Eters

Zowel maandag als dinsdag hadden we eters - vriendinnen van mij.
Maandag kwam Evelien, die ik in tijden al niet had gezien en dus ook niet haar groeiende buikje. Wim, de aanstaande van Evelien, was ziek thuis gebleven. Ivo had heerlijk gekookt en taart gebakken.

Ook Wim en Eef zijn op zoek naar een nieuw huis maar hebben het even op een laag pitje gezet vanwege bruiloft (half april) en komst van het kind (eind mei). Ik ben benieuwd!
Dinsdag kwam Irnsje eten. Terwijl Ivo kookte (alweer) kletsten wij bij en keken we de foto's die ze in Nepal had gemaakt. Ik vond het er erg mooi uitzien, wel veel armoe. Ik was vooral onder de indruk van de rijst terrassen die zich zover als je kijken kan uitstrekten. Ook van deze avond is een kiekje:

Ondanks etentjes gaat het leven voort. Maandag en dinsdag heb ik gewoon gewerkt. Vanmorgen zijn we met onze makelaar nogmaals naar het huis in Vathorst gegaan. Ik vond het deze keer nog leuker. Zo'n tweede keer kan je veel meer op details letten en ik vind het allemaal erg mooi gemaakt en netjes afgewerkt. Ons eerste bod vond de verkopende partij maar niks en liet ons een tweede bod doen. Dat heeft onze makelaar vandaag neergelegd. Ik ben erg benieuwd naar het verloop.

Ondertussen stapelen de zwangere vriendinnen zich op. Ik zal nog eens een lijstje maken:
1. Claudia (de baby komt vandaag of morgen)
2. Wiebke, vriendin
3. Evelien, vriendin
4. Anne, ex-collega Utrecht
5. Jacobine, vriendin en Bij-meid
6. Geraldine, vriendin en Bij-meid
7. twee maal Langhenkel collega
8. Chantal, mijn achternichtje
9. Josanne, ex-collega Woerden

Ivo zei dat wij veel hipper zijn zonder baby, want zwanger zijn in onze vriendenkring is veel te gewoontjes!

Spanning

Vrijdag hebben we weer eens een huis bekeken. Het ligt aan het Park der Tijden in Vathorst en we hadden reeds in november/december twee huizen gezien die identiek aan dit huis waren. Toen waren we over het huis enthousiast maar nog niet toe aan kopen.
Het nieuwbouw project Grachtenrijk begon ons (financieel) een beetje boven het hoofd te groeien. Alle extra kosten, per direct ingaande betalingen etc., daar zaten we eigenlijk niet op te wachten. We gingen dus weer op pad.
Het huis dat we hebben bezocht is helemaal af. Op enkele details na is het onze smaak. Alles is in iedergeval heel stijlvol en precies gemaakt. We zagen het eigenlijk wel helemaal zitten.
Zaterdag gelijk de makelaar met wie ik tweemaal eerder zaken deed gebeld om actie in te gaan zetten. Vandaag bleek de verkopende makelaar wat moeilijk te doen over het nemen van een optie. Toen hakte ik de knoop door en hebben we een eerste bod uitgebracht. Ik ben benieuwd of we morgen een reactie krijgen.
Ivo is rustig en ziet wel wat er gebeurt. Hij zegt "als dit 't niet wordt, dan wordt 't wat anders en had 't vast zo moeten zijn". Ik ben veel meer in spanning. Mentaal heb ik mijn huis namelijk al helemaal ingericht!
Als het allemaal lukt, krijgen jullie de foto's te zien!

En wat gedaan dit weekend? Jazeker. Ivo heeft zaterdag een begin gemaakt aan het opnieuw witten van de hal en het daarmee wegwerken van een barst(je). Toen deed hij ook maar even de overloop en de muur achter het bed. 's Avonds aten we in Overdinkel, nog ter ere van de 60e verjaardag van mijn moeder (14-02-2007). Ik sliep in Apeldoorn bij Marloes want zondag lag ik met mijn gat in de sauna terwijl Ivo doorging met schilderen en ging eten en spelletjes spelen bij Patrick en Suzan. En zo vloog het weekend dus voorbij!

Pijn

Zondag maakte ik nog wat foto's van de tuin.


