij de gate eerlijk voorgelogen dat alles in mijn koffer er door mij was ingedaan...) en 's avonds werd pakjesavond nog eens dunnetjes overgedaan.
Donderdag kocht ik, deels met een waardebon die ik van Claudia en Freek had gekregen, een digitale camera bij een fantastische winkel: B & H, geheel door orthodoxe Joden gerund. 's Avonds aten we met z'n drieen bij een leuk Frans restaurant.



Vrijdag gingen Claudia en ik weer de stad in. We keken, met alle andere touristen, naar de grote kerstboom op Rockefeller Centre:


We slenterden over Fifth Avenue waar alle luxe designwinkels zich bevinden maar kochten slechts een trui die over Claudia's dikke buik paste bij een 'maternity shop'. Vlakbij het huis van Clau en Freek aten we pancakes. Ik één (of liever: drie) met pecannoten en een veel te grote milkshake, Claudia met blauwe bessen.


Vervolgens liet ik mijn nagels doen, met de kleur 'Room with a View':


en 's avonds troffen we Freek bij Madison Square Garden waar we kaarten hadden voor een basketball game:


Uiteraard gingen we daarna nog even uit eten, dit keer bij een Braziliaans restaurant:


Zaterdag begon met een ontbijtje:


en eindigde met een overheerlijk sushi diner waar Claudia helaas niet bij aanwezig was, omdat ze zich niet lekker voelde. Kevin en Keiko (een Japanse) waren we wel bij.


En zondag was het alweer op. Claudia en ik ruilden nog even een trui om bij Gap, dronken koffie (alweer)


en wandelden naar het park bij de rivier waar we een tijdje keken naar spelende honden. Er waren twee speelplekken: één voor grote en één voor kleine honden.
Claudia en ik namen de metro tot het punt waar ik moest overstappen op de metro richting JFK. Daar namen we afscheid. Ik toog alleen verder en toen begon 't lange wachten weer.


Maandag kwam ik in alle vroegte aan op Schiphol, waar Ivo me stond op te wachten en dat was toch wel weer het fijnste!
Van 10.00 tot 16.00 uur heb ik in mijn bedje liggen slapen. Daarna reden Ivo en ik naar Almere, alwaar we Oud & Nieuw gingen vieren met Bart, Lenny en Jasper:


We hebben heerlijk gegeten, volop tv gekeken en ge-Wii-ed. Hier tennist Ivo met Jasper


en boks ik met Ivo


Ik lag om kwart voor 2 in mijn bed (in Almere) en heb als een blok geslapen. Toen we vanmiddag thuis kwamen, hebben we het huis ontdaan van kerstboom en kerstkaarten en kan het nieuw jaar van start!

Voor iedereen de beste wensen!!

Van alles en nog wat

Dat is heerlijk, vakantie!
Vrijdag nog hard gewerkt om alle losse eindjes af te ronden en met een redelijk leeg bureau het jaar af te sluiten. Ik moest iets eerder weg van mijn werk om op tijd bij de crematie van meneer Van Staveren te zijn.

Wat ik erg mooi vond aan de dienst was dat beide kinderen (zelf uiteraard volwassen mensen met kinderen) veel over hun vader vertelden en ik daardoor een veel voller beeld kreeg van de persoon die ik eigenlijk alleen als een zwijgende man kende.
Om toch nog even wat luchtigs te doen die dag, ben ik bij en met Wineke even een drankje gaan drinken in Utrecht. Ook nog een klein laatste cadeautje voor Ivo gekocht.
Zaterdag waren we nog op boodschappen toer. Ivo zocht minced meat en dat vonden we in een fantatische winkel in Laren, Bitter. Daarna dronken we een glas bij Fred en Gea in Huizen. Van Fred leende ik 'Een schitterend gebrek' van Arthur Japin. Ik ben er pas in begonnen en het boeit me nu al mateloos.
Zondag heb ik weer eens veel geslapen en in de middag een kop thee bij Irns gedronken in Amersfoort en 'thuis' de planten water gegeven en de post opgehaald. Fijn, 2 brieven van de belastingdienst.
Ivo staat vandaag te koken, alvast voor eerste Kerstdag als mijn ouders komen eten. Van Thomas, onze klussende buurman, kregen we een schitterend boeket:

