Mijn eerste werkdag van de week zat er op, en na anderhalf uur sporten, een kliekje uit de oven was het dan zover - mijn eerste echte blog zou ik gaan plaatsen.
De laptop gestart (we werken eigenlijk altijd met Ivo's laptop die standaard op het bureau staat) - maar geen prik. Ik wilde Ivo niet storen, want hij keek zijn lievelingsprogramma en na mijn ietwat domme voorval met Bluetooth op zondag wilde ik me niet laten kennen en het probleem zelf oplossen. Maar wat ik ook deed, geen verbinding. Schoorvoetend Ivo erbij geroepen, en gelukkig (en ook niet) lukte het hem ook niet de internetverbinding aan de praat te krijgen. Ik baalde ernom en heb keer op keer geprobeerd om Chello in de lucht te krijgen. Ook met mijn eigen laptop kreeg ik geen asem. Dus toen NIET de was gestreken, NIET dat rare mapje over een pensioen regeling van mijn werk gelezen en NIET mijn boek gelezen.
Om half tien ben ik redelijk kribbig naar mijn bed vertrokken.
Lekker succesvolle avond ....
dinsdag 30 oktober 2007
zondag 28 oktober 2007
Eerste melding
L.S.
Al geruime tijd speelde ik met het idee een blog te starten.
Ik vroeg me af wat ik daar dan op kwijt wilde. En wie zat te wachten op de zin en onzin die ik de wereld in zou gaan slingeren.
Nu is het dan zover. De reden is gevonden. Ik open een blog om al dan niet vaak, al dan niet kort, te melden wat ik zoal doe, denk en meemaak. Een blog voor vrienden, familie en andere geïnteresseerden, die ik soms veel te weinig spreek, zie of mail. Ja, je hebt het goed. Het is een soort groepmail, om iedereen in één keer weer even een update te geven. Is dat leuk voor die vrienden die dus nu met alle anderen en onpersoonlijk mijn vorderingen in het leven tot zich nemen?
Ik denk, of moet ik zeggen 'hoop', dat door middel van het blog iedereen zo'n beetje weet wat ik zoal doe, en dat dat vanzelf aanzet tot directer contact. Een telefoongesprek of afspraak hoeft dan niet te gaan over de kleine futiliteiten van het dagelijks leven - die heb je immers op het blog kunnen lezen. In direct contact zouden we dan dieper op de materie in kunnen gaan.
Ik ga kijken of mijn nobele ideeën hieromtrent waarheid zullen worden of fictie zullen blijven.
Ik hoop voor het eind van het jaar een digitale camera aan te schaffen, zodat de kwaliteit van de foto's op dit blog optimaal zal zijn.
Dus welkom op dit blog: Simone's wereld.
Liefs, Simone
Al geruime tijd speelde ik met het idee een blog te starten.
Ik vroeg me af wat ik daar dan op kwijt wilde. En wie zat te wachten op de zin en onzin die ik de wereld in zou gaan slingeren.
Nu is het dan zover. De reden is gevonden. Ik open een blog om al dan niet vaak, al dan niet kort, te melden wat ik zoal doe, denk en meemaak. Een blog voor vrienden, familie en andere geïnteresseerden, die ik soms veel te weinig spreek, zie of mail. Ja, je hebt het goed. Het is een soort groepmail, om iedereen in één keer weer even een update te geven. Is dat leuk voor die vrienden die dus nu met alle anderen en onpersoonlijk mijn vorderingen in het leven tot zich nemen?
Ik denk, of moet ik zeggen 'hoop', dat door middel van het blog iedereen zo'n beetje weet wat ik zoal doe, en dat dat vanzelf aanzet tot directer contact. Een telefoongesprek of afspraak hoeft dan niet te gaan over de kleine futiliteiten van het dagelijks leven - die heb je immers op het blog kunnen lezen. In direct contact zouden we dan dieper op de materie in kunnen gaan.
Ik ga kijken of mijn nobele ideeën hieromtrent waarheid zullen worden of fictie zullen blijven.
Ik hoop voor het eind van het jaar een digitale camera aan te schaffen, zodat de kwaliteit van de foto's op dit blog optimaal zal zijn.
Dus welkom op dit blog: Simone's wereld.
Liefs, Simone
Abonneren op:
Posts (Atom)