Saai

Soms is het gewoon saai in Simone's wereld.
Maandag - werk. Ivo ziek, dus Patrick en Suzan kwamen niet eten.
Dinsdag - werk en sporten.
Woensdag heb ik 's middags, jaja, in de tuin gewerkt. Het eindstation is in zicht. Morgen hoop ik 't af te maken (ik kocht dus nog 10 buxusstruikjes, 2 planten waarvan jullie de naam nog even moeten missen en twee zakken potgrond/tuinaarde, en bollen om te planten).
Vandaag - werk en inkopen Intratuin (zie woensdag).

Het weekend brengt vast verhalen die 't meer waard zijn om gepubliceerd te worden.

Zwanger

Nee, schrik maar niet - ik niet.
Maar wie dan wel, vraag je je af. Nou, wie niet (ik) moet je je misschien afvragen.
Hier wie wel:
1. mijn zus Claudia (uitgerekend 14/2/08)
2. mijn vriendin Wiebke (uitgerekend 6/08)
3. mijn vriendin Jacobine (uitgerekend 23/4/08)
4. mijn collega Benita (uitgerekend 08/12/07)

Net niet meer zwanger:
5. Georgette (zoon Xavier)
6. ex-collega Maura (zoon Maarten)
7. ex-collega Anja (zoon Fons)

Niet zo dicht bij maar toch:
8. oud klasgenoot Nora (zoon Elmer)
9. oud klasgenoot Michelle (dochter Lilian)

Nederland vergrijst? Niet in mijn vriendenkring...

Om af te sluiten nog even een zoekplaatje. Zoek de verschillen in de schaal met Sint Maarten lekkernijen:


Wie 't raadt, mag de inhoud komen ophalen (en zingen is niet verplicht)!

Zieke man en lief kind

Zondag en de boerenkool staat op.
Nog even over de tuin:
De buxusbollen (nou ja, 'bollen') heb ik naar achteren verplaatst, en de vorig jaar gekochte plant die witte bloemen geeft heb ik uit de verdrukking van de hortensia gehaald. Het eerste deel van het buxushaagje is geplant.


De klimop die zich geheel over de grond had verspreid heb ik weggehaald en ook uit de boom verwijderd. Hier nog wel een hoop zooi op de grond, die ik weg ga scheppen:


Er is wel erg veel afval dat nog weg moet worden gebracht:





Vandaag heb ik niks meer aan de tuin gedaan.
Ivo was nu echt ziek en kreeg ontbijt op bed:


Ik heb daarna het huis gezogen, de was opgevouwen, gestreken en de nieuwe was in de machine gedaan. Kortom: het huishouden.
Daarna ging ik op pad naar Georgette en Allard. Hun zoon Xavier is afgelopen zondag geboren. Mooi en klein mannetje, dat heerlijk zoet heeft liggen slapen op schoot en later in de box:


Ook mijn hoofd, schouders en nek zijn nu pijnlijk - doffe moeheid achter mijn ogen. Schiet lekker op... Ik ga vroeg mijn bed in. 't Weekend was weer eens te kort!

Weekend

Zaterdag en Ivo is ziekig. Hij zit te niezen, te snuffelen en zijn hoofd gloeit. Toch zijn we vanmorgen samen nog even de stad ingeweest. Ik had onlangs een winterjas gezien, maar twijfelde nog een beetje. Vandaag vond ik 'm toch wel erg leuk en het was ook fijn dat ie €29,- was afgeprijsd. Kocht ik ook eindelijk een wat bredere zwarte centuur, zodat Ivo niet steeds zijn broek hoeft op te hijzen als ik iets zwarts aan heb ..
Na terugkomst dook ik de tuin in


en toen 't rond half 5 ging regenen was ik zo'n beetje klaar met wat ik wilde doen. De drie buxuxstruikjes uit de border heb ik naar achteren verplaatst, een naamloze struik die ik geheel had gekortwiekt ligt te wachten op een goede plek. Het misgroeide rozenboompje is ook de grond uit en, het meeste werk, de klimop die ongeveer 1/3 van de border overwoekerde op de grond, is weg. Ik ben begonnen met het planten van de kleine buxusplantjes als haagje rondom de border (foto's volgen morgen).
Als het morgen droog is, ga ik verder. Wel moet ik binnenkort naar het grofvuil, om hekwerk, en vooral veel vuilniszakken te dumpen. Een karretje zou handig zijn, maar onze auto's hebben geen trekhaak. Vrijwilligers?