Jammer dat het op mijn vrije dag niet van dat lekkere weer is.
Vrijdag ga ik nog een maal onder begeleiding op huisbezoek en aangezien ik ook 's middags een afspraak heb gepland, neem ik vandaag een halve dag vrij. Het komt prima uit, want ik moet vanmiddag naar de tandarts.
Gisteren was ik weer eens bij de manueel therapeut, René. Sinds vorige week heb ik pijn in mijn rechter elleboog, een vervelend stekend gevoel, vooral bij kracht zetten. Ik kan me herinneren dat ik iets deed en die elleboog even 'de fout in schoot' maar ik kan me niet meer herinneren wanneer en hoe dan. Volgens René is het uiteinde van de ellepijp wat uit het lood. Vraag me niet hoe en wat, ik snap er niks van. Hopelijk is het snel over.
Hierbij nog een foto van het Wmo team van de gemeente Woerden. De foto is gemaakt op een van de laaste werkdagen van 2007:

Ik sta natuurlijk weer eens lekker in het midden!

Week 6

Als je niet meer druk bent met verhuizen of tuinieren, is Simone's wereld net zo gewoon als elk ander leven ... slapen, eten, werken, eten, slapen. Nou ja, en veel huizen kijken dan.
Zo ging mijn week 6 van het jaar 2008:
Maandag 4 februari bezochten we een huis in Vathorst. We hadden vanaf de plaatjes en de omschrijving al redelijk door dat het ons wat te klein was, maar graag zagen we hoe klein, voor € 250.000. Ik kan kort zijn: te klein.
Dinsdag boekten we een weekendje. Van vrijdag 7 tot maandag 10 maart gaan we naar Twenhaarsveld. Nog nooit waren we op zo'n bungalowpark. Het boeken leek soepel te gaan. Personen? 2. Voorkeur? Houtkachel. Maar toen konden we gaan kiezen uit vele pakket-opties. Surprise pakket, boodschappenpakket, beddenopmaakpakket (hoezo, moet ik mijn eigen bed opmaken bij aankomst? Ja dus) beautypakket. Toen we eindelijk geboekt hadden (Ivo was er natuurlijk gelijk klaar mee) kwam nog het leukste:

Het is toch nog gelukt.

Donderdagavond ging ik naar de schoonheidsspecialist. Ze deed een fruitzuurbehandeling en ik dacht dat mijn gezicht wegfikte. Ik had 't één keer eerder gedaan, en vond 't toen ook niet heel fijn. Maar ja: wie mooi wil zijn, etc.
Zaterdag bezochten Ivo en ik wederom een huis, dit maal in Hilversum. Leuk huis, maar zeker niet ruimer dan ons huidige huis. Verschil was een vaste trap naar de zolder, maar die was wel net zo laag als de onze.
's Middags heeft Ivo samen met Josephine een Ikea kast in elkaar gezet. Ernst, Bente en ik maakten ons ook nuttig door de plaatselijke eendjes (en meeuwen en zwanen) te voeren. Toen de kast stond gingen we en masse naar Bart en Lenny waar we heerlijk aten. Bart, Ivo en Josephine hebben nog uitgebreid ge-Wii-ed.
Zondag sliepen we uit en wandelden een stuk tussen Hilversum en Baarn. Ik was bang dat iedereen er al was, maar het viel reuze mee.


We kwamen ook langs Kasteel Hooge Vuursche, waar Ivo alvast de bordesfoto oefende:


Daarna vertrokken we naar Allard, Georgette en Xavier. We hebben heerlijk zitten kletsen, Xavier bewonderd en wijntjes gedronken.
Maar ook toen was de dag nog niet klaar. We hadden kaarten voor Hans Teeuwen, die jazz zou zingen in Tivoli. Ivo had de kaarten gekocht als verjaardagscadeau voor Patrick. We troffen Patrick en Suzan bij Tivoli en hebben genoten.


Ook vandaag waren we op huizen jacht. We hadden een zeer uitgebreid gesprek over een nieuwbouw project in Vathorst - Grachtenrijk fase 2. Morgen gaan we nog eens rustig de plattegronden, kaarten en extra-werk lijsten bekijken. Daarna zal ik er wat uitgebreider op in gaan.

Dan nog:
* ik blijf ook nog heel maart in Woerden
* mijn zus staat op knappen!

