Opgelet: overdaad aan baby foto's!

Sinds het laatste blog was er weer een baby epidemie rondom mij. Ik ging woensdag vanuit mijn werk naar Evelien en haar dochtertje Emily. Nadat wij (Evelien, haar moeder en ik) hadden gegeten, was ook de kleine dame aan de beurt. Ze viel heerlijk in slaap na haar maaltje:


Donderdag reed ik vanuit Arnhem via een mooie binnendoor route (die ook tijdrovend was) naar Overdinkel. Claudia, Freek en Stella logeerden daar. Toen ik aankwam lag Stella in bed en werd even wakker toen ik haar voor het eerst ging bewonderen. Lekker meisje, lekker gezichtje en heerlijk vol lijfje. Ik ging niet te laat naar bed en sliep in het tuinhuisje. Tegen de ochtend werd ik wakker omdat ik moest plassen en omdat ik het ontzettend koud had. Ik zag binnen dat papa reeds naar zijn werk was vertrokken en ben toen in zijn bed gaan liggen.
Vrijdag gingen we 'en familie' maar zonder papa, naar oma toe. Claudia wilde Stella uiteraard showen aan haar overgrootmoeder. Ook Joost, de neef, was er en we aten beschuit met muisjes en toen broodjes haring.


Het jonge gezin Staps - van Rouendal:


Twee dames met onderkin:


Ander doel was het maken van een foto van vier generaties vrouwen: oma, mama, Claudia en Stella.


Ook ik mocht er nog even bij:


Op de terugweg ging alles gesmeerd, tot we vlak voor Oldenzaal te maken kregen met een hongerige dame, die ook maar twee keer haar hele luier vol poepte. Niks handiger dan een picknick tafel bij een Avia pomp.
Ivo kwam ook naar Overdinkel en toen papa ook gearriveerd was konden we aan tafel:


Met extra dekens en Ivo naast me in bed, was het die nacht goed uit te houden in het tuinhuisje.
Zaterdag ochtend wandelden we me zijn allen rondom Overdinkel. We hadden mooi weer en Stella sliep heerlijk terwijl ik haar wagen duwde.


Die middag zijn Ivo en ik weer naar Hilversum vertrokken.
De rest van het weekend rommelden we in huis. Ik waste mijn auto en de Clio, Ivo fietste een stuk langs de Vecht, we keken de finale van Roland Garros en ik zette twee stoeltjes en een tafeltje in de olie.
Maandag aten we bij Bart en Lenny.


Wat hebben zij een heerlijk tuin. We hebben nog tijden staan kijken naar vader en moeder Meerkoet met hun twee jongen en vooral hoe Pa Meerkoet 13 jonge eenden op niet al te kundige wijze probeerde weg te jagen. Ivo keek samen met Bart en Lenny de hele wedstrijd Nederland - Italie, ik ging in de rust naar huis om in mijn bed te rollen.
Vandaag hadden wij allebei onze laatste werkdag: ik de laatste voor de vakantie, en Ivo de laatste bij Wegener. Na onze vakantie begint hij bij Yacht - nieuwe ronde, nieuwe kansen!

Hotel de Botel

Nog anderhalve week en dan gaan we op vakantie. De katten gaan niet mee, uiteraard (jammer...). De gebruikelijke oppassers van mijn schatjes kwam het slecht uit, dus er moest een oplossing gezocht. De vriendin die ik in allerijl vroeg of ze niet reuze zin had om in ons huis te logeren, kwam het slecht uit. Toen een kattenpension gezocht en gevonden: Kattenhotel Dotje. Gelukkig hadden ze nog plek. Timo en Sim komen, ondanks hun verschillende dieet, wel in hetzelfde verblijf. Ik ben benieuwd hoe ze (en ik) dit ervaren...



Deze avond zijn Ivo en ik even gaan zwemmen. Het banenbad vonden we te vol dus poedelden wij in het speelbad.
Claudia, Freek en Stella zijn in Overdinkel geland en ik ben heel ongedurig - donderdag vertrek ik na mijn werk die kant op.

