Mooi

Dinsdag kreeg ik het nieuws van het plotselinge overlijden van de moeder van Jacobine. Ik was er zeer door geraakt. Beduusd reed ik dinsdag naar huis.
Woensdag ben ik naar Arnhem gegaan. Vanwege mijn werk kon ik niet naar de dienst en de begraafplaats, maar wel naar de condoleance in Villa Sonsbeek in Arnhem.
Ik vroeg me af waarom ik zo geroerd was, echt tranen met tuiten. Misschien omdat Jacobine en haar zusje allebei zwanger zijn en zij dat niet met hun moeder kunnen delen, zoals Claudia? Of de wanhoop die ik zelf zou voelen als mijn moeder plotseling zou sterven?
De positieve stemming bij het samenzijn (ik was één keer eerder in de Villa geweest, namelijk toen Jacobine en Tjibbe trouwden) vond ik fijn. Jacobine vertelde dat ze haar moeder nog verteld had dat ze niet een dochter maar een zoon kreeg, en dat ze zo'n plotseling dood wel een mooie dood vonden. Maar veel te vroeg.
Het park waar Villa Sonsbeek in ligt was mooi. In het watertje dat ik overstak zwom een jonge zwaan en twee mooie gansen.


Ik reed terug via Apeldoorn en over de Veluwe naar huis. De Veluwe lag er prachtig bij. De bomen waren wit, de lucht was grijs-blauw. Ik heb er erg van genoten. Ik wees Ivo erop, die er helaas alleen rijdt als het nog of al donker is.

Leven en dood

Dat begin en einde zo dicht bijelkaar staan, bleek vandaag maar weer eens.

Zondag twijfelde ik of ik even naar oma in Amsterdam zou gaan, of naar meneer Van Staveren in het verpleeghuis Voorhoeve waar ik tot voor kort werkte. Ik dacht 'ik kan beter naar mijn eigen oma dan naar de opa van iemand anders'. Toch koos ik voor Utrecht, om uiteenlopende redenen. Ik wilde namelijk ook graag het nieuwe Trefpunt bewonderen (zie blog van gisteren). Aan meneer Van Staveren had ik mijn hart verpand. Ik bezocht hem nog zeker 3 of 4 keer sinds ik weg ben bij Axion. Hij sprak nauwelijks meer, maar zijn gezicht lichtte op en een grote grijns verscheen op zijn gezicht als hij me zag. Gisteren sliep hij in zijn stoel, met zijn ogen open. Hij ademde zwaar en diep. Ik sprak tegen hem en dacht dat hij wakker werd, maar hij sliep door. Na een minuut of tien ben ik weggegaan. Vanmorgen vroeg kreeg ik een mail van Aimée, dat hij was overleden.

's Middags kregen we een mail van onze senior in Woerden, dat onze collega Benita op zaterdag was bevallen van een gezonde dochter: Anna.

De kerstboom staat!

Ivo was dinsdag met collega's bij een kookworkshop waar hij onder andere kikkerbilletjes bereidde (maar niet op at). Ik ben gaan sporten en heb daarna heerlijk op de bank gelegen. Donderdag hadden we allebei een beautydag: hij naar de kapper, ik naar de schoonheidsspecialiste. 's Avonds zagen we er weer kek uit. Maar niet te kek om gewoon even naar de Intratuin te gaan om een kerstboom te kopen. Het kerstbuffet bij mijn werkgever Langhenkel heb ik overgeslagen, want een ritje Woerden - Zwolle - Hilversum leek mij wat te veel van het goede.
Vrijdag was ik bij Georgette en kleine Xavier, die heerlijk zoet in zijn bedje lag te slapen. Mooi mannetje hoor! (Deze foto was nog van de vorige keer.)


's Avonds aten Ivo en ik bij Zilt & Zo.
Zaterdag was een volle dag. Het begon met het doornemen en tekenen van het voorlopig koopcontract op het makelaarskantoor in Amersfoort. Op 4 januari 2008 moeten de kopers de financiering rond hebben, daarna kan de vlag dus uit. We dronken koffie met Irnsje in Hemels. Irns vertrekt op 24 december naar Nepal voor een rondreis en het leek ons leuk elkaar nog even te zien voor die tijd.


Toen werden boodschappen gedaan en nog wat spulletjes opgehaald uit mijn huis.
We gingen vlug door naar Heemstede waar we de eerste verjaardag van Thijs vierden.



