Onderwijl in Parijs

Zondagavond aten we bij Gea en Fred met Minke.



Nadat we haar in bad hadden gedaan, vertrokken wij naar huis alwaar Ivo broodjes smeerde voor de volgende dag. De wekker ging vroeg (04.30 u) en de bus vertrok om half 6. We werden voor de hoofdingang van Roland Garros afgezet waar nog wat onduidelijkheid rondom de toegangskaarten ontstond (en Ivo en Patrick nog aan de buitenkant van het hek moesten wachten),


waar de zon ons weg probeerde te branden (haha, factor 30 mee), er heel veel publiek was (misschien moeten ze volgend jaar een maximaal aantal bezoekers binnenlaten en dan 'one out, one in'), waar we dus mooi wel een kaart voor Centre Court hadden (waar ik een set keek tussen Federer en een Australische jongeman)


en waar ik zeker 25 minuten in de hitte stond om een broodje van € 5,10 te kunnen kopen.
Nadat ook Ivo was weggefikt op baan 7 (je zult er toch maar moeten tennissen..) besloten wij Parijs onveilig te gaan maken. We liepen heel erg om om bij een metro halte te komen, wandelden langs de Notre Dame (de enige grote bezienswaardigheid die we hebben bekeken)



en slenterden door een geweldig leuk wijkje barstensvol kledingzaakjes, bakers en homo's. We aten wat simpels op een terras, sjokten weer door andere straatjes op zoek naar een ijssalon en namen de metro terug, die dus gewoon op 5 minuten wandelen van RG bleek te zijn.
We waren om kwart voor 5 weer thuis en vielen na een frisse douchebeurt tevreden in bed.
Minke's waterpokken bleken zich ontpopt te hebben tot bergen en haar rug is een maanlandschap. Nu heeft ze er ook wel last van. Naast wat verhoging merk je aan alles dat ze het niet prettig heeft. Een verkoelende emulsie brengen we drie maal daags aan. Ik hoop dat het met een dag of wat op zijn retour gaat - voor haar is het heel naar om mee te maken, voor ons is het heel naar om aan te zien. Bij opa en oma had ze het toch heus naar haar zin. Ernst en Josephine ware nog op bezoek met Bente en Boris, gezelligheid alom dus.


Zondag

dinsdag

Ondanks alles

Waterpokken of niet, vanmorgen werd er weer eens gebald op ons veld. Het was heerlijk. Minke vermaakte zich tevens uitstekend met de paardebloemen en een miniscuul hondje waar zij (redelijk terecht) 'bauw' tegen zei. Minke heeft een flinke voorkeur voor de bilabiaal "B" ten opzichte van de "M". Dus het is 'bauw' in plaats van 'mauw'. Andere eerste woordjes zijn 'bal', 'boom' en de koe zegt, uiteraard, 'boe'. Verder loopt Minke naar de deur als we zeggen dat we naar buiten gaan, naar de trap als we zeggen dat we naar boven gaan, pakt ze de telefoon als ik erom vraag (ook als ik er niet om vraag trouwens), de pop, een ander boek ('nou snapt mama dit boekje wel, pak maar een ander boekje') en naar haar stoel als ze die opdracht krijgt. Als je vraagt 'waar is je neus' wordt er naar mond of kin gewezen. Komt in de buurt dus. Handig hoor allemaal.



Minke ging na de lunch in het nieuwe zwembadje. Ik gooide er drie emmers water in en zette toen Minke tussen al het speelgoed. Ze keek matig blij. Toen Ivo er nog een vierde emmer bijdeed werd er gekirt. En vervolgens gepoept. Het plezier was dus maar van heel korte duur...