Geboortedagen

Vandaag is Ivo jarig - 35 lentes jong en je zou 't hem niet geven. Vanmorgen heb ik vroeg (voor half 7) al twee keer voor hem gezongen en 's middags nog tweemaal. Gisteren vierde hij zijn verjaardag alvast, maar gezongen is er volgens mij niet.
's Ochtends werd Ivo verrast door een ontbijt, niet op bed maar aan de voordeur. Renate en Daniel hadden hiervoor gezorgd:


De jarige job had zijn familie en vrienden uitgenodigd voor een high tea rond het middaguur. Hij bakte taarten, scones en smeerde oneindig veel sandwiches (kaas-mosterd-alfafa, rauwe ham-rucola-tomatentapenade, zalm-dille-wasabi). Het zag er allemaal prachtig uit en smaakte zoals altijd verrukkelijk:


Er kwam veel visite op af:















Ivo kreeg veel boeken, een nieuwe knoflookpers, een vulpen, rummicub en allerlei Oranje-parafanalia.
De moeders kletsten


en de kinderen speelden














Er werd voetbal gekeken, met de poezen gespeeld (Sim en Chouffe hadden 'm zoals gewoonlijk gesmeerd en Timo liet zich alles aanleunen) en gegeten en gedronken. Geslaagde dag dus.
Vandaag, op Ivo's eigenlijke verjaardag, ging ik om 06.40 uur weer richting Arnhem en bezocht op de terugweg mijn oud-collega Anne en haar zondag geboren dochtertje Julie in het ziekenhuis in Ede. Een miniscuul meisje (6 pond) met een fantastische bos haar!



Evelien stuurde foto's van haar kleine meisje Emily, wat een ontzettend ander mensje om te zien. Ik ga haar woensdag in het echt bewonderen.

Gewoon niks

En soms maak je gewoon niet heel veel mee. Ja, werken, werken en werken. Ik vind het wel weer erg lekker om de hele vrijdag vrij te zijn. Ik begin mijn draai in de werkzaamheden van Arnhem te vinden - procedures, brieven, routing. Ik begin dus wat productiever te worden.
Woensdag was Evelien uitgerekend (een van de zwangere vriendinnen) en vandaag kreeg ik te horen dat donderdagochtend de kleine dame geboren was: Emily Rosa Catharina. Vanaf hier: van harte gefeliciteerd!!
Donderdag was Ivo dan toch bij zijn collega eten en helpen met een website en ik nodigde me uit bij Bart en Lenny. Als ik niet thuis eet, dan eet Ivo heel vaak bij hen en ik dacht 'wat Ivo kan, kan ik ook'. Met z'n drieen keken we naar het voetbal (NL - Denemaken), nou ja ... Bart keek het voetbal, Lenny zong mee met haar nieuwe iPod en ik zette veel muziek op mijn eigen kleine iPod shuffle. Ivo en ik waren uiteindelijk ongeveer even laat thuis.
Vandaag was ik bij mijn nichtje Chantal op bezoek, in Hoofddorp. Ze is nu ruim 6 maanden zwanger en heeft een mooie buik. Jammer genoeg ook wel erg last van haar rug, dus ze zat al twee weken thuis. We hebben gekletst en foto's gekeken. Chantal en Marcel waren een paar jaar terug bij de Bodensee en zij hebben ons geinspireerd om daar nu ook heen te gaan. Op de weg vanaf Chantal ben ik nog even bij haar ouders in Aalsmeer langsgegaan. Daarna heb ik vreselijk in de file gestaan maar ja, met mijn iPod in de auto kwam ik de tijd wel door.
En je ziet nog eens een gek gebouw:


Ivo en ik aten een hapje (niet echt briljant) in de stad. Morgen ga ik weer vroeg de hort op en Ivo zal de hapjes voor zijn verjaardagsfeestje voorbereiden. Vol weekend dus weer.
En vanaf hier wil ik ook Anne heel veel succes wensen: haar kindje kan nu elk moment komen!

In de maling

Zondag was Ivo naar de Nederlandse hockeyfinale in Bloemendaal. 's Avonds aten Bart en Lenny bij ons, en maakte Ivo een mooi en heerlijk recept met rode mul.


