Zondag gingen we en famille naar Breukelen; de verjaardag van Corien was een goede gelegenheid om eens lekker bij te kletsen. We hadden ze sinds het kraamfeest van Minke niet meer gezien. Corien had heerlijke taarten gebakken. Voor Corien had ik de dvd "Il y a longtemps que je t'aime" gekocht en voor de meisjes (Robin (5,5 jaar) en Nicky (1,5 jaar)) het boek "Woeste Willem". Tom begon direct met voorlezen, maar Robin haakte al snel af omdat ze haar moeder ging helpen met de warme melk voor in de koffie. Ivo wilde wel graag weten hoe het afliep:
Die middag wandelden we, wederom en famille, door de sneeuw. Minke genoot van Ivo die sneeuwballen gooide en van keihard voortgeduwd worden in de kinderwagen.
Afgelopen week was eigenlijk heel gewoon. Maandag was Ivo thuis met Minke. Ze hadden een afspraak bij het consultatiebureau. Minke kreeg weer een enting (en vond dat niet heel leuk). Stats: 72 cm, 9500 gram. Daar heeft Ivo geen op- of aanmerkingen over gekregen, dus het zal wel in orde zijn. Dinsdag ging ik sporten en Minke naar de kinderopvang. 's Middags fietsten wij een proefrondje op de Batavus Mambo deluxe 2009. We doen het! Vandaag zouden we 'm ophalen, maar gezien de hoeveelheid sneeuw stellen we het nog even uit.
Woensdag werkte ik gewoon, net als donderdag. Vrijdagochtend ging Minke naar zwemles. Het was de eerste echte les en ze lijkt het best leuk te vinden. We moesten op onze buik heen en weer zwemmen, maar ook even op onze rug. We bliezen bellen in het water (ik dan, Minke was niet super geinteresseerd), we dansten in een kring door het water, we spetten met onze handen en benen en we werden in de lucht gegooid (Minke dan, ik niet). Na afloop heeft Minke nog heerlijk in het pierenbadje gespeeld. Wim en Emily waren er ook - gezellig! Om Minke te trakteren (en mezelf) aten we poffertjes in plaats van boterhammen die middag. 's Avonds at Minke een lekker hapje dat ik voor haar had gekookt en deed ze mal met de lepel na haar toetje:
Vanmorgen moest ik even naar het gemeentehuis om een VOG op te vragen en daarna regelden Ivo en ik nog wat zaken in verband met de mooiste dag van ons leven.
De Ludies kwamen even binnen vallen omdat niet-meer-zo-kleine Amber even moest drinken. Thijs speelde met een bal, Minke ontdekte een rondslingerend CDtje.
Ik kreeg telefoontjes en mailtjes om te vragen of het wel goed met me ging. Het gebrek aan nieuwe berichten was een bron van zorgen. Gelukkig zijn die zorgen ongegrond: het gaat prima. Het gebrek aan nieuwe updates werd veroorzaakt doordat ik mijn camera bij Ernst en Josephine had laten slingeren en omdat ik bezig was met zaken die even voorgingen. Dinsdag waren Minke en ik in Huizen. Toen Minke 's middags lekker lag te slapen, las ik boekjes op de bank bij Gea en Fred. Gezellig hoor. Woensdag had ik mijn beoordelingsgesprek met mijn regiomanager. Dat ging op zich best goed, al had ik ook een paar dingetjes te mopperen. Dat is uitgepraat en een paar zaken zijn tot mijn tevredenheid afgehandeld. Vrijdag had ik een afspraak bij de kapper staan. Ik zou knippen en kleuren, maar aangezien Minke mee zou gaan, leek me dat wel een heel langdurig proces. Dus ik zegde het kleuren af. Kijkend naar mijn hoofd, vond ik de lengte eigenlijk nog wel prima, helemaal omdat ik mijn haar een fractie langer wil hebben op mijn trouwerij (de mooiste dag van mijn leven). In overleg met Merel, het meisje dat mij alweer jaren knipt, hebben we 't wel gekleurd maar niet echt geknipt, alleen wat uitgedund. Ik ben tevreden over het resultaat.
De volgende dag ging ik met mijn ouders naar Amsterdam om oma op te zoeken. Oma was goed gestemd. Van mijn ouders kreeg ze een bak met hyacinten, ik had een heerlijk taartje meegebracht. Oma was namelijk op 18 januari jarig. Ze is nu 90 jaar! We liepen over de markt en aten een heerlijk broodje met vers geperst (wortel)sap. Oma zat ook te genieten.
Wie ook de 18e jarig was? Boris, zijn eerste verjaardag. We waren uitgenodigd in Almere. Boris wilde een bal en een boek, dus dat kreeg hij. Minke speelde een beetje achteraf. Bente en neef Youri waren druk aan het rennen, Minke trok zich er niet veel van aan. Ze liet nog even goed zien dat ze kan staan.