Kinderziekte

Als je denkt dat alles hebt gehad na twee weken zware verkoudheid, kan er best meer bij.
De stofzuiger hield er mee op (vonken in het binnenwerk), Minke lijkt de waterpokken te hebben en ik ben vandaag (gladde zolen) uitgegleden en gevallen. Allebei niet ernstig hoor, maar toch.
Minke heeft blaasjes op haar hoofd onder haar haar (een enkele), stukke blaasjes op haar rug (veel) en een aantal kleine met vocht gevulde blaasjes rondom haar plasser (Ivo: 'voorbips'). Ze lijkt er tot op heden geen last van te hebben. Ik hoop dat het overvliegt.
Ik haalde alleen maar het vel van mijn enkel en mijn vinger, maar mijn heup en schouder hebben een goede klap gekregen.
Morgenavond brengen we Minke naar Gea en Fred omdat wij maandag ochtend heel vroeg (05.15 u) moeten verzamelen bij de KNLTB om naar Parijs af te reizen voor een dagje Roland Garos.

Het kattenluik en het koelkastbakje

De toerist

Ik heb al sinds woensdag vrij en dat is best heerlijk. Jammer van het druilerige weer. Donderdag was Ivo uiteraard ook vrij en we reden in de ochtend met Minke achterin de auto naar Enschede om mijn vader op te halen en naar huis te brengen. Toen hij een dutje ging doen, wandelden Ivo, Minke, oma/mama en ik door een mooi stuk bos. Wij vonden het mooi, Minke vond het vast ook mooi, maar zij wilde vooral zelf wandelen en niet in de wagen zitten. Na de thee zijn we weer naar huis gegaan.


Toen we op het punt stonden om weg te gaan keek ik eindelijk weer eens op mijn telefoontje en zag dat Bart had gebeld. En dat Lenny nog steeds niet op mijn sms van die morgen had geantwoord. Wij voelden het 's ochtends natuurlijk al aan ons water: Bas Kerkenaar was geboren (zie onder).
Vrijdag ging Minke naar het kinderdagverblijf en kon ik mooi weer eens een herstart maken met het fotoboek van haar. 's Middags gingen Ivo en ik Bas bewonderen. 's Avonds waren we lui en aten we pizza op de bank voor de tv, terwijl Minke al in bed lag.
Vandaag was het toeristendag. We gingen naar mijn geboortestreek. We maakten een eerste stop bij de Zaanse Schans. We liepen door het bakkerijtje waar ik een overheerlijke duivenkater (spreek uit 'deuvenkater') kocht. Ook liepen we door het oude Albert Heijn winkeltje en ging Ivo alleen de oliemolen de Zoeker in (het kleingeld was op en ik ben daar al ettelijke malen in geweest). Daarna toerden we door de Zaanstreek. We stopten bij het huis in Koog aan de Zaan waar ik lang heb gewoond (1986 t/m 2000), reden daarna naar Wormer naar het huis waar ik ben geboren (1977) (en waar de oorspronkelijke schutting om de tuin nog steeds stond!) en toerden toen als echte zondagsrijders via Oostknollendam, Spijkerboor, Neck, Jisp en toen via Wormer weer naar Zaandijk, waar we een drankje dronken bij Carla. Een gezellige dag!

Een nieuwe Kerkenaar!

Eerst was er dit:


En nu is er dit:

R.I.P.

Na 6 series, 86 afleveringen, ontelbare kogels, evenzoveel lijken, een miljoen 'motherfucker cocksuckers', 1000 minaressen, meerdere zelfmoorden en pogingen daartoe, 500 ruzies, 80 strippers, 750 gokpartijen, een manipulatieve oude moeder, een flink aantal cocainelijntjes en heroine sessies, een demente oom, één homo en een handvol bruiloften is dan het over: The Soprano's.
Van Ivo kreeg ik serie 1 cadeau met Kerst 2008, om mijn zwangerschapsverlof mee te vullen. Vlak voor Minke's geboorte kocht ik serie 2, die vele maanden in de kast stond te verstoffen. Maar toen eenmaal het hek van de dam was, volgde in rap tempo serie 3, toen serie 4 die ik afgelopen verjaardag cadeau kreeg van Renate en Daniel en toen ook maar vlotjes 5, 6 deel 1 en 6 deel 2.
Gemiddeld duurde een aflevering 50 minuten. Totaal: 4300 minuten. Dat is ruim 71 uur tv kijken.