Maandag ging ik vol goede moed weer aan de slag in Arnhem. Het reizen valt me niet tegen. Op de heenweg doe ik er 55 minuten over (vertrek tussen 06.30 en 06.45 uur) en op de terugweg zo'n uur en een kwartier (file rond Amersfoort). Het scheelt natuurlijk enorm dat het licht is 's ochtends en 's avonds. De wekker gaat vroeg en sporten na de werkdag schiet er wel bij in, helaas.
Dinsdag zat ik 's avonds nog met Sim bij de dierenarts want hij at al een paar dagen slecht of niet, hij sliep bijna alleen nog maar en had twee keer overgegeven. Foute boel dus. De dierenarts kon echter niets aan hem ontdekken; alle organen voelden goed, hij was niet uitgedroogd, goede kleur etc. Toch een poging gedaan om bloed te prikken, maar dat liet Sim niet toe, fel als hij kan zijn. Resultaat: een injectie tegen misselijkheid, een flesje met vloeistof tegen misselijkheid die ik hem zelf moet geven en 45 euro armer. Dezelfde avond begon hij nog met eten en nu lijkt er niks aan de hand.
En toen begon "de grote oplichting van Ivo". Woensdag 21 mei kenden we elkaar 1,5 jaar en ik vond dat wel een klein feestje waard. In het geniep boekte ik een hotel in Arnhem voor de nacht van donderdag op vrijdag. Vrijdag werkt Ivo normaliter, dus ik heb hem afgemeld bij de secretaresse van zijn baas. Ik had echter wel een partner in crime nodig, en dat werd Daniel. Ivo moest namelijk naar Anrhem gelokt worden. Dus Daniel verzond een briljant uitje: een voetbalclinic bij Vitesse in het Gelredome, georganiseerd door een sponsor van Vitesse, een projectontwikkelaar die het nieuwe pand van het bedrijf van Daniel zou gaan bouwen. Niets van dit alles is waar (behalve dat het bedrijf waar Daniel werkt een nieuw pand krijgt). Eerst diende probleem 1 zich aan: op dinsdag vertelde Ivo mij quasi nonchelant dat hij donderdag bij een collega ging eten en helpen met een website. Deze collega moest getraceerd en afgebeld. Gelukkig ging zij akkoord. Toen diende probleem 2 zich aan: Ivo heeft al een tijdje last van zijn lies en hapte in eerste instantie niet enthousiast toe toen Daan hem belde en hem mee vroeg. Daniel echter bleek over veel overtuigingskracht te beschikken en Ivo ging akkoord, hij zei zelfs later tegen mij dat Daan het goed had gedaan, want dat hij er nu toch wel reuze zin in had. Waarop hij zijn sporttas pakte, allerlei toiletartikelen erin deed, schoon ondergoed - alle zaken die ik nu niet meer stiekum hoefte te confisqueren. Toen Ivo woensdagavond bij Bart en Lenny de finale van de Champions League keek, kon ik mooi in mijn auto schone kleren en toiletartikelen voor mezelf leggen en toch ook maar een andere broek en shirt voor Ivo.
Overdag stuurde Daniel Ivo nog een briljante, geheel uit zijn duim gezogen mail over waar Ivo zich wanneer moest melden en hoe de avond eruit zou zien. Ik was de hele dag ontzettend nerveus, want ik was heimelijk bang dat Ivo het doorhad en dat ik degene was die in de maling werd genomen. Toen ik om kwart over vijf wegreed van mijn werk belde ik Ivo. Hij was al bijna bij het Gelredome en tijdens ons gesprek kwam hij daar aan. Hij had er veel zin in en had alle Vitesse spelers uit zijn hoofd geleerd, visite kaartjes mee om wat te netwerken en hij had overdag een paar keer goed zijn lies gestrekt en gerekt. Daniel belde hem nog even om te zeggen hoe laat hij zou arriveren. En toen reed ik de parkeerplaats van het Gelredome op en parkeerde mijn auto naast die van Ivo. Hij keek enigszins verbaasd maar dacht toen nog dat ik gewoon ook even kwam kijken, ik werkte immers in de buurt. Toen ik naast hem kwam zitten en zei dat het allemaal niet doorging, heeft hij dat zo´n tien minuten niet geloofd. Hij bleef maar zeggen ´ik ga voetballen´ en ik bleef maar zeggen dat dat niet zo was, terwijl ik helemaal in een deuk lag. Langzaam drong het tot hem door dat hij er vreselijk was ingetuimd en daar baalde hij reuze van!
Het hotelkamer was sfeervol en ruim, prima faciliteiten. We zijn door de stad gelopen en hebben bij een restaurantje gegeten:



Op de Korenmarkt dronken we nog koffie en toen waren we eigenlijk zo moe, dat we lekker naar ons hotel zijn gegaan.
De volgende ochtend hebben we in de zon door Park Sonsbeek gewandeld, waar we met plezier naar jonge meerkoeten keken die zelf waterplantjes probeerden te eten.


Daarna dronken we koffie bij Villa Sonsbeek en zaten heerlijk in de zon. (Zie blog van 20 december voor bijna dezelfde foto.)