En we hadden nog meer verjaardagen te vieren. Nienke, de jongste dochter van Martine en Tjerk werd 4, dus zondag togen Minke en ik naar Oss. Ivo moest werken, dus kon (helaas) niet mee. Minke speelde ook daar rustig in een hoekje tussen bank en tafel. Ik tikte een fietszitje met windscherm op de kop van de broer van Martine, dat ik direct de volgende dag op mijn fiets zette. Donderdag ging ik Minke voor het eerst op de fiets naar de Zilverberg brengen. Ik wist dat fietsen met een kind aan je stuur lastig is en dat het ook wel krap is. Maar bij mij was het wel héél krap. Ik paste dus echt niet tussen zitje en zadel door en zo dik ben ik nou ook weer niet. Het is me uiteindelijk gelukt, maar afstappen bij de crèche ging niet heel soepel en ik kan je vertellen dat zo'n 9,5 kilo aan je stuur echt geen pretje is als je fiets sterk naar links overhelt als je probeert af te stappen. Ik klapte met mijn stuit tegen het zadel. Die stuit deed nog flink pijn van een uitschuiver op een beijzelde straat de week ervoor. Thuis gekomen vertelde ik het tegen Ivo, die gortdroog zei 'dat ik ook een kinderframe heb'. Navraag bij een fietsenwinkel gisteren in Huizen leerde dat mijn frame inderdaad korter is, aangezien ik ook 26 inch wielen heb. Nu dus op zoek naar een 'moederfiets'. Dinsdag was mama bij mij en kwam papa haar 's avonds halen en hij at mee. Minke vindt aandacht altijd wel erg leuk. Woensdag werkte ik heel de dag, dus ik kon niet mee naar de verjaardag van Lenny. Ivo was onze afvaardiging, want Minke was op het kinderdagverblijf. Donderdag heb ik mijn meisje en mijn liefje nauwelijks gezien. Ik had namelijk 's avonds nog een cursus op kantoor in Zwolle. Het gaat over complexe woonvoorzieningen. Je moet daarbij denken aan een aanbouw of grootschalige verbouwing van een woning. We leren om een goede indicatie te stellen en de laatste twee cursusdagen (van vier) gaan over het technisch programma's van eisen en het beoordelen van offertes van aannemers. Gisteren was ik weer eens in Huizen. Minke had het naar haar zin bij Gea en Fred. Ze herkent haar opa en oma echt. Ze slaapt daar 's middags ook prima. Die ochtend zag ik Minke trouwens voor het eerst echt kruipen. Wat een schattig gezicht! Ik ben zo verliefd op dat meisje! Verder heeft Minke nu veel plezier met haar loopkar. Ze heeft er al een paar keer achter gelopen, zowel op haar voeten als op haar knieen. De blokken die er bij zitten kan ze goed sorteren. Ze pakt ze er stuk voor stuk uit en legt ze ergens neer, op een rijtje: op de bank, op de tafel of op de kar zelf. 's Middags liet ik haar zien dat je iets in een kubus kon doen (die aan één zijde open is). Ze stopte er van alles in. Haalde het er weer uit. Deed het er weer in. Enzovoort. Leuk hoor, ze is nu echt weer veel aan het leren! Het is zo'n knappert!
Ivo heeft bij de huisarts een nieuw zalfje voor de babybillen gehaald. Tegen 'ontstoken eczeem'. Klinkt niet heel fijn dus ik hoop dat het vlug gaat helpen. En verder kan Minke ook heel vlug boekjes lezen.
Ja, wat deden we eigenlijk de afgelopen week? Ziek zijn, ja. Tot en met maandag. Dinsdag was ik weer boven Jan. Dus direct ging ik aan de slag met alle dingen die ik had verzonnen tijdens mijn ziekbed (ja, zo erg was het dus). Ik zette de parketvloer in de was, zette de Kerstboom het huis uit en streek veel was. Woensdag en donderdag was het business as usual. Werkendam, ladingen huisbezoeken en thuis gekomen veel emmertjes met sopjes want onze dochter brouwt boventanden en daarmee komt veel poep kijken. Die uit luiers puilt. En die billen helemaal stuk maakt. Ons meisje heeft pijn en dat is natuurlijk akelig. Mijn moeder gaf een afscheidsfeestje want is nu officieel met pensioen. Ik zou helpen maar het weer was dusdanig dat ze mij verbood te komen. Mijn vader was even bij de loodgieter (a.k.a. chirurg) maar inmiddels weer thuis. Gisteren aten we chinees met de buren om het nieuwe jaar in te luiden. En nu sneeuwt het. Behoorlijk. Misschien blijven we toch maar binnen vandaag.
Het was gezellig, gisteren. Bart en Lenny (en Rex) waren bij ons en we hadden allerlei lekkers te eten. Bart en Ivo dronken borreltjes, Lenny niet want zwanger en ik niet want niet zo lekker. Zelfs zo niet lekker dat ik er om 23.00 uur in bed lag met een fikse buikgriep. Ik zal de details niet hier beschrijven, maar ik ben er nu goed klaar mee maar mijn lijf nog (steeds) niet. Goed balen dus. Het vuurwerk gemist, de champagne gemist, de buren gemist. Minke heeft het ook gemist; zij sliep overal doorheen. Op een GEZOND 2010!