Bij-meiden en bij huizen

Olala, een week zonder blogjes. De overdaad van verhuisverhalen was misschien voor jullie en voor mij wel even genoeg.
Zondag kwamen Gea en Fred eten. 's Middags belde Ernst en Josephine op met de vraag of ze een kop thee konden komen drinken. Voor ik het wist was de hele familie Wildeman bij ons over de vloer! Het was erg gezellig:

Bente loopt al aardig en speelde met Timo die dat wel gezellig vond.
Op mijn werk ben ik gestart met het zogenaamde Back Office werk. Dat houdt in dat ik meer indicaties ga stellen. Zowel voor 'eenvoudige' voorzieningen (zoals vervoerskostenvergoedingen, rol-, toilet- en douchestoelen) als voor 'gecompliceerde' aanvragen (denk aan scootmobielen, woningaanpassingen, verhuiskostenvergoedingen). Het is erg bevredigend om weer een stapje vooruit te gaan wat betreft mijn werkzaamheden.
Corijn kwam dinsdag eten. Ivo had hem gevraagd eens naar onze hal te kijken. Ivo wil de hal graag gestuct hebben en Corijn kan stucen..
Woensdagmiddag zat vol met klusjes: ik moest voor een grote overboeking naar het postkantoor, ik heb de lichttherapielamp naar de thuiszorgwinkel teruggebracht, mijn armbandje bij de juwelier opgehaald, boodschappen gedaan en gekookt. Zo'n vrije middag is erg fijn, omdat ik zo ontzettend productief ben. Ik weet nog steeds niet wat ik prefereer: twee vrije middagen (en dus vijf keer vroeg op) of één hele vrije dag.
Vrijdag was ik in Amsterdam om te eten met de Bij-meiden. Dit keer was de beurt aan Geraldine. Lotte, Jacobine en ik hadden voor haar een boek en een Holland kalender gekocht - ze verhuist binnenkort naar Cardiff om zich te voegen bij haar man die daar een post-doc positie heeft gekregen aan de universiteit. Geraldine had nog ander goed nieuws: Zwanger! Ook Jacobine is zwanger - ze heeft een mooi beschaafd buikje! Lotte en ik namen nog een wijntje - wij zijn nog in de huizenfase en nog niet in de kinderfase.


Zaterdag bekeken Ivo en ik twee huizen in Hilversum, alle twee duidelijk 'opknappertjes'. De eerste was een afknappertje (woordgrapje van palief). Het was een speels huis, maar behalve dat echt alles gedaan zou moeten worden, was de ruimte winst ten opzichte van ons huidige huis minimaal. Het tweede huis was groot, licht, ruim en helemaal mijn ding. Maar ook hier was de basis (ramen, electriciteit) niet op orde. Voor ons budget niet te doen. Het was wel leerzaam. Ik weet nu weer beter dat ik kennelijk ruimte toch belangrijker vind dan 'speelsheid' van het huis.
We reden door naar Vathorst, waar we morgen een huis gaan bekijken. We hebben veel in de planning om te zien, omdat we het belangrijk vinden een indruk te krijgen van wat je kan kopen voor welk bedrag en om onszelf te leren wat we nou echt belangrijk vinden. Ivo toonde mij het Grachtenrijk, waar hij stapelverliefd op is geworden. Ook ik was hevig onder de indruk. Maandag over een week zitten we daarvoor bij een makelaar.
We aten een broodje bij Eetcafe dimS en reden door naar Veenendaal, waar ik voor de helft van de nieuwprijs een tweedehands lichttherapielamp kocht van een mevrouw die had geadverteerd via Marktplaats. Op de terugweg langs Nijhof om een indruk te krijgen van de kosten van (houten) vloeren, boodschappen bij Albert Heijn en toen om 6 uur weer thuis. Ivo voor de buis, ik achter de laptop. Volle dag ...

Klaar!

Vrijdag was het dan zover. Na donderdag de allerlaatste zaken uit Amersfoort te hebben opgehaald, zat ik om kwart over 1 op vrijdag bij de notaris. Ik had besloten niet bij de bezichtiging aanwezig te zijn. De kopers (twee piepjonge mensen), hun makelaar en mijn makelaar kwamen en toen kon het officiele deel beginnen. De akte werd voorgelezen, handtekeningen gezet en sleutels overhandigd. En toen mocht ik weer weg. Dat was het. Ik vond het prima, de emoties had ik al gehad op donderdag avond toen Ivo en ik de deur van de Kortenaerstraat achter ons dicht hadden getrokken.


's Middags deed ik boodschappen en deed ik mezelf een mooi boeket cadeau:


Toen Ivo 's avonds thuis kwam, bracht hij mee ... bloemen:


Na het eten zijn we naar Utrecht gegaan. We dronken koffie in café Springhaver en zagen in het gelijknamige theater de film Two days in Paris - leuk!!
Op zaterdag nam ik mijn ouders en Ivo uit eten, om te bedanken voor hun steun de afgelopen jaren bij de aanschaf en opknappen van het huis en het afsluiten van deze periode. We aten bij Eethuis Bij de Stadsmuur in Amersfoort. Het was gezellig en we hebben erg lekker gegeten, mooie porties.