Toen we thuis kwamen ging Ivo nog het toetje voor vanavond (en eerste Kerstdag) voorbereiden en heb ik de boom opgetuigd.


En nu is het alweer zondag. Voor het eerst in twee weken weer eens samen rustig ontbeten. Ivo ging zijn mountainbike rondje doen en ik ging in het Voorhoeve Huis even naar het geheel opgeknapte Trefpunt kijken. Het was erg mooi geworden.
Vanavond komt Franck nog eten en dan is het alweer week 51 van 2007.

Woerden

Sinds 2 juli werk ik in Woerden. Het was in principe een klus voor 3 maanden, dus tot eind september. Dat werd eind oktober, toen eind december en vandaag hebben we afgesproken dat ik ook in januari nog blijf. Daarna is het echt klaar. De formatie in Woerden is dan op orde en alle kennis (van de externen) overgedragen op de interne collega's. En dan ga ik elders mijn kunstje doen.

Stiekum kijken

Toen ik rond kwart over 5 deze avond thuis kwam, liep ik nog even door de wijk naar de brievenbus (5 minuten). Dat zou ik vaker moeten doen! Overal waren de gordijnen open, brandden er volop lichtjes buiten en binnen en was het ene huis nog opgedofter dan het andere. De Sint heeft het land nog niet verlaten, of de Kerst doet zijn intrede.


Stiekum gluren in de huizen blijft leuk!

Verkocht!

De kogel is door de kerk: op donderdag waren er twee bezichtigingen op de Kortenaerstraat, vrijdag nog één. Direct na de bezichtiging op vrijdag belde de makelaar om te melden dat het jonge stel van donderdag een bod had gedaan. Een aantal keer hebben we heen en weer gebeld en geboden en rond 4 uur 's middags waren we eruit! Verkocht onder voorbehoud van financiering. Dat is rap gegaan ...
Overdracht is in principe 1 februari 2008, dus we hebben even de tijd om te beslissen wat we met mijn meubels doen. We neigen naar opslag in een box.
's Avonds nog even met Sim naar de dierenarts, want na een knokpartij met een insluipkat bleek hij een gat in het vel bij zijn schouder te hebben. Antibioticum injectie, pijnstiller, antibioticum kuur en consult: € 50,60.
Gisteren zijn Ivo en ik begonnen met de kerstinkopen. Op het lijstje van de belanghebbenden leek alles vrij eenvoudig, maar in de praktijk viel dat reuze tegen. Veel dieper kan ik helaas hier niet op de materie ingaan, behalve dat we 'slechts' voor de helft van de cadeaus zijn geslaagd. Mijn inkopen voor Ivo zal ik op een vrije middag gaan doen, als ie niet naast me slentert.
's Avonds aten we in het huiskamerrestaurant van Patrick en Suzan om de verjaardag van Gea, Ivo's moeder, te vieren. Het was erg gezellig, hoewel ik niet won op de flipperkast.
Nu is het zondag en Ivo moest voor dag en dauw op om met Bart en Jasper te blokarten bij Wijk aan Zee. Ik ben benieuwd hoe het was. Inmiddels is hij thuis: het was zanderig en verder niet zo wat. Hierbij Bart volop in het zand:


Onderwijl heb ik het huishouden gedaan, rekeningen betaald en nu ga ik maar eens niks doen op de bank.

In de keuken en op toneel

Zaterdag verfde ik het plafond in de keuken in Amersfoort



's Avonds aten we bij Bas en Aimée in Utrecht.
Zondag was Ivo weer niet zo lekker en deden we het rustig aan. Ik plakte foto's in (zie vorige blog) en rond vier uur kwamen Ernst, Josephine en Bente op bezoek. Bente vindt mannen leuk en Ivo in het bijzonder.

's Avonds waren we nog bij Eric Koller
De kop van de werkweek is er weer af. Donderdag én zaterdag komen er mensen kijken naar mijn huis. Ik vind het enerzijds leuk (verkopen die handel, ben ik er af en scheelt een boel geld), anderzijds gek en jammer (zomaar vreemde mensen in mijn huis!). Ik houd jullie op de hoogte!