Van oude mensen, de dingen die voorbij gaan

Donderdag zou ik sporten, direct uit mijn werk, maar het lot besliste anders. Ik moest echt een paar boodschappen doen en het regende pijpenstelen, en als ik zou sporten en dan naar de supermarkt en dan naar huis, dan zou Ivo tot half 8 op zijn prakkie moeten wachten... Er werd dus niet gesport, wel lekkere winterkost gegeten. Vooral het toetje vond ik erg lekker. We begonnen aan een film, maar Ivo zat te snuffelen en ik in te slapen, dus om half 10 lagen we in bed.

Vrijdag ben ik na mijn werk naar verpleeghuis Voorhoeve gereden (mijn vorige werkplek) om daar een bewoner te bezoeken die mij na aan het hart ligt. Hij was erg moe en spreken doet/kan hij nauwelijks nog.
Thuis gekomen blijkt onze knorrige buurman (80) bezig te zijn met verhuizen (naar een verzorgingshuis). Als hij de boel verkoopt, zou dan ook zo'n enthousiasteling als Thomas, onze klussende buurman, het kopen en twee jaar aan de slag gaan? Ik acht de kans groot, want wat een ouwe zooi daarbinnen zeg!
Om het af te maken heb ik ook nog maar even met mijn tante Tanneke in Zuid-Afrika gebeld die in de ziekenboeg (frailcare) van haar wooncomplex ligt met een gebroken voet o.i.d. Ze klonk zeer timide en maakte zich zorgen over de vraag of de vriendin van een vriend van haar de katten wel diepvriesvis gaf en geen blikvoer. Zij wil zo snel mogelijk terug naar haar huisje, maar volgens mijn vader die de contacten onderhoudt, is dat niet echt meer mogelijk.

Na alle oude mensen was er ook nog tijd voor jonge mensen. We reden naar Amsterdam waar we met Marc, een studievriend van Ivo hadden afgesproken. We aten bij Pastini. Gezellige avond met gezellige gesprekken. Maar zo jammer dat er nog gerookt mag worden in horeca gelegenheden...

En dan wilde ik jullie dit (korrelige) kiekje toch niet onthouden: zo lig ik het liefst:

Klimop - klimaf

Woensdag alweer - de week door de helft.
Ivo eet met ex-collega's buiten de deur, ik zit binnen met een muziekje aan. Timo en Sim liggen respectievelijk op de vensterbank en het voetenbankje.
Ik was vrij vanmiddag, dat ben ik altijd op woensdagmiddag. Een vriendin van Franck had mij gevraagd om haar te vertellen over mijn werk en dus hadden we afgesproken bij Broodnodig in Utrecht.
Ik kwam redelijk balend thuis om kwart voor 4: suffe meisjes deden een poging door mij van hun sokken gereden te worden, een tweetal auto's wilde niet even wachten in de rij en de buurman had zijn auto zo geparkeerd dat ik nog nauwelijks kon inparkeren. En het regende ook nog en dat terwijl ik gewoon door wilde gaan met de klimop. Om half 5 was het droog en ben ik alsnog aan de slag gegaan. Het schiet aardig op en dankzij onze andere buurman die mij zijn groene container uitleende kon ik ook weer veel afval kwijt. Vrijdagmiddag wil ik 3 buxusstruiken uit de border graven en langs de schuur van de buurman weer terugzetten. Ik kocht jonge buxusstruikjes om een haagje rondom de border te maken - ook die wil ik eigenlijk vrijdag gaan planten.
Vlak voor Ivo thuiskwam was 't te donker om door te blijven gaan. Ik heb de troep opgeruimd en de haard aangemaakt. Daar hebben we samen nog even van zitten genieten.