Vanavond gaan we naar Bart en Lenny, waar we kerstavond vieren, samen met Jasper en Joris. Gourmetten en Wii-en: dat zal me een dolle boel worden ;-)

Mooi

Dinsdag kreeg ik het nieuws van het plotselinge overlijden van de moeder van Jacobine. Ik was er zeer door geraakt. Beduusd reed ik dinsdag naar huis.
Woensdag ben ik naar Arnhem gegaan. Vanwege mijn werk kon ik niet naar de dienst en de begraafplaats, maar wel naar de condoleance in Villa Sonsbeek in Arnhem.
Ik vroeg me af waarom ik zo geroerd was, echt tranen met tuiten. Misschien omdat Jacobine en haar zusje allebei zwanger zijn en zij dat niet met hun moeder kunnen delen, zoals Claudia? Of de wanhoop die ik zelf zou voelen als mijn moeder plotseling zou sterven?
De positieve stemming bij het samenzijn (ik was één keer eerder in de Villa geweest, namelijk toen Jacobine en Tjibbe trouwden) vond ik fijn. Jacobine vertelde dat ze haar moeder nog verteld had dat ze niet een dochter maar een zoon kreeg, en dat ze zo'n plotseling dood wel een mooie dood vonden. Maar veel te vroeg.
Het park waar Villa Sonsbeek in ligt was mooi. In het watertje dat ik overstak zwom een jonge zwaan en twee mooie gansen.


Ik reed terug via Apeldoorn en over de Veluwe naar huis. De Veluwe lag er prachtig bij. De bomen waren wit, de lucht was grijs-blauw. Ik heb er erg van genoten. Ik wees Ivo erop, die er helaas alleen rijdt als het nog of al donker is.

Leven en dood

Dat begin en einde zo dicht bijelkaar staan, bleek vandaag maar weer eens.

Zondag twijfelde ik of ik even naar oma in Amsterdam zou gaan, of naar meneer Van Staveren in het verpleeghuis Voorhoeve waar ik tot voor kort werkte. Ik dacht 'ik kan beter naar mijn eigen oma dan naar de opa van iemand anders'. Toch koos ik voor Utrecht, om uiteenlopende redenen. Ik wilde namelijk ook graag het nieuwe Trefpunt bewonderen (zie blog van gisteren). Aan meneer Van Staveren had ik mijn hart verpand. Ik bezocht hem nog zeker 3 of 4 keer sinds ik weg ben bij Axion. Hij sprak nauwelijks meer, maar zijn gezicht lichtte op en een grote grijns verscheen op zijn gezicht als hij me zag. Gisteren sliep hij in zijn stoel, met zijn ogen open. Hij ademde zwaar en diep. Ik sprak tegen hem en dacht dat hij wakker werd, maar hij sliep door. Na een minuut of tien ben ik weggegaan. Vanmorgen vroeg kreeg ik een mail van Aimée, dat hij was overleden.

's Middags kregen we een mail van onze senior in Woerden, dat onze collega Benita op zaterdag was bevallen van een gezonde dochter: Anna.

De kerstboom staat!

Ivo was dinsdag met collega's bij een kookworkshop waar hij onder andere kikkerbilletjes bereidde (maar niet op at). Ik ben gaan sporten en heb daarna heerlijk op de bank gelegen. Donderdag hadden we allebei een beautydag: hij naar de kapper, ik naar de schoonheidsspecialiste. 's Avonds zagen we er weer kek uit. Maar niet te kek om gewoon even naar de Intratuin te gaan om een kerstboom te kopen. Het kerstbuffet bij mijn werkgever Langhenkel heb ik overgeslagen, want een ritje Woerden - Zwolle - Hilversum leek mij wat te veel van het goede.
Vrijdag was ik bij Georgette en kleine Xavier, die heerlijk zoet in zijn bedje lag te slapen. Mooi mannetje hoor! (Deze foto was nog van de vorige keer.)