Die middag hebben we door de winkelstraatjes van Arnhem geslenterd, kocht ik mooie schoentjes, Ivo een prachtig pak, aten we nog een broodje vlakbij mijn werk


en waren we om een uur of 7 die avond weer terug in Hilversum.
Ivo moppert zo nu en dan nog steeds over zijn voetbalclinic maar volgens mij heeft hij het best naar zijn zin gehad!
Zaterdag ging Ivo opnieuw naar de Nederlandse hockeyfinale, nu in Amsterdam (ze spelen wie het beste is van 3 potjes). Ik ging in Amersfoort naar de kapper en haalde mijn bestelde boek op: De kip die over de soep vloog. We aten bij Renate, Daniel en Thijs. Daan had heerlijk gekookt.
Vandaag is het een echte zondag: Ivo zit beneden wat te rommelen en heeft Roland Garros aan staan. Ik lig met Timo in bed en schrijf dit blog. Wel jammer dat toen Ivo beneden kwam, Timo rondliep met een jonge en dode pimeplmees in zijn bek. Met moeite hebben we 'm kunnen afpakken. Ivo komt net boven om te melden dat Chouffe pimpelmees numero 2 te pakken heeft. Hoeveel zouden er volgen?

Buiten de deur

In korte tijd weer veel gedaan. Ik geef weer een snelle fotopresentatie.
Het vorige blog dateerde van woensdag 7 mei, de 33e verjaardag van mijn zus Claudia. We hebben nog zitten kletsen en ze vond haar cadeaus leuk (dvd Evelien deel 2). Kijk eens op haar blog voor haar avonturen in New York met Freek en baby Stella.
Vrijdag 9 mei was mijn laatste werkdag bij de gemeente Woerden, waar ik in totaal 10 maanden werkzaam ben geweest, en met veel plezier. Al op donderdag vierden we een klein afscheidsfeestje. Ik bracht cakejes en fris mee, en Rieneke had voor mij een mooi gedicht geschreven.



Ik was meer ontroerd dan ik had verwacht. Vrijdag had ik het nog redelijk druk met de laatste overdracht. Maar tevreden ben ik naar huis gegaan die middag.
's Avonds kwam Franck bij ons eten. Ivo had een heerlijke pasta salade gemaakt die wij in de tuin aten:


Het was tevens de dag dat mijn kleine Leóntje 5 zou zijn geworden als hij nog bij ons was geweest. Hier in betere tijden:


Zaterdag waren we eindelijk weer eens op bezoek bij Georgette en Allard en kleine Xavier. We hadden elkaar lang niet gezien. Toen we aankwamen stond Allard in de keuken al spiesjes te maken en dat terwijl hij heel de dag bezig was geweest met het leggen van een vloer op de nieuwe zolderkamer. Xavier was al een echt mannetje, vooral vergeleken met Freddie jr. die we natuurlijk dinsdag nog gezien hadden.



Zondag ging Ivo een stuk fietsen met Bart en hij heeft daar die avond (weer) gebarbecued. Ook ik was weer uit eten, dit maal bij mijn ouders. Ik bleef ook een nachtje slapen, in de nieuwe logeerkamer.



Dinsdag ging ik in Arnhem aan de slag. Mijn collega Eefje gaf het stokje aan mij over en werkte me die dag in. Het werk verschilt enorm van mijn werkzaamheden in Woerden, dus ik moet nog erg wennen. Het is ook een stuk verder rijden dan naar Woerden, namelijk 80 km in plaats van 39 km enkele reis. Ik doe er een uur over. Gelukkig rijd ik wel 'de goede kant' op. Bij deze gemeente ga ik vier hele dagen werken en heb ik weer standaard de vrijdag als vrije dag. Dus aangezien ik donderdag een opleidingsdag vanuit Langhenkel had, had ik maar een werkweek van 2 dagen! De cursusdag was in Nieuwegein en ik vond het erg interessant en nuttig. We hebben gediscusieerd over hulp bij het huishouden en het protocol van de gebruikelijke zorg. Ik leg het je wel eens persoonlijk uit.
Vrijdag was ik dus vrij en heb wat gerommeld in huis (wassen, strijken) maar ook naar mijn verjaarsdagcadeau van Claudia (dvd van The Tudors) liggen kijken.
Gisteren, zaterdag, was ik in Amersfoort om weer eens met Irns koffie te drinken. Ditmaal in een nieuw tentje op De Kamp, Pure. Het was het voormalige pand van mijn fietsenmannetje, dus ik moest even wennen. Ik bestelde nog een boek bij de boekhandel dat ik mooi volgende week kan ophalen als ik toch naar de kapper moet in Amersfoort. Daarna reden Ivo en ik met keihard Marco Borsato´s Symfonica in Roso door de luidsprekers naar Winterswijk, alwaar de broers en zussen van Gea met aanhang, kinderen en kleinkinderen een weekendje hadden georganiseerd. Ivo was in zo´n 15 jaar niet op deze jaarlijks terugkerende bijeenkomst geweest, dus alle kleine neefjes en nichtjes bleken niet meer heel klein. Op de valreep zijn we die avond nog even bij Bart en Lenny aangeschoven, aangezien Bart die dag 31 werd. En wie er nog meer jarig was?