Genieten

Zondag was een heerlijke dag.
't Begon goed - tot half tien in ons bed gelegen (wat kan ik toch genieten van het winterdekbed, dat zacht en zwaar op me rust). Ivo wilde fietsen, ik riep 'we zouden nog naar En wel hierom', een tentoonstelling over Van Kooten en De Bie. Het bleek een briljante gedachte, want de laatste dag (de tentoonstelling duurde maar liefst 5 maanden en wij misten 't bijna...). Genoten, dat hebben we. Er waren kostuums, pruiken, kunstgebitten, foto's, radioopnames en vooral: filmpjes. Er waren ook veel bezoekers. Enerzijds was dat vervelend, want ik moest verdorie wachten tot ik mocht luisteren naar een fragment, anderzijds droeg het bij aan het genot. Overal werd gelachen, gegrijnsd en zichtbaar genoten. Leuk was ook dat meneer De Bie er was:


Daarna huiswaarts. Ivo keek iets over het afscheid uit de wielerwereld van Michael Boogerd:



Ik? Ik streek mijn blouse en hierna vertrokken we naar Renate en Daniel en hun zoontjes Thijs in Heemstede. We wandelden door het bos, dronken thuis een glaasje, praatten over werk en andere belangrijke zaken.


Daniel maakte courgettesoep en pasta met paddestoelen en aubergine en gevulde appel toe. Daarna keken we foto's van toen Renate en Daniel elkaar ontmoetten (ze zaten nog op de middelbare school) en van de vakantie waarop zij Ivo leerden kennen. Het was, jaja, genieten!

huis-, tuin- en keukenverhalen

Zo. Daar was ik dan weer. Een korte terugblik op de afgelopen dagen:
Afgelopen woensdag gingen we op bezoek bij de hypotheekshop. Ivo en ik zijn benieuwd naar wat wij samen aan hypotheek kunnen krijgen en het resultaat viel ons niet tegen. Ivo zal een dezer dagen eens doorrekenen hoe we er voor staan met de door de hypotheekshopman voorgerekende brutomaandlasten. Het was interessant te merken dat een tweetal banken ons ruim een ton meer wilde lenen dan het merendeel. Absurd.
Donderdag hadden we kaartjes voor Lucretia van der Vloot in het theater in Baarn. Eerst zijn we een hapje gaan eten in restaurant De Generaal, waar ik al jaren met de trein langs kom en Ivo vaak als hij met Daniel ging skaten, maar beiden nooit hadden gegeten. Het was erg gezellig en ontspannen. Aanrader dus.
Lucretia was indrukwekkend, mooie stem. Ze zong een aantal Engelse covers, maar ook Nederlandse nummers.
Vrijdag moest ik 's middags even naar de opticien (ogen waren nog hetzelfde) en de manueel therapeut (nek en ribben komen steeds iets losser). Wineke had gesmst en vroeg of we even een drankje kwamen doen in haar nieuwe huis in Utrecht. Allerschattigst huisje bijna onder de Dom bleek ze gekocht te hebben en ze zag eruit of ze er ontzettend van genoot. We gingen wat drinken, wachtend op een plekje in het restaurant. We hadden een gezellige avond (en het parkeren was HEEL duur).
Vanmorgen lekker uitgeslapen, al was Thomas, onze verbouwende buurman, al om half 9 druk aan de slag. Ivo haalde brood bij de bakker en grapefruits voor het ontbijt. Ik heb me weer eens op de klimop gestort. Of eigelijk: op het verwijderen ervan. De klimop is ontzettend uit de kluiten gewassen. Hij klimt tegen de schuur van de buurman, waar in een ver verleden houten rekjes zijn gespijkerd. Die rekjes zijn nu zo verrot dat één ruk aan de klimop ervoor zorgt dat die rekjes naar beneden komen zetten.


Bijna in zijn geheel is de klimop nu van de schuur af, nu nog afvoeren en het spul uit de border verwijderen.



Ivo heeft wel gelijk als hij zegt dat het de verkoop van het huis niet zal bevorderen, zo'n kale tuin, maar ik heb grootse plannen ...

De haard brandt, Ivo kookt en de door de wijnboer van Ivo aan ons geschonken port is lekker. Het is goed zo.