Even geen (ver)huis verhalen meer. Maar wisten jullie dat we graag binnenkort wat groter gaan wonen ...

Voorjaar?

(Het filmpje bij het vorige blog doet 't nu.)

Mensenkinderen, wat kan een mens druk zijn. Vanmorgen gewerkt (na even op losse schroeven te hebben gestaan, lijk ik nu toch nog een maand in Woerden te blijven), thuis de Skoda eindelijk uitgeruimd, de was gestreken, naar Huizen gereden om een handtekening te scoren van mijn schoonvader en me bij het gemeentehuis in te schrijven (vraag me dat later nog maar eens), boodschappen ... En toen liep ik de tuin in en bleek het voorjaar te zijn:


De lichttherapielamp is heerlijk, maar ik kan echt nog niet zeggen of 't helpt of niet. Timo vindt vooral de doos heerlijk:

Bijna er van af...

Nog even en ik zal jullie niet meer lastig vallen met het huis in Amersfoort. Maar ik denk dat na dit blog er nog zeker één zal volgen (nl. na vrijdag, de dag van de overdracht). Ik ben langzaam maar zeer zeker afscheid aan het nemen van mijn huis. Ik vind het jammer. Ik heb een fijne tijd in dat huis gehad. Toen ik uit huis ging, woonde ik eerst op de zolder van het huis van mijn oom en tante. Dat was deels gemeubileerd en gestoffeerd. Op de Kortenaerstraat kon ik voor het eerst geheel mijn eigen gang gaan qua kleur, sfeer en meubels. Het begon nogal kaal (mijn hele huisraad paste toen nog in één Boedelbak) en groeide gestaag. Nu sluit ik die fase af om een nieuwe fase in te gaan. Het huis van Ivo, waar ik nu al zo'n 7 maanden woon, is natuurlijk ook heerlijk. En het heeft Ivo, dus dat is ook een leuke aanwinst ..
Zaterdag haalden we het huis leeg. Ivo had alles tot in de puntjes georganisserd: een bus met laadklep gehuurd, een traploper, een pianokar en last but not least het schema waar hij weken op had zitten ploeteren. Voor beide ritjes (Kringloop en Huizen) was de bus uitgetekend, kasten en onderdelen hadden nummers die correspondeerden met ruimte in de bus. Ook de garagebox in Huizen was ingedeeld. Ivo haalde de bus op en reed naar Amersfoort, ik haalde Daniel op en reed ook naar Amersfoort. Jammer dat we er daar pas achter kwamen dat de schema's nog in Hilversum lagen ... Terwijl Ivo en Daniel startten met de eerste spullen, scheurde ik weer naar Hilversum. Na de Kringloopwinkel en een restantje vuilstort ging het grote werk beginnen. Ook Irnsje kwam helpen sjouwen. Irns en ik droegen alle dozen naar beneden, Ivo en Daan de grotere meubels van de hal naar de bus, en dat terwijl het regende, regende en nog eens regende. Hier Daniel en Ivo met het onderste deel van Claudia's ook (ook wel oma's kast genoemd):


Alles liep eigenlijk best gesmeerd, op de laatste doos na:


Terwijl Ivo en Daniel met de bus naar Huizen reden om de boel weer uit te laden, ging ik het huis door voor de afronding. Met de Skoda volgeladen ben ik daarna ook naar Huizen gereden, waar alles al uitgeladen bleek en netjes in de box te zijn gepast:


Daniel en Ivo moesten daarna nog door naar Baarn en Soest om iets met een bank te regelen voor vrienden van Gea en Fred (Ivo's ouders). We ontmoetten elkaar weer bij de busverhuur. Ivo reed Daniel naar Vleuten waar hij naar een verjaardagsfeestje moest (en daar het buffet van friet en frikandellen verorberde). Wij hingen wat op de bank en gingen naar Almere om de verjaardag van Lenny te vieren. Waar ik mij bezatte aan de nogal sterke Bacardi-cola's van Bart.
Zondag voelde Ivo zich niet lekker. Hij bleef lekker thuis op de bank terwijl ik naar Amersfoort toch en nog een keer de Skoda vol laadde en het volgende filmpje maakte:


's Middags was Ivo eigenlijk alleen nog maar zieker. 's Middags en 's nachts kon hij het weinige dat hij had gegeten dan ook niet binnen houden. Vandaag zou hij thuis werken, maar hij heeft alleen maar liggen slapen. Zou de yoghurt en de beschuit wel binnen blijven vannacht? Ik zit met Sim naast me, de lichttherapie lamp voor me en mijn nieuwe lievelingszender E! aan dit blogje te tikken. Ik ga maar eens kijken hoe het met mijn liefje staat!