Zomervakantie

De laatste twee weken van september hadden we zomervakantie en op deze regenachtige zondag heb ik mijn foto's eindelijk ingeplakt. De tekst moet er nog bijgeschreven worden, net als bij de foto's van Barcelona waar we in mei waren.
Nu zet ik op dit blog ook wat hoogtepunten.
We waren weg van 15 tot 29 september - Istrie was de bestemming. Istrie is een schiereiland dat bij Kroatie hoort. We reden met Ivo's superleasebak erheen.

We overnachtten op de heenweg in een zeer aangenaam hotel in Salzburg. We aten bij restaurant Zum Wilden Mann.
We hadden een appartementje gereserveerd vlakbij Labin. De komende dagen bezochten we allerlei bewonderingswaardigheden:

Pula en het amphitheather

Beram en de fresco van de dodendans

Cres en de haven

Porec en de zonsondergang

Lovran en St. Joris en de draak


Plivice en de meren

Ook waren we lui en aten we lekker:

Ivo op terras in Beram

Wat we erbij aten

Simone op het strand van Rabac

Na Istrie vertrokken we nog voor anderhalve dag naar Ljubljana, naar Mitja en zijn vrouw Erika en hun kinderen Nejc en Kaja.

Zo stonden we in de file

Zo stond Ivo te koken

Zo stond de stad erbij

We hebben twee weken heerlijk genoten, van het land, van het weer, van elkaar en van de rust. Het is alleen alweer erg lang geleden ...

Nog meer huis

Ik ben in jaren niet zo druk geweest met mijn huis als nu het in de verkoop staat.
Woensdag ging ik uit mijn werk naar Amerfoort omdat de ketel werd schoongemaakt. Terwijl ik op mijn ketelmannetje wachtte heb ik wat leidingen in de keuken en badkamer staan verven en het balkon opgeruimd en geveegd.
Vandaag was ik vrij (HEERLIJK) en toog ik weer naar de Kortenaerstraat. Ik had woensdag al zeil gekocht voor op de vloer van de toilet, een nieuw douchegordijn en lijm om een badkamertegel vast te zetten. Het leggen van de vloer was een ontzettend vervelend werkje maar ik ben redelijk tevreden over het resultaat. Zie hier de before en after plaatjes:



Morgen ga ik nog een stukje plafond in de keuken witten. Het nieuwe spierwitte douchegordijn hangt, de tegel in de badkamer zit weer tegen de muur en die kleine puzzelstuk plintjes die los zaten zitten ook weer vast.
Ik was nog op het makelaarskantoor om wat spullen af te geven. Er werken daar van die gezellige en leuke mensen, echt een aanrader. Op 8 december is er een bezichtiging gepland. Ben benieuwd ...

En dan nog een aanvulling op het blogje van 12 november (Zwanger): de volgende vriendinnen hebben zich gemeld: Evelien, uitgerekend op 28 mei 2008 en Anne, uitgerekend op 31 mei. Verder nog ex-collega Ruby, zes weken eerder dan Anne. Wie zal volgen?

Huis en uit huis

Het weekend is voorbij - razendsnel spoeden wij ons naar het nieuwe jaar. Maar nog zoveel te doen!
Donderdag vierden wij de verjaardag van Daniel in Heemstede. Ik bleek verklapt te hebben dat we als verassing langskwamen, maar dat kon de pret niet drukken.
Vrijdag was het rennen en vliegen, want ik heb na mijn werk in Amersfoort de verkoop van mijn huis aan de makelaar overgedragen en wachtend op Marissa die even naar wat meubels wilde komen kijken, wat leidingen (keuken, badkamer) staan verven. In Hilversum terug gekomen moest mijn tas gepakt en zijn Ivo en ik naar Brisy (Ardennen) geracet. Daar vierden Patrick zijn 40e en Pien haar 38e verjaardag. Er waren veel mensen. Ik vond het allemaal net iets te veel van het goede en kon mijn draai maar niet vinden.

Op zaterdagochtend (10.43 uur) was dit ons uitzicht uit het slaapkamerraam:


Het zou er ook zo uit kunnen zien:


Ik heb me best vermaakt en veel gelezen. Ivo's favourite mountainbike rondje moest hij helaas halverwege afbreken omdat er in het gebied gejaagd werd dat weekeinde. Gelukkig zaten hij en zijn fiets toen wel al van top tot teen onder de modder.
Zondag bleek Sinterklaas de kinders in Brisy niet te zijn vergeten:


(Er is slechts één meisje met lange blonde haren!)