's Avonds aten Ivo en ik bij Zilt & Zo.
Zaterdag was een volle dag. Het begon met het doornemen en tekenen van het voorlopig koopcontract op het makelaarskantoor in Amersfoort. Op 4 januari 2008 moeten de kopers de financiering rond hebben, daarna kan de vlag dus uit. We dronken koffie met Irnsje in Hemels. Irns vertrekt op 24 december naar Nepal voor een rondreis en het leek ons leuk elkaar nog even te zien voor die tijd.


Toen werden boodschappen gedaan en nog wat spulletjes opgehaald uit mijn huis.
We gingen vlug door naar Heemstede waar we de eerste verjaardag van Thijs vierden.



Toen we thuis kwamen ging Ivo nog het toetje voor vanavond (en eerste Kerstdag) voorbereiden en heb ik de boom opgetuigd.


En nu is het alweer zondag. Voor het eerst in twee weken weer eens samen rustig ontbeten. Ivo ging zijn mountainbike rondje doen en ik ging in het Voorhoeve Huis even naar het geheel opgeknapte Trefpunt kijken. Het was erg mooi geworden.
Vanavond komt Franck nog eten en dan is het alweer week 51 van 2007.

Woerden

Sinds 2 juli werk ik in Woerden. Het was in principe een klus voor 3 maanden, dus tot eind september. Dat werd eind oktober, toen eind december en vandaag hebben we afgesproken dat ik ook in januari nog blijf. Daarna is het echt klaar. De formatie in Woerden is dan op orde en alle kennis (van de externen) overgedragen op de interne collega's. En dan ga ik elders mijn kunstje doen.

Stiekum kijken

Toen ik rond kwart over 5 deze avond thuis kwam, liep ik nog even door de wijk naar de brievenbus (5 minuten). Dat zou ik vaker moeten doen! Overal waren de gordijnen open, brandden er volop lichtjes buiten en binnen en was het ene huis nog opgedofter dan het andere. De Sint heeft het land nog niet verlaten, of de Kerst doet zijn intrede.


Stiekum gluren in de huizen blijft leuk!

Verkocht!

De kogel is door de kerk: op donderdag waren er twee bezichtigingen op de Kortenaerstraat, vrijdag nog één. Direct na de bezichtiging op vrijdag belde de makelaar om te melden dat het jonge stel van donderdag een bod had gedaan. Een aantal keer hebben we heen en weer gebeld en geboden en rond 4 uur 's middags waren we eruit! Verkocht onder voorbehoud van financiering. Dat is rap gegaan ...
Overdracht is in principe 1 februari 2008, dus we hebben even de tijd om te beslissen wat we met mijn meubels doen. We neigen naar opslag in een box.
's Avonds nog even met Sim naar de dierenarts, want na een knokpartij met een insluipkat bleek hij een gat in het vel bij zijn schouder te hebben. Antibioticum injectie, pijnstiller, antibioticum kuur en consult: € 50,60.
Gisteren zijn Ivo en ik begonnen met de kerstinkopen. Op het lijstje van de belanghebbenden leek alles vrij eenvoudig, maar in de praktijk viel dat reuze tegen. Veel dieper kan ik helaas hier niet op de materie ingaan, behalve dat we 'slechts' voor de helft van de cadeaus zijn geslaagd. Mijn inkopen voor Ivo zal ik op een vrije middag gaan doen, als ie niet naast me slentert.
's Avonds aten we in het huiskamerrestaurant van Patrick en Suzan om de verjaardag van Gea, Ivo's moeder, te vieren. Het was erg gezellig, hoewel ik niet won op de flipperkast.
Nu is het zondag en Ivo moest voor dag en dauw op om met Bart en Jasper te blokarten bij Wijk aan Zee. Ik ben benieuwd hoe het was. Inmiddels is hij thuis: het was zanderig en verder niet zo wat. Hierbij Bart volop in het zand:


Onderwijl heb ik het huishouden gedaan, rekeningen betaald en nu ga ik maar eens niks doen op de bank.

In de keuken en op toneel

Zaterdag verfde ik het plafond in de keuken in Amersfoort



's Avonds aten we bij Bas en Aimée in Utrecht.
Zondag was Ivo weer niet zo lekker en deden we het rustig aan. Ik plakte foto's in (zie vorige blog) en rond vier uur kwamen Ernst, Josephine en Bente op bezoek. Bente vindt mannen leuk en Ivo in het bijzonder.

