De witte druiven (4 kg) leverden drie flessen op, de rode (zo'n 9 kg) een stuk of 7. Tussendoor proefden we het sap en we vonden het wittedruivensap een beetje aan de zure kant. We voegde een klein beetje suiker toe. Het rode sap was niet heel vol van smaak, dus ook daar deden we een beetje suiker bij en een paar kaneelstokjes. Het resultaat mag er wezen. Het lijkt me leuk om volgend jaar weer te doen! Maaike, bedankt voor je hulp! Ook namens Minke, die smulde van haar boterham.
Dinsdag regende het de hele dag en hebben we heerlijk gelezen en geslapen. Ik had nog een nederlandse pompoen en daar maakte ik een lekker pureetje van voor Minke. Helaas spuugde ze die avond wederom alles uit, wat tot honger leidde maar de 100 ml melk die ze daarna toch nog kreeg bleef binnen. De rest van de vakantie is alles goed gegaan.
Woensdag zijn we naar Tournus geweest, bezochten daar de grote kerk, dronken Marokkaanse thee en aten 's avonds heerlijk in de tuin. Aangezien we over een moestuin met tomatenplanten en vooral ook veel basilicum beschikten, kochten wij mozzarella en maakte een heerlijk Salade Caprese.
Donderdag ging Ivo een stuk fietsen en ging ik op bramenjacht. Minke was alweer in goede doen - wat zij eigenlijk de hele vakantie was. Wat een genot om haar bij ons te hebben! Ze kletst wat af, speelt, lacht, slaapt goed, flirt met mensen en vermaakt zich prima.
Vrijdag vertrokken we na de ochtendslaap en het fruithapje van Minke naar Chalon sur Saone. Er was markt op het plein en de straatjes rondom de kerk. Minke was slaperig en in de kerk was het stil. Ivo parkeerde de wagen in een hoekje en we waren van plan even rustig te zitten zodat zij een half uurtje kon slapen. Op dat moment begon de organist met zijn oefeningen en zijn we de kerk maar weer vlug uitgelopen. We lunchten op een leuk terras, Minke stal de show in haar gebreide trui, we kochten een cadeautje voor Amber en een winterjurkje voor Minke en we wandelden langs de bezienswaardigheden van de stad.
Die avond waren we uitgenodigd door onze Franse buren Rachel en Cyril, die een dochtertje hadden dat op dezelfde dag was geboren als Minke. Ons Frans is niet meer wat het geweest is, maar we konden ons redelijk verstaanbaar maken en vooral Rachel deed erg haar best het ons gemakkelijk te maken.
De volgende dag vertrokken we in de ochtend met hen naar een wijngaard van een vriendin van haar, nabij Givry. Ons werd uitgelegd hoe wijn gemaakt wordt, waar allemaal mee rekening gehouden dient te worden, hoe het proces in zijn werk gaat van druif tot wijn in een fles met kurk en etiket. We leerden veel en rond één uur 's middags hadden we drie glazen wijn achter de kiezen!
Rachel en Cyril gingen daarna naar huis, wij toerden nog wat door de streek die een en al wijngaard was. Die middag was Minke erg overstuur door geheel onbekende reden.
Daarom deden we zondag weer eens heel rustig aan. Ik las mijn boek, Minke ging in tuin in het badje en ik wandelde met haar in de draagzak nog een rondje. 's Avonds maakte Ivo heerlijke lamskoteletten op de barbecue. We hebben vooral thuis Chez Ivo gegeten, wat voor mij echt heerlijk was en zo luxe om 's avonds te kunnen aanschuiven!
Omdat er maandag in Louhans een grote markt was met kleinvee, wilde ik daar graag heen. Alhoewel, graag? Ik verwachtte dat ik ladingen kippen, eenden en gansen in hokjes heel zielig zou vinden en inderdaad ... We kwamen er toen de veemarkt op zijn einde liep en de dieren weer werden 'opgeborgen'. Ik kon er niet naar kijken en wilde maar vooral weg.