Geldzaken

Zoals ik in het vorige blog schreef en naasten van mij wel weten, heb ik erg veel behoefte aan slaap. De laatste tijd werd mij dat wat te gortig. Het gebrek aan energie begon me op te breken.
Mijn moeder stelde voor dat ik eens aan lichttherapie zou doen. Ik surfte wat rond op het internet en ontdekte dat lampen die voor lichttherapie gebruikt worden tussen de € 180 en € 280 kosten. Op Marktplaats vond ik ze ook. Teksten als 'slechts tweemaal gebruikt' deden mij vermoeden dat het gebruik ervan ook wel eens tegen kon vallen. Daarop ging ik naar de thuiszorgwinkel van Hilversum. Daar bleek ik de Daylight Power te kunnen huren voor € 17,50 per week. Dat heb ik toen direct gedaan. Met 5 tot 10 dagen zou het moeten aanslaan. Ik hoop op een miraculeuze stijging van mijn energieniveau.

Verder ben ik bezig met de laatste loodjes rondom de verkoop van mijn woning. De notaris stuurde de afrekening waarop ook betalingen aan de Pro VVE beheer stonden. De vereniging van eigenaren heeft gekozen om de administratie uit handen te geven aan bovengenoemde beheerder. Zij vonden dat ik nog € 200,98 aan ze verschuldigd was, en ik vond dat niet. Het kost een paar keer bellen voor je de juiste persoon aan de lijn hebt. Nu vinden ze dat ik ze nog € 99,15 verschuldigd ben vanwege een achterstallige betaling uit 2006. In tegenstelling tot wat ik eerder dacht, ben ik toch nog in het bezit van al mijn giroafschriften uit dat jaar, dus ik ga het zo maar eens napluizen. Verder vinden ze het nodig om zowel mij als de kopende partij € 92,50 te declaren voor 'mutatiekosten'. En dat terwijl wij Pro VVE Beheer zo'n € 2000 per jaar betalen voor hun werk. (Verder moet ik niet zeuren, want de makelaar rekent aanzienlijk minder dan we in eerste instantie hadden afgesproken.)

Hier nog een foto van het hek bij de begraafplaats in Oudewater. Ik vind het zelf erg mooi.

Gebrek aan energie

Het weekend zit er bijna weer op, maar ik kan nog wel een dag of twee vrij gebruiken. Helaas roept morgen de plicht weer. Even de laatste dagen in vogelvlucht.
Hoewel het eind januari in Woerden voor mij echt op zou zijn, staat dat nu weer op losse schroeven. De onderhandelingen tussen Langhenkel (mijn baas) en Edward (mijn Woerdense baas) zijn in volle gang.
Vrijdag had ik een korte dag op mijn werk, want ik werkte op de loketten in Oudewater en Montfoort. Daar houdt de dienst om 12.00 uur op, en kun je dus lekker vroeg naar huis. Ik ben gaan sporten. Ik doe goed mijn best om twee keer per week te gaan. Mijn al jaren voortdurende vermoeidheid viert weer eens hoogtij, en ik hoop dat sporten mij wat meer energie geeft. Daarna heb ik het huis eens lekker onder handen genomen, zodat we zaterdag alleen maar boodschappen hoeften te doen. 's Avonds reed ik nog naar Utrecht, om te eten met mijn oud-collega's van het Voorhoeve huis. Sinds Jan Willem en Jeroen vertrokken hebben we tweemaal per jaar een etentje. Op Charles (en in zekere zin Titia) na, werken we allemaal ergens anders. Toch blijft het leuk elkaar te treffen. Dit keer aten we, op mijn initiatief, bij Rosa's Kitchen. We deden een rondje 'hoogte- en dieptepunten' van het afgelopen jaar. Opvallend was dat er niet echt diepe dieptepunten waren, dat dingen die niet zo leuk waren, toch eigenlijk ook niet heel erg bleken. Titia vertelde over haar nieuwe heup, Jeroen genoot van zijn nieuwe huis, Jan Willem over zijn reis naar Cuba, Charles over het 60 worden en de vrijheid te kunnen stoppen met werken, Quirine over haar nieuwe liefde die bij haar was ingetrokken en ik over mijn nieuwe liefde bij wie ik was ingetrokken.