's Avonds waren we nog bij Eric Koller
De kop van de werkweek is er weer af. Donderdag én zaterdag komen er mensen kijken naar mijn huis. Ik vind het enerzijds leuk (verkopen die handel, ben ik er af en scheelt een boel geld), anderzijds gek en jammer (zomaar vreemde mensen in mijn huis!). Ik houd jullie op de hoogte!

Zomervakantie

De laatste twee weken van september hadden we zomervakantie en op deze regenachtige zondag heb ik mijn foto's eindelijk ingeplakt. De tekst moet er nog bijgeschreven worden, net als bij de foto's van Barcelona waar we in mei waren.
Nu zet ik op dit blog ook wat hoogtepunten.
We waren weg van 15 tot 29 september - Istrie was de bestemming. Istrie is een schiereiland dat bij Kroatie hoort. We reden met Ivo's superleasebak erheen.

We overnachtten op de heenweg in een zeer aangenaam hotel in Salzburg. We aten bij restaurant Zum Wilden Mann.
We hadden een appartementje gereserveerd vlakbij Labin. De komende dagen bezochten we allerlei bewonderingswaardigheden:

Pula en het amphitheather

Beram en de fresco van de dodendans

Cres en de haven

Porec en de zonsondergang

Lovran en St. Joris en de draak


Plivice en de meren

Ook waren we lui en aten we lekker:

Ivo op terras in Beram

Wat we erbij aten

Simone op het strand van Rabac

Na Istrie vertrokken we nog voor anderhalve dag naar Ljubljana, naar Mitja en zijn vrouw Erika en hun kinderen Nejc en Kaja.

Zo stonden we in de file

Zo stond Ivo te koken

Zo stond de stad erbij

We hebben twee weken heerlijk genoten, van het land, van het weer, van elkaar en van de rust. Het is alleen alweer erg lang geleden ...

Nog meer huis

Ik ben in jaren niet zo druk geweest met mijn huis als nu het in de verkoop staat.
Woensdag ging ik uit mijn werk naar Amerfoort omdat de ketel werd schoongemaakt. Terwijl ik op mijn ketelmannetje wachtte heb ik wat leidingen in de keuken en badkamer staan verven en het balkon opgeruimd en geveegd.
Vandaag was ik vrij (HEERLIJK) en toog ik weer naar de Kortenaerstraat. Ik had woensdag al zeil gekocht voor op de vloer van de toilet, een nieuw douchegordijn en lijm om een badkamertegel vast te zetten. Het leggen van de vloer was een ontzettend vervelend werkje maar ik ben redelijk tevreden over het resultaat. Zie hier de before en after plaatjes:



Morgen ga ik nog een stukje plafond in de keuken witten. Het nieuwe spierwitte douchegordijn hangt, de tegel in de badkamer zit weer tegen de muur en die kleine puzzelstuk plintjes die los zaten zitten ook weer vast.
Ik was nog op het makelaarskantoor om wat spullen af te geven. Er werken daar van die gezellige en leuke mensen, echt een aanrader. Op 8 december is er een bezichtiging gepland. Ben benieuwd ...

En dan nog een aanvulling op het blogje van 12 november (Zwanger): de volgende vriendinnen hebben zich gemeld: Evelien, uitgerekend op 28 mei 2008 en Anne, uitgerekend op 31 mei. Verder nog ex-collega Ruby, zes weken eerder dan Anne. Wie zal volgen?

Huis en uit huis

Het weekend is voorbij - razendsnel spoeden wij ons naar het nieuwe jaar. Maar nog zoveel te doen!
Donderdag vierden wij de verjaardag van Daniel in Heemstede. Ik bleek verklapt te hebben dat we als verassing langskwamen, maar dat kon de pret niet drukken.
Vrijdag was het rennen en vliegen, want ik heb na mijn werk in Amersfoort de verkoop van mijn huis aan de makelaar overgedragen en wachtend op Marissa die even naar wat meubels wilde komen kijken, wat leidingen (keuken, badkamer) staan verven. In Hilversum terug gekomen moest mijn tas gepakt en zijn Ivo en ik naar Brisy (Ardennen) geracet. Daar vierden Patrick zijn 40e en Pien haar 38e verjaardag. Er waren veel mensen. Ik vond het allemaal net iets te veel van het goede en kon mijn draai maar niet vinden.