Opzeggen

Mijn huis in Amersfoort gaat in de verkoop, en per 1 december wil ik van een aantal zaken af.
Zo was daar Casema - voor 10 cent per minuut kreeg ik te horen, dat als ik per 1 december had willen opzeggen, de brief daarover VANDAAG bij hun kantoor had moeten zijn. Terwijl iets in mij zegt: 1 november brief binnen, 1 december opzeggen. Maar kennelijk niet, en per 1 januari mag ik nu pas opzeggen. Per brief dus, want een handtekening is noodzakelijk.
Daarna de KPN gebeld. Wederom voor 10 cent per minuut kreeg ik te horen dat mijn Internet plus bellen pakket in mei 2006 was ingegaan en aangezien ik niet had opgezegd (één maand van te voren), het contract met een jaar was verlengd. Met andere woorden, als ik nu opzegde, zou ik een rekening krijgen tot mei 2008. Zo staat het in de algemene voorwaarden. Ik mopperde en gaf te kennen dat ik dat wel erg zonde van mijn geld vond. Waarom ik op wilde zeggen, kwam de vraag. Omdat ik mijn huis verkoop en bij mijn vriend woon, was het antwoord. Ook in Amersfoort? Nee, in Hilversum. De jongeman zei vervolgens: "mevrouw Rouwendaal, ik ga even navragen of ik uw contract kosteloos mag stopzetten". Hij bleef nog geen minuut weg, waarin hij hoogstwaarschijnlijk even zijn veter strikte of iets anders belangrijks deed en kwam terug met de mededeling: "mevrouw Rouwendaal, ik mag uw contract kosteloos ontbinden". Dat liep gesmeerd! Als ik van KPN afwilde om bij een andere aanbieder te gaan, zou het dan ook zo simpel zijn geweest? Ik bedankte hem hartelijk en hing op.
Nummer 3 op mijn lijstje was Eneco. Dit maal een gratis nummer en goede service. Het liefst twee weken van te voren doorgeven, dan kwam alles in orde.

Al met al geen slechte score. Nu afwachten of het echt zo soepel gaat.

Geen prik

Mijn eerste werkdag van de week zat er op, en na anderhalf uur sporten, een kliekje uit de oven was het dan zover - mijn eerste echte blog zou ik gaan plaatsen.
De laptop gestart (we werken eigenlijk altijd met Ivo's laptop die standaard op het bureau staat) - maar geen prik. Ik wilde Ivo niet storen, want hij keek zijn lievelingsprogramma en na mijn ietwat domme voorval met Bluetooth op zondag wilde ik me niet laten kennen en het probleem zelf oplossen. Maar wat ik ook deed, geen verbinding. Schoorvoetend Ivo erbij geroepen, en gelukkig (en ook niet) lukte het hem ook niet de internetverbinding aan de praat te krijgen. Ik baalde ernom en heb keer op keer geprobeerd om Chello in de lucht te krijgen. Ook met mijn eigen laptop kreeg ik geen asem. Dus toen NIET de was gestreken, NIET dat rare mapje over een pensioen regeling van mijn werk gelezen en NIET mijn boek gelezen.
Om half tien ben ik redelijk kribbig naar mijn bed vertrokken.
Lekker succesvolle avond ....

Eerste melding

L.S.

Al geruime tijd speelde ik met het idee een blog te starten.
Ik vroeg me af wat ik daar dan op kwijt wilde. En wie zat te wachten op de zin en onzin die ik de wereld in zou gaan slingeren.
Nu is het dan zover. De reden is gevonden. Ik open een blog om al dan niet vaak, al dan niet kort, te melden wat ik zoal doe, denk en meemaak. Een blog voor vrienden, familie en andere geïnteresseerden, die ik soms veel te weinig spreek, zie of mail. Ja, je hebt het goed. Het is een soort groepmail, om iedereen in één keer weer even een update te geven. Is dat leuk voor die vrienden die dus nu met alle anderen en onpersoonlijk mijn vorderingen in het leven tot zich nemen?
Ik denk, of moet ik zeggen 'hoop', dat door middel van het blog iedereen zo'n beetje weet wat ik zoal doe, en dat dat vanzelf aanzet tot directer contact. Een telefoongesprek of afspraak hoeft dan niet te gaan over de kleine futiliteiten van het dagelijks leven - die heb je immers op het blog kunnen lezen. In direct contact zouden we dan dieper op de materie in kunnen gaan.
Ik ga kijken of mijn nobele ideeën hieromtrent waarheid zullen worden of fictie zullen blijven.

Ik hoop voor het eind van het jaar een digitale camera aan te schaffen, zodat de kwaliteit van de foto's op dit blog optimaal zal zijn.

Dus welkom op dit blog: Simone's wereld.

Liefs, Simone