Wat moet ik nu met al die tijd?

Doorbijten

Ik kan me niet heugen zo lang achtereen zo ontzettend verkouden te zijn geweest. Mijn keelpijn is nu wel over, maar het is werkelijk onvoorstelbaar waar al dat snot (ik zal verder niet in al te veel details treden) vandaan blijft komen. En hoesten, hoesten, hoesten. Vooral 's avonds en 's nachts.
Ik twijfelde of ik afgelopen zaterdag mee zou gaan naar Winterswijk, waar de familie van Gea (mijn schoonmoeder) familieweekend hield. Ivo's broer belde met de mededeling dat Bente was gevallen en dat alleen Ernst en Boris naar de familiedag gingen. Dus toen zijn Ivo en Ernst samen met de twee kleintjes gegaan en was er voor mij geen plek meer in de auto.


Ik sliep en kon mooi nog twee afleveringen van The Soprano's kijken (C. dood en AJ probeerde zich te verdrinken in het zwembad). Onderwijl in Winterswijk speelde Minke op het natte gras en zat ze in de geitenpoep. Dankzij een handwasje is de legging die ze droeg nu weer enigszins toonbaar. Enigszins dan hè.



Vandaag waren we in Soest met Bart, Lenny, Jasper en de ouders van Lenny. De Giro d'Italia ging dwars door Soest en wij hebben het gezien. We hebben eerst vooral heel lang gewacht en toen hebben we het heel kort gezien. Minke wilde wel klappen ondat het lange wachten vooraf.
Vandaag zag ik trouwens dat Minke (die nu zonder steun van zit tot stand kan komen) niet alleen drie kiezen in de maak heeft, maar ook weer een ondertand. Hopelijk blijven haar billetjes net zo zacht als ze nu weer zijn.
De voorbereidingen rondom de bruiloft gaan goed. De uitnodigingen zijn zo goed als klaar, maar versturen doen we ze pas in augustus. Jullie moeten dus nog even jullie nieuwsgierigheid bedwingen.

Koppen met spijkers

Mijn verkoudheid lijkt over te gaan van heftige keelpijn naar ordinaire 'neusverkoudheid'. Vanmorgen nog wel even de assistente van de huisarts gebeld, of ik niet even een snel werkend kuurtje of ander wondermiddel kon krijgen. Ik ben namelijk erg druk op mijn werk en heb geen tijd voor (ziekte)verzuim. Maar nee, ik moest vooral doorgaan met wat ik al deed (neusspray, keelpastilles, hoestsiroop en koude dranken (IJS!!) drinken). Gaat vanzelf weer over, al gaf ze aan dat het lang kan duren.
Minke's billen zien er ook weer wat rustiger uit - met de komst van maar liefst 3 kiezen was het weer open plekken met bloed 'all over'. Heel naar voor mijn kleine mensje.
Verder hebben we de datum voor de ondertrouw vast laten leggen: 11-08-2010. Hoewel er weinig officieels aan die dag is, vond ik het toch leuk om een speciale datum te kiezen. Op 11 augustus is Minke precies anderhalf. Verder zijn Ivo en ik vanavond bezig geweest met voorbereidingen rondom de uitnodiging. To be continued ...

Kort

Werk? Druk
Gezondheid? Slecht (zowel Minke als Simone)
Bruiloft? Nog 5 maanden !!
Koninginnedag? Ja, in Heemstede.
Score? 3 boekjes, 2 bordjes en 1 emmer met schep, hark, zeef en gietertje
Kosten? Nog geen € 2,50
Foto's? Ja, zie onder.

