Dit jaar diende de zomervakantie zich vroeg aan. Ivo's baan bij Wegener zat er op en hij start per 1 juli bij Yacht. We verhuizen over 2 maanden, dus het was nu of nooit.
Zaterdag 14 juni vertrokken we op ons dooie gemak richting Frankrijk. We hadden een prima tocht en kwamen tegen half 8 aan bij Arbois, iets ten zuidoosten van Dijon. Daar zetten we de tent op en gingen uit eten bij een ontzettend goed restaurant.
Zondag heeft het aan één stuk door geregend. Ivo brak de tent toch maar af en in de middag zijn we weer vertrokken. Eerst hebben we nog mijn vaders favoriete wijn gekocht.
Diezelfde zondag kwamen we aan bij Lac d'Aigubelette, een meer dat ons door een collega van Ivo was aangeraden.
Helaas hebben wij bar weining van het meer meegekregen; het heeft namelijk vooral heel veel geregend. Drie nachten verbleven wij in een door ons gehuurde bungalowtent met toebehoren.
We speelden, elk gewikkeld in een deken, een potje Rummicub (en ik won):
Als het een beetje droog was, maakten we een autoritje door de omgeving. Voordeel van de hevige regenval, was dat de watervalletjes goede indruk maakten.
We dronken koffie bij een leuk kroegje, en kletsten met de baas, Michel, over het op handen zijnde voetbal.
De volgende dag, woensdag, vertrokken we richting Turijn, waar we van plan waren in een hotel te overnachten. Ivo herkende op de snelweg de namen van beroemde cols uit de Tour de France. We gingen van de snelweg af en bereden twee van deze cols: de Col de Telegraphe en de Col de Galibier. Onderaan kwamen we de oranje Skoda van de nederlandse wielerploeg tegen, met Erik Breukink aan het stuur.
We ontmoetten een marmot, die niet echt uit zijn schuilplaats wilde komen, helaas:
Turijn in rijden bleek geen probleem, maar om Turijn door te komen of een parkeerplek of hotel te vinden wel. Na een uur ploeteren en ruzie maken met de medeweggebruikers (eigenlijk zij met ons) besloten we toch maar niet in Turijn te overnachten. We gingen rechtsomkeerd en vonden een heerlijke camping bij het Lago de Viverone, iets ten noordoosten van Turijn. Hier zijn we op woensdag aangekomen en pas op maandag vertrokken we weer. 's Ochtends toerden we wat, bezochten een marktje in Ivrea, reden door de dorpjes rondom het meer, shopten wat in Biella en lagen 's middags heerlijk bij het zwembad dat praktisch voor ons alleen was.
Zo dronk ik een echte Latte Machiatto in Ivrea: veel opgeklopte melk met een klein kannetje sterke koffie
Drie keer Ivrea
Eén keer Zimone
Twee keer aan het zwembad
Maandag 23 juni vertrokken we naar het Orta meer, waar mijn ouders op een camping stonden. We reden door de rijstvelden naar hen toe. Die middag legden Ivo en ik ons weer eens te rusten bij het zwembadje van de camping. De volgende dag bezochten we Orta zelf, redelijk toeristisch en beeldschoon. We wandelden rondom het schiereiland.
Maandag aten we een camping-made pasta salade:
Hier het beeldschone Orta en het eilandje in het meer:
Dinsdag namen mijn ouders ons mee uit eten naar een pizzeria met steenoven:
Woensdag reden we een hoge berg op, wat mijn maag niet heel fantastisch vond. Ik stond halverwege de rit buiten de auto op adem te komen. Na een goed glas cola stabiliseerde mijn maag zich wat.
Daarna bezochten we een botanische tuin, waar wij in de vijver naast ladingen kikkervisjes ook twee slangetjes ontdekten:
En eindelijk liet een van de zeer vele hagedisjes zich fotograferen:
Die avond had Ivo beloofd het eten te zullen verzorgen en wel een barbecue. De mini-mercato die wegwerpbarbecues verkocht bleek dicht, dus ik was zo brutaal om andere campinggasten te vragen hun barbecue te lenen. Hier maakt Ivo de forel klaar:
bakt papa ze op de barbecue
en fileren mama en Ivo de gebakken vissen. Het was een heerlijk maaltje!
Donderdag vingen wij de huisvaart aan. We reden dwars door Zwitserland en namen een klein stukje een trein waar je met je auto op moest rijden:
Die dag kwamen we tot iets onder Koblenz in Duitsland. Daar overnachtten we nog in een hotel en vrijdag waren we net na 1 uur thuis. Ivo haalde Chouffe op bij zijn ouders en ik haalde Timo en Sim op uit het kattenpension. Die jongens van mij halen sindsdien twee weken gemiste knuffels in en vooral Timo is niet van de bank en Ivo's schoot af te slaan.
Het was een lekkere vakantie. De zon van de laatste anderhalve week heeft de regen en kou van de eerste paar dagen doen vergeten. Het is weer heerlijk om in een bed te slapen en niet in die klamme tent, maar ik heb genoten van het constante buiten zijn.
Maandag ga ik weer naar Arnhem en dinsdag start Ivo met zijn nieuwe baan. Vandaag over twee maanden krijgen we de sleutel van ons nieuwe huis, dus we hebben heel wat voor de boeg!