Zondag keerden we pas rond half 11 's avonds terug. Nu genieten we van het thuis zijn, en Sim en Timo ook:

Terugblik

Gisteren vierden Ivo en ik ons éénjarige jubileum. Ivo probeerde mij al dagen zoniet weken het hoofd op hol te maken door constant te zeggen 'ben je ook zo zenuwachtig voor woensdag?' waarop ik antwoordde dat ik naar de manicure zou gaan zodat die fonkelende steen om mijn ringvinger mooier zou staan.
Dinsdag mocht ik mijn schoen zetten en ik zong daarbij mijn gehele Sinterklaasliedjes arsenaal. En welk een verassing: woensdag had ik een grote chocoladeletter en een gedicht dat mij verzocht woensdag om 18.00 bij Lobbes te zijn, het café waar Ivo en ik elkaar voor het eerst ontmoetten.
Ik kwam met de trein en was rijkelijk laat (deze keer niet de schuld van de NS). Ivo was er al en zat aan 'ons' tafeltje. Ik heb een prachtig cadeau van hem gekregen! Hij heeft een kalender voor november 2007 - november 2008 laten maken bij de HEMA - elke maand heeft een foto van ons of iets dat wij deden die maand in 2006 - 2007 en op de dagen heeft hij vermeld wat wij dan deden. Bij vrienden en stiekem uit mijn fotoalbum heeft hij foto's opgediept en het is erg mooi geworden. KOMT KIJKEN!
Ik had een klein cadeautje voor hem: een boek over De Kus.
Na Lobbes nam Ivo me mee naar buiten om naar een restaurant te gaan. Hij had het goed voorbereid en het adres in zijn navigatiesysteem gezet. Maar ja, techniek staat voor niets, dus zijn navigatiesysteem deed het niet. Ik zocht in mijn hoofd naar de restaurants waar wij samen hebben gegeten, maar kon niet heel veel verzinnen. Toen noemde Ivo de straat: Bloemendalsestraat en toen wist ik het meteen: dat gekke kleine Italiaanse restaurantje. Maar niks was minder waar ... we hebben heel luxe gedineerd bij Dorlote!
Moe maar voldaan zijn we thuis ons bed ingerold! Ik ben nu al zenuwachtig voor volgend jaar!

Nu echt BIJNA af

Tuinen zijn net als huizen - ze zijn nooit echt helemaal af. Of toch?
Na gewerkt te hebben, racede ik naar de manueel therapeut waar ik genezen werd verklaard, naar de GAD waar ik een zak of 10 tuinafval stortte en terug naar huis.
De border is nu rond (of moet ik zeggen: rechthoekig?) en ik plantte een stuk of dertig bollen.
Zo waren daar de Galanthus Elwesii (ook wel sneeuwklokjes genoemd):


Ook plantte ik Scilla (blue bells):


en tot slot nog 10 bolletjes Muscari (blauwe druifjes):


De naamloze planten waar ik het gisteren over had? Dat zijn twee Viburnums.


Ik sprak Daniel en vertelde het hem waarop hij achteloos zei "o, maar die heb je al" en verdomd, hij had gelijk. Ik baalde als een stekker, maar heb ze toch maar in de grond gezet.

Mijn handen zijn niet langer poezelig en zacht, dus geen kantoorhandjes meer. Tijd om op mijn lauweren te gaan rusten.

Saai

Soms is het gewoon saai in Simone's wereld.
Maandag - werk. Ivo ziek, dus Patrick en Suzan kwamen niet eten.
Dinsdag - werk en sporten.
Woensdag heb ik 's middags, jaja, in de tuin gewerkt. Het eindstation is in zicht. Morgen hoop ik 't af te maken (ik kocht dus nog 10 buxusstruikjes, 2 planten waarvan jullie de naam nog even moeten missen en twee zakken potgrond/tuinaarde, en bollen om te planten).
Vandaag - werk en inkopen Intratuin (zie woensdag).

Het weekend brengt vast verhalen die 't meer waard zijn om gepubliceerd te worden.