Zaterdag sliepen we uit. Ook Ivo was moe, want hij had mijn afwezigheid aangegrepen om met zijn vrienden Bart en Jasper in Amsterdam de bloemetjes buiten te zetten.
Na de brunch ben ik weer als een blok in slaap gevallen. Pas om 3 uur werd ik weer wakker. Toen moesten we nog boodschappen doen en naar Overdinkel. We hadden mijn vader beloofd te helpen met het naar de zolder verplaatsen van de twee logeerbedden (de logeerkamer wordt helemaal opgeknapt). We bleven eten en speelden Trivial. Wist je dat Venus met de klok meedraait, dat Handel volgens Beethoven de grootste componist aller tijden was, en dat Marx niet bij het laatste communistische congres in Londen kon zijn omdat hij de reis niet kon betalen? Verder was het een zeer amusant spel, omdat mijn vader ontzettend kleurenblind is (hij: een groene vraag. wij: nee, een BLAUWE!). Ook mijn moeder kon de kleuren maar slecht uit elkaar halen. Zij las de vragen voor Ivo op en begon steevast met 'o, dit weet je niet'. Uiteindelijk won, hoe kan het ook anders, Ivo.
Vandaag zijn in weer eens in Amersfoort aan de slag gegaan. Volgende week zaterdag verhuizen we alles dat daar nu nog staat naar de garagebox van de ouders van Ivo in Huizen of naar onze kelder/zolder. Ik heb het reeds helemaal geschoten met dat verhuizen, ik heb er geen enkele lol meer in. Er waren vandaag nog veel meer losse dingetjes dan ik had verwacht. Bijna de gehele inhoud van de keukenkastjes kon linea recta in de container, want over de uiterste bruikbaarheidsdatum. Ivo sloopte vakkandig de tafel uit elkaar


en haalde hij de lampen van de muren en plafonds. Ik pakte dus al die overgebleven losse dingetjes in, we haalden samen de gordijnroede weg uit de slaapkamer en ik bracht drie overvolle vuilniszakken naar de container. Toen had ik vooral geen zin meer en zijn we naar Hilversum vertrokken om iets te eten. De MacDonalds in Amersfoort-Noord was gesloten vanwege verbouwing, La Place tussen Laren en Hilversum was zo vol dat je niet meer kon parkeren, bij de Jonge Haan serveerden ze geen lunch meer en toen hebben we uiteindelijk bij Gooiland een broodje gegeten.

Nu zit ik uitgekakt op de bank, kopje thee, computertje. De afspraak met Evelien die ik eigenlijk had, moet ik nog verzetten. Maar eerst verhuizen: zaterdag 19 januari. Heb nu al vreselijk veel zin...

Boodschappen

Niet alleen is het op het werk weer eens onbehoorlijk druk, ook daarbuiten moet van alles gebeuren.
Dus reed ik na mijn hectische werkochtend naar Amersfoort om de overgebleven losse spullen in te pakken. Zaterdag de 19e heeft Ivo een bus geregeld omdat mijn huis leeg moet (oplevering: 25 januari). In de kelder hadden we nog twee ongebruikte verhuisdozen, maar dat was niet voldoende. Ik toog naar de Gamma voor meer dozen. Die bleken in de aanbieding dus er was welgeteld nog één setje van 5 kleine dozen. En dat was niet voldoende, dus nu ga ik zaterdag opnieuw ...


In Hilversum terug toog ik naar de Hema om wat foto's op te halen. Verder ben ik al een tijdje op zoek naar een nette tas die ik voor mijn werk kan gebruiken. Van mijn vorige baas kreeg ik een maand of twee geleden vier VVV-bonnen en van mijn huidige baas (kerstpakket voor externen) ook één. Mijn ouders schonken mij met Kerst ook een bijdrage en vandaag ben ik geslaagd:


Daarna was Albert Heijn aan de beurt. Achter mij aan de kassa een jonge vrouw met haar zoontje, dat in zo'n auto-winkelwagentje zat. De boodschappen uit het wagentje achter de auto verdwenen op de band, maar het pak Sultana's bleef in de knuisjes van het ventje. Wat doe je dan? Je burgerplicht en zeg je 'mannetje, dat moet ook betaald worden' of registreer je het en houd je je mond? Ik koos voor dat laatste ...