Ivo deed 's middags boodschappen en maakte weer een heerlijk maaltje, dit keer met perzikken uit de oven als toetje.
Dinsdag wilde ik graag naar Beaune. De dagen dat we op pad gingen deden we dat nadat Minke haar fruit op had. Meestal gaat Minke na een dik uur na de ochtendfles weer haar bed in, voor één à anderhalf uur. Maar dinsdag niet hoor, toen sliep ze tot half 12! Dus voordat wij, met wegomleidingen die plotseling ophielden en een gemiste afslag eindelijk in Beaune aankwamen was het tegen half 2. Ons ontbijt bestond uit een heerlijke lunch waar we nog net op tijd voor aan konden schuiven, want de keuken in franse restaurants gaat rond half 2 dicht.
Daarna bezochten we het niet erg voor rolstoelen en kinderwagens toegankelijke Hospice de Dieu. Ik was er als kind als eens geweest, maar echt herinneren kon ik het me niet.
Minke sliep in de wagen, dus die kan over 30 jaar met haar gezin gaan en doen alsof het nieuw voor haar is. Helaas begon het toen flink te regenen. Nadat we buiten al een tijdje hadden staan schuilen, is Ivo naar de auto gerend om een paraplu te halen en de overkapping voor de kinderwagen. Uiteraard moesten we die nog uit de verpakking halen, maar dat drukte de pret van Minke niet - die leek het wel wat te vinden om in een tentje te zitten!
Woensdag was het weer droog en wandelden we gedrieen nog een klein rondje. De rest van de dag waren we lekker bij het huis en hebben we gelezen.
's Avonds hadden wij Rachel en Cyril uitgenodigd voor een drankje. Wat kost het ontzettend veel energie zeg, om steeds zo te moeten zoeken naar woorden en werkwoordvervoegingen! Ik was uitgeteld want ik wilde natuurlijk wel van alles vertellen. Cyril sprak een heel klein beetje Engels en soms maakte dat net het verschil.
Donderdag besteedde Ivo aan het schoonmaken van het huis, deden we nog wat laatste boodschappen voor onderweg en aten we bij een soort eetcafeetje in het dorp waar net wat meer te beleven was dan in ons gehucht (waar de huizen trouwens geen nummers hadden; de postbode weet wie waar woont).
En toen was het alweer vrijdag en togen wij naar huis. Het heeft ontzettend geregend op de terugweg en rondom Brussel was het druk. We hebben er, met alle tussenstops voor Minke's maaltijden, bijna 12 uur over gedaan. We waren om half 9 's avonds thuis. Ik ging linea recta met Minke in bad, zodat zij zich even lekker kon bewegen en spatteren nadat ze zo lang had gezeten in haar stoeltje. We hebben goed geslapen die nacht.
Al met al een heerlijke vakantie. Het weer was prima: bikini in de tuin, zomerjurkje, slippers. Twee keer regen, maar dat mocht de pret niet drukken. Ik heb twee boeken uitgelezen (zie lijstje hiernaast) en een derde boek zo goed als uit. Ivo heeft een paar keer op zijn fiets gezeten. Hij haalde elke morgen vers brood. Het huis was prima, de (moes)tuin ook. Het was pikdonker 's nachts, zeker toen we ook nog eens de luiken sloten. Minke bleek weer eens zeer aangenaam gezelschap. Doordat we twee weken intensief met haar om zijn gegaan ontdekten we dat ze zo ontzettend snel leert. Zo lijkt ze de beginselen van het handenklappen tot zich te hebben genomen, doet ze goede pogingen tot tijgeren, toonde ze ons haar gevoel voor humor door gemoedelijk door te spelen terwijl ze steeds verder in haar stoel wegzakte,
genoten wij van haar schaterlachen om spelende honden en waren wij trotse ouders van een dochter die met haar charme de mensen om haar heen betovert.
Deze vakantie was anders dan die voor Minke's komst, maar zeker niet minder aangenaam!
Ik zet een aantal filmpjes op youtube, dus klik ook even op de link links.