Zwanger

Nee, schrik maar niet - ik niet.
Maar wie dan wel, vraag je je af. Nou, wie niet (ik) moet je je misschien afvragen.
Hier wie wel:
1. mijn zus Claudia (uitgerekend 14/2/08)
2. mijn vriendin Wiebke (uitgerekend 6/08)
3. mijn vriendin Jacobine (uitgerekend 23/4/08)
4. mijn collega Benita (uitgerekend 08/12/07)

Net niet meer zwanger:
5. Georgette (zoon Xavier)
6. ex-collega Maura (zoon Maarten)
7. ex-collega Anja (zoon Fons)

Niet zo dicht bij maar toch:
8. oud klasgenoot Nora (zoon Elmer)
9. oud klasgenoot Michelle (dochter Lilian)

Nederland vergrijst? Niet in mijn vriendenkring...

Om af te sluiten nog even een zoekplaatje. Zoek de verschillen in de schaal met Sint Maarten lekkernijen:


Wie 't raadt, mag de inhoud komen ophalen (en zingen is niet verplicht)!

Zieke man en lief kind

Zondag en de boerenkool staat op.
Nog even over de tuin:
De buxusbollen (nou ja, 'bollen') heb ik naar achteren verplaatst, en de vorig jaar gekochte plant die witte bloemen geeft heb ik uit de verdrukking van de hortensia gehaald. Het eerste deel van het buxushaagje is geplant.


De klimop die zich geheel over de grond had verspreid heb ik weggehaald en ook uit de boom verwijderd. Hier nog wel een hoop zooi op de grond, die ik weg ga scheppen:


Er is wel erg veel afval dat nog weg moet worden gebracht:





Vandaag heb ik niks meer aan de tuin gedaan.
Ivo was nu echt ziek en kreeg ontbijt op bed:


Ik heb daarna het huis gezogen, de was opgevouwen, gestreken en de nieuwe was in de machine gedaan. Kortom: het huishouden.
Daarna ging ik op pad naar Georgette en Allard. Hun zoon Xavier is afgelopen zondag geboren. Mooi en klein mannetje, dat heerlijk zoet heeft liggen slapen op schoot en later in de box:


Ook mijn hoofd, schouders en nek zijn nu pijnlijk - doffe moeheid achter mijn ogen. Schiet lekker op... Ik ga vroeg mijn bed in. 't Weekend was weer eens te kort!

Weekend

Zaterdag en Ivo is ziekig. Hij zit te niezen, te snuffelen en zijn hoofd gloeit. Toch zijn we vanmorgen samen nog even de stad ingeweest. Ik had onlangs een winterjas gezien, maar twijfelde nog een beetje. Vandaag vond ik 'm toch wel erg leuk en het was ook fijn dat ie €29,- was afgeprijsd. Kocht ik ook eindelijk een wat bredere zwarte centuur, zodat Ivo niet steeds zijn broek hoeft op te hijzen als ik iets zwarts aan heb ..
Na terugkomst dook ik de tuin in


en toen 't rond half 5 ging regenen was ik zo'n beetje klaar met wat ik wilde doen. De drie buxuxstruikjes uit de border heb ik naar achteren verplaatst, een naamloze struik die ik geheel had gekortwiekt ligt te wachten op een goede plek. Het misgroeide rozenboompje is ook de grond uit en, het meeste werk, de klimop die ongeveer 1/3 van de border overwoekerde op de grond, is weg. Ik ben begonnen met het planten van de kleine buxusplantjes als haagje rondom de border (foto's volgen morgen).
Als het morgen droog is, ga ik verder. Wel moet ik binnenkort naar het grofvuil, om hekwerk, en vooral veel vuilniszakken te dumpen. Een karretje zou handig zijn, maar onze auto's hebben geen trekhaak. Vrijwilligers?

Van oude mensen, de dingen die voorbij gaan

Donderdag zou ik sporten, direct uit mijn werk, maar het lot besliste anders. Ik moest echt een paar boodschappen doen en het regende pijpenstelen, en als ik zou sporten en dan naar de supermarkt en dan naar huis, dan zou Ivo tot half 8 op zijn prakkie moeten wachten... Er werd dus niet gesport, wel lekkere winterkost gegeten. Vooral het toetje vond ik erg lekker. We begonnen aan een film, maar Ivo zat te snuffelen en ik in te slapen, dus om half 10 lagen we in bed.