Op zaterdagochtend (10.43 uur) was dit ons uitzicht uit het slaapkamerraam:


Het zou er ook zo uit kunnen zien:


Ik heb me best vermaakt en veel gelezen. Ivo's favourite mountainbike rondje moest hij helaas halverwege afbreken omdat er in het gebied gejaagd werd dat weekeinde. Gelukkig zaten hij en zijn fiets toen wel al van top tot teen onder de modder.
Zondag bleek Sinterklaas de kinders in Brisy niet te zijn vergeten:


(Er is slechts één meisje met lange blonde haren!)

Zondag keerden we pas rond half 11 's avonds terug. Nu genieten we van het thuis zijn, en Sim en Timo ook:

Terugblik

Gisteren vierden Ivo en ik ons éénjarige jubileum. Ivo probeerde mij al dagen zoniet weken het hoofd op hol te maken door constant te zeggen 'ben je ook zo zenuwachtig voor woensdag?' waarop ik antwoordde dat ik naar de manicure zou gaan zodat die fonkelende steen om mijn ringvinger mooier zou staan.
Dinsdag mocht ik mijn schoen zetten en ik zong daarbij mijn gehele Sinterklaasliedjes arsenaal. En welk een verassing: woensdag had ik een grote chocoladeletter en een gedicht dat mij verzocht woensdag om 18.00 bij Lobbes te zijn, het café waar Ivo en ik elkaar voor het eerst ontmoetten.
Ik kwam met de trein en was rijkelijk laat (deze keer niet de schuld van de NS). Ivo was er al en zat aan 'ons' tafeltje. Ik heb een prachtig cadeau van hem gekregen! Hij heeft een kalender voor november 2007 - november 2008 laten maken bij de HEMA - elke maand heeft een foto van ons of iets dat wij deden die maand in 2006 - 2007 en op de dagen heeft hij vermeld wat wij dan deden. Bij vrienden en stiekem uit mijn fotoalbum heeft hij foto's opgediept en het is erg mooi geworden. KOMT KIJKEN!
Ik had een klein cadeautje voor hem: een boek over De Kus.
Na Lobbes nam Ivo me mee naar buiten om naar een restaurant te gaan. Hij had het goed voorbereid en het adres in zijn navigatiesysteem gezet. Maar ja, techniek staat voor niets, dus zijn navigatiesysteem deed het niet. Ik zocht in mijn hoofd naar de restaurants waar wij samen hebben gegeten, maar kon niet heel veel verzinnen. Toen noemde Ivo de straat: Bloemendalsestraat en toen wist ik het meteen: dat gekke kleine Italiaanse restaurantje. Maar niks was minder waar ... we hebben heel luxe gedineerd bij Dorlote!
Moe maar voldaan zijn we thuis ons bed ingerold! Ik ben nu al zenuwachtig voor volgend jaar!

Nu echt BIJNA af

Tuinen zijn net als huizen - ze zijn nooit echt helemaal af. Of toch?
Na gewerkt te hebben, racede ik naar de manueel therapeut waar ik genezen werd verklaard, naar de GAD waar ik een zak of 10 tuinafval stortte en terug naar huis.
De border is nu rond (of moet ik zeggen: rechthoekig?) en ik plantte een stuk of dertig bollen.
Zo waren daar de Galanthus Elwesii (ook wel sneeuwklokjes genoemd):


Ook plantte ik Scilla (blue bells):


en tot slot nog 10 bolletjes Muscari (blauwe druifjes):


De naamloze planten waar ik het gisteren over had? Dat zijn twee Viburnums.


Ik sprak Daniel en vertelde het hem waarop hij achteloos zei "o, maar die heb je al" en verdomd, hij had gelijk. Ik baalde als een stekker, maar heb ze toch maar in de grond gezet.

Mijn handen zijn niet langer poezelig en zacht, dus geen kantoorhandjes meer. Tijd om op mijn lauweren te gaan rusten.