Inderdaad, mijn Timo. Hij is zaterdag 5 geworden. We zongen nog voor hem, maar erg te waarderen leek hij het niet.

Klussers

Lieve allemaal,
het heeft even geduurd, maar ik heb mijn blog bijgewerkt. Nu staart Sim je niet meer steeds aan als je op mijn blog komt kijken of ik nog besta.
Nu staan er, met dit bericht meegeteld, drie nieuwe blogs.

De vrije avonden na onze terugkomst uit Frankrijk was het steeds zulk heerlijk weer, dat ik lekker buiten heb gezeten en dus niet achter mijn computer. Maar vanavond was ik binnen. We hebben buren namelijk. Klussende buren. En dan heb ik het niet alleen over Thomas, die nu écht bijna klaar is, maar ook nieuwe buren aan de andere kant. Jens en Rosanne (?) zijn naast ons komen wonen en ze breken de bovenverdieping ongeveer af. Dit filmpje probeert een beeld te geven, of moet ik zeggen "geluid", van hoe dat in zijn werk gaat. Houd vooral ook de schuurmachine van de vader van Thomas goed in je oren, die hoor je overal doorheen...

Kinderen

Na de vakantie haalde ik natuurlijk zondag gelijk mijn schatjes op. Ze hadden het goed gehad bij Hans en Mieke en leken niet echt zin te hebben om weer in hun reismanden in de auto gezet te worden. Ivo stelde voor Timo, die de hele weg krijsend en hijgend als een oude herdershond in zijn mand ligt, los in de auto te laten. Ik vond dat niet zo´n goed idee, maar liet hem het toch doen vlak voor we thuis waren, in de hoop dat het niet de auto zou zijn waarom hij gilde, maar het opgesloten zijn. Het bleek niet te werken - hij bleef gillen en zette zich schrap op de dunne zomerbroek van Ivo...
Maandag had Ivo ´s ochtends bij Yacht zijn arbeidsvoorwaarden gesprek. Na thuiskomst reden we naar Renate en Thijs. We zaten heerlijk in de tuin. We waren unaniem in onze mening dat Ivo´s zonnebril best goed stond op Thijs:


We fietsten naar Heemstede-city waar Ivo Thijs door de winkels sjouwden, want Thijs wilde dat nou eenmaal. 's Avonds aten we mee, zagen we Daniel ook nog even. Kijk op Renate haar blog voor hun uitstapje naar Londen.
Dinsdag was er weer werk aan de winkel. Ik ben nu echt aan het afronden dus ik was blij allerlei nota's en offertes te hebben ontvangen. Kan ik lekker wat dossiers afsluiten en hoef ik steeds minder over te dragen.
's Avonds troffen Ivo en ik elkaar bij Gea en Fred. Zij hebben Fred jr. te logeren, het 2 maanden oude zoontje van vrienden. Freddie logeert twee weken in Huizen. Aangezien Gea en Fred naar Kommil Foo in Amsterdam gingen, zouden Ivo en ik de honeurs waarnemen. Ivo moest wel nog even naar de kapper. Freddie zette het op een enorm krijsen, hij raakte vreselijk overstuur. Met moeite dronk hij wat uit de eerste fles die ik hem gaf. In zijn bedje slapen vond hij geen optie, maar hij is wel in slaap gevallen op een deken op de bank. Kon ik eindelijk even plassen!
Vlak voor de tweede fles was hij weer niet te bedaren en halverwege schoot hij ook weer in zijn krijsstand. Uiteindelijk kreeg ik hem rustig en heeft hij de rest van de avond op de bank en daarna pontificaal op mijn buik/borst als een blok geslapen. Ik vond het heerlijk, dat warme mannetje bij me. En dat kroeshaar - zo snoezig!