Samen spelen

Na vier wasladingen en één van twee strijkbeurten (de zomerkleding werd tevoorschijn gehaald), was het tijd om een bezoekje bij Anne af te leggen. Anne en Jan Cees hebben een heerlijk huis met dito tuin èn kind (Julie) in Rhenen. De zon scheen. Julie en Minke speelden samen en apart van elkaar in de tuin. Het ging prima. Minke had slechts de laatste tien minuten van de heenreis geslapen en was dus met vlagen nogal moe, maar ze heeft het al met al goed uitgehouden tot en met de lunch. Op de terugweg lag ze binnen 2 minuten in diepe maar hoesterige slaap. Het klinkt zo naar, dat gehoest. Ik deed in vliegensvlugge vaart een boodschap bij Blokker (20 kleerhangers) en Etos (neusspray voor Minke) en postte een pakketje. Minke sliep door in de auto (raampje open!). Toen ze wakker werd was haar haar helemaal plakkerig in de autostoel. Dus toen ze thuis voor de derde keer een flinke poepluier had, deed ik haar in een koel bad en ging er zelf ook bij zitten. We hebben het heerlijk gehad!




Het is inmiddels donderdag avond. Ik heb keelpijn en een wollig hoofd. Ivo is ook niet fit. Zou het komen omdat Minke sinds kort kusjes geeft? Met haar mond wagenwijd open en haar tong naar buiten? Och, je moet er wat voor over hebben om een natte zoen van je eigen dochter te mogen krijgen! Een dochter die trouwens drie kiezen in de maak heeft (1 boven, 2 beneden). En met zere billen uit school kwam, waar ze de hele dag had gehoest? Na het eten brachten Ivo en ik haar gezamelijk naar bed. We smeerden Luuf, goten hoestsiroop naar binnen, gaven een zetpil, stipten kaken aan met Detinox en legden stapels computerboeken onder de poten van het hoofdeinde van Minke's bed. Meer hebben we niet in huis om te dokteren. Hopelijk zijn we morgen fit genoeg om de koningin te eren in Heemstede.

Nog meer planten

Tijdens het weekend was ik dus met de tuin bezig. Om nog meer planten te kunnen bewonderen, reden Ivo, Minke en ik afgelopen woensdag naar Lisse om voor het eerst van ons leven de Keukenhof te bezoeken. Marloes werkt daar en had ons, heel lief, van vrijkaarten voorzien. Ik was een beetje ziek, het was nogal koud, maar (vooral) ik heb er van genoten. Hier wat beeldmateriaal:








Donderdag was ik iets minder rommelig in lijf en leden en ging dus gewoon naar mijn werk. Ik heb het beredruk, dus werken heeft een hoge prioriteit. Niet alleen zijn er veel aanvragen, op het moment lijken de eenvoudige en snel af te handelen aanvragen ook als sneeuw voor de zon te zijn verdwenen. Het zijn complexe situaties die uiteraard allemaal spoed vereisen. Na afloop van het werk was er een etentje met alle collega's van het team ter ere van de 60e verjaardag van Els. Dat kwam prima uit, want zo kon ik legitiem doorwerken tot 18.00 uur. Ik heb het niet heel laat gemaakt met het eten, want ik was toch best moe.
Ook gisteren was het hard werken. Mijn collega Monique en ik zijn nog de enige twee die niet zijn terugverhuisd naar het verbouwde gedeelte van ons kantoor. Het loket is namelijk nog niet klaar en dus zijn de twee telefoonlijnen voor klanten en leveranciers nog niet teruggeschakeld. Dus Monique en ik zitten op de raamloze kamer met de beide telefoons. Hard werken. Ik moest ook nog eens om 14.00 uur weg, want ik moest met Minke naar het consultatiebureau.
Minke was gisteren 1 jaar, 2 maanden, 1 week en 5 dagen. Ze meet nu 76 cm en weegt 10,8 kg. Alles was goed. Wat vervelend was voor Minke (en ook wel een beetje voor mij) is dat ze weer twee vaccinaties kreeg. Eén in verband met meningokokken en één tegen bof, mazelen en rode hond. Elk in één bovenarm, Minke gilde het uit (voornamelijk bij de laatste) maar het verdriet was snel over. Thuis aangekomen verdween ze min of meer direct in bed, want op het kinderdagverblijf had ze nog niet geslapen. Toen Ivo stond te koken gingen moeder en dochter samen in bad. We vonden het allebei erg leuk en de badkamervloer mag best nat worden hoor!
Vandaag was het lekker weer. Op ons gemak wandelden we naar het winkelcentrum voor de weekboodschappen, die we gezamenlijk terugsjouwden naar huis. Minke at met ons boterhammen en aardbeien in de tuin. Na haar middagslaapje ging zij met Ivo fietsen en ik ging nogmaals naar het tuincentrum. Ik kocht nog een extra lavendelplant, een grote tijmplant, een flinke rosemarijn en een schattig boompje met paarse bloemen. 's Ochtends had ik al zonnebloemzaadjes gezaaid. Nu rest er nog één klus en dat is het legen van twee vierkante potten en ze vullen met hydrokorrels en nieuwe aarde en voorzien van zomerbloeiers. Kom maar bij ons een wijntje drinken in de tuin - het ziet er beeldig uit (en de appelboom heeft HEEL VEEL bloemen!!).
Verder wilde ik nog een paar foto's met jullie delen. Ze zijn gemaakt door Edwin en Colleen afgelopen zaterdag, toen ze op Minke pasten. De jongens hebben lol met de slab en het speelgoed van Minke:

Rectificatie

Het is inderdaad geen beukennootje.
Het is een eikeltje.

Uit

Afgelopen vrijdag, ik had hard gewerkt, konden we nog net met z'n drietjes thuis eten voordat Ivo met de buurman vertrok naar hun maandelijkse Catan avondje. Minke legde ik in bed, ze was binnen mum van tijd vertrokken. Ik keek nog even een aflevering van mijn vriend Tony. Zaterdag deden we boodschappen op Emiclaer, daar zitten namelijk wat winkels waar ik voor kleertjes voor Minke wilde kijken. We slaagden redelijk goed: een legging, een 3/4 broek, twee T-shirts, een longsleeve en een vestje. Maar met Minke's speel- en eetgedrag draagt ze haast dagelijks schone kleren, dus er moet nog wat bij. Ik ben op Marktplaats gaan zitten neuzen en heb vandaag twee nieuwe broekjes en een T-shirt gekocht. 's Middags rommelden we in en om het huis en werd er flink buiten gespeeld. Rond 5 uur brachten we Minke naar Edwin en Colleen: het jonge ouderpaar ging samen dineren bij Diner. Terwijl Minke kipkluifjes at, hadden wij een verrassingsmenu met wijnarrangement. Ik was blij dat ik onsportief was geweest en niet akkoord ging met fietsen naar de stad, want we gingen pas na elf uur op huis aan en het was flink afgekoeld. Minke sliep ondertussen heerlijk in haar campingbedje en had zich kostelijk vermaakt met de grote jongens Daan, Stan en Robin (10, 8 en 5). We pakten haar voorzichtig op en thuis sliep ze weer lekker verder.
Zondag heeft Ivo een uur op zijn wielrenfiets gezeten terwijl Minke zich in het park vermaakte. Ze wil steeds los lopen op het gras en hoewel ze redelijk veel valt, gaat ze hard vooruit (letterlijk en figuurlijk). Na een lange middagslaap gingen zij en ik nog even een eindje fietsen, maar de wind was fris. We waren in de namiddag uitgenodigd bij onze buren, want er waren in een halve maand drie gezinsleden jarig geweest. Onze buurman, van Iraanse komaf, had heerlijk gekookt en Minke at ook lekker mee. Ze was toen al in bad geweest, want ze was eigenlijk al moe. Na het eten ging ze linea recta naar bed.
Vandaag had ik mijn vrije maandag, wat is dat toch een genot. 's Morgens gingen we zwemmen. Na afloop wilde Minke thuis bij de speeltuin maar wat graag van de glijbaan en doodop is ze na de lunch gaan slapen. Toen ze weer uit bed kwam hadden we een druk program. Er moest namelijk nu echt een autostoel gekocht. Dit is 'm geworden:


Minke zit er geweldig in - wat een genot om haar zo te zien. Wel onhandig: omdat ik haar gezicht nu kan zien als ik mijn hoofd omdraai, zit ik constant naar haar te kijken, terwijl het verkeer op de weg eigenlijk mijn aandacht nodig heeft.
Next stop: Intratuin.
De lavendel die we al hadden in Hilversum was nu echt dood. En de passievrucht was ook overleden (de ceanothus niet!!). Verder heeft de border nog wat hoge planten nodig aan de achterzijde. Zo gezegd, zo gedaan. Dus er werd een nieuwe klimplant gekocht, dit keer een kamperfoelie:


Verder nog ridderspoor, ereprijs en salie:




En vijf lavendelplanten niet te vergeten:


Bij het uitgraven van de oude lavendel kwam ik een beukennootje tegen. Het beukennootje was van plan beukenboom te worden, maar helaas, het mocht niet zo zijn:


En kijk eens hoe mooi de kerstroos eruit ziet:

Stabiel

Minke is vorige week dinsdag voor het eerst lopend gesignaleerd en het gaat rap, heel rap. Ze loopt nu al een paar meter, rechte rug, handjes in de lucht of met twee handjes vol (afstandsbediening tv in hand 1, afstandsbediening dvdspeler in hand 2), binnen of buiten - niks is haar te dol.
Vandaag heeft ze veel geslapen overdag, twee keer een lange ruk. Ik vond dat niet vervelend. Na het eerste slaapje ging ik op de fiets-mobiel naar het winkelcentrum. Wat een gevaarte, maar het fietst prima en zo'n kleine buggy is ècht handig op de plaats van bestemming.


Na een boterham aan de tuintafel (wat kan dat kind toch met smaak eten) heeft ze nog een tijdje boven gespeeld. Maar als snel was alles dat net niet helemaal lukte huilen geblazen dus ging madam weer slapen. Ik herpakte een boek waar ik al tijden niet in had gelezen (want Tony Soprano slokt veel vrije tijd op) maar viel ook in slaap.
's Middags heeft Minke nog even buiten gespeeld in de tuin en brachten wij gezamenlijk het oude glas weg. Ik ben zo netjes bezig, nu ik ook het plastic ben gaan scheiden.
Ivo at niet thuis, want hij heeft een bijeenkomst op zijn werk in Utrecht. Ik hoor hem op dit moment (22.21 uur) thuis komen. Minke en ik aten restjes: zij een heerlijk hapje lasagna van gisteren (zie filmpje) en ik salade met vegetarische kipnugets.
Omdat ik een tien-minuten gesprek met Minke's "mentor" had op het kinderdagverblijf, kwamen Colleen en Robin (het jongetje dat op een van onze filmpjes zegt dat hij veel groter is dan Minke) even met Minke spelen. Minke kreeg een goed rapport, dus ik hoefde haar bij thuiskomt niet bestraffend toe te spreken. Ze is vooral geinteresseerd in de oudere kinderen, ze heeft gezonde strijd met het andere meisje van haar leeftijd (net iets te dicht langs elkaar kruipen, duwen, trekken - geheel wederzijds gelukkig), gezellig meedoen, goede ontwikkeling). Thuis gekomen maakte ik haar oogjes schoon met uitgekookt water want ze zijn ontstoken - gele pus uit haar traanbuis. Hopelijk kan ze morgenochtend haar oogjes nog open krijgen. Verder valt er nog te melden dat Ivo haar 'bal' heeft horen zegggen en dat ze nu ook 'mauw' zegt.

Lunch in door oma gebreide trui:


Minke at zelf haar toetje:

Living proof!