Goede start

De eerste werkweek, of eigenlijk 'halve werkweek' van het nieuwe jaar zit er weer op. Drie dagen werken en dan nog twee halve dagen ook ... dat is toch wel heel heerlijk.
Op het stadskantoor in Oudewater hadden enthousiastelingen een vuurpijl in de fundering gestoken, maar een oplettende buurvrouw had de brandweer op tijd weten te waarschuwen. De schade bleef beperkt, maar ik kan je vertellen dat smeulend Rockwool niet fijn ruikt!
Vrijdag ging ik uit mijn werk op kraambezoek bij Benita. Haar man Gerrit had ik al ontmoet toen hij op het gemeentehuis in Woerden aangifte kwam doen van de geboorte van hun dochter Anna. Nu kwam ik haar bewonderen: nog zo'n heel klein meisje, met een heel klein hoofdje en lange vingers!


Ivo heeft vrijdag middag in Amersfoort mijn overgebleven meubels opgemeten en thuis een overzichtje gemaakt van wat we waar gaan opslaan (deels Shurgard, deels bij zijn ouders in Huizen, deels in onze kelder/zolder).
Zaterdag kwamen Renate, Daniel en Thijs bij ons eten (en de laatste ook lekker slapen). Thijs had nooit eerder kennis gemaakt met het fenomeen 'kat' dus bij ons kwam hij goed aan zijn trekken. Een wijdmonds 'oooo' was wat hij er van vond:


Thijs at deze keer niet met de pot mee maar andijviestamppot van Olvarit, die hij niet heel lekker leek te vinden


en ging daarna prinsheerlijk slapen in zijn eigen campingbedje bij ons op de slaapkamer.

Vandaag gingen Ivo en ik ons eigen weg. Hij met Bart naar Sint Michielsgestel om het Nederlands kampioenschap veldrijden te aanschouwen en ik naar Marloes voor een meidendagje.
We zijn even naar het graf van Jeroen gegaan. Marloes had de recent geplaatste steen nog niet gezien.


Daarna reden we door mooie bossen en via Hoog Soeren naar Radio Kootwijk - een indrukwekkend stukje Nederland, waar we nog een half uur over de hei hebben gestruind.


We aten heerlijke bietensoep met warm brood thuis en keken 'Friends with money' op dvd. Daarna toog ik naar huis en kroop ik na het eten op de bank met Ivo en mijn laptop. Het weekend zit erop, een volle week staat voor de deur. Tot later!

Hi y'all!

Daar ben ik weer - terug van weggeweest.
Hier een (korte) terugblik op de afgelopen week. Te beginnen met kerst.
Mijn ouders kwamen op eerste kerstdag naar Hilversum. We hadden allerlei lekkers en erg veel cadeaus. Claudia en Freek waren dit jaar niet aanwezig en stuurden een grote doos vol met pakjes naar ons toe. Dvds, sokken, wijn-, kook-, adres- en leesboeken, glazen, luchtjes, zakdoeken en pennen werden uitgewisseld. Ivo had heerlijk gekookt en ook de wijn was erg lekker.
Op tweede kerstdag moesten we vroeg uit de veren, want ik had een vlucht naar New York om iets voor half 10. Om 05.45 uur reden we naar Schiphol.
Claudia haalde me op van JFK airport en we namen de metro naar haar huis. Ik had veel cadeaus mee (ik had de security guard bij de gate eerlijk voorgelogen dat alles in mijn koffer er door mij was ingedaan...) en 's avonds werd pakjesavond nog eens dunnetjes overgedaan.
Donderdag kocht ik, deels met een waardebon die ik van Claudia en Freek had gekregen, een digitale camera bij een fantastische winkel: B & H, geheel door orthodoxe Joden gerund. 's Avonds aten we met z'n drieen bij een leuk Frans restaurant.



Vrijdag gingen Claudia en ik weer de stad in. We keken, met alle andere touristen, naar de grote kerstboom op Rockefeller Centre:


We slenterden over Fifth Avenue waar alle luxe designwinkels zich bevinden maar kochten slechts een trui die over Claudia's dikke buik paste bij een 'maternity shop'. Vlakbij het huis van Clau en Freek aten we pancakes. Ik één (of liever: drie) met pecannoten en een veel te grote milkshake, Claudia met blauwe bessen.


Vervolgens liet ik mijn nagels doen, met de kleur 'Room with a View':


en 's avonds troffen we Freek bij Madison Square Garden waar we kaarten hadden voor een basketball game:


Uiteraard gingen we daarna nog even uit eten, dit keer bij een Braziliaans restaurant:


Zaterdag begon met een ontbijtje:


en eindigde met een overheerlijk sushi diner waar Claudia helaas niet bij aanwezig was, omdat ze zich niet lekker voelde. Kevin en Keiko (een Japanse) waren we wel bij.