Remember de kastdeuren in logeer- en slaapkamer? Ja inderdaad, een soort beige waar ik persoonlijk niet blij van werd. Dus dat werd een projectje. De logeerkamer is gereed. De slaapkamer zo goed als.
Wat een dagen. Kerstavond brachten wij, traditiegetrouw, door in Almere bij Bart en Lenny. Nu niet ik, maar Lenny zwanger (van een ZOON!). Tevens van de partij: Joris en Jasper. Nieuwe dames in het gezelschap: Martje en Minke:
De heren hadden heerlijk gekookt en Minke snoepte wat mee van de eerste twee gangen (garnaaltjes en soep). Toen zij op zolder lag te slapen, aten wij nog even verder. Ivo en ik bleven, traditiegetrouw, slapen en we kregen op eerste Kerstdag een heerlijk ontbijt voorgeschoteld. Minke at fruit van een vork en hapte wat van de kerststol.
Toen we thuis kwamen hebben we wat gerommeld. Ik verfde nog een deur (waarover volgende keer meer) en 's avonds keken we naar Burn after Reading, waar we erg veel lol om hadden. Met kaarsjes en versieringen zag het huis er gezellig uit:
Tweede kerstdag startten we gewoon lekker thuis
en vierden we in Overdinkel. Ook dit keer weer een andere zwangere; mijn zus. Aangezien ze nu net zo zwanger is als ik vorig jaar met Kerst, vlogen zij en de rest van het gezin niet naar Nederland. Ondanks onszelf opgelegde budgetbeperkingen waren er weer veel cadeaus. Minke was goed gehumeurd maar steeds erg moe. Ze moet ook zo veel nieuwe trucjes doen: staan, zitten, kus-geluidjes maken en nieuwe tanden (boven) groeien.
Vandaag, zondag, was Minke niet in haar hum. Toch wel veel gedaan hoor: logeerpartijen, staan, cadeaus, nog meer staan en dan ook nog twee tanden krijgen ... Het is ook niet niks. Morgen maar even thuis hangen.
Minke wil vaak niets liever dan staan. Al weken, zoniet maanden, oefent zij met op haar voetjes te staan. Maar optrekken aan iets, ho maar. Toch staat ze graag, dus ze zal dat echt moeten gaan oefenen. Als ik haar op haar benen zet, vindt ze dat geweldig. Zoals hier in de keuken:
Ze snapt het wel hoor. Als ik haar bij haar handen pak, zet ze direct haar knieen op de grond en haar voetjes ook. Maar ze heeft nog niet in de gaten dat ze haar handjes bijvoorbeeld tegen de bank of spijltjes van de box of de traphekjes (die er nu allemaal zijn) kan zetten. Net als haar vader, die ooit tegen mij zei: "Ik wil niet oefenen, ik wil het kunnen".
Niks over Minke's eerste Sinterklaasfeest gelezen? Inderdaad. Glad vergeten daarover te berichten. We togen naar Huizen, waar Bente en Boris, vergezeld door hun ouders, ook naar toe waren gekomen. Sinterklaas wist het huis van opa en oma maar wat goed te vinden. Het was gezellig! Bente was erg onder de indruk van de hoeveelheid cadeaus. Wij ook, trouwens.
Minke met neef Boris.
Minke speelt nog even met het oude vertrouwde speelgoed,
maar de volgende dag wilde ze thuis wel de nieuwe speeltjes uitproberen.
Het is even geleden, maar we zijn still going strong. Terwijl ik dit blog tik, ligt Simmetje lekker achter mij op de bank, Minke in bed en Ivo gaat nog een potje honkballen op de Wii. Ik eet onderwijl even de laatste pepernoten op. Someone's got to do it. Ik ben vrijdag met Minke gaan zwemmen en dat was erg leuk! Evelien had me er attent op gemaakt en ik vind het iets om zeker vaker te doen. Minke vond het ogenschijnlijk ook erg leuk; ze had dikke pret. Ik heb niet een echte actie-foto, die hoop ik nog van Evelien te ontvangen.
Zaterdag gingen Ivo en ik naar Zweeloo in Drente. Ik had voor mijn verjaardig een Bongo boekje van Ivo gekregen en ik had een allerschattigste Bed & Breakfast gekozen. Minke ging bij Gea en Fred logeren. De B&B was echt super, echt heel charmant, heel stil en donker 's nachts. Ik hoop zeker nog eens te gaan. Helaas geen foto's gemaakt, maar klik hier voor de website. Zondag winkelden wij op ons dooie gemak in Zwolle, een stad waar ik nog nooit was geweest. Ivo kocht een winterjas en we kochten een broek en een superhippe jurk voor Minke. Zij bleef trouwens nog een nachtje in Huizen logeren, waar zij het prima naar haar zin had:
Oja, kijk hier:
Maandag brachten Gea en Fred ons kindje weer veilig bij ons terug. Gea had voor ons allemaal gekookt - wat zalig! Verder bestaat mijn leventje uit hard werken en veel autorijden. Ik draag sinds deze week mijn lenzen weer en de wereld blijkt een stuk helderder te zijn dan ik dacht. We plannen rondom onze bruiloft beginnen vorm te krijgen - leuk, leuk, leuk.