Toen hij om half 11 eigenlijk een fles moest en ik twijfelde of ik hem daarvoor moest wekken, belde ik Claudia. Stella en kleine Fred schelen een week, dus zij moest wel goed advies hebben. En inderdaad: laten slapen, als hij honger heeft, meldt hij zich wel.

Vakantie

Time flies when you're having fun.

Gezien het mooie weer na onze terugkomst van vakantie heb ik nog geen tijd genomen om binnen met mijn laptopje te zitten om een blog te maken. Maar nu is het zover.
Zaterdag vertrokken we om 6 uur 's ochtends vanuit Hilversum en haalden Fred en Gea op in Huizen. We reden echt weg om tien over half 7 - de tocht naar zuid Frankrijk kon beginnen. Ik viel uiteraard vrijwel onmiddelijk weer in slaap. Vlak voor Gent werd ik wakker en geloofde Ivo trouw toen hij zei dat we net voorbij Breda waren. Het drama kwam bij Parijs, waar wij zo'n 3 uur redelijk vast stonden. De rest van de reis verliep uitstekend.
Toen we al vlakbij onze eindbestemming waren, zo rond half 9, aten we in een leuk restaurant:



Om 11 uur 's avonds waren we in het huis - Au Teoulé. We zijn vrijwel direct onze bedden ingerold.
Zondag was het mooi weer. Aangezien de weersvoorspelling voor de rest van de week nogal beroerd was, genoten wij er optimaal van:



Fred genoot ook, maar dan van de krant. En binnen:


Maandag was het inderdaad slechter weer. We gingen, toen het droog was, naar een markt en kochten heerlijke kazen, veel groente, fruit, brood en nog zo wat. Ivo kocht nog planten basilicum, rosemarijn en, ik dacht, tijm.


Diezelfde middag waren we ook nog in zo'n gigantische supermarkt, waar we volgens mij wel anderhalf uur hebben lopen struinen en genoten.
Dinsdag bleek het mooi weer en beter nog, de voorspelling was dat het de rest van de week warm, zonnig en droog zou zijn. We vertrokken naar Toulouse, zo'n 80 km rijden vanaf ons huis.


Uiteraard lunchten we heerlijk:


Slenterden we door de stad en vooral Gea en ik winkelden dat het een lieve lust was. Op een terras dronken we nog een glaasje - de heren klaagten over het prijzige bier.


Het mooie weer hield aan en woensdag wandelden we ´s middags door Auch, de dichtstbijzijnde plaats van formaat (waar zich ook de supermarkt bevond).
Hier het pand waarin de VVV is gevestigd:


Hier Ivo die ik er zo stoer vond uitzien:


En hier gewoon iets moois dat ik op een muur aantrof:


Donderdag was een dag zonder spannende vermeldingen. Dat is de dag die ik voornamelijk slapend heb doorgebracht. Hoewel ik een fantastisch boek aan het lezen was (De overgave, van Arthur Japin) was ik die dag vooral moe.
Vrijdag lunchten we bij een restaurant dat Fred eerder die week had gereserveerd voor ons. Het was een restaurant dat zich specialiseerde in procucten van de eend - vooral veel lever ...


's Avonds zijn we als een wervelwind door het huis gegaan met de stofzuiger, dweiltjes en poetsdoeken, zodat we zaterdag een schoon huis achterlieten. Hier volgen nog een aantal sfeerplaatjes. Het huis is gigantisch en erg fraai. Voor de tuin geldt hetzelfde.









Verder hebben we alle vier heerlijk gelezen (zie mijn boekenlijst links). Ik heb "Breakfast at Tiffany's" op dvd gekeken maar vond het tegenvallen. Ivo had zijn nieuwe laptop mee en veel kookboeken. Hij heeft heerlijk gekookt en Gea kon er ook wat van. Fred en ik waren van het opeten van al dat verrukkelijks. De mannen keken voetbal en wielrennen op tv en we stookten de haardvuren in de keuken en woonkamer nog eens op. Gea, Ivo en ik speelden scrabble en Ivo won de eerste keer dik. Ik heb drie keer verloren.


We aten Ivo's lievelings dessert: koffie, taart en chocolade:


Gea maakte een krans van madeliefjes:


En dan waren er nog de twee (zwerf)poesjes met de korte staarten, die bij ons brokjes kwamen eten. De één hoogzwanger, de andere nog jong en zeer slank.


Zaterdag reden we naar huis, waar we om 11 uur 's avonds weer aankwamen. Alles liep gesmeerd deze keer. In een week tijd hebben we bijna 2900 km gereden.
Het was een heerlijke vakantie en ik zou graag nog eens teruggaan!