En zondag was het alweer op. Claudia en ik ruilden nog even een trui om bij Gap, dronken koffie (alweer)


en wandelden naar het park bij de rivier waar we een tijdje keken naar spelende honden. Er waren twee speelplekken: één voor grote en één voor kleine honden.
Claudia en ik namen de metro tot het punt waar ik moest overstappen op de metro richting JFK. Daar namen we afscheid. Ik toog alleen verder en toen begon 't lange wachten weer.


Maandag kwam ik in alle vroegte aan op Schiphol, waar Ivo me stond op te wachten en dat was toch wel weer het fijnste!
Van 10.00 tot 16.00 uur heb ik in mijn bedje liggen slapen. Daarna reden Ivo en ik naar Almere, alwaar we Oud & Nieuw gingen vieren met Bart, Lenny en Jasper:


We hebben heerlijk gegeten, volop tv gekeken en ge-Wii-ed. Hier tennist Ivo met Jasper


en boks ik met Ivo


Ik lag om kwart voor 2 in mijn bed (in Almere) en heb als een blok geslapen. Toen we vanmiddag thuis kwamen, hebben we het huis ontdaan van kerstboom en kerstkaarten en kan het nieuw jaar van start!

Voor iedereen de beste wensen!!

Van alles en nog wat

Dat is heerlijk, vakantie!
Vrijdag nog hard gewerkt om alle losse eindjes af te ronden en met een redelijk leeg bureau het jaar af te sluiten. Ik moest iets eerder weg van mijn werk om op tijd bij de crematie van meneer Van Staveren te zijn.

Wat ik erg mooi vond aan de dienst was dat beide kinderen (zelf uiteraard volwassen mensen met kinderen) veel over hun vader vertelden en ik daardoor een veel voller beeld kreeg van de persoon die ik eigenlijk alleen als een zwijgende man kende.
Om toch nog even wat luchtigs te doen die dag, ben ik bij en met Wineke even een drankje gaan drinken in Utrecht. Ook nog een klein laatste cadeautje voor Ivo gekocht.
Zaterdag waren we nog op boodschappen toer. Ivo zocht minced meat en dat vonden we in een fantatische winkel in Laren, Bitter. Daarna dronken we een glas bij Fred en Gea in Huizen. Van Fred leende ik 'Een schitterend gebrek' van Arthur Japin. Ik ben er pas in begonnen en het boeit me nu al mateloos.
Zondag heb ik weer eens veel geslapen en in de middag een kop thee bij Irns gedronken in Amersfoort en 'thuis' de planten water gegeven en de post opgehaald. Fijn, 2 brieven van de belastingdienst.
Ivo staat vandaag te koken, alvast voor eerste Kerstdag als mijn ouders komen eten. Van Thomas, onze klussende buurman, kregen we een schitterend boeket:

Vanavond gaan we naar Bart en Lenny, waar we kerstavond vieren, samen met Jasper en Joris. Gourmetten en Wii-en: dat zal me een dolle boel worden ;-)

Mooi

Dinsdag kreeg ik het nieuws van het plotselinge overlijden van de moeder van Jacobine. Ik was er zeer door geraakt. Beduusd reed ik dinsdag naar huis.
Woensdag ben ik naar Arnhem gegaan. Vanwege mijn werk kon ik niet naar de dienst en de begraafplaats, maar wel naar de condoleance in Villa Sonsbeek in Arnhem.
Ik vroeg me af waarom ik zo geroerd was, echt tranen met tuiten. Misschien omdat Jacobine en haar zusje allebei zwanger zijn en zij dat niet met hun moeder kunnen delen, zoals Claudia? Of de wanhoop die ik zelf zou voelen als mijn moeder plotseling zou sterven?
De positieve stemming bij het samenzijn (ik was één keer eerder in de Villa geweest, namelijk toen Jacobine en Tjibbe trouwden) vond ik fijn. Jacobine vertelde dat ze haar moeder nog verteld had dat ze niet een dochter maar een zoon kreeg, en dat ze zo'n plotseling dood wel een mooie dood vonden. Maar veel te vroeg.
Het park waar Villa Sonsbeek in ligt was mooi. In het watertje dat ik overstak zwom een jonge zwaan en twee mooie gansen.


Ik reed terug via Apeldoorn en over de Veluwe naar huis. De Veluwe lag er prachtig bij. De bomen waren wit, de lucht was grijs-blauw. Ik heb er erg van genoten. Ik wees Ivo erop, die er helaas alleen rijdt als het nog of al donker is.