Vrijdag ben ik na mijn werk naar verpleeghuis Voorhoeve gereden (mijn vorige werkplek) om daar een bewoner te bezoeken die mij na aan het hart ligt. Hij was erg moe en spreken doet/kan hij nauwelijks nog.
Thuis gekomen blijkt onze knorrige buurman (80) bezig te zijn met verhuizen (naar een verzorgingshuis). Als hij de boel verkoopt, zou dan ook zo'n enthousiasteling als Thomas, onze klussende buurman, het kopen en twee jaar aan de slag gaan? Ik acht de kans groot, want wat een ouwe zooi daarbinnen zeg!
Om het af te maken heb ik ook nog maar even met mijn tante Tanneke in Zuid-Afrika gebeld die in de ziekenboeg (frailcare) van haar wooncomplex ligt met een gebroken voet o.i.d. Ze klonk zeer timide en maakte zich zorgen over de vraag of de vriendin van een vriend van haar de katten wel diepvriesvis gaf en geen blikvoer. Zij wil zo snel mogelijk terug naar haar huisje, maar volgens mijn vader die de contacten onderhoudt, is dat niet echt meer mogelijk.

Na alle oude mensen was er ook nog tijd voor jonge mensen. We reden naar Amsterdam waar we met Marc, een studievriend van Ivo hadden afgesproken. We aten bij Pastini. Gezellige avond met gezellige gesprekken. Maar zo jammer dat er nog gerookt mag worden in horeca gelegenheden...

En dan wilde ik jullie dit (korrelige) kiekje toch niet onthouden: zo lig ik het liefst:

Klimop - klimaf

Woensdag alweer - de week door de helft.
Ivo eet met ex-collega's buiten de deur, ik zit binnen met een muziekje aan. Timo en Sim liggen respectievelijk op de vensterbank en het voetenbankje.
Ik was vrij vanmiddag, dat ben ik altijd op woensdagmiddag. Een vriendin van Franck had mij gevraagd om haar te vertellen over mijn werk en dus hadden we afgesproken bij Broodnodig in Utrecht.
Ik kwam redelijk balend thuis om kwart voor 4: suffe meisjes deden een poging door mij van hun sokken gereden te worden, een tweetal auto's wilde niet even wachten in de rij en de buurman had zijn auto zo geparkeerd dat ik nog nauwelijks kon inparkeren. En het regende ook nog en dat terwijl ik gewoon door wilde gaan met de klimop. Om half 5 was het droog en ben ik alsnog aan de slag gegaan. Het schiet aardig op en dankzij onze andere buurman die mij zijn groene container uitleende kon ik ook weer veel afval kwijt. Vrijdagmiddag wil ik 3 buxusstruiken uit de border graven en langs de schuur van de buurman weer terugzetten. Ik kocht jonge buxusstruikjes om een haagje rondom de border te maken - ook die wil ik eigenlijk vrijdag gaan planten.
Vlak voor Ivo thuiskwam was 't te donker om door te blijven gaan. Ik heb de troep opgeruimd en de haard aangemaakt. Daar hebben we samen nog even van zitten genieten.

Genieten

Zondag was een heerlijke dag.
't Begon goed - tot half tien in ons bed gelegen (wat kan ik toch genieten van het winterdekbed, dat zacht en zwaar op me rust). Ivo wilde fietsen, ik riep 'we zouden nog naar En wel hierom', een tentoonstelling over Van Kooten en De Bie. Het bleek een briljante gedachte, want de laatste dag (de tentoonstelling duurde maar liefst 5 maanden en wij misten 't bijna...). Genoten, dat hebben we. Er waren kostuums, pruiken, kunstgebitten, foto's, radioopnames en vooral: filmpjes. Er waren ook veel bezoekers. Enerzijds was dat vervelend, want ik moest verdorie wachten tot ik mocht luisteren naar een fragment, anderzijds droeg het bij aan het genot. Overal werd gelachen, gegrijnsd en zichtbaar genoten. Leuk was ook dat meneer De Bie er was:


Daarna huiswaarts. Ivo keek iets over het afscheid uit de wielerwereld van Michael Boogerd:



Ik? Ik streek mijn blouse en hierna vertrokken we naar Renate en Daniel en hun zoontjes Thijs in Heemstede. We wandelden door het bos, dronken thuis een glaasje, praatten over werk en andere belangrijke zaken.


Daniel maakte courgettesoep en pasta met paddestoelen en aubergine en gevulde appel toe. Daarna keken we foto's van toen Renate en Daniel elkaar ontmoetten (ze zaten nog op de middelbare school) en van de vakantie waarop zij Ivo leerden kennen. Het was, jaja, genieten!